Кіріспе
1982 жылы Майкл Уиннердің американдық бостандық қорғаушы экшн фильмі «Өлім тілегі 2» саундтрек альбомы – 1982 жылы Майкл Уиннер режиссерлік еткен және монтаждаушысы болған американдық бостандық қорғаушы экшн триллері. Бұл 1974 жылғы «Өлім тілегі» фильмінің төрт жалғасының біріншісі. «Өлім тілегі» фильмдер сериясының екінші бөлімі. Оқиғада сәулетші Пол Керси (Чарльз Бронсон) қызымен (Робин Шервуд) бірге Лос-Анджелеске көшіп келеді. Қызы бірнеше бандиттердің қолынан қаза тапқаннан кейін Керси тағы да өз құқығын қорғаушы болуға бел буады. Түпнұсқада ол кездесетін әрбір қылмыскерді қуғаннан өзгеше, Керси тек отбасына шабуыл жасағандарды іздейді. Бұл жалғасы Браян Гарфилдтің «Өлім тілегі» және «Өлім жазасы» романдарынан толыққанды бөлініп, Пол Керси кейіпкерін жаңаша бейнелейді. Одан кейін «Өлім тілегі 3» фильмі шықты. Бұл жалғасты Cannon Films компаниясы өндірді, ол Death Wish концепциясының құқықтарын Дино Де Лаурентистен сатып алған. Cannon-ның атқарушы директоры Менахем Голан фильмді түсіруді жоспарлаған, бірақ Бронсонның талабы бойынша Уиннер қайта оралды. Саундтректі гитарист Джимми Пейдж жазған. «Өлім тілегі 2» 1982 жылдың ақпанында Filmways Pictures компаниясы арқылы АҚШ-та көрсетілді. Түпнұсқасындай, халықаралық таралымын Columbia Pictures жүзеге асырды. Paramount Pictures, Trifecta Entertainment & Media арқылы теледидар құқықтарын басқарады. Отандық кинотеатрларда көрсетілу кезінде 29 миллион доллар табыс тапты.
the soundtrack album
Death Wish II is a 1982 American vigilante action thriller film directed and co edited by Michael Winner. It is the first of four sequels to the 1974 film Death Wish. It is the second installment in the Death Wish film series. In the story, architect Paul Kersey (Charles Bronson) moves to Los Angeles with his daughter (Robin Sherwood). After his daughter is murdered at the hands of several gang members, Kersey once again chooses to become a vigilante. Unlike the original, in which he hunts down every criminal he encounters, Kersey only pursues his family's attackers. The sequel makes a complete breakaway from the Brian Garfield novels Death Wish and Death Sentence, redefining the Paul Kersey character. It was succeeded by Death Wish 3. The sequel was produced by Cannon Films, which had purchased the rights to the Death Wish concept from Dino De Laurentiis. Cannon executive Menahem Golan planned to direct the film, but Winner returned on Bronson's insistence. The soundtrack was composed by guitarist Jimmy Page. Death Wish II was released in the United States in February 1982 by Filmways Pictures. Like the original, Columbia Pictures handled the international release. Paramount Pictures, via Trifecta Entertainment & Media, handles the television rights. It earned $29 million during its domestic theatrical run.
