Кіріспе
Ежелгі Римде мереке Ежелгі Римде Каристия, сондай-ақ Cara Cognatio деп аталатын, ресми, бірақ жеке тойланатын мереке 22 ақпанда отбасылық махаббатты той-томалақтар мен сыйлықтар арқылы атап өтті. Отбасылар бірге тамақтанып, үй құдайлары саналатын Ларларға тағам мен құрбандық шалып, хош иіс жағды. Бұл күн келіспеушіліктерді ұмытып, татуласу күні болғандықтан, ақын Овидий оны сатиралық түрде сынға алып, жанжал тудыратын отбасы мүшелерін шеттету арқылы ғана мүмкін екенін айтады.
In ancient Rome, the Caristia, also known as the Cara Cognatio, was an official but privately observed holiday on February 22 that celebrated love of family with banqueting and gifts. Families gathered to dine together and offer food and incense to the Lares as their household gods. It was a day of reconciliation when disagreements were to be set aside, but the poet Ovid observes satirically that this could be achieved only by excluding family members who caused trouble.
Әдебиет
Каристия – ақпан айында отбасы мен ата-бабаларды құрметтеуге арналған бірнеше күндердің бірі еді. Ол 13 ақпанда басталып, 21 ақпанда Фералиямен аяқталатын, тоғыз күндік естелік саналатын Паренталиядан кейін келді, немесе кейбір пікірлерге сәйкес, келесі күні Каристия тойланды. Паренталияда отбасылар ата-бабаларының қабірлерін зияраттап, торт пен шарапты құрбандық ретінде де, бірге тамақтанғанда да бөлісіп жейтін. Фералия – бұл көңіл көтеріңкісіз, салтанатты оқиға, ол – өлгендердің рухтары Манелерге құрбандықтар мен сый-сияпаттар шалудың жалпыхалықтық мерекесі болатын, олардың ықыласын табу қажет еді. Каристия – отбасылық байланыстың қазіргі уақытқа дейін және тірілер арасында жалғасып келе жатқанын мойындау еді. Нан, шарап және спорттула (бонус, сыйлық, алғыс белгісі) таратылды. Ақын Марциал осы мерекеде сыйлық беру туралы екі өлең жазған; біреуінде ол туыстары Стелла мен Флакусқа «өтініш-кешірім» білдіреді, өйткені оларға ештеңе жібермегенін, себебі олардан сыйлық күтетін басқаларды ренжіткісі келмегендігін түсіндіреді.
Күнтізбеде
Жалпы мерекелерден өзгеше, Каристия және басқа да жекелеген мерекелер римдік күнтізбенің жұп күндеріне түсуіне рұқсат етілген. Рим империясы христиан дінінің үстемдігіне өткеннен кейін де "Кара Когнация" күнтізбеде сақталып қалды. Ол 354 жылғы Хронографияда кездеседі, ал Полемий Сильвийдің күнтізбесі (449 ж.) ескі мерекені Әулие Петр мен Әулие Павелдің жерленуіне арналған тоймен бірге келтіреді. "Махаббат тойы" ретінде Каристия христиандық көзқарастармен қақтығысқан жоқ; кейбір ғалымдар христиандық агапе тойына Паренталия мен Каристияның ықпалын анықтады, онда ата-бабалардың қабірінде нан мен шарап ішу Евхаристиямен ауыстырылды. 5 ғасырда кейбір христиан дін қызметкерлері тіпті жерлеу дастарқанына қатысуға шақырды. 6 ғасырдың бірінші жартысында кейбір галло-римдіктер әлі де мерекенің бір түрін сақтап, өлгендерге тағамдық сыйлықтар сыйлап, рәсімдік тамақ ішкен. Бірақ сол кезде бұл амал "бұтқа табынушылық" рәсімі деп күдік тудырды, және 567 жылғы Тур кеңесі Әулие Петрдің тойын "кірлеткендерді" айыптады. Арльдік Цезарий бұл тойларды маскүнемдік, билеу, ән салу және басқа да "шайтандық" әрекеттерге себеп болатын нәрсе деп сынады. Өлгендерді еске алудың дәстүрлі рәсімдерін тоқтату – Меровинг Галлиясында діни мінез-құлықты бақылауға және монополиялауға шіркеутің күш-жігерінің бір бөлігі болды.