Джимми Роджерс: Кантри музыкасының әкесі

Кіріспе

Американдық кантри әншісі (1897–1933)

Джеймс Чарльз Роджерс (1897 09 08 – ) – 1920 жылдардың соңында танымал болған американдық әнші, ән жазушы және музыкант. Ол «Кантри музыкасының әкесі» деп кеңінен танылады және ерекше йодль өнерімен мәшһүр. Роджерс «Әнші-тежегіш» және «Американың көк йодльшісі» деп аталды. Ол көптеген әртістерге шабыт көзі болды және бірнеше даңқ залына енгізілді. Миссисипи штатының Меридиан қаласында дүниеге келген Роджерс теміржолшы Аарон Роджерстің ұлы болған. Бала кезінде отбасысы әкесінің жұмысына байланысты немесе Роджерстің денсаулығының нашарлауына байланысты көшіп-қонып жүрген. Жасөспірім шағында ол жиі қатысқан түрлі водевиль көрсетілімдерінің музыкалық ықпалына ішкен. 13 жасында Роджерс жергілікті ән байқауында жеңіске жетіп, содан кейін Оңтүстік Америка Құрама Штаттарында медициналық шоумен саяхаттады. Әкесі оны Меридианға үйге қайтарғаннан кейін, Роджерс мектепті тастап, Mobile and Ohio темір жолына жұмысқа түсті, бастапқыда әкесінің бригадасында су тасымалдаушы болып жұмыс істеді. Кейін ол тежегіш және басқа да қызметтерді атқарды. Әр түрлі теміржол компанияларында жұмыс істеген кезінде әнші өзінің музыкалық стилін одан әрі дамытты; оған ганди бишілері мен олардың спонтанды блюз орындары әсер етті. 1924 жылы Роджерске туберкулез диагнозы қойылды. 1927 жылға қарай ол денсаулығына байланысты теміржолдағы жұмысын тоқтатты және музыкалық мансабына назар аударуға шешім қабылдады. 1927 жылы Роджерс сол кезде радиостансада жұмыс істеген Tenneva Ramblers тобына қосылды. Топ жұмыстан шығарылғаннан кейін, олар Блю-Ридж тауларындағы әртүрлі демалыс орындарында жұмыс істеді. Сол жерде Роджерс Victor Talking Machine Company инженері Ральф Пирдің Бристольде (Теннесси штаты) жүргізетін жазбаларды білді. Кейін «Бристоль сессиялары» деп аталған кезеңде Роджерс өзінің тобымен келіспеушіліктерге байланысты тастап кетілгендіктен жеке жазба жасады. Кейін Роджерспен екінші сессия Нью-Джерси штатының Камден қаласында әншінің тікелей талабы бойынша ұйымдастырылды; бұл сессияда «Blue Yodel No. 1 (T for Texas)» туды. Ән сәттілікке жетіп, Роджерсті ұлттық даңққа ие етті және оның лейблмен жазбаларын жасау карьерасын бастады, оның барысында ол 100-ден астам ән шығарды.

James Charles Rodgers (1897 09 08 – ) was an American singer songwriter and musician who rose to popularity in the late 1920s. Widely regarded as the "Father of Country Music", he is best known for his distinctive yodeling. Rodgers was known as "The Singing Brakeman" and "America's Blue Yodeler". He has been cited as an inspiration by many artists, and he has been inducted into multiple halls of fame. Originally from Meridian, Mississippi, Rodgers was the son of railroad worker Aaron Rodgers. During his early childhood, the family moved according to the needs of his father's employment, or Rodgers' own poor health. As a teenager, he was musically influenced by the diverse vaudeville shows that he often attended. At the age of 13, Rodgers won a local singing contest, and then traveled through the Southern United States with a medicine show. After his father took him back home to Meridian, Rodgers dropped out of school and joined the Mobile and Ohio Railroad, starting as a waterboy on his father's gang. He eventually became a brakeman, among other functions he performed. During his time working with different railroad companies, the singer further developed his musical style; he was influenced by the gandy dancers and their impromptu blues performances. Rodgers was diagnosed with tuberculosis in 1924. By 1927, he stopped working for the railroad as a result of his health and decided to focus on his music career. In 1927, Rodgers joined the Tenneva Ramblers band, who at the time were working at a radio station. After the band was fired from their spot, they worked in different resorts in the Blue Ridge Mountains. There, Rodgers became aware of the field recordings that Victor Talking Machine Company's engineer Ralph Peer was to undertake in Bristol, Tennessee. During what later became known as the Bristol sessions, Rodgers recorded solo, as he was deserted by his band after a disagreement. A second session with Rodgers was later arranged in Camden, New Jersey, at the singer's own insistence; that session produced "Blue Yodel No. 1 (T for Texas)". The song became a success, propelling Rodgers to national fame and beginning his recording career with the label, during which he produced over 100 songs.

