Кіріспе

Бломберг – Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жеріндегі Липпе округінде орналасқан қала, 2019 жылы шамамен 15100 тұрғыны болған.

Қаланың құрылуы және орта ғасырдың аяғындағы өмір

Бүгінгі қала аумағы 6-шы және 8-ші ғасырлар аралығында ескі саксондықтардың кеңеюі кезінде қоныстанды. Осы кезеңде аймақта «труп» жалғауымен аяқталатын Херрентруп, Иструп, Веллентруп, Брунтруп, Тинтруп және Хёнтруп сияқты ауылдар пайда болды. «Труп» термині «дорф» (торпқа қараңыз) дегенді білдіреді және уақыт өте келе метатез процесі арқылы қалыптасқан. 11-ші ғасырда халық саны күрт өсті. Осыған дейін шаруалар топырақты тиімді өңдеуге мүмкіндік бермейтін, қарапайым егіс шаруашылығы әдістерін қолданды. Жоғары орта ғасырларда темір дөңгелекті тырма, үш егістік жүйесі және су диірмені енгізілуімен бұл жағдай өзгерді, нәтижесінде азық-түлік жағдайы жақсарған мол өнім алынды. Бұл Липпе аймағын билеуші топ үшін де қызықты етті. Жаңа билеушілер Липпе иелері және Шваленберг пен Штернберг графтары болды. Олардың екеуі де бастапқыда бекініс ретінде ғана қызмет еткен Бломберг қамалын бөліскен деп саналады. 1231 және 1255 жылдар аралығында Бернард III Бломбергті қала ретінде құрды. Бұл оқиғаға қатысты құжаттар Сост дауы кезінде жоғалып кеткен, сондықтан нақты күні белгісіз. Дегенмен, 1283 жылға жатқан құжат қала құқықтары сол кезде «көптен бері» қолданыста болғанын көрсетеді. Бломберг Липпе билеушілері үшін маңызды болды, себебі қала үш маңызды ортағасырлық сауда жолының тоғысқан жерінде орналасқан. Бұл жолдардың бірі – Кельн жолы, ол Сост, Хорн және Бломберг арқылы Хамельнге, екіншісі – Кассель, Варбург, Штайнхайм, Бломберг және Ринтельн арқылы Бременге, ал үшіншісі – Оснабрюктан Херфорд, Лемго, Бломберг, Хохстер және Тюрингияға дейін созылған Франкфурт жолы еді. Бұл кезеңдегі сауда жолдарында қарақшылардың қаупі болды, сондықтан Бломберг аумағындағы жолдар алты күзет мұнарасымен қоршалған. Қала дәстүрлі үш көшелік жүйе бойынша салынды, онда үш параллель бойлық көше қала қақпасының алдындағы жерде біріктіріледі. Шамамен 11,3 гектар аумақты алып жатқан қала 1600 тұрғынға есептелген және 1860 жылдан кейін, яғни шамамен 600 жыл өткен соң ғана шығысқа қарай кеңейтілді. Симон I (1275-1344) Бломбергті өзінің резиденциясы ретінде таңдап, қаланы резиденция ретінде кеңейтті. Ол және оның ұрпақтары Бломберг пен Брейкедегі үйлері арасында жиі көшіп-қонып жүрді. Қала мен қамалдың айналасы бекітілді, ал қамал қосымша қамал мен ормен қорғалды. Батыс және оңтүстік жағында тік беткейлер табиғи қорғаныс қызметін атқарды, ал шығыс және солтүстік жағында қабырғалар, қамалдар, қоршаулар және тіпті тікенді бұталар орналасқан. Бұған қоса, қақпалардың алдында алты қорғаныс мұнарасы, Цвингер және Ландвер салынды. Қаланың төменгі қақпасы мен қала қабырғасының бөліктері бүгінге дейін сақталған. Бломбергте жоғарғы және төменгі қалаларға бөліну болды, көбінесе қолөнершілер жоғарғы қабатта, ал шаруалар төменгі қабатта тұрды. Жоғарғы және төменгі қалаларда жеке-жеке иттер болды, тіпті муниципалды қонақүйлер де жоғарғы және төменгі қалалар арасында белгілі бір сандармен бөлінді. Жоғарғы қаладан келген балаларды кантор, ал төменгі қаладан келгендерді секстон оқытты. Барлық қалалардағыдай, Бломберг экономикасы да гильдия жүйесімен анықталды. Бломберг бассейніндегі барлық қолөнер кәсіпорындары қалада шоғырландырылған, тек диірменшілер, теміршілер, дөңгелек жасаушылар, аяқ киімшілер және жапсырмалар кесушілер ғана елді мекендерде қоныстануға рұқсат етілді.

