Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әуе күштері офицері
United States Air Force officer
Глен Уолтер Эдвардс (5 наурыз 1916 – 5 маусым 1948) – АҚШ Әуе күштерінің сынақ ұшқышы және Эдвардс Әуе күштері базасы оның атымен аталады.
Glen Walter Edwards (March 5, 1916–June 5, 1948) was a test pilot for the United States Air Force, and is the namesake of Edwards Air Force Base.
Ерте өмір
Эдвардс 1916 жылдың 5 наурызында Канаданың Альберта провинциясындағы Медисин Хэт қаласында дүниеге келді және 1931 жылға дейін сол жерде тұрды. 13 жасқа келгенде, оның ата-анасы – жылжымайтын мүлік сатушысы Клод Густин Эдвардс және Мэри Элизабет (қыздығы Бриггеман) Эдвардс отбасы Калифорнияға көшіп, Сакраментоның солтүстік-шығысындағы Линкольн қаласына қоныстанды. Ол Линкольн орта мектебінде оқыды, онда испан клубының мүшесі болды және мектеп газеті "Эль Эко"-да жұмыс істеді. 1936 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін, ол Калифорния штатының Оберн қаласындағы Пласер Жүнір колледжінде оқыды, содан кейін Берклидегі Калифорния университетін бакалавр және Принстон университетін магистр дәрежесімен аяқтады.
Edwards was born March 5, 1916, in Medicine Hat, Alberta, Canada, where he lived until 1931. At age 13, his parents Claude Gustin Edwards, a real estate salesman, and Mary Elizabeth (née Briggeman) Edwards moved the family to California, settling in Lincoln, northeast of Sacramento. He attended Lincoln High School, where he was a member of the Spanish Club and worked on the school newspaper, "El Eco". After graduating from high school in 1936, he attended Placer Junior College in Auburn, California, and graduated from the University of California, Berkeley with a B. S. degree and from Princeton University with a M. S. degree.
Солтүстік Африка және оңтүстік Италия
Беркли университетінің химиялық инженерия мамандығы бойынша ғылым бакалавры дәрежесін алғаннан кейін, Эдвардс 1941 жылдың 15 шілдесінде, Пёрл-Харборға дейін бес ай қалғанда, авиация курсанты ретінде АҚШ Әскери-әуе күштеріне қабылданып, қызметке түсті. Ұшу дайындығын аяқтаған соң, 1942 жылдың ақпан айында Аризона штатындағы Люк Филд әуе базасында екінші лейтенант званиесі берілді. 47-ші бомбалау тобының 86-шы жеңіл бомбалау эскадрильясына тағайындалған ол, 1942 жылдың қазан айында Солтүстік Африка операциялар театрына (Тунис) ұшу командирі ретінде аттанды. Ол А-20 ұшақтарымен өте қауіпті, төмен биіктіктегі миссияларды орындады, неміс танктеріне, конвойлеріне, әскерлердің шоғырлану орындарына, көпірлерге, әуежайларға және басқа да тактикалық нысандарға шабуылдар жасады. 1943 жылдың ақпанында неміс әскері Кассерин өткелінен өтіп кеткенде, оның жеткіліксіз жарақталған және аз қызметкерлі эскадрильясы бір күні ішінде 11 миссия орындады, қарқынды түрде алға жылжып келе жатқан бронетехникалық колонналарға шабуылдап, олардың шабуылын тойтарды. Осы миссиялардың бірінде Эдвардс және оның экипажы ұшудан қонуға дейінгі жауынгерлік миссияны бар болғаны 19 минутта аяқтап, рекорд орнатты. Осы іс-қимылы үшін оның эскадрильясы "Ерекше бірлік" аталымымен марапатталды. Солтүстік Африка кампаниясы мен Сицилияға шабуыл жасау кезінде Эдвардс 50 жауынгерлік миссияны аяқтады және төрт "Дистинктивті ұшу айқасы" орденімен және алты Әуе медалімен марапатталды. 1943 жылдың желтоқсанында АҚШ-қа оралғаннан кейін, ол Оңтүстік Каролина штатындағы Флоренс әскери әуе базасындағы пилоттарды стандарттау комиссиясына, ал 1944 жылдың соңында Огайо штатындағы Райт әуе базасындағы Ұшу сынақ бөліміне тағайындалды. 1945 жылдың мамырында ол Air Materiel Command Flight Performance School (АҚШ Әскери-әуе күштерінің сынақ пилоттары мектебінің алғашқы атауы) (45-шы топ) бітірді және Бомбалау сынақ операциялары бөліміне тағайындалды.