Ерте өмір

Роджерс отбасы Америка революциясына дейін Англия мен Ирландиядан АҚШ-қа көшіп келді. Олар Аппалачи тауларының айналасына қоныстанды, кейіннен АҚШ-тың оңтүстік және батыс аймақтарына көшіп барды. Джимми Роджерстің екі әкесі де Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында қызмет етті. Соғыстан кейін оның шешесінің әкесі Миссисипи штатының Меридиан қаласында қоныстанды, ал әкесінің әкесі Алабама штатының Гейгер ауданында қоныстанды. Роджерстің әкесі Аарон Мобил және Огайо теміржолында жұмыс істеді. Ақырында ол бригадир болды және 1884 жылы Элиза Бозманға үйленді. Ерлі-зайыптылар Аарон Роджерс теміржолдың әр түрлі жерлерін аралап жүргенде теміржол жұмысшыларының лагерьлерінде тұрды. Роджерс отбасы Мердианның солтүстігіндегі Пайн-Спрингс қауымдастығына уақытша қоныстанды. Чарльз Джеймс "Джимми" Роджерс 1897 жылдың 8 қыркүйегінде дүниеге келді. Оның туған жері даулы: Роджерс көбінесе өзінің туған қаласы деп атаған Меридиан көбінесе жазбаларда тізімделеді, ал Роджерс кейінірек Гейгер, Алабама деп аталатын құжатқа қол қойды. Лагерьдегі санитариялық жағдайларға төтеп бере алмай, Роджерстің анасы Пайн-Спрингсте қалуға шешім қабылдады, ал күйеуі жиі ұзақ уақыт жұмыс істеп, мүмкіндігінше үйге оралды. Екі рет түсік тастағаннан кейін, денсаулығы нашарлай бастады. Ол ауырып қалды, ал Аарон Роджерс Мобил және Огайо теміржолындағы жұмысын тастап, әйеліне жақын болу үшін фермерлікпен айналыса бастады. Ол 1903 жылы қайтыс болды. Алты жасар Джимми Роджерс анасының өліміне қатты күйзелді. Роджерс ағасы Талмиджбен бірге Миссисипи штатының Скоуба қаласына, кейіннен Гейгерге әкелерінің туыстарымен бірге тұруға жіберілді. Роджерс балалық шағында мектепке жиі бармады; анасы қайтыс болғаннан кейін ол бір уақыт бойы мектепке бармады. Отбасы Миссисипи штатының Лоундс округіне көшіп келгеннен кейін, ол ағасымен бірге Артезия қаласындағы мектепке барды. Роджерс пен оның інісі жиі мектепке кеш келіп, немесе жолдың бұзылуы мен басқа да кедергілерден мектепке бара алмайтын. Роджерс қыста жиі сабақтан қалады, себебі оның салқын тию және тыныс алу жолдарымен байланысты проблемалары болады. Оның әкесі қайтадан үйленді және отбасы Меридианға көшіп барды, онда Роджерс жергілікті орта мектепке оқуға түсті. Ол мен оның бауырлары жаңа өгей анасымен қиындықтарға тап болды. Әкесі теміржолға жұмысқа оралғанда, Роджерс қайтадан мектепке сирек барады. Оның орнына, ол ағасы Джейкпен бірге жергілікті театрларға барып, водевиль шоуларын және фильмдерді көреді. Нәтижесінде Роджерс ойын-сауық индустриясына қызығушылық таныта бастады. Ол шығынын көтеруге газеттер мен меласса сататын немесе қайыр сұрайтын. 1906 жылы ол ағасы Талмидж және олардың әпкесі Дора Бозманмен Пайн-Спрингсте тұруға жіберілді, ал інісі Джейк басқа туыстарына жіберілді. Бозманның үй шаруасы Роджерске үй шаруасымен айналысуға мәжбүр етті және ол бос уақытының көп бөлігін ашық ауада өткізді. Ол мектепте жүйелі түрде оқи бастады және оған әпкесінің пансионатында бөлме жалға алған мұғалімі көмектесті. Роджерс 1911 жылы Меридианға қайтып келгенге дейін сол жерде өмір сүрген кезде мектептегі білімінің көп бөлігін алды. Меридианға оралғаннан кейін ол көшеге қайта оралды. Ол өзінің ағасы Том Бозманның шаштаразын жиі аралады және күндіз үстіңгі қабаттағы пәтерде жиі ұйықтайтын. Ол көршілес қалаларда ойналатын көршілес карнавал ұйымдастырды. Роджерстің өнер көрсетуі оның шатыр ретінде пайдаланған жаймаларын төлеуге жеткілікті ақша тапты. Содан кейін ол екінші шоу ұйымдастырды, оны әкесі ақшасына қаржыландырды, ол мұны білмеді. Содан кейін Роджерс жергілікті Элит театрында "Steamboat Bill" және "I Wonder Why Bill Bailey Don't Come Home" әндерін орындауымен байқауда жеңіп алды. Өзінің табысынан кейін Роджерс медицина шоуымен өнер көрсете бастады. Бірнеше аптадан кейін ол шоудан шығып, олар Бирмингемге (Алабама штаты) жеткенде, иесі оған жақсы қарамады деп мәлімдеді. Он үш жасында ол Алабама штатының Батыс Блоктон қаласында тігінші болып жұмыс істей бастады, бірнеше айдан кейін әкесі оны жаңа мектепке оқуға жіберу ниетімен Меридианға алып келді. Көп ұзамай оның өгей анасы қайтыс болды. Мектепке бармай, Роджерс әкесіне еріп, Мобил және Огайо теміржолының жұмысшы бригадаларымен кәсіпті үйренді. Роджерс теміржолда қара ганди бишілер ұжымының су жігіті ретінде жұмыс істей бастады, олар оны теміржол жаргонына, олардың жұмыс әндеріне және банджо ойнауға таныстырды. Ақырында ол багаж тасымалдаушы, содан кейін тежеуші болды. Ол Миссисипиден Техасқа дейінгі желілерде жұмыс істегенде жиі көшіп жүрді. 1917 жылдың қаңтарында ол достасы арқылы Миссисипи штатының Дюрант қаласында Стелла Келлимен танысты. Ол сол кезде Джексон мен Жаңа Орлеан қалалары арасында тұрақты орны болмай, көшіп жүрді. Ол желілерді күтіп, багажды тексерді және кейде Дюранттағы жергілікті мейрамханада ыдыс-аяқ жуды. Олар 1917 жылдың 6 сәуірінде үйленді. Жаңа үйленгендер Дюрантты Роджерстің шеберлікке үйренуге тырысқан жұмысы сәтсіз аяқталғаннан кейін тастап, Луисвиллге (Миссисипи штаты) көшіп барды, онда ол қайтадан тежеуші болып жұмыс істеді. Оның некесі ажырасқаннан кейін Роджерс Жаңа Орлеан және Солтүстік-Шығыс теміржолында (NO&NE) жұмыс істей бастады. Ол Меридиан және Жаңа Орлеан қалаларында уақыт өткізді. Роджерс 1920 жылы NO&NE компаниясынан жұмыстан босатылды және түрлі жұмыстар істеді. 1920 жылдардың басында ол бұрын жұмыс істеген теміржол желілерінде, сондай-ақ Виксбург, Шривпорт және Тынық мұхиты теміржолында жұмыс істеуге қайта оралды. Ол негіздерін тежеуші ретінде атқарды, бірақ ол басқа да функцияларды орындады, соның ішінде сигнал беруші.

The Rodgers family migrated to the United States from England and Ireland before the American Revolution. They settled around the Appalachian Mountains, and later moved to the Southern and Western United States. Both of Jimmie Rodgers' grandfathers served in the Confederate States Army during the American Civil War. After the war, his maternal grandfather settled in Meridian, Mississippi, while his paternal grandfather settled around Geiger, Alabama. Rodgers' father, Aaron, worked for the Mobile and Ohio Railroad. He eventually became a foreman, and, in 1884, he married Eliza Bozeman. The couple lived in the railroad work camps as Aaron Rodgers moved through different locations along the line. The Rodgers family then temporarily settled in the community of Pine Springs, north of Meridian. Charles James "Jimmie" Rodgers was born on September 8, 1897. His place of birth is disputed: Meridianwhich Rodgers often called his home townis most often listed in records, while Rodgers would later sign a document that named Geiger, Alabama. Incapable of living in the unsanitary conditions of the camps, Rodgers' mother decided to stay in Pine Springs while her husband frequently worked for long periods and returned home when he could. After two miscarriages, her health began to fail. She became sick and Aaron Rodgers quit his job at the Mobile and Ohio Railroad and started farming to be closer to his wife. She died in 1903. Then six year old Jimmie Rodgers was deeply affected by his mother's death. Rodgers was sent, along with his brother Talmage, to live with relatives of his father in Scooba, Mississippi, and later to Geiger. Rodgers attended school irregularly during his early childhood; he did not attend at all for a time following the death of his mother. After the family moved to Lowndes County, Mississippi, he and his brother went to school in the town of Artesia. Rodgers and his brother often arrived late to school or missed it altogether as a result of road conditions and other distractions. Rodgers often missed classes during the winter due to his tendency to suffer from colds and respiratory issues. His father remarried and the family moved to Meridian, where Rodgers was enrolled at the local high school. He and his siblings had problems with their new step mother. When his father returned to work for the railroad, Rodgers again rarely went to school. Instead, he and his brother Jake went to the local theaters to see vaudeville shows and watch movies. As a result, Rodgers became interested in the entertainment industry. To support his expenditures, he sold newspapers and molasses, or he panhandled. In 1906, he was sent to live with his older brother Talmage and their aunt Dora Bozeman in Pine Springs, while his brother Jake was sent to other relatives. The routine of the Bozeman household grounded Rodgers with chores and he spent most of his free time outdoors. He started to attend school regularly and he was further assisted by his teacher, who rented a room at his aunt's boarding house. Rodgers received most of his schooling while he lived there until he went back to Meridian in 1911. Upon his return to Meridian, he went back to the streets. He frequented the barbershop of his uncle Tom Bozeman and he often slept during the daytime in the upstairs apartment. He organized a neighborhood carnival that played the nearby towns. Rodgers' appearances made enough money to pay for the sheets he used as a tent. He then organized a second show, which he financed with his father's money, unbeknownst to him. Rodgers then won a contest at the local Elite Theater for his performance of the songs "Steamboat Bill" and "I Wonder Why Bill Bailey Don't Come Home". Following his success, Rodgers started to perform with a medicine show. He quit the show some weeks later as they reached Birmingham, Alabama, claiming the proprietor did not treat him well. At the age of thirteen, he started working for a tailor in West Blocton, Alabama, until, months later, his father took him back to Meridian with the intention of enrolling him at a new school. Soon after, his step mother died. Instead of attending school, Rodgers followed his father to learn his profession with the working crews of the Mobile and Ohio Railroad. Rodgers started working for the railroad as a waterboy for the black gandy dancer crews, who introduced him to the railroad jargon, their work songs, and banjo playing. Eventually, he became a baggage handler and then a brakeman. He moved often while working on the lines from Mississippi to Texas. In January 1917, he was introduced by a friend to Stella Kelly in Durant, Mississippi. At the time, he was moving between Jackson and New Orleans without a stable location. He maintained the lines, checked baggage and at times worked as a dishwasher at a local restaurant in Durant. He and Kelly married on April 6, 1917. The newlyweds left Durant after Rodgers' job as an apprentice mechanic failed to work out and moved to Louisville, Mississippi, where he again worked as a brakeman. After his marriage fell apart, Rodgers started working for the New Orleans and Northeastern Railroad (NO&NE). He spent time in both Meridian and New Orleans. Rodgers was fired from the NO&NE in 1920 and he worked odd jobs. In the early 1920s, he returned to work stints on the railway lines where he had previously worked, as well as on the Vicksburg, Shreveport and Pacific Railway. He worked mainly as a brakeman, but he also performed other functions, including flagman.

