Джордж Гилберт Скотт кіші: өмір және шығармашылық жолы
George Gilbert Scott Jr.
Джордж Гилберт Скотт кіші (1839-1897) – ағылшын сәулетшісі, нео-готика және Королева Анна стилінде жұмыс істеген. Әкесінің ізін жалғаған, бірақ соңғы жылдары ауруға шалдыққан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англиялық сәулетші (1839–1897)
Architect from England (1839–1897)
Джордж Гилберт Скотт кіші (1839 жылдың 8 қазаны – 1897 жылдың 6 мамыры) – ағылшын сәулетшісі, кеш готика және королева Анна стилінің қайта жаңғыруында жұмыс істеген. Өмірінің соңғы жылдарында «Ортаңғы Скотт» деп аталған ол, сэр Гилберт Скотттың (Джордж Гилберт Скотт) үлкен ұлы және сэр Джайлс Гилберт Скотт пен Адриан Гилберт Скотттың әкесі болды, олардың барлығы да сәулетшілер. Әкесінің қайтысынан кейінгі жылдары психикалық тұрақсыздыққа ұшырап, шамадан тыс ішімдік ішкен. Ол бауыр циррозынан Мидленд Гранд қонақүйінде, Сент-Панкрас станциясындағы ғимаратта қайтыс болды, бұл ғимаратты оның әкесі жобалаған.
George Gilbert Scott Jr. (8 October 1839 – 6 May 1897) was an English architect working in late Gothic and Queen Anne revival styles. Known in later life as 'Middle Scott', he was the eldest son of Sir Gilbert Scott (George Gilbert Scott), and father of Sir Giles Gilbert Scott and Adrian Gilbert Scott, all also architects. The last years of his life after the death of his father were marred by mental instability and excessive drinking. He died of cirrhosis of the liver in the Midland Grand Hotel, St Pancras, a building designed by his father.
Өмірбаян
Скотт 1839 жылғы 8 қазанда Лондонда, сэр Гилберт Скотттың (Джордж Гилберт Скотт) және Каролина Олдридтің тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Итон колледжінде стипендия алғаннан кейін, ол әкесінің кеңсесінде тәлімгерлікке түсті. 1863 жылы Кембридж университетінің Иисус колледжіне қабылданды, 1866 жылы моральдық ғылымдар бойынша бірінші сыныпты диплом алды (B.A. 1867 ж., M.A. 1870 ж.). 1860-жылдар мен 1870-жылдарда ол әкесімен бірге сәулет практикасында жұмыс істеді. 1870-жылдары Эллен Кинг Сэмпсонға үйленді. 1874 жылы Джордж Фредерик Бодли (Вашингтон Ұлттық соборының сәулетшісі) және Томас Гарнер сияқты 19 ғасырдың тағы екі көрнекті сәулетшісімен бірге Watts & Company компаниясын құрды. Бодли, Гарнер және Скотт 1860 және 1870-жылдары Лондондағы Хэмпстед ауданындағы Чирч Роу көшесінде тұрды және идеяларды талқылау үшін жиі кездесті. Оның жобалаған ғимараттарының ішінде Норичтегі Әулие Жан Креститель шіркеуі бар, ол кейіннен Рим-католик соборына айналды. Ол Кембридж университетінің үш колледжінің ғимараттарына да жауапты болды: Христос, Пемброк және Питерхаус. Ол Оңтүстік Лондондағы Дулуич колледжінің негізгі ғимараттарын жобалады. Оның ең тамаша туындыларының кейбірі – Саутварк (1877) және Кеннингтон (1880) шіркеулері Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалаудан қирады. Оның сақталған ең жақсы тұрғын үй жұмыстары Кингстон-апон-Халл қаласының Авеню ауданында орналасқан, олар Королева Анна стилінде қайта жаңғыртуланған. Оның көптеген жұмыстары Королева Анна стилінде қайта жаңғырту немесе кейінгі готикалық сәулеттік стильдерді еліктеу арқылы жасалған. 1878 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол сәулет бизнесінен алшақтады және мұрасының есебінен күш алды. 1880 жылы Скотт католик дініне кірді, бұл оның отбасын таң қалдырды. Өмірінің соңғы кезеңінде оның психикалық денсаулығы күмәнді болды және 1883 жылы ол Бетлем ауруханасына жатқызылды. 1884 жылы оның бауырлары мен әйелінің өтінішімен өткізілген қоғамдық сараптамада ол ақыл-есі дұрыс емес деп танылды. Ол Францияның Руан қаласына қашып кетті, бірақ 1885 жылы Англияға оралғаннан кейін 1885 және 1891-1892 жылдары тағы да ауруханаға жатқызылды. Скотт 1897 жылғы 6 мамырда бауыр циррозынан қайтыс болды, ол әкесі жобалаған Мидленд Гранд қонақүйінде, Сент-Панкраста тұрды. 1897 жылғы 11 мамырда ол Хэмпстедтегі Әулие Жанға жерленді. Оның алты баласы болды, олардың төртеуі ересек шаққа жетті – оның екі ұлы, сэр Джайлс Гилберт Скотт және Адриан Гилберт Скотт, белгілі сәулетшілерге айналды.
Scott was born on 8 October 1839, in London, eldest son of Sir Gilbert Scott (George Gilbert Scott) and Caroline Oldrid. After a scholarship at Eton College, he began training at his father's office. He was admitted to Jesus College, Cambridge in 1863, taking a first class degree in moral sciences in 1866 (graduating B. A. 1867, M. A. 1870). During the 1860s and 1870s he worked for his father in his architectural practice. He married Ellen King Sampson in the 1870s. He founded Watts & Company in 1874 along with two other leading 19th century architects: George Frederick Bodley (the architect of Washington National Cathedral) and Thomas Garner. Bodley, Garner, and Scott all lived in Church Row in London's Hampstead district in the 1860s and 70s and would regularly meet to discuss ideas. Among the buildings he designed was St John the Baptist Church, Norwich, which became a Roman Catholic cathedral. He was also responsible for buildings in three of the University of Cambridge's colleges: Christ's, Pembroke and Peterhouse. He masterminded the main buildings of Dulwich College in South London. Some of his finest works, the churches of All Hallows, Southwark (1877), and St Agnes, Kennington (1880) were destroyed by Second World War bombing. His best remaining residential work is found in the Avenues area of Kingston upon Hull, which are in a Queen Anne revival style. Much of his work was in the Queen Anne revival style, or in imitation of later Gothic architectural styles. After his father died in 1878 he became distant from the architectural business, and was supported by his inheritance. In 1880 Scott became a Roman Catholic, to the astonishment of his family. The later part of his life saw his mental stability questioned, and in 1883 he was placed in Bethlem Hospital. A petition of his brothers and wife resulted in his being found of unsound mind in a public examination in 1884. He escaped to Rouen in France but, returning to England in 1885, he was confined to hospital again in 1885 and 1891–1892. Scott died on 6 May 1897 from cirrhosis of the liver whilst in residence in the Midland Grand Hotel, St Pancras, which had been designed by his father, and was buried on 11 May 1897 at St John at Hampstead. He had six children, four of whom survived past childhood – two of his sons, Sir Giles Gilbert Scott and Adrian Gilbert Scott, went on to become noted architects.