Жою, қайта құру және қайта құру

Бломбергтің бекіністері Сост дау-жанжалы кезінде қаланы толық құрылудан қорғамады. 1447 жылы Кельн архиепискобы қаланы қоршап, 14 маусымда жалдамалы әскерлерімен қаланы жартылай дерлік өртеп тастады. Қала 1468 жылдан бастап Бернард VII-нің қолдауымен қайта жаңартылды. Осы кезеңде маңызды оқиға болды. Алхейд Пустекок есімді әйел Мартини шіркеуінен 45 қасиетті нан ұрлады. Оның ұсталғаннан қорқуынан, ол оларды Селиген Винкельдегі құдыққа лақтырып жіберді. Бірақ нан суға батпады, Алхейд ұрлық жасағаны үшін айыпталып, жаза ретінде өртеуге берілді. Ұзақ өтпей, бұл бұлақтың керемет емдік қасиеттері бар деген қауесет тарады, соның салдарынан Бломберг қасиетті орынға айналды. Бұл жаңалық тіпті Ватиканға дейін жетті, сондықтан Римдегі кардиналдар бұлақтың үстіне шіркеу салуға ынталандырды. 1468 жылы Мёлленбек монастырындағы Августин канондары осы шіркеуді алды және бірден монастырь салуға рұқсат алды. Шіркеу 1473 жылы кеш готикалық залдық шіркеу ретінде кеңейтілді және бүгінде протестанттық реформаланған қалалық приход шіркеуі болып табылады. Сыйлықтар мөлшері соншалықты көп болды, монастырь шіркеуі салынды, ол шамамен 200 жыл бойы Липпе ақсүйектері мен графтарының зираттары ретінде қызмет етті. Алхейд Пустекокке қарсы сот процесін «колдовство ісі» ретінде қарастыру тарихи тұрғыдан нақтыланбаған. Каппельде өткен бес мемлекеттік мәжілісте 1538 жылы қалалар мен рыцарлар Липпе үшін протестанттық шіркеу тәртібін енгізуге келісті, ал Бломберг евангелистік лютерандық дінге көшті. Бұлақ өзінің аймақтық маңыздылығын жоғалтып, ұмытылған. Екінші реформация 1605 жылы болды. Суверен граф Симон VI Липпе графтығының барлық қалалары мен қауымдарында Иоанн Кальвиннің евангелистік реформаланған сенімін енгізуді бұйырды. Тек Лемго қарсы тұрды, ал Бломберг өте тартынды түрде бағынды.

Отыз жылдық соғыс және экономикалық даму

Отыз жылдық соғыс (1618–1648) кезінде 1636 жылғы тамызда жау әскерлері қаланы тонағанда Бломберг тағы да ауыр зақымдануға ұшырады. Соғыс барысында Бломберг тұрғындары қырып түсіретін оба эпидемиясына ұшырады және халық саны қысқа мерзім ішінде 1640-тан 675 адамға дейін азайды. Қала соғыстың қасіретінен баяу қалпына келді және 1834 жылға дейін бұрынғы халық санына жете алмады. 1589 жылы Бломбергте Доноп пен Клейненмарпеден келген үш әйел сиқыршылықпен айыпталып, өлім жазасына кесілді. Веллентрупта 1589 мен 1674 жылдар арасында үш ер адам мен екі әйел сиқыршылыққа қатысты сотталуға ұшырады. 2015 жылдың 10 наурызында Бломберг қалалық кеңесі сиқыршылық соттарының құрбандарын әлеуметтік-этикалық және моральдық тұрғыдан ақтады. Бломбергтің басты көшелері – Ланген және Курзен Штайнвегтерде бірнеше саудагерлер қоныстанды, олардың 16 және 17 ғасырлардан сақталған әсем үйлері бүгінге дейін жетеді. 1776 жылғы Липпе санағы бойынша Бломбергте дамыған қолөнер және сауда салалары болды. Олардың ішінде: 84 аяқ киім жасаушы, 30 жекелеу жасаушы, 30 шаруа және көлікші, 15 ағаш шебері, 13 нан пісіруші, 10 хатшы, 8 зығыр тоқушы, 7 құлыпшы, 6 ұста, 3 мейманхана иесі, 3 баспақ шебері, 3 шыны жасаушы, 3 қасапшы, 3 моншақшы және хирург, 3 саудагер, 3 тас қалаушы, 2 дәріханашы, 2 дөңгелек жасаушы және 2 ағаш шебері болды. Аяқ киім жасау өнері 18 ғасырда дамыды. Бүгінге дейін аяқ киім шеберінің шамшырағы Бломбергтің шеберлігінің символы болып табылады. Кейде қалада 100-ден астам аяқ киім жасаушы жұмыс істеп, өнімдерін Кассель, Оснабрюк, Ганновер және Брауншвейг қалаларына жіберді.

