Кіріспе
осы аттас фильм "Les amitiés particulières" – француз жазушысы Роджер Пейрефиттенің 1943 жылы жазған романы, қазіргі таңда оның ең танымал туындысы. Роман "Prix Renaudot" сыйлығына ие болған. Көбінесе автобиографиялық болып табылатын бұл кітап, Рим-католик интернатындағы екі ұлдың жақын қарым-қатынасын және оларды гомосексуализмнен қорғау ниетіндегі дін қызметкерінің салдарынан бұл қарым-қатынастың қалай бұзылуын көрсетеді. Кітап Феликс Джованелли (1950) және Эдвард Хаймс (1958) тарапынан ағылшын тіліне аударылған, екеуі де "Ерекше достықтар" деген атпен жарық көрген, ал соңғысы АҚШ-та "Құпия достықтар" деп қайта басылған. 2011 жылға қарай, олар қайта басылмады. 1964 жылы Жан Деланной режиссерлік еткен "Les amitiés particulières" атты фильм түсірілді.
Les amitiés particulières is a 1943 novel by French writer Roger Peyrefitte, probably his best known work today, which won the Prix Renaudot. Largely autobiographical, it deals with an intimate relationship between two boys at a Roman Catholic boarding school and how it is destroyed by a priest's will to protect them from homosexuality. The book has been translated into English by Felix Giovanelli (1950) and Edward Hyams (1958), both times under the title Special Friendships, the latter reissued in the United States as Secret Friendships. as of 2011, they are out of print. In 1964, a film adaptation titled [[Les amitiés particulières (film) was made, directed by Jean Delannoy.
Қысқаша мазмұны
Сюжет 14 жасар Жорж де Саррдың оқиғасы бойынша өтеді. Ол 1920-шы жылдардағы Францияда католик мектеп-интернатына жіберіледі. Басқа жігіттермен танысып, ол бірден Люсьен Рувьерге қызығады, ол туралы оған жанашырлық танытпаған Марк де Бляян ескертеді, ол оған кейбір студенттердің "жақсы болып көрінуі мүмкін, бірақ шын мәнінде емес" деп хабарлайды. Жорж Люсьеннің Андре Феррон деген жігіті бар екенін білгенде, қатты қорқады. Ол Люсьенмен достық қарым-қатынас жасайды, бірақ қызғанышпен толы, олардың қарым-қатынасын бұзуға тырысады, ақыр соңында Андре макиавеллиандық схемамен шығарылды. Люсьенге деген талпыныстары жемісі жоқ болған кезде, Жорж 12 жасар студенті, әдемі Александр Мотьемен "арнайы достық" қарым-қатынас жасайды. Мектепте жетекшілік ететін діни қызметкерлер мұндай қарым-қатынастарды мақұлдамайды, тіпті ол бірнеше құшақпен сүйгеннен және махаббат өлеңдерінен аспаса да, жыныстық қатынассыз. Олардың кейбіреулері осы ерекше достық қарым-қатынасты айыптайтын болса да, ер балаларға деген жыныстық сезімдерін оятады. Олардың бірі, ата де Тренн, түнде бөлмесіне кіргізіп, ішіп-жеп, темекі шегуге жігіттерді шақырады. Жорж өзінің айла-шарғысын жалғастырып, аталық де Треннге жасырын хат арқылы шығарылды. Алайда, Александрдың отбасының досы және оны қорғағысы келетін Лаузон ата олардың қарым-қатынасы туралы біліп, оны бірден тоқтатуды талап етеді. Лаузон Жоржға Александрда жазылған махаббат хаттарын қайтаруға уәде береді, бұл роман орнатылған кезде қарым-қатынастың аяқталғанын білдіреді. Фильм нұсқасында бұл өте қарапайым: Жорж хаттарды қайтаруға мәжбүр болады, бірақ Александр мұны көре алмайды, Жорж оны тастап кетті деп ойлайды және өзін-өзі өлтіреді. Романдағы есеп күрделірек: Жорж бірнеше хатты ғана тапсырып, діни қызметкерді алдап, Александрға олардың қарым-қатынасын тоқтатпайтынын білетінін біледі, бірақ ол бәрін балаға "сынақ" және "өткен дағдарыс" жасау үшін қайтаруға шешім қабылдайды, осылайша оны үйден қашудың айбынды жоспарларынан бас тартуға итермелейді, сонда екеуі бірге қоныстану үшін (1946 жылғы басылымның 397-беті). Жорждың өздерінің іс-әрекетіне Александрдай берік емес екені анық. Алайда, баланың өлімі оның жүрегін өзгертеді, ал роман оның Александрда көрсетілген сүйіспеншілікке деген құлшынысына жетуімен аяқталады. Бұл шығарма өзінің сәнді стилі және тақырыпқа қатысты қарастырған сыпайылығы үшін мақталды. Мысалы, Александрдың Жоржға берген сұрағы: "Жорж, сіз адам білмеуі керек нәрсені білесіз бе?"
Пайрефиттедің өмірбаянына және басқа да ұқсас еңбектерге қатынасы
Сюжет көбінесе автобиографиялық деп түсініледі, де Сарр кітапта Пейрефиттің alter ego-сы болып табылады. Кітаптағыдай, Пейрефитте католик мектеп-интернатындағы жас студентпен қарым-қатынас құрды, және кітаптағыдай, оның сүйікті адамы ақырында өз-өзіне қол жұмсады. Оқырман Джордж де Саррдың Грекиядағы дипломат ретіндегі кейінгі өмірін Пейрефиттің "Les Ambassades" және "La Fin des ambassades" романдарында көре алады, онда ол де Тренн әкемен қайта кездеседі. Бұл да Пейрефиттің 1930-1940 жылдардағы дипломаттық өмірімен сабақтас. Пейрефитте Генри де Монтерлантпен (көбінесе) достық қарым-қатынаста болды, ол өмірінің соңында осыған ұқсас қарым-қатынас туралы роман жазды ("Les Garçons", 1969). Екеуінің арасында, басқа да мәселелермен қатар, ұлдар мен жас жігіттерге деген махаббат туралы көптеген хаттар бар.