After graduating with a Bachelor of Science degree in chemical engineering from Berkeley, Edwards enlisted in the U. S. Army Air Forces on July 15, 1941, five months before Pearl Harbor, as an aviation cadet. Upon completion of flight training, he was commissioned as a Second Lieutenant at Luke Field, Arizona, in February 1942. Assigned to the 86th Light Bombardment Squadron of the 47th Bombardment Group, he departed for the North African Theater of Operations (Tunisia) as a flight commander in October 1942. There he led his flight of A 20s on extremely hazardous, low level missions against German tanks, convoys, troop concentrations, bridges, airfields, and a variety of other tactical targets. When the Germans broke through the Kasserine Pass in February 1943, his undermanned and undersupplied squadron flew 11 missions in a single day, repeatedly attacking advancing armored columns and blunting their thrust. On one of these missions, Edwards and his crew set a record by completing a combat mission—from takeoff to landing—in just 19 minutes. His squadron received a Distinguished Unit Citation for this action. During his tours in the North African campaign and the invasion of Sicily, Edwards completed 50 combat missions and was awarded four Distinguished Flying Crosses and six Air Medals. Returning to the United States in December 1943, he was assigned to the Pilot Standardization Board at Florence Army Air Field, South Carolina, and then, in late 1944, to the Flight Test Division at Wright Field, Ohio. He graduated from the Air Materiel Command Flight Performance School (initial designation of the U. S. Air Force Test Pilot School) (Class 45) there in May 1945 and was assigned to the Bomber Test Operations Section.
Алғашқы сынақ ұшулары
Райт-Филдке тағайындалған болса да, ол уақытының көп бөлігін Калифорнияның биік шөліндегі Мурок армиясының әуе алаңында өткізді, Дугластың өте ерекше түрткіш жеңіл бомбалаушысы XB 42 Mixmaster сияқты түрлі тәжірибелік прототиптерді сынап көрді. 1945 жылдың желтоқсан айында ол және подполковник Генри Уорден осы ұшақпен Калифорния штатының Лонг-Бич қаласынан Вашингтон қаласындағы Боллинг әуе базасына бес сағат 17 минутта ұшып, континенттік жылдамдық бойынша жаңа рекорд орнатты. 1946 жылы ол реактивті қозғалтқышты Convair XB 46 прототиптік бомбалаушысының бас жобалық ұшқышы болды. Осы кезеңде ол алғаш рет ұшу қанатымен танысты, Northrop N 9M ұшағының ұшу қасиеттерін зерттеді, ол алып XB 35 прототиптік бомбалаушысының үштен бір бөлігіне дейін жасалған, бір орындық макеті еді. Оның ұшқыш, инженер және офицер ретіндегі тамаша шеберлігі соншалықты жоғары бағаланды, тікелей басшысы майор Роберт Карденас оны Bell X 1-де дыбыс жылдамдығын жеңуге жасалған, бұрын-соңды болмаған бағдарламаның жобалық ұшқышы ретінде ұсынды. Бірақ бұл тапсырма капитан Чак Йегерге берілді.
Although assigned to Wright Field, he spent much of his time at Muroc Army Air Field, in California's high desert, testing a wide variety of experimental prototypes such as Douglas' highly unconventional pusher prop light bomber, the XB 42 Mixmaster. In December 1945, he and Lieutenant Colonel Henry E. Warden set a new transcontinental speed record when they flew this airplane from Long Beach, California, to Bolling Air Force Base, in Washington, D. C., in just five hours, 17 minutes. In 1946, he was the principal project pilot for the jet powered Convair XB 46 prototype bomber. It was also during this period that he acquired his first experience with a flying wing, as he familiarized himself with the flying qualities of the Northrop N 9M, a single seat, one third scale mock up of the giant XB 35 prototype bomber. His superb skills as a pilot, engineer and officer were held in such high esteem that his immediate superior, Major Robert Cardenas, recommended him as project pilot for an unprecedented program—the first attempt to exceed the speed of sound in the Bell X 1. That assignment, however, went to Capt. Chuck Yeager.
Университет
Эдвардс, оның орнына, авиациялық ғылымдар бойынша аспирантураға оқуға Принстон университетіне жіберілген алғашқылардың бірі болып таңдалды. Жақында өткен соғыс авиациялық технологияда шынымен революциялық өрбуге алып келді және полковник Альберт Бойд сияқты, Ұшу сынақ бөлімінің бастығы, ұшақтар мен борттағы жүйелердің күрделілігі арта түскенде, оларды тиімді бағалау үшін жоғары білікті ұшқыштың қабілеттерін инженерлік техникалық білімімен үйлестіретін жаңа буын әскери сынақ ұшқыштары қажет екенін түсінді. Осылайша, Глен Эдвардс 1947 жылы Принстон университетін авиациялық инженерия саласындағы ғылым магистрі дәрежесімен бітіргенде, ол осы жаңа буынның алғашқы өкілдерінің бірі болды.