Индустрияландыру

XIX ғасырдың басында ағаш өңдеу саласы экономиканың басты бағытына айналды. 1805 жылы 5000 орындық өндіріліп, шетел нарықтарына сатылды. Krone кресло фабрикасы 1880 жылы құрылды және 1893 жылы Бернд Хаусманн Германияда бірінші фанера фабрикасын ашты. XIX ғасырдың басында Фридрих Вохтинг пен Карл Гронеман бұрынғы сүт зауытының орнында гвоздика өсіре бастады. Соңында, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін 1500-ден астам гвоздика түрі бүкіл әлемге экспортталды. Осының нәтижесінде Бломбергке "Гвоздика қаласы" деген лақап ат берілді. 1835 жылдан 1895 жылға дейін Бломберг халқы 2141 адамнан 3084 адамға дейін өсті. Әсіресе XIX ғасырдың соңғы онжылдығында Бломберг теміржол желісіне қосылғанда экономикалық өрлеу болды. 1897 жылы қала Алтенбекен-Ганновер теміржолымен байланыстыратын тармақ желі ашылды. Өнеркәсіптік дамудың алғашқы белгілеріне қарамастан, ауыл шаруашылығы маңызды экономикалық фактор болып қала берді, бірақ көбінесе қосымша жұмыс ретінде сақталды. 1920 жылдардың ортасына дейін 1000 тұрғын үйдің 700-і әлі де екі гектарға дейін егістік жерді немесе бақты өңдеп отырды. [18]

Бірінші дүниежүзілік соғыс және Веймар Республикасы

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1914-1918), 180 Бломбергер қаза тапты немесе содан бері жоғалып кетті. Соғыс аяқталғаннан кейін, Кайзер Вильгельм II тақтан бас тарды, ал Филипп Шейдеман 1918 жылдың 9 қарашасында республиканы жариялады. Бір күннен кейін Детмольдта Липпе халық және әскер кеңесі құрылып, жаңа Липпе үкіметін қалыптастырды. Екі күннен кейін Бломберг қаласында жұмысшылар мен әскерден тұратын Бломберг қаласының Халық кеңесі құрылды. Көшелерде жиналуға тыйым салынды, балаларға қараңғыда және жастарға кешкі сағат 9-дан кейін сыртқа шығуға рұқсат етілмеді. Осы жариялаудан кейін, қала әкімшілігінде революцияның қызыл туы көтерілді. Соңғы тарихи зерттеулерге сәйкес, жұмысшылар мен әскер кеңестерінің көпшілігі радикалды солшыл емес, MSPD және USPD-нің орташа мүшелеріне жатқан. 1918 жылдың соңында Берлин Рейх Кеңесінің съезінде делегаттардың басым көпшілігі кеңес республикасына қарсы дауыс беріп, Ұлттық жиналысқа мүмкіндігінше ерте сайлау өткізуді қолдады, содан кейін СДПВ Веймар Республикасының алғашқы үкіметін құрды. Липпе-Бистерфельдтің князі Леопольд IV Липпеде тақтан бас тарды, ал Липпе княздығы Германия империясы құрамындағы еркін мемлекетке айналды. 1920 жылдың наурыз айында Капп төңкерісіне жауап ретінде жалпы ереуіл болды, оған 25 компаниядан 650 Бломберг жұмысшысы қатысты. Веймар Республикасының соңғы жылдарында Липпеде, бүкіл Рейхте болғандай, КПД мен НСДАП жақтастары арасында зор қақтығыстар болды, олардың кейбіреулері зал шайқастары мен атысқа ұласты. [18]