Сюжет
Бірінші фильмнің оқиғаларынан шамамен сегіз жыл өткен соң, Пол Керси өмірін қайта құрып, Лос-Анджелеске көшіп, тәуелсіз сәулетші болып жұмыс істейді. Оның клиенттерінің бірі – радиостанция иесі, оған ол жаңа ғимарат жобалап жатыр, сондай-ақ оның жаңалықтар тілшісі Гери Николспен кездесіп жүр. Олар Полдың қызы Кэролды психиатриялық ауруханадан алып келеді. Олар түстен кейін ойын-сауық орталығына барады, онда Полдың әмиянын Nirvana, Punkcut, Stomper, Cutter және Jiver тобынан тұратын топ ұрлайды. Пол оларды қуғанда, топ бөлініп кетеді. Ол Jiver-ді қуалайды, оны көшедегі тұйыққа тіреп алады. Jiver әмияны жоқ екенін айтқанда, Пол оны жіберіп жібереді. Топ Полдың үй мекенжайын әмиянынан тауып, үйіне кіреді. Олар Полдың үй шаруасын жүргізетін Розарионы байлап, кезекпен зорлай бастайды. Пол қызымен бірге үйіне келгенде, оны есінен танып қалады. Розарио полицияға шақыруға тырысады, бірақ Нирвана оны қоян-қолтықпен өлтіреді. Олар Кэролды ұрлап, жасырынған жеріне алып кетеді, онда топ мүшесі оны зорлайды. Кэрол әйнек қабырға арқылы қашуға тырысады, темір қоршауға құлап, қаза болады. Кейін Пол полицияға тонаушыларды анықтауға көмектесуден бас тартады. Кэролдың жерлеуінен кейін ол өзінің тапаншасын қаланың шетіндегі арзан қонақ үйге әкеліп, операциялық база ретінде пайдаланады. Келесі күні кешке ол есірткі сатуға дайындалып жатқан тастап кетілген ғимаратқа Stomper-дің ізімен барады. Пол дилерді атып, қалғандарын Stomper-ді өлтіруге дейін шығарып салады. Келесі түнде ол паркингте төрт қарақшы, соның ішінде Jiver шабуылдаған жұптың айқайын естиді. Пол екі зорлаушыны өлтіріп, Jiver-ді жаралайды. Пол кейін Jiver-дің қан іздерімен тастап кетілген қоймаға дейін жетеді және оны өлтіреді. Лос-Анджелес полициясы кісі өлтірулерді әділетсіздікке қарсы күрескен адамның қолынан жасалғанын күдіктенеді және Нью-Йорк полициясынан кеңес сұрайды. Нью-Йорк полициясының детективі Фрэнк Очоа бұл тағы да Пол болуы мүмкін деп күдіктенеді және іске көмектесу үшін жіберіледі. Очоа Пол тұтқындалған кезде Нью-Йорктегі он қарақшыны өлтіргені үшін айыпталмағанын біледі. Очоа Геридің пәтеріне кіреді және оған Полдың Нью-Йорктегі бұрынғы әрекеттері туралы айтады. Пол үйіне оралғаннан кейін Гери онымен бетпе-бет келеді, бірақ ол барлығын жоққа шығарады. Очоа қалған үш топ мүшесінің артынан жүрген Полдың соңынан еріп жүреді. Ол оларды тастап кетілген саябаққа дейін қадағалайды, онда қару-жарақ пен есірткі саудасы жүріп жатыр. Бір мерген Полді байқап, оны өлтірмекші болады. Очоа Полді ескертіп, мергенді атып өлтіреді. Очоаны Нирвана жаралайды, ал Пол Punkcut-ты жаралайды және Cutter-ді, тағы бір дилерді өлтіреді. Қару сатушы қашып құтылуға тырысады, бірақ Пол атып, оның көлігі тік жардан құлап, жарылады. Нирвана қашып кетеді. Очоа Полға өш алуды және өлтіруді бұйырады, содан кейін көз жұмады. Пол қашып кетеді, ал Punkcut полицияға Нирвана туралы ақпарат бергеннен кейін жарақаттарынан қайтыс болады. Пол Геридің әріптестерінің бірінен полиция Нирвананы тұтқындауға арналған тактикалық топты дайындап жатқанын біледі. Ол полиция сканерін алады және полиция радиосы арқылы тұтқындау қашан және қайда болатынын анықтайды. Ол Нирвананы өлтіру үшін сол жерге барады, ол PCP әсерінен қолын кесіп, қашып құтылуға тырысқанда офицерлерді пышақпен шағады. Сотталғанда, ол қылмыстық ақылсыз деп танылып, психикалық ауруханаға жіберіледі. Гери бұл жағдай мен өлім жазасы туралы мақала жазып жатыр және Полды ауруханаға алып барады, ол Нирвананы емдейтін дәрігермен кездеседі. Сол жерде Пол басқа бір дәрігердің халатын және куәлігін ұрлап, онымен психикалық ауруханаға кіреді және Нирванамен бетпе-бет келеді. Бірнеше рет Полды пышақпен ұрып-соққаннан кейін, Нирвана оның қолын жоғары кернеулі панельге тығып тастайды. Пауыл оны қосқанда, оны тоқ соққаннан өлтіреді. Дональд Кей, тәртіп сақшысы, Полды Кэролдың өлтірілуі туралы газеттен танып, оған қоңырау шалудан бұрын қашып кету үшін үш минут береді. Гери Полдың үйіне барып, оның жалған дәрігерлік куәлік жасағанын біледі. Радиодан Нирвананың өлімі туралы хабарды естігеннен кейін ол Полдың Очоа айтқандай әділетсіздікке қарсы күрескен адам екенін түсінеді. Ол өзінің сақинасын шешіп, Полды тастап кетеді. Бірнеше айдан кейін Пол радиостанцияға арналған жобасының тұсаукесеріне қатысады. Иесі оны іске қосу кештеріне шақырады, бірақ Пауылдың неге кешке қол жетімді емес екенін және ешқашан телефонға жауап бермейтінін сұрайды. Пауыл шақыруды қабыл алғаннан кейін: "Мен тағы не істей аламын?" - деп жауа...
