«Жас өнерпаздар сахнасы» — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

The Original Amateur Hour – американдық радио және теледидар бағдарламасы. Бұл шоу 1934 жылдан 1945 жылға дейін радиода танымал болған Майор Боуздің әуесқой сағатының жалғасы еді. Бағдарламаның авторы және жүргізушісі, майор Эдвард Боуз 1945 жылы шоудан кетіп, келесі жылы қайтыс болды. 1948 жылы шоу теледидарға көшкен кезде оның орнын Тед Мак басты. Бұл шоу Star Search, American Idol және America's Got Talent сияқты кейінгі ұқсас бағдарламалардың бастауында тұр.

Формат және танымал конкурсанттар

Формат көбінесе бірдей болатын. Шоудың басында қатысушылардың өнер көрсету реті дөңгелек арқылы анықталды. Қазіргі эпизодтың қанша сериядан тұратыны жарияланғаннан кейін (CBS-тегі соңғы эфир 1651-ші серия болды), дөңгелек айналдырылды. Дөңгелек айналғанда, "Айналып, айналып келеді, қайда тоқтайтынын ешкім білмейді" деген сөздер әдетте айтылатын. (1950-ші жылдардың соңынан бастап дөңгелек алынып тасталды: оны Тед Мак дәстүрлі фразаны айтқанда флейта арпеггияларымен бейнеледі.) Әртүрлі өнерпаздар, көбінесе әншілер, музыканттар, сондай-ақ жонглерлер, стэп бишілер, штангамен ойнаушылар сияқты варьете нөмірлері өнер көрсететін, ал көрермендер өздерінің сүйіктілеріне пошта карточкасы немесе телефон арқылы дауыс беруі сұралатын. Телефон нөмірі JUdson 6 7000 экраның төменгі жағында көрермендер шалуы үшін баннерде көрсетілді. Шоу Нью-Йорктан тыс нарықтарға жеткенде, Мак көрермендер пошта карточкаларын жіберуі үшін мекенжайды ("Box 191 Radio City Station") берді; ол әр өнерден кейін осыны істеді. Жеңімпаздар келесі аптадағы шоуға шақырылды. Үш рет жеңімпаздар жылдық чемпионатқа қатысуға құқылы болды, ал бас жүлде иесі 2000 долларлық стипендия алды. Тед Мак шоудың өте қарқынды болуын қамтамасыз етті. Бағдарламаның атауына қарамастан, ол көбінесе жарты сағаттық шоу болды, бұл ережеден бірден-бір ерекшелік 1956 жылдың наурыз айынан 1957 жылдың маусым айына дейін ABC арнасында бір сағатқа дейін ұзартылды. Кейбір қатысушылар сол кезде шағын атаққа ие болды, бірақ олардың көпшілігі Эбе секілді, үлкен шоу-бизнес жұлдыздары болған жоқ, олардың аты қысқа ғана уақытқа ғана белгілі болды. Шоудың теледидар дәуіріндегі ең үлкен жетістіктер Глэдис Найт (сол кезде бала) және Пэт Бун болды. Бунның шоудағы қатысуы, әрине, скандалға ұласқан. Ол бірнеше апта бойы өнер көрсетіп, жеңіске жеткеннен кейін, ол бәсекелес CBS арнасының "Артур Годфридің талантты скауттары" шоуында қатысқандығы белгілі болды, яғни ол техникалық тұрғыдан "әуесқой" әнші емес еді. Ол бағдарламадан шығарылды, бірақ оның аты осыған дейін нығайып үлгерген. Жиырма үш жасында Бун ABC арнасында "The Pat Boone Chevy Showroom" атты жеке шоуын жүргізді, ол 1957 жылдан 1960 жылға дейін эфирде болды. Шоу арқылы танымал болған басқа болашақ жұлдыздар: Энн Маргрет (1958 ж.), Хосе Фелисиано (1962 ж.), Айрин Кара (1967 ж.) және Таня Таккер (1969 ж.). Луи Фаррахан 1949 жылы Луи Волкотт есімімен скрипкада орындады. Болашақ бала актер Роджер Мобли ағасы мен апасымен музыкалық триода өнер көрсетті. Болашақ комедияшы Роберт Клейн "The Teen Tones" тобының құрамында өнер көрсетті. Шоуда қатысқандардың ең үлкен жетістігін Франк Синатра қол жеткізді, ол радио күндері "The Hoboken Four" тобымен өнер көрсеткен. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде америкалық әскерилердің кейбіреулері бағдарламаға қатысы бар біреудің нацистерге жақтас екенін күмәндады, себебі көптеген эпизодтардан кейін америкалық теңіз кемесінің суға батып кеткені хабарланды. Бұл хабарлама арқылы кодталған ақпарат жіберілген деген болжам бар. Кейбіреулер Боуесті айыптады, бірақ бұл айыптаулардың ешқайсысы дәлелденбеді. Боуз президент Франклин Д. Рузвельттің ең жақын достарының бірі болды және Рузвельт президент болған кезде Ақ үйде бассейн салуға жеке жауапты болды. Жылдар өте келе, осы бағдарламаның көрермендері де қартайды. 1960 жылдары CBS арнасында көрсетілген сериалдың жексенбі күнгі түстен кейінгі нұсқасын әдетте Геритол және олардың ұзақ жылдар бойы серіктесі болған J. B. Williams Company өндірген басқа да дәрі-дәрмектер спонсорлық етті, бұл компания Aqua Velva қырқудан кейінгі лосьонмен ("Аква Велва адамында бір нәрсе бар!") және Lectric Shave қырқуға дайындау лосьонымен танымал болды.