Музыкалық мансап

1924 жылы 27 жасында Роджерске туберкулез диагнозы қойылды. Ауру оның жұмыс істеу қабілетіне әсер етті, сондықтан ол әйелі мен балаларымен Аризонаға көшіп кетті. Осы кездегі медициналық кеңес бойынша, симптомдарды жеңілдету үшін биік және құрғақ жерлерге көшу ұсынылған еді. Кейін Роджерс Солтүстік Каролина штатының Ашвилл қаласына қоныс аударды. Теміржолдағы жұмысы азайғандықтан және бригадирінің ұзақ уақыт болмауына шағымдануына байланысты, ол қайтадан музыкамен айналыса бастады. Роджерс мүйізді аспаптар мен оның жаңа әйелі Кэрри МакУильямстың қарындасы Элси МакУильямстың фортепианода сүйемелдеуімен поп-стандарттарды орындайтын джаз стиліндегі топ құрды. Топ жол үстінде, шатырларда, қала көшелерінде және басқа да кішкентай орындарда өнер көрсетті, бірақ коммерциялық сәттілікке жете алмады. 1927 жылы Роджерс теміржолдағы жұмысын тастады. Ашвиллде ол тау музыкасының струнный тобы "Теннева Рамблерз" тобының жетекшісі Грант ағайындыларымен танысты. Роджерс оларды өзінің "Джимми Роджерс Entertainers" тобына қосылуға көндірді, ол WWNC радиостанциясында ақысыз, тұрақты түрде өнер көрсетуге мүмкіндік алды. Топтың құрамына Роджерс (вокал және гитара), Клод Грант (вокал және гитара), Джек Грант (мандолина), Джек Пирс (скрипка) және кейде Клод Сагл (банжо) кірді. Радиодан шығарылғаннан кейін олар Блю-Ридж тауларындағы демалыс орнында өнер көрсетуге жұмыс табады. Сол жерде Роджерс Виктор Талкинг Машин Компаниясының инженері Ральф Пирдің Бристольде (Теннесси штаты) жергілікті таланттарды іздеу үшін жазбалар жасауға кірісетінін естіді. Роджерс 1927 жылдың 4 тамызында Пирмен бірге жазба жасау үшін кездесу ұйымдастырды. Жоспарланған жазбадан бұрын, топ әншімен жазбаның лейблінде қолданылатын атау туралы дауласты. "Теннева Рамблерз" кейін Роджерсті тастап кетті, ол Пирді оны гитарасымен ғана жаздыруға көндірді. Кейін Пир Роджерсті жекешіл деп санайтынын, оның блюз стиліне сүйенгендігі үшін, скрипканы негізгі аспап еткен "Теннева Рамблерз" тобының дыбысына үйлеспейтінін айтты. Роджерстің жазба сессиясының соңында Пир әншіні ұнатса да, оны лейблге тіркей алмады, себебі ол Пир іздеген түпнұсқа әндердің орнына Нью-Йорк баспаларына тиесілі поп-музыканы орындады. Сессияда Роджерстің жаңа сөздерімен жазылған ескі водевиль әні "The Soldier's Sweetheart" және "Sleep, Baby, Sleep" шоу-монісі жазылды. Сессиядан кейін Пир Роджерске жаңа материалды тыңдау үшін кейінірек хабарласатынын айтты. Роджерс отбасымен Вашингтонға көшіп келді, ал пластинка бірнеше дана сатылды. Бір айдан кейін Пирден жауап келмеген соң, Роджерс Нью-Йоркке сапар шегуге шешім қабылдады, онда ол "Manger" қонақ үйіне орналасып, продюсерге келесі жазба сессиясына дайын екенін хабарлады. Роджерстің батылдығына таң қалған Пир 1927 жылдың 30 қарашасында Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы Виктордың сөйлеу машинасы компаниясының 1-студиясында кездесу ұйымдастырды. Роджерс сынаған алғашқы бірнеше ән Пирге ұнамады, себебі олар түпнұсқа емес еді. Содан кейін Роджерс йодльді қолданып орындаған әнін сынады, оны Пир "Көк йодель" деп атады. "The Soldier's Sweetheart" / "Sleep, Baby, Sleep" пластинкасы жақсы сатыла бастағаннан кейін, Виктор "Blue Yodel" пластинкасын шығаруды жылдамдатуға шешім қабылдады. Вашингтонда Роджерс "Джимми Роджерстің оңтүстік тұрғындарының" қолдауымен WTTF стансасында жұмыс істеді, сонымен қатар лейбл үшін жазбалар жасауды жалғастырды. Ол осы топты "In the Jailhouse Now" және "The Brakeman's Blues" әндерін жазуға пайдаланды. 1928 жылға қарай "Көк йодель" үлкен сәттілікке жетті. Бұл ән көк йодельдердің алғашқысы болды. Роджерстің йодлінің белгісіз шығу тегі бірнеше көздерге байланысты, соның ішінде дәстүрлі альпілік әндерге, ганди бишілерінің қолдануына және водевиль мен минстрель шоуларындағы қолданылуына. Йодльдерде өзінің сүйікті қасиеттерін жиі аша беретін, әйелін алуға тырысатын басқа еркектерді қорқытатын немесе басқасын оңай таба алатынын мәлімдейтін және жиі екі мағынада сөйлейтін, азғындық пен зорлық-зомбылық туралы өлеңдерді дауыстайтын басты кейіпкер бейнеленген. Серияның қосымша әндері шығарылғаннан кейін, "Blue Yodel" каталогында "Blue Yodel No. 1 (Тексастың Т.)" деп өзгертілді. "Көк йодель No. 1" әншінің ең табысты жазбасы болды, оның өмірінде миллионнан астам данасы сатылды. Көп ұзамай Роджерс шоуында оны "Американың көк йоделері" деп таныстырды. "Егер аға Джек осында болса" әні шыққаннан кейін Викторға Джозеф В. Стерн & Co. компаниясы "Ана ханым еді" атты түпнұсқа композициясының авторлық құқықтарын бұзды деген шағыммен сотқа берді. Нәтижесінде, лейбл жазбаның атауын өзгертті және Пир Роджерс әкелген материалды мұқият бағалауды бастады. Әнші көбінесе жазба сессияларына жеткілікті материалсыз келіп, ескі водевиль және минстрель шоу әндерін өзінің әндері ретінде көрсетуге тырысты. Пир бірнеше әнді қабылдамағаннан кейін, Роджерс қарындасы Элси МакУильямсқа жаңа материал жазуға көмектесу үшін хабарласты. Роджерске авторлық құқығы тиесілі деп есептелген әндердің көп бөлігін МакУильямс жазды, ал Роджерс басқа әндерді жазу үшін тәжірибесіз композиторларды жалдады. МакУильямстың көмегімен ол өзінің әндерін де жазды, олар "дұрыс дыбыстағанша" жұмысын тоқтатпайтынын МакУильямс айтты. "In the Jailhouse Now" әні шыққаннан кейін де оның пластинкаларының сатылымы артып келе жатқандықтан, Роджерс АҚШ бойынша гастрольдік сапарға шықты: ол Loews театрларының оңтүстік аймағында және Publix театрларының шығыс аймағында өнер көрсетті. "Blue Yodel No. 4 (California Blues)" / "Waiting for a Train" жұп әні пластинканың екінші жағының табысты болуына байланысты танымал болды. Бұл жазба Роджерстің мансабындағы екінші ең көп сатылған жазбасы болды, оның өмірінде 365 000 данасы сатылды. 1929 жылдың ақпанында Роджерстің денсаулығы нашарлады. Дәрігерлердің үнемі демалу туралы ұсыныстарына қарамастан, Роджерс гастрольдік сапарына жалғастырды. Меридианда тоқтағанда оған қызба сезім пайда болды. Роджерс шоуды орындауға ниеттенген, бірақ оның басталуына аз уақыт қалғанда киім бөлмесінде құлап кетті. Оның дәрігері сол кезде сирек кездесетін рентген суретін жасады және әншінің өкпесіне әсер ететін туберкулезден зардап шегіп жатқанын анықтады. Екі өкпенің үстіңгі бөлігінде қуыстар табылды, ал оң өкпенің төменгі бөлігінде плеврит байқалды. Техас штатында өнер көрсету кезінде Джимми мен Кэрри Роджерс Керрвиллде тоқтады. Қала туберкулезді емдеу үшін қажетті құрғақ ауа мен қоңыр климатты ұсынды. Керрвиллде бірнеше санаторийлер мен өкпе ауруларына маманданған ардагерлер ауруханасы орналасқан. Вашингтон, Меридиан және Ашвиллдегі ауа райына нашар әсер еткен Роджерс Керрвиллде қоныстанды. Оның жаңа үйінің құрылысы 1929 жылдың сәуір айында басталды. Жалпы құны шамамен 20 000 долларға (1929 жылғы 20000.0 доллар қазіргі жылдардағы <есептелген сомаға> тең) бағаланған үйін "Көк йодельшінің жұмағы" деп атады. Техасқа көшкеннен кейін Роджерстің сахнадағы киімі өзгерді. Бұрын ол теміржолшының жұмыс киімдерін киген, оларды кәдімгі киімдермен және ковбой шляпасымен ауыстырды. 1929 жылдың 14 маусымында ол Сан-Антонио қаласының Majestic театрында ашылу салтанатында өнер көрсетті. Мансабының шарықталу кезеңінде, 1929 жылы Роджерс шамамен 75 000 доллар роялти тапты. Осы жылы Уолл-стрит құлағаннан кейін, оның пластинкалары сатыла бергенімен, роялтисі шамамен 60 000 долларға төмендеді. "Waiting for a Train" әні танымал болып қала берді, себебі әнге сипатталған тақырыптар Ұлы депрессия кезеңінде жұмыссыз американдықтардың өмірінде кең таралды. Оның кестесі мен гастрольдік сапарына қарай жасалған бірнеше жазба сессиялары арқылы Роджерс өзінің каталогын кеңейтті. 1929 жылдың қарашасына қарай ол...

