Гарри Кэри: Американдық актер және батырлар бейнесі
Harry Carey (actor)
Генри Кэри II (1878-1947) – американ актері, үнсіз кино жұлдызы, батырлар рөлімен танымал. «Вашингтонға баратын мырза» фильміндегі рөлі үшін «Оскарға» ұсынылған. Әкесі – заңгер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1878–1947)
American actor (1878 1947)
Генри Девитт Кэри II (16 қаңтар 1878 – 21 қыркүйек 1947) – американдық актер және үнсіз киноның алғашқы жұлдыздарының бірі, көбінесе батыс батыры рөлінде түскен. Оның ең белгілі рөлдерінің бірі – «Мистер Смит Вашингтонға барады» (1939) фильміндегі АҚШ Сенатының төрағасы рөлі, осы рөлі үшін ол «Оскар» сыйлығының «Ең үздік қосалқы актер» номинациясына ұсынылған. Ол сондай-ақ танымал актер болған Гарри Кэридің әкесі болды.
Henry DeWitt Carey II (January 16, 1878 – September 21, 1947) was an American actor and one of silent film's earliest superstars, usually cast as a Western hero. One of his best known performances is as the president of the United States Senate in the drama film Mr. Smith Goes to Washington (1939), for which he was nominated for the Academy Award for Best Supporting Actor. He was the father of Harry Carey Jr., who was also a prominent actor.
Ерте өмір
Кэри Нью-Йорктің Бронкс ауданында дүниеге келді. Ол Генри Девитт Кэридің (бір газет дереккөзінде актердің аты "Гарри Девитт Кэри II" деп берілген) белгілі заңгер және Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы, сондай-ақ оның әйелі Элла Дж. (Лудлум) отбасында өсті. Ол Бронкстің Сити-Айленд аймағында бой жеткізді. Кэри – ковбой, теміржол басқарушысы, жазушы, заңгер және драматург болған. Ол Гамильтон әскери академиясын бітіріп, содан кейін Нью-Йорк университетінде заңгерлік мамандығын оқыды.
Carey was born in the Bronx, New York, a son of Henry DeWitt Carey (a newspaper source gives the actor's name as "Harry DeWitt Carey II"), a prominent lawyer and judge of the New York Supreme Court, and his wife Ella J. (Ludlum). He grew up on City Island, Bronx. Carey was a cowboy, railway superintendent, author, lawyer and playwright. He attended Hamilton Military Academy, then studied law at New York University.
Мансап
Кэри алғаш рет 1908 жылы фильмге түскен. Ол төрт фильм түсіруге келісімшарт жасады – актерлік жұмыстың өзімен қатар, трюктерді де өзі орындады. Кэри режиссер Джон Фордтың "Тура ату" (1917) атты тұңғыш көркем фильмінде ойнады. Кэридің күшті дене бітімі мен қатаң сырт келбеті вестерн фильмдері мен табиғаттағы шытырман оқиғаларға өте сай келді. Дыбысты фильмдер пайда болған кезде Кэри өзінің қатал экрандық бейнесіне үйлесетін, сенімді әрі дауысы қатаң баритон екенін көрсетті. Ол MGM компаниясының "Трейдер Хорн" атты табиғаттағы эпикалық фильміндегі басты рөлге лайықты таңдау болды. Осы кезде Кэридің жасы елуден асқандықтан, көптеген басты рөлдерге қадірлі болмай қалды, сондықтан оған ұсынылған басты рөлдер тек төмен бюджетті вестерн фильмдері мен сериалдарда ғана болды. Біраз уақыттан соң ол жақсы есте қалатын, мықты сипаттағы актер ретінде бекінді; 1939 жылы "Мистер Смит Вашингтонға барады" фильміндегі Сенат Президенті рөлі үшін "Үздік қосалқы актер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ие болды. Оның басқа да маңызды кейінгі рөлдерінің ішінде 1943 жылы Говард Хоукстің "Әуе күштері" фильміндегі "Мэри Энн" бомбалаушы ұшағының экипаж бастығы, майор-сержант Роберт Уайт және Хоукстің "Қызыл өзені" фильміндегі мал сатып алушы Мелвилл мырза бар. Кэри 1940 жылы Джон Гарфилдпен бірге "Жаратылыс экспресі" спектаклінде Бродвей сахнасында алғаш рет өнер көрсетті.
Carey first appeared in a film in 1908. He was contracted to make four films—not only acting but also doing his own stunt work. Carey starred in director John Ford's first feature film, Straight Shooting (1917). Carey's rugged frame and craggy features were well suited to westerns and outdoor adventures. When sound films arrived, Carey displayed an assured, gritty baritone voice that suited his rough hewn screen personality. He was the logical choice for the title role in MGM's outdoor jungle epic Trader Horn. By this time Carey, already in his fifties, was too mature for most leading roles, and the only starring roles that he was offered were in low budget westerns and serials. He soon settled into a comfortable career as a solid, memorable character actor; he received an Academy Award nomination for Best Supporting Actor for his role as the President of the Senate in the 1939 film Mr. Smith Goes to Washington. Among his other notable later roles were that of Master Sergeant Robert White, crew chief of the bomber "Mary Ann" in the 1943 Howard Hawks film Air Force and Mr. Melville, the cattle buyer, in Hawks's Red River. Carey made his Broadway stage debut in 1940, in Heavenly Express with John Garfield.