Edwards was, instead, selected to be among the first to be sent to Princeton University for graduate study in the aeronautical sciences. The recent war had spawned truly revolutionary advances in aviation technology and it had become apparent to men such as Col. Albert Boyd, the chief of the Flight Test Division, that a new breed of military test pilot—one who combined the talents of a highly skilled pilot with the technical expertise of an engineer—would be required to effectively evaluate increasingly complex aircraft and onboard systems. Thus, when Glen Edwards graduated from Princeton with a Master of Science degree in Aeronautical Engineering in 1947, he represented one of the first of this new breed.
Өлім
1948 жылы мамыр айында Эдвардс Muroc-тағы сынақ ұшқыштары мен инженерлер тобына қосылу үшін таңдалды, олар сол кезде Northrop YB 49 ұшағын сынап көрді, ол экзотикалық қанатты бомбалаушының толыққанды реактивтік нұсқасы болды. Бірінші ұшулардан кейін ол оған риза болмады, күнделігіне "мен әзірге кез келген нәрсені жасауға тырысқан ең қиын ұшақ. Кейде басқаруға келмейді" деп жазды. 1948 жылдың 5 маусымында ол майор Дэниел Форбспен бірге екінші ұшқыш ретінде ұшып бара жатқанда, ұшақ басқарудан шығып, базаның солтүстік-батысында ауада жарылып кетті. Барлық бес экипаж мүшесі қаза тапты.
In May 1948, Edwards was selected to join the team of test pilots and engineers at Muroc who were then evaluating the Northrop YB 49, the all jet version of the exotic flying wing bomber. After his first few flights, he was not favorably impressed, confiding to his diary that it was "the darndest airplane I've ever tried to do anything with. Quite uncontrollable at times." Then, on June 5, 1948, he was flying as co pilot with Maj. Daniel Forbes when the airplane departed from controlled flight and broke apart in the sky northwest of the base. All five crew members were killed.
Құрметтеулер
1949 жылдың соңында полковник Бойд Мұрок базасының басшылығына келген соң, алғашқы жұмыстарының бірі – эксперименталды ұшу зерттеуіне өмірін берген адамның құрметіне базаның атын өзгерту болды. Дәстүр бойынша, Әуе күштерінің базалары сол штаттың тумасы болған еңбегімен көзге түскен тұлғалардың есімімен аталады. Бойдтың ойынша, батыс Мохаве аспанында өмірі аяқталған, жас, дарынды, Канадада туған калифорниялықтан артық лайықты адам жоқ еді. 1949 жылдың 8 желтоқсанында Мұрок әуе күштері базасы Эдвардс әуе күштері базасы болып қайта аталды. 1950 жылдың 27 қаңтарында өткен салтанатты шарада «Батыс аспанындағы ұшқыш қанаттың алғашқы дамушысы, өзі мойындамаған батылдық пен ерлікпен» деген жазуы бар тақта ашылды. Қазір ол Әуе күштерінің ұшу сынақ орталығының алдында тұр. 1995 жылы Эдвардс Ғарышкерлер аллеясына енгізілді. 2008 жылы капитан Эдвардстың отбасы оның күнделіктерін Әуе күштерінің ұшу сынақ орталығы мұражайына тапсырды. Күнделіктерде Эдвардстың Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі тәжірибелері, Әскери әуе корпусына қосылған сәтінен бастап, қайтыс болғанға дейінгі бірнеше күнге дейінгі оқиғалар баяндалған. Калифорния штатының Линкольн қаласында Эдвардс есімімен аталатын орта мектеп бар.
One of Col. Boyd's first orders of business, when he assumed command of Muroc in late 1949, was to rename the base in honor of someone who had given his life to the cause of experimental flight research. By tradition, Air Force bases were named after distinguished individuals who were native sons of the state in which a base was located. Boyd could think of no one more deserving than the bright, young, Canadian born Californian whose promising career had ended in the skies over the western Mojave. On December 8, 1949, Muroc Air Force Base was redesignated Edwards Air Force Base. During ceremonies on January 27, 1950, a plaque was unveiled, reading: "A pioneer of the Flying Wing in the western skies, with courage and daring unrecognized by himself." It now sits in front of the headquarters of the Air Force Flight Test Center. In 1995, Edwards was inducted into the Aerospace Walk of Honor. In 2008, the family of Captain Edwards donated his diaries to the Air Force Flight Test Center museum. The diaries describe Edwards' experiences during World War II, from when he joined the Army Air Corps, up to a few days before he died. There is a middle school in Lincoln, California, named after Edwards.