Кіріспе

Балық түрлері

Speciesbox
| alt сурет = Балық профильде
| image = Lutjanus campechanus.png
| status = VU
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| taxon = Lutjanus campechanus
| authority = (Poey, 1860)
| range map alt = Мексика шығанағының солтүстігінде шоғырланған түрлердің таралу картасы
| range map = Lutjanus campechanus range.png
| synonyms =
Mesoprion campechanus Poey, 1860
Lutjanus blackfordii Goode & T. H. Bean, 1878
| synonyms ref =

Таксономия

Солтүстік қызыл снайпер алғаш рет 1860 жылы кубалық зоолог Фелипе Пой тарапынан Mesoprion campechanus деп ресми түрде сипатталды, ал типтік локалитет Мексикадағы Кампеше қаласы деп көрсетілген. Түрлік атауы типтік локалитетті көрсетеді.

Сипаттамалары

Солтүстік қызыл шұңқырдың денесі мангр шұңқыры, қой шұңқыры, жол шұңқыры және ит шұңқыры сияқты басқа шұңқырлардың пішініне өте ұқсас. Олардың барлығы көлбеу пішінге, орташадан үлкен қабықтарға, тікенді арқа қанатына және бүйірінен қысылған денеге ие. Солтүстік қызыл шұңқырдың тістері қысқа, өткір, ине сияқты, бірақ оларда қой, ит және мангр шұңқырларында кездесетін үлкен жоғарғы кәдімгі тістер жоқ. Олар өте ірі және қызыл түсті болады. Бұл шұңқыр шамамен ұзындығына жетіп, ересекке толады. Ересектердің орташа ұзындығы – , бірақ одан да үлкенге жете алады. Жарияланған ең үлкен салмағы – 50 фунт 4 унция (22,79 кг), ал ең ескі жасы – 57 жылдан астам. Латын Америкасы испан тілінде оны меро, хуачинанго, парго немесе чилло деп атайды. Бұл түр көбінесе суларда кездеседі, бірақ кейде 91 метрге дейін тереңдікте де ұсталуы мүмкін. Олар көбінесе теңіз түбіне жақын болады және тасты түбі, жартастар, тік беткейлер мен жасанды рифтерде, соның ішінде теңіздегі мұнай платформалары мен кемелердің құлау орындарында мекендейді. Басқа көптеген шұңқырлар сияқты, солтүстік қызыл шұңқырлар да үйіршіл болып, кемелердің құлау орындары мен рифтердің маңында үлкен топтарды құрайды. Бұл топтар әдетте бір-біріне ұқсас өлшемдегі балықтардан тұрады. Бұл түрдің таңдаған ортасы өсуімен және ересекке толуымен өзгереді, себебі оларға жасыруға арналған жерлерге және тамақтану әдеттеріне қажеттілік артады. Жанадан шайқаған қызыл шұңқырлар кең ашық теңіз түбіндегі кең аумақтарға таралады, содан кейін острицалар сияқты төменгі рельефті орталарға көшеді. Бір жасқа келгенде, олар аралық рельефті орталарға көшеді, ал өткен жылғы балықтар жоғары рельефті рифтерге көшеді, онда көбірек балық сыя алады. Мұнай платформалары сияқты жасанды рифтерде кішкентай балықтар судың жоғарғы бөлігінде уақыт өткізеді, ал жетілген (және үлкен) ересектер тереңірек аумақтарда тұрады. Бұл үлкен балықтар кішкентай балықтарға осы аумақты бөлісуге рұқсат бермейді. Ең ірі қызыл шұңқырлар ашық ортада да, рифтерде де таралған.

Жасанды рифтерде мал бағу

Флорида штатының Сарасота қаласының жағалауындағы жасанды рифтерге жас қызыл шұбар балықтары жіберілді. Бұл Мексика шығанағындағы табиғи популяцияны арттыру мақсатында шаралар жүргізу үшін, балық шаруашылығында өсірілген жас балықтарды пайдалануды зерттеуге арналған. Алабама жағалауындағы жасанды рифтер екі жастан асқан қызыл шұбар балықтары үшін тамаша орын болып табылады. Галлавей және авторлар тобы (2009) бірнеше зерттеуді талдап, 1992 жылы осы аймақтағы екі жастағы қызыл шұбар балықтарының 70-80% тегеуріні теңіздегі мұнай платформаларының маңында мекендеген деген қорытындыға келді.