In 1924, Rodgers was diagnosed with tuberculosis at the age of 27. The disease affected his ability to perform his work and he chose to move with his wife and children to Arizona, following the medical advice of the time, which suggested high and dry places to ease the symptoms. Then, Rodgers moved to Asheville, North Carolina. As he worked less on the railroads and his foreman complained of his extended absences, he returned to performing music. Rodgers formed a jazz style band that performed pop standards with the inclusion of horns and the piano accompaniment of his new wife Carrie McWilliams' sister, Elsie McWilliams. The group played on the road in tents, on city streets and in various other small locations without any commercial success. In 1927, Rodgers left his work on the railroad. In Asheville, he met the Grant Brothers, who led the mountain music string band the Tenneva Ramblers. Rodgers convinced the group to join him as the Jimmie Rodgers Entertainers, with him as the lead singer for a recurrent, unpaid spot he managed to obtain at WWNC. The band was composed of Rodgers (vocals and guitar), Claude Grant (vocals and guitar), Jack Grant (mandolin), Jack Pierce (fiddle) and, at times, Claude Sagle (banjo). After the group was fired from the radio show, they found a job performing at a resort in the Blue Ridge Mountains. There, Rodgers heard of the upcoming field recordings that engineer Ralph Peer of the Victor Talking Machine Company was to undertake in Bristol, Tennessee, in search of local talent. Rodgers made an appointment for the band to record with Peer on August 4, 1927. Before the scheduled recording, the band had a dispute with the singer regarding the name to be used on the label of the recording. The Tenneva Ramblers then deserted Rodgers, who convinced Peer to record him alone with his guitar. Peer later commented that he considered Rodgers an individualist, who, due to his blues leaning style, was incompatible with the sound of the Tenneva Ramblers band, which based its music around the use of fiddles. By the end of Rodgers' session, Peer felt that although he liked the singer, he could not sign him to the label as he was performing pop music that belonged to New York publishers, instead of the original tunes that Peer was scouting for. The session produced "The Soldier's Sweetheart", an adaptation of an old vaudeville tune with new lyrics by Rodgers, and a version of the showtune, "Sleep, Baby, Sleep". After the session, Peer told Rodgers that he would contact him at a later date to hear new original material. Rodgers then moved with his family to Washington, D. C., and the record sold some copies. After a month of not hearing back from Peer, Rodgers decided to travel to New York City, where he checked into the Manger Hotel and called the producer to let him know that he was ready to undertake his next recording session. Impressed by Rodgers' boldness, Peer set an appointment for November 30, 1927, at Studio 1 of the Victor Talking Machine Company in Camden, New Jersey. The first few numbers that Rodgers tried did not appeal to Peer, as they were once again not original material. Rodgers then attempted a number he had been working on using yodeling, which Peer called "Blue Yodel". When "The Soldier's Sweetheart" / "Sleep, Baby, Sleep" record started to sell well, Victor decided to advance the release of "Blue Yodel". In Washington, D. C., Rodgers worked a stint for the station WTTF with the backing of the "Jimmie Rodgers' Southerners", while he continued to make records for the label. He used the band for his recordings of "In the Jailhouse Now" and "The Brakeman's Blues", among others. As 1928 progressed, "Blue Yodel" became a major success. The song marked the first of a series of blue yodels. The unknown origin of Rodgers' yodel has been attributed to several sources, including traditional alpine songs, its use by gandy dancers and its use in vaudeville and minstrel shows. The yodels presented a main character who often exaggerated his qualities as a lover, threatening other men who try to take his woman or declaring that he can easily find another one, and vocalizing verses that deal with promiscuity and violence, often using double entendres. With the release of further songs of the series,"Blue Yodel" was later renamed on the catalogs to "Blue Yodel No. 1 (T for Texas)". "Blue Yodel No. 1" became the singer's most successful recording, with over a million copies sold during his lifetime. Soon, Rodgers' show billed him as "America's Blue Yodeler". Following the release of "If Brother Jack Were Here", Victor was threatened with a lawsuit by Joseph W. Stern & Co. for copyright infringement of their original composition "Mother Was a Lady". As a result, the label renamed the record and Peer began to carefully assess the material brought by Rodgers. The singer often arrived to the recording sessions short of material and he resorted to passing off old vaudeville and minstrel show songs as his own. After Peer rejected several songs, Rodgers contacted his sister in law, Elsie McWilliams, to help him with the composition of new material. Few of the songs credited to Rodgers were authored by himself; McWilliams wrote most of his Blue Yodels and Rodgers also hired amateur composers to write other songs. With McWilliams' help, he would also write compositions of his own, which she remarked Rodgers would not stop working on until they "sounded just right". With the sales of his records still improving after the release of "In the Jailhouse Now", Rodgers embarked on a tour of the United States: he appeared on the Southern Time circuit of Loews Theaters and the East Coast circuit of Publix Theaters. The pairing of "Blue Yodel No. 4 (California Blues)" / "Waiting for a Train" became popular due to the success of the flipside record. The recording would eventually become Rodgers' second best seller of his career, with a total of 365,000 copies sold during his lifetime. In February 1929, Rodgers' health worsened. Against his doctor's consistent recommendations to rest, Rodgers proceeded with his tour. During a stop in Meridian, he suffered a fever. Rodgers intended to perform the show, but he collapsed on the dressing room floor shortly before its start. His doctor ordered an x rayan uncommon procedure at the timeand determined that the singer was suffering from pulmonary tuberculosis, which affected his lungs. Cavities were found on the top of both lungs, while the bottom of his right lung showed pleurisy. As they traveled through Texas performing, Jimmie and Carrie Rodgers stopped in Kerrville. The town offered the dry air and mild weather that the medical authorities of the time considered necessary for the treatment of tuberculosis. Kerrville was home to multiple sanatoriums and a Veterans Hospital, which specialized in pulmonary disease. As Rodgers was badly affected by the weather in Washington, D. C., Meridian and Asheville, he decided to settle in Kerrville. The construction of his new home began in April 1929. With a total cost of approximately $20,000 (20000.0 in 1929 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), he named it "Blue Yodeler's Paradise". With his move to Texas, Rodgers' on stage attire changed. He had previously worn brakeman's working clothes, which he replaced with regular clothes and a cowboy hat. On June 14, 1929, he performed at the inaugural event of San Antonio's Majestic Theatre. At the height of this career, in 1929, Rodgers made approximately $75,000 in royalties. After the Wall Street Crash that year, while his records continued to sell, his royalties dropped to approximately $60,000 "Waiting for a Train" continued to be popular, as the themes depicted in the song became commonplace in the lives of unemployed Americans during the Great Depression. Through a number of field recording sessionsmade as his schedule and tour allowed itRodgers increased his catalog. By November 1929, he had filmed The Singing Brakeman at the RCA Victor studios in Camden. Continuing his tour, in late February 1930, Rodgers collapsed again during a stop in Carthage, Mississippi. After he suffered a hemorrhage, Rodgers followed his doctor's advice and canceled his third appearance at the local movie house. Despite his condition, Rodgers then joined a four month tour with daily appearances on Swain's Hollywood Follies. Rodgers and his musical troupe performed a total of 70 shows. With few of his recordings left to be released, Rodgers headed to Los Angeles to produce new material in June–July 1930. The sessions produced, among other numbers, "Blue Yodel no. 8, Mule Skinner Blues" and "Blue Yodel No. 9 (Standin' on the Corner)" featuring Louis Armstrong. Rodgers commissioned Ray Hall, at the time a prisoner at the Texas State Penitentiary, to help him write the song "T. B. Blues" after McWilliams refused to help. Rodgers recorded and released the composition in 1931. In the summer of 1931, Rodgers recorded two sides with the Carter Family. That year, his health quickly deteriorated and his sales fell to an average of 30,000 copies per record as the Great Depression progressed. Meanwhile, his excessive expenditures forced him to sell his Kerrville home. "Rodgers' Puzzle Record", a compilation containing three recordings of the singer on one side, was released in England, India, and Australia in 1931. The same year, the singer accepted an offer to make appearances, when available, on San Antonio radio station KMAC's Tuesday show. When he was on tour, The Jimmie Rodgers Show played his Victor recordings. In April 1932, he renegotiated his contract with the label: Rodgers was to receive $25,000 for 24 sides to be released monthly, with the singer receiving $250 (250.0 in 1932 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) in advance payment per side.