Даму
Брайан Гарфилд, түпнұсқа "Өлім тілегі" романының авторы, фильмдегі нұсқасына соншалықты наразы болды ki, "Өлім үкімі" атты жалғасын өзі жазды. "Олар оны батыр етіп көрсетті", - деді Гарфилд. "Мен оның ауыр науқасқа шалдыққанын көрсеттім деп ойладым". 1980 жылы Cannon Гарфилдті қысқа мерзімге "Өлім тілегі" романының "Өлім үкімі" жалғасын жазуға шақырды. Бірақ Голам мен Глобус Гарфилдтің кітабын пайдалануды қаламады, олар Дэвид Энгельбах, Голан және Хэл Ландерстің түпнұсқа әңгімесін бағалады. Олар Де Лаурентистен алғашқы фильмнің құқықтарын сатып алғаннан кейін, Гарфилдтен романның кейіпкерлерінің құқықтарын сатып алды, бұл оларға түпнұсқа романдарды бейімдеусіз жалғасын жасауға мүмкіндік берді. "Біздің әңгімеміз фильм үшін жақсырақ", - деді Голан. Содан кейін сценарийді жазуға Дэвид Энгельбах шақырылды. Фильмнің соңғы нұсқасын көргеннен кейін, ол фильмнің өзінің бастапқы сценарийінен қаншалықты өзгеше екеніне "қатты таңырқады". Оның сценарийінде зорлау көрінестері болған жоқ, бірақ Майкл Виннер оларды "көңіл көтеру үшін" қосты. Энгельбах "маңызды мәселелерді, атап айтқанда, қылмыстық әділет жүйесінің нашарлауын" атап өтті. Бронсон кейіпкерінің іс-әрекеттері полицияның қылмыстың алдын алуға қабілетсіздігімен, соттардың нақты әділдікке қарағанда техникалық мәселелерге ден қоюымен және бүгінгі таңда біз сезініп отырған қорқыныштың қатерлі климатымен байланысты. Пол Керси – батыр емес. Оның кек алуға ұмтылуында ол өміріндегі жалғыз эмоционалды байланысын жоғалтады және оқиғаның соңында ол өзінен кейін өлген қарақшылар сияқты қылмыстың құрбанына айналады.
Кастинг
Бронсонға рөлді қайта ойнауға 1,5 миллион доллар ұсынылды. Джилл Ирландия фильмге күйеуі Бронсонның талабымен шақырылды. Ол Полға деген махаббатын көрсетеді және сонымен қатар өлім жазасына қарсы пікір білдіреді. Оған фильмнің алдыңғы бөлімі – "Өлім тілегі" (1974) фильмінен рөл ұсынылған еді, бірақ Чарльз Бронсон әйеліне қарақшылар рөлін ойнауға және оны қорлауға рұқсат бергісі келмегендіктен бас тартты. Осы фильмге жұмысқа алынғаннан кейін Бронсон кейіпкерінің фильмдегі жаман жігіттер тарапынан зорланбауын немесе өлтірілмеуін қалады. Бастапқыда Cannon Голаннан режиссерлық тапсырыс сұрады, бірақ Бронсон түпнұсқа фильмнің режиссері Майкл Виннерді шақыруға талап етті. Виннер 1970 жылдардың ортасынан бері мансабында сәттілікке жете алмады, "Өлім тілегінен" кейін кассада бірде-бір хит фильмі болған жоқ. Ол франшизаға оралуға келісіп, Энгельбахтың сценарийін қайта қарауды бастады. Виннер Де Лаурентистің жалғастырушы фильмді басқа біреуге тапсыру туралы ойланып отырғанын еске алды және оған өзінің өндіріс компаниясы үшін фильмді жасауға ұсыныс жасады. Виннер бас тартты, ал Де Лаурентис Cannonмен жасасқан келісімінен бас тартқан жоқ. Алайда, продюсер фильмнің "көшірмесін" жасауға кірісті. Нәтижесінде "Қарсы шабуыл" (1982) фильмі