Нацизм және Екінші дүниежүзілік соғыс

1933 жылдың 15 қаңтарында Липпеде штаттық сайлаулар өтті. 1932 жылдың қарашасында өткен рейхстаг сайлауында НСДАП дауыс үлесінің 41,13%-дан 34,72%-ға дейін төмендеуін қабылдауға мәжбүр болды. Сондықтан нацистер Липпе штатындағы сайлауда кез келген құнмен жеңіске жетуге тырысты. НСДАП-тың барлық жетекшілері сайлау науқанына қатысты, ал науқанның соңғы кезеңінде Гитлер он күн ішінде Липпеде он алты рет сөз сөйледі. 13 қаңтарда Гитлер мен Фрик Бломбергте 5000 адамға үн қатты. Сайлауда НСДАП шамамен 10%-ға өсіп, 43,4% дауыс жинады, ал СДПК 26,6%, ал КПД 15,9% дауыс алды. НСДАП Липпедегі сайлаудағы жеңісті Гитлердің рейхс-канцлерлікке жолындағы үлкен қадам деп жариялады, бірақ шындығында шешім Берлинде қабылданды, онда рейхс-президент Гинденбург консерваторлардың қысымына көніп, Гитлерді рейхс-канцлер етіп тағайындады. Осыдан кейін нацистер бірден билігін кеңейтіп, негізгі құқықтарды тоқтатты. «Глейхшальтунг» деп аталатын шара аясында басқа саяси партиялар, кәсіподақтар мен көптеген ұйымдарға тыйым салынды, саясаттағы, әкімшіліктегі және қоғамдық өмірдегі басшылық лауазымдардың көп бөлігін НСДАП иеленді. «Ұлттық қауымдастыққа» сай келмейтіндер қудаланды және түрмеге қамалды. 1933 жылдың 6 наурызында Бломбергтегі КПД-ның алғашқы шенеуніктері мен мүшелері «қорғауға алу» ретінде қамауға алынды. Содан кейін СДПК мүшелерінің үйлерінде 14 тінтіру жүргізілді. СА мен полиция тарапынан күшейген жазалау шаралары СДПК-ның көптеген мүшелерінің отставкаға кетуіне әкелді. 1933 жылдың 1 сәуірінде Бломберг СДПК жергілікті ұйымы таратылды. Нацистердің құрбаны болғандардың бірі – Бломберг пен Детмольдтағы нацистік шенеуніктерге режимді сынаған бірнеше хат жазған Вильгельм Фридрихс еді. Ол тұтқындалып, Ганновердегі түрмеге жеткізілді, содан кейін сот отырысынан бір күн бұрын өзі-өзін дарға асты. [18] Бломбергтің еврей азаматтарынан Кенигсхайм отбасының нацистердің қысымымен Аргентинаға эмиграциялағаны белгілі. Бломбергтің соңғы еврей тұрғыны 70 жастағы Эмма Липперт, туған тегі Экзамус, ол Терезиенштадт концлагеріне депортацияланды, содан кейін Минскіге жіберілді, онда ол қаза болды. Содан бері Бломбергте еврей қауымы жоқ. 1808 жылы салынған қарапайым жартылай ағаштан жасалған синагог қазір қалалық мұражай ретінде пайдаланылады. Бломберг қаласының көрінісі Екінші дүниежүзілік соғыстан көп бөлігін сақтап қалды. 1945 жылдың сәуір айының басында американдық әскерлер Тейтобург орманын кесіп өтіп, Детмольдқа жетті. Шығысқа қарай, Рейхштрассе 1-нің оң жағындағы аймақта, АҚШ-тың 83-ші жаяу әскер дивизиясы жұмыс істеп, Бломберг арқылы солтүстік-шығысқа қарай жылжыды. Американдық әскерлер сүт зауытындағы танкіге қарсы тосқауылдарды жойды және СС бөлімшелері бұрын қаладан кеткендіктен, айтарлықтай қарсылыққа тап болмады. 1945 жылдың 5 сәуірінде қала әкімі Бломбергті американдықтарға тапсырды, олар қалаға қарсылықсыз енді, ал олардың танктері Хаген мен Люгдеге қарай жол тартты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 205 Бломбергтік қаза тапты, ал 105-і жоғалып кетті.