The format was almost always the same. At the beginning of the show, the talent's order of appearance was determined by spinning a wheel. After it was announced how many episodes the current one marked (the final broadcast on CBS being the 1,651st), the wheel was spun. As the wheel spun, the words "Round and round she goes, and where she stops nobody knows" were always intoned. (From the late 1950s forward, the wheel was gone: it was symbolized by flute arpeggios as Ted Mack invoked the traditional phrase.) Various acts, sometimes singers or other musicians, quite often vaudeville fare such as jugglers, tap dancers, baton twirlers, and the like, would perform, with the audience being asked to vote for their favorites by postcard or telephone. The telephone number JUdson 6 7000 was on a banner at the bottom of the screen for viewers to call. As the show gained markets outside New York, Mack would give the address ("Box 191 Radio City Station") where viewers could send their postcards; he did this after every act. The winners were invited to appear on the next week's show. Three time winners were eligible for the annual championship, with the grand prize winner receiving a $2000 scholarship. Ted Mack ensured that the show was very fast paced. Despite the program's title, it was generally only a half hour show, the only exception to this rule being from March 1956 to June 1957 on ABC, when it was expanded to an hour. Some contestants became minor celebrities at the time, but few ever became really big show business stars, like the six Ebe Sisters, whose fame was short lived. The two greatest successes of the show's television era were Gladys Knight, then only a child, and Pat Boone. Boone's appearances on the show probably caused the closest thing that it ever had to a scandal. After he had appeared, and won, for several weeks, it was revealed that he had appeared on the rival CBS Television show Arthur Godfrey's Talent Scouts, meaning that he was technically not an "amateur" singer. He was removed from the program, but by then his fame was assured. At twenty three, Boone was hosting his own variety show on ABC, The Pat Boone Chevy Showroom, which aired from 1957 to 1960. Other future celebrities discovered on the show include Ann Margret (in 1958), Jose Feliciano (in 1962), Irene Cara (in 1967) and Tanya Tucker (in 1969). Louis Farrakhan appeared in 1949 playing a violin, under his birth name Louis Wolcott. Future child actor Roger Mobley appeared with an older brother and older sister in a musical trio. Future comedian Robert Klein appeared as part of a doo wop singing group, "The Teen Tones." The greatest fame attained by anyone appearing on the show was that achieved by Frank Sinatra, who appeared on the show during its radio days with "The Hoboken Four". During World War II, some in the American armed forces believed that someone involved with the program was a Nazi sympathizer because after many episodes aired, an American naval vessel would supposedly be sunk. The claim was that coded information was passed out in the course of the broadcast. Some accused Bowes himself, but none of these accusations could ever be proved. Bowes was one of President Franklin D. Roosevelt's closest friends and was personally responsible for having the swimming pool constructed at the White House when FDR was in office. As the years went by, the audience for this program aged as well. The Sunday afternoon version of the series, which aired on CBS in the 1960s, was invariably sponsored by Geritol and other patent medicines manufactured by their long time sponsor, the J. B. Williams Company, best known for Aqua Velva after shave lotion ("There's something about an Aqua Velva man!") and Lectric Shave pre shave lotion.

Радио жылдары

Боуз 1934 жылы Нью-Йорктегі WHN радиосында радио бағдарламасын бастады. Боуздың далалық көмекшісі Тед Мак болды, ол бағдарлама үшін таланттарды іздестіріп, оларды сынақтан өткізді. Мак 1948 жылы шоуды ABC радиосына қайта әкелді, ол 1952 жылға дейін жалғасты. Мак жүргізуші міндетін алғанда, оның далалық қызметін Альберт Фишер іске асырды. "The Original Amateur Hour" ресми мұрағаты және бастапқы бағдарламалар мен олармен байланысты материалдарға құқық қазір Фишерге тиесілі. Ол радио жазбаларын, телефильмдер мен бейнежазбаларын Конгресс кітапханасына сыйға берді және серияның ең жарқын сәттерінен DVD жинағын құрастырды.