Денсаулықтың нашарлауы және өлім

Денсаулығы нашарлаған сайын Роджерс тур кестелеріндегі өнер көрсетулерін бес күннен бірнеше сағатқа дейін қысқартты; сондай-ақ, ол ауа айналымын жақсартуға мүмкіндік беретін шатырда тұрып, концерттер өткізді. Оның жағдайына байланысты бірнеше концерттері уақытынан бұрын аяқталды, ал кейбіреулері толығымен жойылды. 1932 жылға дейін Пир Атланта, Нью-Орлеан және Даллас қалаларына Роджерстің жазбаларын жасау үшін сапарлады. RCA Victor далалық жазбаларын тоқтатып, Роджерс компанияның студиясында жаздыру үшін Камденге барды. Роджерс үнемі демалыспен 10 жазба жасады. Әншінің денсаулығының нашарлығын сезген Пир, Роджерстің каталогы үшін қосымша материалдар жасау үшін кезекті жазба сессиясын ұйымдастырды. Содан кейін Роджерс Сан-Антониоға оралды, және сол жылдың қазан айына дейін жергілікті радиостанцияда өнер көрсетуге қайта оралғанға дейін көбінесе төсекте жатты. 1932 жылдың қысында ол Шығыс Техас штатында өнер көрсетті, бірақ Луфкин қаласындағы шоу кезінде құлап, оттегі шатырына жатқызылды. Одан кейін ол KMAC радиостанциясында өнер көрсетуді тоқтатты және Peer-мен мамыр айына жаңа жазба сессиясын келісіп, үйде қалды. Роджерс жеке медбикесі Кора Беделлмен бірге 1933 жылдың 14 мамырында "Мохок" кемесімен Нью-Йоркке сапарлады. Пир әншіні жазба сессиясынан бірнеше күн бұрын әдеттегі қонақ үйіне, Тафт қонақ үйіне (бұрынғы The Manger) демалуға қалдырды. Ол Роджерске Кастро есімді жүргізушіні тағайындады. Фред Мейштің инженерлік жұмысымен жазба сессиясы 17 мамырда RCA Victor-дің Нью-Йорк студиясында, 153 E 24-ші көшеде басталды. Алғашқы екі күнде Роджерс алты әнді жазды. Әнші микрофонға жету үшін ыңғайлы креслоға отырып, жастықтармен тіреліп отырды; оның денсаулығына байланысты сессиялар жиі тоқтатылды. 1933 жылдың 24 мамырына жаңа сессия жоспарланды. Роджерс төрт ән жазды және жазбалар арасында төсекке жатып демалды. Күндізгі уақытта оны таксиге отырғызып, қонақ үйіне қайтарды. Келесі күні ол жазылып, жүргізушісімен Кони-Айлендке барды. Қайтып келгенде Роджерс қонақ үйге дейін соңғы бірнеше блокты жаяу жүруді шешті, бірақ бөлмесіне оралу үшін көмекке мұқтаж болды. Содан кейін ол қатты жөтелді, бірақ ол ақырында тоқтады. Түн ортасында ол қайтадан жөтелді және қан кету басталды. Қонақ үйдің дәрігерін табу мүмкін болмады, ал Кастро, шаруашылық жұмыста болғандықтан, оны ауруханаға апаруға кеш келді. Роджерс комаға түсіп, көп ұзамай қайтыс болды. Роджерстің жеміс-жидек сұр түсті табыты көгершіндермен жабылған жоғары платформаға қойылды және Оңтүстік теміржолымен Меридиан қаласына Роджерстің бұрынғы әріптестері жүргізген сапармен қайтарылды. 1933 жылдың 29 мамырында оның денесі жергілікті Шотланд ритуалдық соборында орналастырылды. Сол күні Шотланд ритуалының, Хамаса ғибадатханасының және Пифий рыцарларының мүшелері сүйегін Оук Гроув зиратында жерледі. Өмірінде Роджерс RCA Victor үшін төмендеп кеткен жазба нарығын жандандырды және депрессия кезінде сатудың төмендеуіне қарамастан, оның жазбалары жақсы сатыла берді. Ол қайтыс болған кезде оның сату көлемі компанияның жалпы сату көлемінің 10% құрады.

As his health condition worsened, Rodgers reduced his appearances on tour schedules from five days to one per venue; he also camped in a tent, which allowed for better air circulation. A number of concerts were cut short because of his condition, while others were cancelled. Until 1932, Peer took trips for field sessions to record Rodgers in Atlanta, New Orleans and Dallas. After RCA Victor ended his field sessions, Rodgers traveled to Camden, to record at the company's studios. Rodgers managed to produce ten sides, with regular rest between takes. Realizing the state of health of the singer, Peer arranged a follow up session to create a backlog for the Rodgers catalog. Rodgers then returned to San Antonio, where he spent most of his time in bed until, in October of that year, he resumed his appearances on the local radio station. In the early winter of 1932, he made appearances throughout East Texas until he collapsed during a show in Lufkin and was placed in an oxygen tent. He then stopped performing at KMAC and stayed at home while he arranged a new recording session with Peer for May. Rodgers and his personal nurse, Cora Bedell, traveled to New York City on the SS Mohawk and arrived on May 14, 1933. Peer left the singer to rest at his usual lodging, the Taft Hotel (earlier The Manger), for a few days before the session. Meanwhile, he assigned Rodgers a driver, known as Castro. The recording session, with Fred Maisch engineering, began on May 17 at RCA Victor's New York Studios at 153 E 24th Street. During the first two days, Rodgers recorded six numbers. The singer sat on an easy chair and was propped up by pillows to reach the microphone; the sessions were often paused as a result of his health. A new session was scheduled for May 24, 1933. Rodgers produced four songs and lay on a cot between takes. At the end of the day, he was helped into a cab and returned to his hotel. The next day, he recovered and then visited Coney Island with his driver. When returning, Rodgers decided to walk the last few blocks to the hotel, but he needed help to return to his room. He then suffered an intense cough, which eventually stopped. At midnight, he resumed coughing and began to hemorrhage. The hotel's doctor could not be found and Castro, who was out on an errand, returned too late to take him to a hospital. Rodgers fell in a coma and he died soon after. Rodgers' pearl gray casket was placed on a raised platform covered in lilies in a baggage car and taken back to Meridian by the Southern Railway on a trip operated by former workmates of Rodgers. On May 29, 1933, his body lay in state at the local Scottish Rite Cathedral. That afternoon, escorted by members of the Scottish Rite, the Hamasa Shrine Temple and the Knights of Pythias, his body was buried at Oak Grove Cemetery. During his lifetime, Rodgers reinvigorated the deflated sales record market for RCA Victor, and, despite the drop of sales during the depression, his records continued to sell well. At the time of his death, his sales represented 10% of the total for the label.