Соғыстан кейінгі және қазіргі заман

1945 жылдан 1952 жылға дейін Бломберг Балтық елдерінен барлығы 1500 қашқынды қабылдады. 1957 жылы «Phoenix Contact» компаниясы Бломберг қаласындағы бас кеңсесін құрды. 1962 жылдан 1996 жылға дейін 1600 голланд сарбазы мен олардың отбасы мүшелері НАТО атынан Бломберг өнеркәсіптік аймағының оңтүстігіндегі «Нидерландпарк» деп аталатын жерде орналасты. Олар қаланың экономикасына елеулі үлес қосты. 1970 жылы Билефельд заңымен қалалық реформа жүзеге асырылды, оның барысында бұрын тәуелсіз 17 муниципалитет Бломберг қаласының аудандары ретінде бекітілді. Халқының саны шамамен екі есеге өсіп, 7761-ден 15 299 адамға жетті. Қаланың орталық бөлігі Бломбергтің әкімшілік орталығы ғана емес, сонымен қатар 60 000 тұрғыны бар аймақтың орташа өлшемді орталығы болып табылады. 1973 жылы тарихи қала орталығын кең ауқымды қайта жаңарту жоспарлау жұмыстары басталды. Жұмыстың ресми аяқталуы 1989 жылы базар алаңында «Альхейд» фонтанының ашылуымен болды. 2005 жылдың 7 наурызында Франция президенті Жак Ширак пен Германия канцлері Герхард Шредер Бломберг қонақ үйінде кездесті. 2008 жылы Бломберг қала құрылғанына 725 жыл толуын көптеген іс-шаралармен және 15-17 тамыз күндері өткен қалалық фестивальмен атап өтті.

География

Бломберг Билефельдтен оңтүстік-шығысқа қарай 45 км, Детмольдтен шығысқа қарай 20 км және Бад-Пирмонтқа қарай оңтүстік-батысқа қарай 17 км жерде орналасқан. Аудан Липпе тауларының оңтүстік етегінде және Бломбергер мен Шваленбергер жоталарында орналасқан. Қаланың орталық бөлігі Бломбергер ойпатының ортасында орналасқан, ол теңіз деңгейінен шамамен 150 метр биіктікте жатыр және айналасынан анық ерекшеленеді. Ойпаттың солтүстік және шығыс жағында Барнтрупер мен Бломбергер Штадтвальдтың шамамен 400 метрлік орманды жоталары – Диккер, Беккер және Винтерберг орналасқан. Батысында Хёрнтруперберг, Мейерберг, Моссенберг (228 м) және Пюлленберг (261 м) жатыр, ал оңтүстік шекарасын Нессенберг (235 м), Спилберг (239 м) және Штайнберг (342 м) құрайды. Бломбергер ойпатының шығыс бөлігін Еммердің сол саласы – Дистель суландырады. Иструп және Гроссенмарпе аудандары арасында суайырық пайда болған. Осы себепті Бломберг ойпатының батыс бөлігі Марпе және оның салалары арқылы Бега / Верреге қарай суы ағады. Муниципалитеттің ең төменгі нүктесі 139 метр, ең биік нүктесі – Қысқы таудың шыңында 429 метрді құрайды.