пайда болды. Виннер мұндай жалғастырудың қажеттілігін былай түсіндірді: "Қазір Америкада қарақшылық үлкен мәселеге айналды. Бұл бұрын проблема болмаған қалаларға да тарады. Беверли-Хиллсте басқалардың сәтсіз фильмдері туралы әңгімелеудің орнына, құдайға шүкір, соңғы кезде олар өз қарақшылықтары туралы сөйлейді". Фильм Полдың кейіпкеріне маңызды өзгерістер енгізді. Бірі – оның өзін-өзі қорғаушы ретінде әрекет ету тәсілі. Алғашқы фильмде Пол өзінің айналасындағы барлық қылмыскерлерді атып өлтіретін еді. Жалғастырушы фильмде ол қызының өліміне жауапты бес нақты қылмыскерді іздейді. Оның бір мақсатқа ұмтылуы басқа да мүмкін нысаналарды елемеуге дейін барады. Ол ұрыларды, есірткі сатушыларды және бір зұлымдыққа бой алған адамды да елемейді. Тағы бір өзгеріс – оның қабілеттері. Бірінші фильмде оның өзін-өзі қорғау әрекеттері қару қолдануға байланысты болды. Жалғастырушы фильмде ол өзінен әлдеқайда жас жігіттерді жеңе алады. Жаман жігіттердің рөлдеріне актерлерді таңдағанда Виннер оларға шығармашылық еркіндік берді. Олар өздеріне киім сатып алып, макияж жасады және оларды көшедегі адамдарға көрсетіп, олардың қаншалықты қорқынышты көрінетінін бағалады. Лоренс Фишберн сиқыршы қолғаптарын сатып алып, пышағын таяқша сияқты қозғалтты, ал Кевин Мейджор Ховард жыланға ұқсау үшін маңдайын майлап, шашының алдыңғы бөлігін қырқып алды. Ол тіпті панк-топтың барабаншысын көріп, ақылсыз күлкіге, басын ұруға және таяқшаны айналдыруға үйренді.
Түсірілім
Сценарийдің соңғы түзетулерінің бірі – орынның өзгеруі болды. Бастапқы сценарийде оқиға Сан-Францискода орын алған, бірақ түзетулерде оқиға Лос-Анджелес қаласына көшірілді. Жеңімпаз фильмді түпнұсқадан «бірдей, бірақ басқаша» деп сипаттады. «Осылай жалғастар жасалады – «Рокки II», «Рокки III» сияқты. Сіз Сильвестр Сталлоненің Конгоға көшіп, медбике болып жұмыс істейтінін көрмейсіз. Мұнда Лос-Анджелес атмосферасы ерекшеленеді. Сонымен қатар, зорлау уақытқа тәуелді емес!» Негізгі түсірілім 1981 жылдың 4 мамырында Лос-Анджелес қаласының орталық аймағында басталды және 1981 жылдың 1 шілдесінде Сан-Педро қаласында аяқталды. Актерлер гильдиясының ереуілі басталуына дейін түсірілімді аяқтау үшін, көбінесе күніне он екі сағат жұмыс істелді. Құлап жатқан және тасталған Голливуд қонақ үйінің көрінісі, оны бұзудан бірнеше ай бұрын тасталған қонақ үйде түсірілді. Кейбір киноактерлер жергілікті тұрғындардан шағын рөлдерге шақырылды, ал кейбіреулері түсірілім кезінде жай ғана өткен адамдар еді. Олардың арасында есірткіге тәуелділер, трансвеститтер, Харе Кришна жақтастары және мотоциклшілер болды. Режиссер Лос-Анджелес көшелерінің шынайы бейнесін көрсету үшін олардың барлығын қатыстырды. Жеңімпаз түсірілім алаңындағы атмосфераны көңілді ұстауға тырысты. «Фильм қорқынышты болғанымен, оны жасаған адамдардың да сондай сезінуі міндетті емес», – деді ол.