Стил және имидж

Роджерс балалық шағында мақта теріп келгеннен кейін гитарада ойнаған алғашқы естеліктерін еске алды. Ол көп жылдар бойы аспапта ойнағанмен, тек бірнеше аккордты ғана білген, оларды флафтпикинг техникасымен толықтырған. 1910 жылдардың соңы мен 1920 жылдары теміржолда жұмыс істеген кезде ол өзінің музыка және ән айту стилін дамытты. Оның туындылары классикалық англо-кельт халық әңгімелері мен балладаларына негізделген, ал қара блюз оған зор әсер етті. Этномузыколог Норм Коэн Роджерстің каталогын құрайтын 112 жазба үшін бес санатты анықтады: "19 ғасырдың сезімтал балладалары", вадевильдік жаңалық әндері, блюз әндері, дәстүрлі халық әндері және "қазіргі заманғы дөңгелек әндері". Роджерстің шығарылымдарында джаз орындаушыларынан бастап Гавай музыканттарына дейінгі әртүрлі артистермен жасалған ынтымақтастықтар болды. Дәстүрлі альпілік халық музыкасындағы 3/4 өлшемінен өзгеше, Роджерстің йодделі 4/4 өлшемімен ерекшеленді. Роджерс музыкалық карьерасының басында йодделін дамытты; оған бірнеше вадевиль орындаушылары немесе Эммет Миллердің жазбалары мен тікелей орындалулары әсер еткен болуы мүмкін. Әннің ритміне сәйкес сөздерді ұзарту немесе қысқартуды Роджерс ганди бишілерінен үйренді. Ол теміржолда жұмыс істеген кезде өзімен бірге банджо немесе гитара алып жүретін. Оның тікелей эфирдегі орындауы мен жазбаларында музыканттарын ынталандыру үшін тармақтар арасында айтылған сөздер немесе жалғыз ойнаған кездегі шақырулар кездесетін. Сонымен қатар, Роджерс пойыздың гуілдеуін ойлап тапты, оны ол жұмсақ таңдауымен, йоддель мен гуілдеудің қоспасы арқылы жасады. Алғашқы өнер көрсетулерінде Роджерс вадевиль орындаушыларының стилінде костюм мен галстук киген шапанды таңдады. Кейін "Әнші-тормозшы" деп аталған Роджерс сахналық киімдеріне теміржолшының киімдерін де қосты. Техасқа көшкеннен кейін ол батыс фильмдерінде танымал болған әнші-ковбойларға ұқсас ковбой шапқыштары мен батыс киімдерін кие бастады. Роджерс көрермендеріне қарай өнер көрсетуге киетін киімдерін өзі шешетін.

Rodgers recalled his earliest memories of playing the guitar upon returning from picking cotton during his childhood. Although he performed with the instrument for many years, he only knew a few chords, which he complemented with a flatpicking technique. As he worked on the railroads through the late 1910s and the 1920s, he developed his style of music and singing. His material was based on classic Anglo Celtic storytelling and ballad singing and black blues heavily influenced him. Ethnomusicologist Norm Cohen defined five categories for the 112 recordings that make up Rodgers' catalog: "19th century sentimental ballads", vaudevillian novelty songs, blues songs, traditional folk songs and "contemporary hillbilly songs". Rodgers' releases included collaborations with artists ranging from jazz performers to Hawaiian musicians. Instead of the 3/4 time present in traditional alpine folk music, Rodgers' yodel featured a 4/4 time. Rodgers developed his yodel through his early music career; he was likely influenced by several vaudevillian performers or by the recordings and live performances of Emmett Miller. From the gandy dancers, Rodgers learned to elongate or shorten words to fit the metric of a song. He also carried a banjo or a guitar with him as he worked on the railroads. His live performances and recordings included the use of spoken remarks between verses to encourage his musicians, or exclamations when he played alone. Additionally, Rodgers developed a train whistle noise, which he made with the back of his throat through a mixture of a yodel and a whistle. During his early appearances, Rodgers donned a bowler hat with a suit and a tie in the style of vaudevillian performers. When he was later billed as "The Singing Brakeman", Rodgers added railroad worker attire to his stage wardrobe. After he moved to Texas, he started to wear cowboy hats and western clothes, similar to the singing cowboys which were becoming popular in Western films. Rodgers would ultimately decide which clothes he would wear for a performance according to the audience he was expecting.

Жеке өмір

Роджерс 1917 жылы 1 мамырда Стелла Келлиге үйленді, екеуі де 19 жаста болған кезде. Бірақ көп ұзамай, Келли кейінірек Роджерстің әдетте жаңбыруға және ішімдікке құмарлануына, сондай-ақ жоғары мақсаттарының болмауына байланысты олар ажырасып кетті. Ол Роджерстің көп ақша жұмсайтынын және музыка ойнау арқылы "уақытын мен ақшасын бекер шашыратып жіберетінін" айтты. Екі жыл бөлек тұрғаннан кейін, 1919 жылдың қараша айында олардың ажырасуы ресми тіркелді. Роджерс 1920 жылы 7 сәуірде Кэрри Уильямсонға үйленді. Олардың тұңғыш қызы Анита 1921 жылдың қаңтар айында дүниеге келді. Екінші балалары Жун 1923 жылы туды, бірақ сол жылдың желтоқсан айында қайтыс болды. Оның жаназасына және Рождествоға үлгеру үшін Роджерс банджосын кепілге беруге мәжбүр болды. Екі әйелі де Роджерстің артық шығындарына, кейіннен оның жосықсыз өмір салтына шағымданды. Роджерс туберкулезден туған ауыруын басу үшін ішімдік ішеді. 1932 жылдың 9 маусымында Роджерс бұрынғы әйелі Стеллаға қарсы әкелік туралы сотта жеңіліске ұшырады. Стелла Роджерстің 1918 жылдың ақпанында туған қызы Кэтрин Роджерстің әкесі екенін мәлімдеді. Роджерс Келлимен бала көтерген кезде қарым-қатынаста болғанына нақты дәлел болмаса да, судья Эдгар Вотт оның заңды некеде туғанын шешті. Роджерс Кэтрин 18 жасқа толғанға дейін ай сайын 50 доллар (1932 жылғы 50 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) бала асырау төлемақысын төлеуге міндеттелді. Роджерс қайтыс болғаннан кейін, Стелла қайта үйленген соң, оның мүлкінен төленетін айлық жәрдемақы тоқтатылды. Кэтрин Роджерс көп ұзамай, 1938 жылы қайтыс болды. Роджерс масондық ұйымның мүшесі болған. Ол 1920 жылдың 9 тамызында Меридиан қаласында осы ұйымға қабылданды. 1930 жылы ол "Елкс" клубына қосылды. 1931 жылы Меридианда Мастер Мейсон дәрежесіне жетті. Сол жылы ол Сан-Антонио шотландтық ритуалдық соборындағы жергілікті дәрежеге ие болды. Ол сондай-ақ "Алзафар" ғибадатханасымен де байланыста болды. 1931 жылы Роджерс Техас штатының Остин қаласына шақырылып, құрметті Техас рейнджері атанды. Бұл оқиғаны еске алу үшін әнші кейін "The Yodeling Ranger" әнін шығарды.

Rodgers married Stella Kelly on May 1, 1917, when they were both 19 years old. They separated soon after due to what Kelly later described as Rodgers' tendency to procrastinate and drink, and his lack of ambition. She believed that Rodgers spent too much money and that by playing music he "fool away his time and money". After two years of living apart, their divorce became final in November 1919. Rodgers then married Carrie Williamson on April 7, 1920. Their first daughter, Anita, was born in January 1921. June, their second child, was born in 1923, but she died in December of that year. To return in time for her funeral and Christmas, Rodgers had to pawn his banjo. Both of his wives complained of Rodgers' excessive expenditures, and later his lavish lifestyle. Rodgers resorted to drinking to ease the pain caused by his tuberculosis. On June 9, 1932, Rodgers lost a paternity lawsuit to his former wife Stella. She alleged that Rodgers was the father of her daughter, Kathryn Rodgers, who was born in February 1918. Although there was no conclusive evidence that Rodgers had slept with Kelly at the time of the child's conception, judge Edgar Vaught held that she was conceived in legal wedlock. Rodgers was ordered to pay $50 monthly (50.0 in 1932 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) in child support until Kathryn reached 18 years of age. After Rodgers' death, the monthly support from his estate stopped when Stella re married. Kathryn Rodgers died soon after, in 1938. Rodgers was a Freemason. He was inducted to the order in Meridian on August 9, 1920. In 1930, he joined the Elks lodge. In 1931, he reached the rank of Master Mason in Meridian. That year, he was moved to the San Antonio Scottish Rite Cathedral and received the local degree. He was also associated with the Alzafar Temple. In 1931, Rodgers was invited to Austin, Texas, and named an honorary Texas Ranger. To commemorate the occasion, the singer would later release the song "The Yodeling Ranger".