Геология

Муниципалитет Пирмонт-Писбергер осінің оңтүстік беткейінде орналасқан, мұнда негізінен Орта (Км) және Жоғарғы Кеупер (Ко) тау жыныстарының ашық жатыстары кездеседі. Орта ғасырларда көлденең жатқан тау жыныстары қабаттары шамамен 30 миллион жыл бұрын Үшінші дәуірде көтеріліп, Бломбергер саттелін қалыптастырды. Саттелдің орталық бөлігіндегі эрозия нәтижесінде Ортаңғы Кеупердің (Км1) ескі сұр және қызыл марлдары ашылды, олар гипс қабаттарының болуына байланысты Гипскеупер деп те аталады. Бұл оқиға нәтижесінде анық көрінетін ойыс құрылымы пайда болды, бұл құбылыс рельефтің инверсиясы деп аталады. Қамыс құмтасы (Км2) алғашқы көзге түсетін жер бедерін құрайды. Қаланың өзі осы тік беткейдің батыс жиегінде орналасқан. Қамыс құмтасы кішкентай карьерлерде құрылыс материалдары үшін тас ретінде өндірілді. Соққылы қабырғаның (Км3) марлдары ауа райының әсеріне ұшырайды, ал келесі қатаң тас марлдары (Км4) жер бедеріндегі келесі деңгейді құрайды. Беккеннің ең сыртқы жиегі Жоғарғы Кеупердің (Ко) Реткеупердің берік тау жыныстарынан тұрады. Үшінші дәуірде ішкі бекен жиектеріндегі гипс кеуперінің гипс қабаттарының ерігеніне байланысты жарықтар пайда болды. Бұл процесс суброзия деп те аталады. Олар жақын маңдағы аумақтан келген шөгінділермен толтырылды. Бұл шөгінділердің жоғары саздылығына байланысты олар кірпіш өндірісі үшін шикізаттық база құрады. Беккеннің өзінде соңғы мұз дәуірінде лосс шөгіндісі жиналып, лосс балшығына айналды. Шөгіндінің мөлшері 150 см-ге дейін жетеді және егістік жердің жақсы немесе өте жақсы сапасына ықпал етеді. Ескі Клейнштадт, жіктемеленген аудан, 99,12 км² аумақты қамтиды. Муниципалитеттің шығыстан батысқа дейінгі ең үлкен қашықтығы шамамен 12½ км, ал солтүстіктен оңтүстікке дейінгі қашықтығы шамамен 15½ км. Жердің басым бөлігі ауыл шаруашылығына пайдаланылады, ылғалды жазықтарда негізінен жайылымдар мен мал жаюға арналған жерлер орналасқан. Қоршаған таулардағы орманның үштен екі бөлігін жапырақты ағаштар құрайды, көбінесе емен, ал Реткеуперде шырша егілген. Бломбергтің ауыл шаруашылығы аумағы 60%-ды құрайды, бұл 49,4%-ды құрайтын NRW орташа көрсеткішінен жоғары, ал орман аумағы 25,4% (NRW) және 26,5% (Бломберг) құрайды. Бломберг қалалық аймағының кең аумақтары геотермальдық зондтар мен жылу сорғыларын пайдалану арқылы геотермальдық жылу көздерін пайдалануға қолайлы. Алайда, орталық және оңтүстік қалалық аймақтарда бұл көрсеткіш орташа деңгейде, кейбір жерлерде нашар (қоса берілген картаны қараңыз).

Көршілес қауымдастықтар

Көршілес қалалар: Bad Pyrmont, (Landkreis Hameln Pyrmont, Төменгі Саксония), Lügde, Schieder Schwalenberg, Horn Bad Meinberg, Detmold, Lemgo, Dörentrup және Barntrup (барлығы Kreis Lippe аймағында).

Ауылдар

Ауыл аумағы (км²) Халық саны 31 желтоқсан 2015 ж. Мэр 01 наурыз 2021 ж. Бломберг қаласының ауылдары Альтендоноп 4,28 240 Пауло Камели Бломберг 20,16 8161 Солтүстік: Рольф Шлютер Оңтүстік: Дитер Рике Боркхаузен 2,79 45 Йорг Бертен Брунтруп 4,60 489 Хейке Нидермейер Капель 2,81 561 Дитмар Альбрехт Дальборн 2,84 84 Стефани Беерман Доноп 5,26 508 Лотхар Вогт Эшенбрук 7,55 430 Николь Кастинг Гроßenмарпе 9,14 1170 Питер Зигманн Херрентруп 3,83 473 Райнхард Хейлиг Хёнтруп 2,30 237 Эрнст Вильгельм Бекмейер Иструп 10,54 1459 Юрген Бергхан Клейненмарпе 3,44 149 Франк Вильде Маспе 2,09 224 Йорг Бертен Моссенберг Вёрен 3,44 254 Вильгельм Шнитчер Реелькирхен 4,00 733 Клаудия Крутс Зибенхёфен 3,62 72 Йорг Бертен Тинтруп 2,91 325 Томас Шпикер Веллентруп 3,62 225 Хаген Штиве

Бломберг қаласының аумағы Солтүстік Германияның теңіздік климат аймағына жатады. Қыстары Атлант мұхитының ықпалымен әдетте жұмсақ, жаздары орташа жылы және жауын-шашын салыстырмалы түрде тең таралады. Жылдық орташа температура шамамен 9 °C. Айлық орташа температура қаңтарда шамамен 0 °C-тан шілде/тамызда 17 °C-қа дейін өзгереді. Жылдық жауын-шашын мөлшері шамамен 900 мм. Күн сәулесінің орташа жылдық мөлшері бір шаршы метрге 955 киловатт-сағатты құрайды.