Музыка
Фильмнің продюсерлері музыкасын жазу үшін Айзек Хейзді ұсынды. Майкл Виннер сол кезде көршісі болған Led Zeppelin тобының бұрынғы гитаристі Джимми Пейджді таңдады. Бастапқы титрлерде Пейдждің ерекше гитаралық дыбысы және Led Zeppelin тобымен бірге қолданған, қатты реверб эффектісі бар барабан дыбысы естіледі. Фильмнің саундтрегі 1982 жылдың ақпанында шықты. Музыканың бір бөлігі Twiztid тобының Heartbroken & Homicidal альбомынан "Spiderwebs" әнінде қолданылды.
Театрлық
Cannon Films бірнеше қызығушылық танытқан сатып алушыларға тарату құқығын сата алды. Америка Құрама Штаттары мен Канададағы театрлық құқықтарды Filmways сатып алды. Бұл компания жақында эксплоатациялық фильмдерімен танымал American International Pictures компаниясын сатып алған еді, ал фильм олардың жанрлық фильмдер кітапханасына үйлесімді болды. Columbia Pictures халықаралық тарату құқығын сатып алды. Paramount Pictures ішкі нарықтағы теледидарлық көрсету құқығын сатып алды. Фильм бастапқыда 1981 жылғы Рождествоға шығару жоспарланған. Filmways көрермендер арасында бәсеке аз болғандықтан, шығаруды 1982 жылғы ақпанға дейін кейінге шегерді. Фильм көрсетілімге шыққан алғашқы аптасында ең көп табыс тапқан фильм болды.
Үй медиасы
Фильм алдымен VHS форматында, кейін DVD форматында жарық көрді. АҚШ-та 2022 жылдың мамырында Vinegar Syndrome компаниясы оны 4K Ultra HD Blu-ray дискісінде шығарды.
Кассалық жинақ
Фильм АҚШ кинотеатрларында 29 миллион долларлық табыс әкелді, бұл Filmways компаниясы үшін сирек кездесетін кассалық сәттілік болды. Компания 1982 жылды 52,7 миллион долларлық зиянмен аяқтады. Кейіннен ол Orion Pictures компаниясымен сатып алынды. Тағы бір мәлімет бойынша, фильм 10 миллион долларлық жалға алу ақысы түсірді. Ол Cannon Films үшін 2 миллион доллар пайда әкелді және бүкіл әлем бойынша тағы 29 миллион доллар тапты. Содан бері ол видео нарығына тарату арқылы ішкі және шетелдік нарықтарда қосымша табыс тапты. HBO жүргізген сауалнама бойынша, төлем жасаған көрермендердің Death Wish II фильміне деген сұранысы 1981 жылғы "Chariots of Fire" фильмінен жоғары болды.
Сыни жауап
"Нью-Йорк таймс" газетінің Винсент Канби бұл фильмді "1974 жылғы мелодрамадан да ақымақтырақ, әдепсіз және өз құқықтығымен адамдық емес" деп сипаттады, сондай-ақ "тіпті ашу тудыра алмайтындай жайбарақат" екенін айтты. Ол фильмнің түпнұсқа сюжетті қайталап көрсетуін, полиция кейіпкерлерінің ойсыратындай нашарлығын және Джилл Ирландияның сенімсіз ойынын сынға алды. Роджер Эберт бұл бағаны тек "көркемдік тұрғыдан нашар және моральдық жағынан жеңілсіз" фильмдерге ғана беретінін айтып, фильмге нөл жұлдыз қойды. Ол актерлік және режиссураның жалқаулығын, сюжеттің болмауын, тіршіліксіз диалогтарды және әлсіз экшн-сцендерді атап өтіп, "алғашқы фильм мені Бронсонның кек алу қажеттігіне көндірген болса, бұл фильм – тек ақымақ кісі өлтірулер тізімі" деген қорытындыға келді. Variety журналы оны "түпнұсқасымен бірдей қайталанбас" деп бағалады. Rotten Tomatoes сайтында фильмге 19 рецензия бойынша 33% мақұлдау көрсетілген, ал орташа бағасы 3,58/10 құрайды. Metacritic сайтында 7 сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкала бойынша 11 бал алды, бұл "көпшіліктің зәулімсіз жек көруін" білдіреді. Фильм "Стинкерс Бад Мюви" сыйлығының "Ең нашар фильм" номинациясына ұсынылды. Сонымен қатар, фильм Razzie Awards сыйлығының "Ең нашар музыкалық саз" номинациясына ие болды.