Ықпал

Роджерс «Кантри музыкасының әкесі» деп есептеледі. Кантри музыкасының Даңқ залы Роджерсті 1961 жылғы алғашқы топқа қабылдады. Даңқ залы мәлімдегендей, Роджерс «жаңадан пайда болған ‘хиллбилли’ музыка жанрына ерекше, жарқын тұлға мен қуатты ән айту стилін әкелді» және «кантри музыкасындағы әнші жұлдызының рөлін жасады және анықтады». Рок-н-ролл Даңқ залы Роджерсті 1986 жылғы топтың алғашқы ықпалды тұлғасы ретінде қабылдады. Роджерс Джерри Векслермен бірге таныстырылды, себебі Даңқ залы жанрдың әншіге «өлшеусіз қарыз» екенін және ол кантри әншісі болғанына қарамастан, «блюз, Аппалачи балладалары мен рухани әндердің үйлесімі рок-н-роллдың алғашқы негізі болды» деп шешті, бұл «Боб Диланнан Lynyrd Skynyrd-ке дейін» барлығына әсер етті. Блюз Даңқ залы Роджерстің қабылдануы туралы былай деп жазды: «Блюзді жаңарту арқылы ол оны ақ нәсілді тыңдаушылар арасында танымал етуге ғана емес, сонымен қатар Роджерске алғашқы шабыт берген блюзді жасаған афроамерикандық қауымдастықтың көптеген әншілері орындады». Роджерс 1970 жылы «барлық жанрдағы» әртістерге ықпалы үшін «хиллбилли, госпел, блюз, джаз, поп және таулық халық музыкасын уақытсыз американдық стандарттарға біріктірген» әнші ретінде Әнші-күйшілер Даңқ залына енген алғашқы суретші болды. Сол жылы ол Нэшвилл Әнші-күйшілер Даңқ залына да қабылданды. Роджерс туралы жазбада оның бірнеше буын музыканттарға тигізген «өшпес» әсері айтылды. Ол сондай-ақ 1993 және 2018 жылдары Алабама Музыка Даңқ залы мен Blue Ridge Музыка Даңқ залына қабылданды. Encyclopædia Britannica Роджерстің мұрасын «ел және батыс стиліндегі танымал музыканың пайда болуына ықпал еткен маңызды тұлғалардың бірі» деп бағалады. Rolling Stone журналы Роджерсті барлық уақыттағы 100 ең үздік кантри әртістері тізімінде 11-орынға, ал 200 ең үздік әншілер тізімінде 88-орынға қойды. Allmusic Роджерсті «кантри музыкасының алғашқы ұлттық танымал жұлдызы» деп сипаттап, оның кейінгі музыканттарға тигізген әсерін атап өтті және әншінің «кантри музыкасының тарихын өзгерткенін, оны тиімді, коммерциялық тұрғыдан сәтті құралға айналдырғанын» мәлімдеді. Кантри әншілері Джин Отри және Джимми Дэвис, сондай-ақ батыс свинг әншісі Томми Дункан Роджерстің ықпалына қатты ұшырады. Отри, Дэвис және Дункан оның репертуарынан көптеген әндерді, йодльмен айтылатын әндерді жазды, олар өз стильдерін өзгерткенше, одан көшірмешілік жасады деп есептелмеу үшін. Жасөспірім шағында Хэнк Сноу радиодан Роджерстің «Moonlight and Skies» әнін естіді. Сноу Роджерстің гитарада ойнау және ән айту стилін еліктеуге кірісті, кейіннен ол оны өзінің басты ықпалы деп мойындады. «Moonlight and Skies» әні елдің көптеген аймақтарында ең танымал әндердің бірі болды. Эрнест Табб Роджерсті өзінің ең үлкен ықпалы деп есептеді. Мансабының басында Табб Роджерстің суретін сақтап, ол бір кезде тозығып кеткен. Содан кейін ол Роджерстің жесісінен жаңа сурет алу үшін хабарласты. Кэрри Роджерс оны және оның отбасын үйіне шақырды. Ақырында ол Таббтың мансабына көмектесуді шешті: олар «We Miss Him When the Evening Shadows Fall» әнін дуэтте жазды және Кэрри Таббқа Роджерстің гитарын сыйлық ретінде берді. Роберт Джонсонның әпкесі Энни Роджерсті олардың сүйікті кантри әншісі деп есіне алды. Джонсон «Waiting for a Train» әнін орындап, Роджерстің йодлін еліктеді. Роджерстің ықпалын мойындаған басқа да әртістер: Лефти Фриззл, Рой Роджерс, Эдди Арнольд, Джерри Ли Льюис, Джонни Кэш, Уилли Нельсон, Мерл Хаггард, Боб Дилан, Джордж Харрисон, Lynyrd Skynyrd, Джон Фейи және Элисон Краусс. Роджерстің «The Singing Brakeman» фильміндегі бейнесі алғашқы музыкалық видеолардың бірі саналады. Оңтүстік Африкада Роджерстің пластинкаларын Regal Zonophone Records таратты. «Down Second Avenue» автобиографиясында жазушы Эскиа Мфалеле Преториядан граммофондар мен Роджерстің пластинкаларын әкелген жас жігіттер туралы және Рождество күні оның музыкасы бүкіл ауылға қалай естілетінін айтты. Роджерстің пластинкалары негізінен зулулар тұратын Дурбан қаласында жақсы сатылды. 1930 жылы әншілер Гриффитс Моцилоа мен Игнатиус Монарэ өздерінің көк йодельін зуллу тілінде «Aubuti Nkikho» деп атап жазды. 1932 жылы Уильям Мселеку «Eku Hambeni» және «Sifikile Tina» әндерін жазды. Әндер Роджерстің стиліне сүйене отырып, зуллу тілінде жазылған. Роджерс 1940 жылдардағы бірнеше Зимбабве акустикалық гитаристтеріне әсер етті, олар Оңтүстік Африкадан импортталған жазбаларды естіді, соның ішінде Чинембери, Маттака, Джейкоб Мхунгу және Еремия Каинга. Жергілікті суретшілер әншінің дыбысын еліктеу үшін бас бармақ пен бірінші саусақты қолданатын екі саусақты ойнау стилін жасады және олар жиі йодль қолданды. Роджерстің жазбалары Англиялық миссионерлер арқылы Кенияның Ұлы Жарқабатына Кipsigis халқының арасына әкелінді. Тайпа Роджерс туралы 1950 жылы этномузыколог Хью Трейси жазған дәстүрлі әнге арналған өлеңдер жазды, ол кейіннен оны «Chemirocha III» деп атады.

