Аббе Превоның «Манон Леско» романы – 18 ғасырдағы Франция мен Луизианадағы махаббат, құмарлық, трагедия туралы әңгіме. Бұл роман өте танымал және құпия басылымдарда кеңінен таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Abbé Prévost романы, Prévost романы.
Novel by Abbé Prévost
the novel by Prévost
"Шевалье де Грю мен Манон Лесконың хикаясы" (істериесі dy ʃ(ə)valje de ɡʁijø e d(ə) manɔ̃ lɛsko) – Антуан Франсуа Прево романы. 1731 жылы жарық көрген бұл кітап "Mémoires et aventures d'un homme de qualité" ("Сапалы адамның естеліктері мен оқиғалары") жинағының жетінші және соңғы томы. Оқиға 18 ғасырдың басында Франция мен Луизианада өтеді және басты кейіпкер – Шевалье де Грю мен оның сүйіктісі Манон Лесконың тағдырына арналған. Өз уақытында қырқыс дау тудырған бұл шығарма Францияда жарияланғаннан кейін тыйым салынды. Бірақ, бұл тұрғысынан ол өте танымал болды және пираттық басылымдары кеңінен тарады. 1753 жылғы келесі басылымда аббат Прево кейбір артық көрінген тұстарды жұмсарып, моральдық тұрғыдан көбірек ескертулер енгізді. Бұл еңбек француз әдебиетіндегі ең көп қайта басылған кітапқа айналды, 1731 мен 1981 жылдар аралығында 250-ден астам басылым жарық көрді.
The Story of the Chevalier des Grieux and Manon Lescaut ( istwaʁ dy ʃ(ə)valje de ɡʁijø e d(ə) manɔ̃ lɛsko) is a novel by Antoine François Prévost. Published in 1731, it is the seventh and final volume of Mémoires et aventures d'un homme de qualité (Memoirs and Adventures of a Man of Quality). The story, set in France and Louisiana in the early 18th century, follows the hero, the Chevalier des Grieux, and his lover, Manon Lescaut. Controversial in its time, the work was banned in France upon publication. Despite this, it became very popular and pirated editions were widely distributed. In a subsequent 1753 edition, the Abbé Prévost toned down some scandalous details and injected more moralizing disclaimers. The work was to become the most reprinted book in French Literature, with over 250 editions published between 1731 and 1981.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Он жеті жасар Де Гри, Амиенде философия оқып, ақсүйек және жер иелері отбасынан шыққан, бірақ мұрагерлік байлығынан бас тартып, әкесінің көңілін қалдырады, Манонмен монастырға бара жатқанда қашып кетеді. Парижде жас ғашықтар бақытты бірге өмір сүреді, бірақ Де Гриу Манонның зәулімдікке құштарлығын қанағаттандыруға тырысады. Ол ақшаны адал досы Тибергеден қарыз алып, ойын-сауық ойнап алдап табады. Бірнеше рет Де Гриудың байлығы (ұрлық, үй өртінде т.б.) жоғалып, Манон оны байрақ жігітке тастап кетеді, себебі ол кедейлікте өмір сүруге шыдамайды. Екі ғашық соңында Нью-Орлеанға жетеді, онда Манон бәдеи қыз ретінде жер аударылады, олар үйленгендей болып, біраз уақыт тыныш өмір сүреді. Бірақ Де Гриу олардың үйленбегенін губернатор Этьен Периерге айтқанда және Манонға үйленуге рұқсат сұрағанда, Периердің жүйесі Синнеле Манонның қолына қол жеткізуді көздейді. Көңілі құлаған Де Гриу Синнелені дуэльге шақырып, оны есінен айырады. Ол адамды өлтірді деп ойлап, жазадан қорқып, жұбайлар Нью-Орлеаннан қашып, Луизиананың шұғылалы даласына қадам басады, ағылшын елді мекеніне жету үмітімен. Манон ертесі күні салқыннан және шаршаңқылықтан көз жұмады, ал сүйіктісін жерлегеннен кейін Де Гриуды Тиберж Францияға қайтарады.
Seventeen year old Des Grieux, studying philosophy at Amiens, comes from a noble and landed family, but forfeits his hereditary wealth and incurs the disappointment of his father by running away with Manon on her way to a convent. In Paris, the young lovers enjoy a blissful cohabitation, while Des Grieux struggles to satisfy Manon's taste for luxury. He acquires money by borrowing from his unwaveringly loyal friend Tiberge and by cheating gamblers. On several occasions, Des Grieux's wealth evaporates (by theft, in a house fire, etc. ), prompting Manon to leave him for a richer man because she cannot stand the thought of living in penury. The two lovers finally end up in New Orleans, to which Manon has been deported as a prostitute, where they pretend to be married and live in idyllic peace for a while. But when Des Grieux reveals their unmarried state to the Governor, Étienne Perier, and asks to be wed to Manon, Perier's nephew, Synnelet sets his sights on winning Manon's hand. In despair, Des Grieux challenges Synnelet to a duel and knocks him unconscious. Thinking he has killed the man, and fearing retribution, the couple flee New Orleans and venture into the wilderness of Louisiana, hoping to reach an English settlement. Manon dies of exposure and exhaustion the following morning and, after burying his beloved, Des Grieux is eventually taken back to France by Tiberge.
Аудармалар
Романның 1731 жылғы түпнұсқа нұсқасының ағылшын тіліндегі аудармаларының арасында Хелен Уэдделлдің (1931) аудармасы бар. 1753 жылғы қайта жөндеу үшін Л. В. Танкок (Penguin, 1949 – ол 2 бөлімді романды бірнеше тарауға бөлген), Дональд М. Фрейм (Signet, 1961 – бұл аударма 1731 және 1753 жылғы басылымдар арасындағы айырмашылықтарды көрсетеді), Анжела Сколар (Oxford, 2004, кеңейтілген түсініктемелер мен әрі қарайғы мағлұматтармен), және Эндрю Браунның (Hesperus, 2004, Гермейн Грирдің алғы сөзімен) аудармалары бар. Анри Валиен (1854–1908), дәрігер және жасалма тіл эсперантодағы алғашқы романның авторы, «Манон Лесконы» сол тілге аударған. Оның аудармасы 1908 жылы Парижде жарық көрді және 1926 жылы Британдық эсперанто қауымдастығы қайта басылым жасады.
English translations of the original 1731 version of the novel include Helen Waddell's (1931). For the 1753 revision there are translations by, among others, L. W. Tancock (Penguin, 1949—though he divides the 2 part novel into a number of chapters), Donald M. Frame (Signet, 1961—which notes differences between the 1731 and 1753 editions), Angela Scholar (Oxford, 2004, with extensive notes and commentary), and Andrew Brown (Hesperus, 2004, with a foreword by Germaine Greer). Henri Valienne (1854–1908), a physician and author of the first novel in the constructed language Esperanto, translated Manon Lescaut into that language. His translation was published at Paris in 1908, and reissued by the British Esperanto Association in 1926.
Қосымша сілтемелер
Куньиц, Стэнли Дж. және Колби, Винета (1967). Франсуа Прево, Антуан. «Еуропа авторлары 1000–1900» кітабында, 743–744 беттер. Х. В. Уилсон компаниясы, Нью-Йорк.
Kunitz, Stanley J. & Colby, Vineta (1967). François Prévost, Antoine in European Authors 1000–1900, pp. 743–44. H. W. Wilson Company, New York.