Теледидардағы тұңғыш рет (19481954)

Телевизиондағы тұңғыш көрсетілімі 1948 жылдың 18 қаңтарында Думонт телеарнасында, Мак алып барушы ретінде болды. Телевизиондық шоудың тұрақты құрамына Лу Голдберг (әрі Льюис Грэм); Ллойд Маркс, музыкалық директор; оның әйелі, аккомпаниатор Дотти Маркс; Жак Хайн, жазушы/продюсер; және Маргарита (Двайер) Шейд, талантты іздеуші кірді. Шоу үнемі АҚШ-тың басқа қалаларына саяхаттап, USO үшін кем дегенде екі рет Еуропаға барды. 1950 жылдардың басында шоу Вашингтонға, АҚШ Конгресі мен Трумэн әкімшілігінің өкілдері қатысқан бағдарламамен барды. Сериал – теледидардың алтын ғасырында барлық төрт телеарнада көрсетілген алты шоудың бірі (қалғандары: «Артур Мюррейдің кеші», «Төмен қарай», «Эрни Ковакс шоуы», «Пантомималық сұрақ-жауап», және «Том Корбет, ғарыш кадеті»). Сериал 1949 жылдың 25 қыркүйегіне дейін DuMont телеарнасында апта сайын, жексенбі кештері көрсетілді, содан кейін 1949 жылдың қазан айында NBC телеарнасына көшірілді және 1952 жылдың қыркүйегіне дейін сол арнада қалды. Кейін NBC 1953 жылдың сәуірінен 1954 жылдың қыркүйегіне дейін оны эфирге шығарды. «The Original Amateur Hour» 1950–1951 жылдар маусымында Нильсен рейтингінде 27-орынды иеленді.

Басқа желілерге ауысу (1955-1970)

Шоу ABC телеарнасына (1955 жылдың қазанынан 1957 жылдың маусымына дейін) көшті, содан кейін NBC телеарнасына (1957 жылдың шілдесінен 1958 жылдың қазанына дейін) қайта оралды. Одан кейін 1959 жылдың мамырынан 1959 жылдың қазанына дейін CBS телеарнасында, ал кейін 1960 жылдың наурызынан 1960 жылдың 26 қыркүйегіне дейін ABC телеарнасына оралды. Тіпті содан кейін де шоу тоқтаған жоқ – ол 1960 жылдың 2 қазанынан бастап CBS телеарнасында жексенбі күнгі түстен кейінгі бағдарлама ретінде тағы он жыл бойы көрсетілді. 1970-71 жылдары көптеген ұзақ жылдар бойы көрсетілген CBS шоулары көрермендердің жасы ұлғайғандықтан жабылды. Мактың шоуы бірінші болып тоқтатылды, бірақ бұл басқа шоулардың тоқтатылуына тікелей байланысты емес. 1970 жылғы маусымның басында AFL-NFL бірігуі және ойын кестесінің кеңеюі нәтижесінде CBS телеарнасындағы жексенбі күнгі түстен кейінгі уақыт NFL-ге берілді. Телеарна 2 қарашада шоудың тоқтатылуын хабарлады, себебі Geritol компаниясы шоуға демеушілік етуді тоқтатты, бұл Алтын ғасырдың соңғы белгілерінің бірі болды, онда бір шоуға бір демеушілік жасау жиі кездесетін. Соңғы бағдарлама 1970 жылдың 27 қыркүйегінде көрсетілді.

Отбасы арнасында қайта жаңғыру (1992)

1992 жылы Альберт Фишер бағдарламаны қайта жаңғыртты (The New Original Amateur Hour) кабельдік телеарна The Family Channel (қазір Freeform) арнасында, оны метеоролог Уиллард Скотт жүргізді. Бұл қайта жандану оның танымалдылығы мен жоғары рейтингісіне қарамастан бір маусым ғана жалғасты. Онда Backstreet Boys тобының өте сәтті және әйгілі мүшесі Ник Картер алғаш рет өнер көрсетті. Бұл Элизабет Байлер сияқты басқа балалар жұлдыздары үшін де катализатор болды, ол "Октябрь аспаны", "Эрнест лагерге барады" және "Басқа дауыстар, басқа бөлмелер" фильмдерінде түсті, сондай-ақ Дисней арнасының "Микки-мышы клубының", Nickelodeon арнасының "Кларисса түсіндіреді" және 1989 жылғы "Ата-аналар" фильмінің актерлік құрамына кірді. Шоу сонымен қатар түпнұсқа эпизодтардың санын санау тәжірибесін қайта жаңғыртты, бірінші эпизод 1652 номерімен, ал соңғы эпизод 1664 номерімен басталды.