Rodgers is considered the "Father of Country Music". The Country Music Hall of Fame inducted Rodgers among the inaugural class of 1961. According to the Hall of Fame, Rodgers "brought to the emerging genre of 'hillbilly music' a distinctive, colorful personality and a rousing vocal style" that "created and defined the role of the singing star in country music". The Rock and Roll Hall of Fame inducted Rodgers as an early influence with the class of 1986. Rodgers was inducted by Jerry Wexler, as the Hall of Fame determined that the genre "owes an immeasurable debt" to the singer, and that, despite being a country music singer, "his fusion of blues, Appalachian ballads and spirituals was an early framework for rock and roll" that influenced "everyone from Bob Dylan to Lynyrd Skynyrd". The Blues Hall of Fame wrote about Rodgers induction: "His reworkings of the blues not only helped popularize the music with white audiences but were also performed by many singers from the African American community that produced the blues that inspired Rodgers in the first place". Rodgers was the first artist inducted to the Songwriters Hall of Fame in 1970 for his influence in artists of "every genre" through music that "fused hillbilly, gospel, blues, jazz, pop and mountain folk music into timeless American standards". That same year, he was inducted to the Nashville Songwriters Hall of Fame. The entry on Rodgers remarked on his "undying" influence on multiple generations of musicians. He was also inducted into the Alabama Music Hall of Fame and the Blue Ridge Music Hall of Fame in 1993 and 2018 respectively. For Encyclopædia Britannica, Rodgers' legacy made him "one of the principal figures in the emergence of the country and western style of popular music". Rolling Stone magazine placed Rodgers at number 11 on its 100 Greatest Country Artists of All Time list, and at number 88 on their 200 Greatest Singers of All Time list. Allmusic has described Rodgers as "the first nationally known star of country music", noted his influence on later musicians and declared that the singer "affected the history of country music by making it a viable, commercially popular medium". Country singers Gene Autry and Jimmie Davis, as well as western swing singer Tommy Duncan, were heavily influenced by Rodgers. Autry, Davis and Duncan recorded multiple songs of his repertoire, including yodeling tracks, until they changed their styles to avoid being deemed imitators. As a teenager, Hank Snow heard Rodgers' "Moonlight and Skies" on the radio. Snow started to imitate Rodgers' guitar playing and singing style, and he would later credit him as his one major influence. "Moonlight and Skies" was one of his most popular songs in many parts of the country. Ernest Tubb also considered Rodgers to be his greatest influence. Early in his career, Tubb kept a picture of Rodgers, which at one point became worn out. He then decided to call Rodgers' widow to obtain a new copy. Carrie Rodgers invited him and his family to her home. Eventually, she decided to help Tubb with his career: they recorded a duet of the tribute song "We Miss Him When the Evening Shadows Fall" and Carrie presented Tubb with Rodgers' guitar as a gift. Robert Johnson's step sister, Annye, remembered Rodgers as their favorite country singer. Johnson played "Waiting for a Train" and imitated Rodgers' yodel. Other artists that have acknowledged influence by Rodgers include Lefty Frizzell, Roy Rogers, Eddy Arnold, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash, Willie Nelson, Merle Haggard, Bob Dylan, George Harrison, Lynyrd Skynyrd, John Fahey, and Alison Krauss. Rodgers' appearance on The Singing Brakeman is considered one of the first music videos. In South Africa, Rodgers' records were distributed by Regal Zonophone Records. In his autobiography, Down Second Avenue, writer Es'kia Mphahlele described about his memories of young men bringing gramophones and Rodgers' records from Pretoria, and how his music could be heard on Christmas Day throughout his village. Rodgers' records sold particularly well in Durban, a city mostly populated by the Zulu. In 1930, singers Griffiths Motsieloa and Ignatius Monare recorded their version of a blue yodel in Zulu language, entitled "Aubuti Nkikho", in London. In 1932, William Mseleku recorded "Eku Hambeni" and "Sifikile Tina". The songs were inspired by Rodgers' style and recorded in Zulu. Rodgers influenced several Zimbabwean acoustic guitarists of the 1940s, who had heard records imported from South Africa, including Chinemberi, Mattaka, Jacob Mhungu and Jeremiah Kainga. Local artists developed a two finger playing style that used the thumb and first finger to emulate the sound of the singer and they frequently used yodels. Recordings of Rodgers were taken to the Great Rift Valley of Kenya by English missionaries who lived among the Kipsigis people. The tribe sang about Rodgers in a traditional song recorded in 1950 by ethnomusicologist Hugh Tracey who later named it "Chemirocha III".

Құрметтеулер

1935 жылдың қаңтар айында Grand Ole Opry әртістері Делмор ағалары мен Аға Дэйв Мэйкон Роджерстің інісі Талмедж бен оның әйеліне Нью-Орлеанға жол тартқанда Меридианда "Көк теміржол пойзы" атты құрмет әнімен қонаққа тоқтады. Сол жылы Роджерстің жесірі "Менің күйеуім, Джимми Роджерс" атты өмірбаяндық кітап жариялады. 1953 жылдың 16 мамырында Меридианда алғашқы Джимми Роджерс еске алу фестивалі өтті. Фестивальде Роджерстің музыкасына әсерленген кантри әншілері мен басқа да артистер, сондай-ақ оның отбасы мүшелері өнер көрсетті. Бұл фестиваль 1972 жылдан бастап үнемі өткізілетін шараға айналғанша мерзімімен ұйымдастырылды. Алғашқы шараға Кэрри Роджерс, Элси МакУильямс, Ральф Пир, Хью Л. Уайт, Фрэнк Г. Клемент, теміржол өкілдері, инженер Кейси Джонстың әйелі Мэри Джонс және Хэнк Уильямстың анасы Лилли Уильямс қатысты. Роджерстің музыкасына ықпал еткен орындаушылардың ішінде Эрнест Табб және Хэнк Сноу бастаған 25 Grand Ole Opry әртісі болды. Көрермендер саны 30 000-ға жетті. Роджерстің құрметіне граниттен жасалған ескерткіш ашылды, сондай-ақ Меридианның қайтыс болған теміржол қызметкерлерінің есімін сақтап, локомотив мемориалдық нысан ретінде қойылды. 1978 жылдың 24 мамырында АҚШ почта қызметі Роджерстің құрметіне 13 центтік ескерткіш маркасын шығарды, ол ұзақ жылдар бойы жарияланып келе жатқан Сахналық өнер сериясының біріншісі болды. Марканы Джим Шарп жасады. Маркада Роджерс локомотивтің алдында, теміржол машинисінің киімі мен гитарасымен тұрып, өзінің әйгілі "екі бас бармақпен жоғары" ишарасын көрсеткен. 1982 жылы Клинт Иствудтың режиссерлік және актерлік жұмысындағы "Хонкитонк Мэн" фильмі Роджерстің өміріне негізделген. 1997 жылы Боб Дилан Роджерстің әндерін орындаған әйгілі артистердің құрамынан тұратын "Джимми Роджерстің әндері: құрмет" атты жинақты шығарды. Оған Боно, Элисон Краусс & Union Station, Джерри Гарсия, Дики Беттс, Дуайт Йоакам, Аарон Невилл, Джон Меленкамп, Вилли Нельсон және тағы да басқалар кірді. 2004 жылы Стив Форберттің "Any Old Time" атты құрмет альбомы "Үздік дәстүрлі фольклорлық альбом" номинациясы бойынша "Грэмми" сыйлығына ие болды. 2007 жылы Роджерс өзінің туған қаласы Меридиандағы Миссисипи блюз жолындағы тақтамен құрметтелді, бұл Миссисипи дельтасынан тыс алғашқы құрметті белгі болды. 2010 жылдың мамырында Роджерстің қабірінің жанында Миссисипи кантри музыка жолындағы тақта орнатылды. Элтон Джон мен Леон Расселдің 2010 жылғы "The Union" бірлескен альбомында "Джимми Роджерстің арманы" атты құрмет әні орын алды. 2013 жылы Солтүстік Каролинаның тарихи тақтасы Ашвилл қаласындағы Хейвуд көшесінде ашылды.

In January 1935, Grand Ole Opry artists the Delmore Brothers and Uncle Dave Macon stopped on their way to New Orleans to visit Rodgers' brother Talmage and his wife in Meridian to play a tribute song called "Blue Railroad Train". That same year, Rodgers' widow published a biographical book: My Husband, Jimmie Rodgers. On May 16, 1953, the first Jimmie Rodgers Memorial Festival was held in Meridian. The festival featured appearances by country music singers and other entertainers who were influenced by Rodgers, as well as his family members. The festival was celebrated in an intermittent fashion until it became a recurring event starting in 1972. Attendees at the first event included Carrie Rodgers, Elsie McWilliams, Ralph Peer, Hugh L. White, Frank G. Clement, railroad representatives, Mary Jones (the wife of engineer Casey Jones) and Lillie Williams (Hank Williams' mother). Several performers who were influenced by Rodgers were present, including 25 Grand Ole Opry artists led by Ernest Tubb and Hank Snow. The show attracted a crowd of 30,000. A granite monument to Rodgers was unveiled, as well as a static locomotive as a memorial to the deceased railroad workers of Meridian. On May 24, 1978, the United States Postal Service issued a 13 cent commemorative stamp honoring Rodgers, the first in its long running Performing Arts Series. The stamp was designed by Jim Sharpe and depicted Rodgers with brakeman's outfit and guitar, standing in front of a locomotive giving his famous "two thumbs up" gesture. The 1982 film Honkytonk Man, directed by and starring Clint Eastwood, was loosely based on Rodgers' life. In 1997, Bob Dylan put together a tribute compilation of major artists covering Rodgers' songs, The Songs of Jimmie Rodgers: A Tribute. The artists included Bono, Alison Krauss & Union Station, Jerry Garcia, Dickey Betts, Dwight Yoakam, Aaron Neville, John Mellencamp, Willie Nelson and others. In 2004, Steve Forbert's tribute album Any Old Time was nominated for a Grammy Award for Best Traditional Folk Album. In 2007, Rodgers was honored with a marker on the Mississippi Blues Trail in his hometown of Meridian, the first outside of the Mississippi Delta. In May 2010, a marker on the Mississippi Country Music Trail was erected near Rodgers' grave site. The Elton John and Leon Russell 2010 collaboration The Union featured the tribute "Jimmie Rodgers' Dream". In 2013, a North Carolina historical marker was dedicated on Haywood Street in Asheville.