Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Мунк – 1974 жылы ағылшын режиссері Питер Уоткинс жазған және түсірген норвегиялық экспрессионист суретші Эдвард Мунк туралы тамыр тарихы бар фильм. Алғашқыда бұл фильм Норвегия мен Швеция мемлекеттік телеарналары NRK және SVT бірлесіп жасаған үш бөлімнен тұратын мини-сериал ретінде дайындалған, бірақ 1976 жылы үш сағаттық нұсқасы американдық кинотеатрларда көрсетілді. Фильм Мунктің өмірінің отыз жылын қамтиды, оның өнерін қалыптастырған факторларға, әсіресе оның отбасындағы аурулар мен өлімнің көп болуына, сондай-ақ жас кезінде үйленген әйелмен болған махаббатына баса назар аударады. Фильм 1976 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді, бірақ басты бәйгеге үміткер болған жоқ.
Edvard Munch is a 1974 biographical film about the Norwegian Expressionist painter Edvard Munch, written and directed by English filmmaker Peter Watkins. It was originally created as a three part miniseries co produced by the Norwegian and Swedish state television networks NRK and SVT, but subsequently gained an American theatrical release in a three hour version in 1976. The film covers about thirty years of Munch's life, focusing on the influences that shaped his art, particularly the prevalence of disease and death in his family and his youthful affair with a married woman. The film was screened at the 1976 Cannes Film Festival, but wasn't entered into the main competition.
Стиль
Уоткинстің басқа фильмдері сияқты, «Эдвард Мунк» та докдрама әдісін қолданады; Мунктың өмірінен эпизодтар үлкен актерлік құрам (көбінесе норвегиялық кәсіби емес актерлер) арқылы қайта жандандырылады, бірақ Уоткинстің дауыстық түсіндірмесі де бар, сондай-ақ кейіпкерлер өз өмірі туралы немесе Мунк туралы пікірлерін айта отырып, тікелей камераға сөйлейтін сәттер де кездеседі, бұл олармен интервью алатын сияқты. Диалогтың бір бөлігі актерлермен, әсіресе интервью бөлімдерінде, спонтанды түрде жасалды. Мунктың туындыларына оның өмірінде болған жағымсыз реакцияны көрсету үшін Уоткинс картиналарын шынымен ұнатпайтын норвегиялықтарды шақырды.
Like Watkins' other films, Edvard Munch uses a docudrama approach; scenes from Munch's life are re enacted by a large cast (mostly Norwegian non professional actors), but there is also a voiceover narration by Watkins, and there are moments when the characters speak directly to camera, as if being interviewed about their own lives or their opinions of Munch. Some of the dialogue was improvised by the cast, especially in the interview segments. To convey the hostile response Munch's work often received during his lifetime, Watkins recruited Norwegians who genuinely disliked the paintings.
Тарату және жауаптар
Алғашқы көрсетілімінен кейін фильм қысқа мерзімге халықаралық табысқа ие болды, бірақ көп жылдар бойы кеңінен қолжетімді болған жоқ. Уоткинс желі басшылары оның таралуын шектеуге тырысқанын және Канн кинофестивалінде бәсекеге қатысуына кедергі келтіргенін айтты, себебі олар кәсіби емес актерлерді пайдаланғанымен және уақытқа сай келмейтін диалогтар қолданғанымен келіспеді. 2002 жылы NRK фильмге құқықтардан бас тарқаннан кейін, ол кеңірек халықаралық көрсетілімге ие болды. Ингмар Бергман бұл фильмді "ғажайып туынды" деп атады.
After its initial broadcast, the film was briefly an international success but was not widely available for many years afterward. Watkins has said that network officials tried to suppress its distribution, and tried to bar it from competition in the Cannes Film Festival, because they disapproved of its use of non professional actors and anachronistic dialogue. After NRK relinquished rights to the film in 2002, it gained a wider international release. Ingmar Bergman called the film a "work of genius".