Жеке өмір
Кейри кем дегенде екі рет, мүмкін үшінші рет үйленді. 1910 жылғы халық санағының деректері оның Клэр Э. Кэри есімді әйелі болғандығын көрсетеді. Кейбір мәліметтерде оның Ферн Фостер атты актрисаға да үйленгені айтылады. Оның соңғы некесі 1920 жылы актриса Олив Фуллер Голденмен болған, ол "водевиль сахнасының ең көрнекті актерлерінің бірі – Джордж Фуллер Голденнің қызы" еді. Гарри мен Олив 1947 жылы Гарри қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Олар 1000 акр жер сатып алды.
Carey married at least twice and possibly a third time. Census records for 1910 indicate he had a wife named Clare E. Carey. Some references state that he was also married to an actress named Fern Foster. His last marriage was in 1920 to actress Olive Fuller Golden, "daughter of George Fuller Golden, one of the greatest of the vaudevillians." Harry and Olive were together until his death in 1947. They purchased a 1,000 acre
Кейрилердің Гарри Кэри кіші ұлы және Элла "Кэппи" Кэри қызы болды. Ұлы кейіннен эпизодтық рөлдерде ойнайтын актер болды, ең бастысы – вестерн фильмдеріндегі рөлдерімен танылды. Әкесі мен ұлы екеуі де (әр түрлі сахналарда болғанымен) 1948 жылғы "Қызыл өзен" фильмінде, ал анасы мен ұлы 1956 жылғы "Із кесушілер" фильмінде түскен.
The Careys had a son, Harry Carey, Jr., and a daughter, Ella "Cappy" Carey. would become a character actor, most famous for his roles in westerns. Father and son both appear (albeit in different scenes) in the 1948 film Red River, and mother and son are both featured in 1956's The Searchers.
Өлім
Көп жылдар бойы сигара тартқан Гарри Кэри 1947 жылы 69 жасында коронарлық тромбоз салдарынан қайтыс болды, бұл бір ай бұрын қара жесір шаққаннан күшейген болуы мүмкін деп есептеледі. Дегенмен, сенімді дереккөздер заманауи Associated Press хабарларында айтылған осы оқиғаны жоққа шығарады. Кэридің ұлы 1994 жылғы "Батырлар тобы: Джон Форд акционерлік компаниясындағы актер ретіндегі өмірім" атты естеліктерінде өкпе эмфиземасы мен қатерлі ісіктің салдарынан болғанын айтқан. Автор Скотт Эйман "Басылған аңыз: Джон Фордтың өмірі мен дәуірі" кітабында өкпе қатерлі ісігінің өлімге себеп болғанын мәлімдейді. Ол Нью-Йорк штатының Бронкс қаласындағы отбасылық мавзолейдегі Вудлон зиратына жерленді.
A long time cigar smoker, Harry Carey died in 1947 at the age of 69 from coronary thrombosis, which is believed to have been aggravated by a bite from a black widow spider a month earlier. However, more reliable sources refute the arachnid anecdote listed in contemporary Associated Press reports. Carey's son blamed a combination of emphysema and cancer in his 1994 memoir Company of Heroes: My Life As an Actor in the John Ford Stock Company. In Print the Legend: The Life and Times of John Ford, author Scott Eyman states that lung cancer was the cause of death. He was interred in Woodlawn Cemetery in the family mausoleum in the Bronx, New York.
Құрмет көрсетулер мен құрмет көрсетулер
Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Гарри Кэри Голливудтың Даңқ аллеясында, 1521 Вайн-стрит мекенжайында кино жұлдызына ие. Жұлдыз 1960 жылдың 8 ақпанында ашылды. 1948 жылғы Джон Фордтың «Үш куәгер» фильмінде Кэри фильмнің басында еске алынып, «батыс аспанының ертедегі жарқын жұлдызы» деп аталды. Оған құрмет ретінде Джон Уэйн «Із кесушілер» фильмінің соңғы кадрында оң жақ шынтағын сол қолымен ұстап, Кэри өзінің фильмдерінде жиі қолданған позаны қайталады. Уэйннің сөзіне сүйенсек, ол да, Кэридің жесірі Олив (фильмде бірге ойнаған) сахна аяқталғанда көздерінен жас шығарған. 1976 жылы ол Оклахома штатының Оклахома-Сити қаласындағы Ұлттық каубой және батыс мұрасы мұражайының Батыс өнерпаздарының Даңқ залына енгізілді. 1987 жылы оның есімі Калифорния штатының Санта-Кларита қаласындағы Олд-Таун Ньюхоллдағы Мейн-стриттегі Батыс жұлдыздары аллеясына жазылды. (Оның ұлы Гарри Кэри кіші де 2005 жылы құрметке ие болды.)
For his contributions to the film industry, Harry Carey has a motion pictures star on the Hollywood Walk of Fame at 1521 Vine Street. The star was dedicated February 8, 1960. In the 1948 John Ford film, 3 Godfathers, Carey is remembered at the beginning of the film and dubbed "Bright Star of the early western sky "
As an homage to him, John Wayne held his right elbow with his left hand in the closing shot of The Searchers, imitating a stance Carey himself often used in his films. According to Wayne, both he and Carey's widow Olive (who costarred in the film) wept when the scene was finished. In 1976, he was inducted into the Western Performers Hall of Fame at the National Cowboy & Western Heritage Museum in Oklahoma City, Oklahoma. In 1987, his name was emblazoned along the Walk of the Western Stars on Main Street in Old Town Newhall in Santa Clarita, California. (His son, Harry Carey Jr., was also honored in 2005.)