Чили президенті Хорхе Монтт Альварес

Кіріспе

Чилидің 11-ші президенті (1891-96) Хорхе Монт Альварес (26 сәуір 1845 – 8 қазан 1922) – Чили Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы және 1891 жылдан 1896 жылға дейін Чили президенті болған.

Ерте өмір

Чилидің Касабланка қаласында туған, Чилидің бұрынғы президенті Мануэль Монттың сіңілі баласы және болашақ президент Педро Монттың туысы. 1861 жылы теңіз академиясын бітіргеннен кейін Чинча аралдары соғысында (1864-1866) және Тынық мұхиты соғысында (1879-1883) қызмет етті. Ол 1891 жылы Чилидің президенті Хосе Мануэль Балмаседаға қарсы азамат соғысына жетекшілік етіп, уақытша басшы болып, соңында 1891 жылы президент болды.

Төрағалық

Балмаседаға қарсы төңкеріс аяқталуымен Чили үкіметі әскери және теңіз операцияларын ұйымдастырған хунтаның қолына өтті. Адмирал Хорхе Монт осы төңкеріс комитетінің төрағасы болды және Конгресс партиясының жеңісінен кейін ел басқару құқығы ауысқанда уақытша үкіметтің президенті қызметін атқарды. Содан кейін республика президентін, сондай-ақ сенат пен депутаттар палатасына өкілдер сайлау жөнінде дереу бұйрық берілді. Адмирал Монт, атқару билігінің басшысы ретінде, президенттік сайлауға ресми түрде әсер етуге қатыстыруға қатыстылық танытпады. Алайда, сайлаушылардың көпшілігі республика істерін басқаруға ең лайықты адам кім екенін анықтау үшін қысым көрсетуге мұқтаж болған жоқ. Сайлау өтті және адмирал Монт бес жылдық конституциялық мерзімнің қалған уақытына, яғни 1896 жылдың 18 қыркүйегіне дейін бас судья болып сайланды. Сенат пен депутаттар палатасы тиісінше ресми түрде құрылды және республика үкіметі қалыпқа келтірілді. Жаңа президент өзіне жүктелген қиын мәселені шешуде үлкен тәжірибелілік танытты. Соңғы қақтығыстың екі тарапының жақтастары арасында партиялық сезімдер әлі де жоғары болды. Адмирал Монт өткен оқиғаларды ұмытудың саяси және әділ екенін есептеді және марқұм президент Балмаседаның жақтастарына қатысты барлық әкімшілік шараларда осы принципке сәйкес әрекет етті. 1892 жылдың басында Балмаседа режимінің офицерлеріне кешірім жасалды және оларға қарсы ешқандай шара қолданылмай, Чилиге еркін оралуға рұқсат берілді. Жаңа үкіметтің ұлттық маңызы бар алғашқы саяси әрекеті – жергілікті істерді басқаруға аз билігі бар муниципалитеттерге бақылау беру болды, олар орталық үкіметтің келісімінсіз маңызды сомадағы муниципалдық кірістерді жұмсау туралы шешім қабылдауға рұқсат етілмеді. Бұл корпорацияларға өздерінің істерін басқаруға дерлік толық билік берілді және полиция ұйымын басқару олардың қолына берілді; алайда, кейіннен бұл соңғы шартты өзгерту қажет болды. Президент Монт сегіз айлық азаматтық соғыстың елге келтірген зиянын қалпына келтірудің ең тиімді жолын қарастыруға көшті. 1887 жылы бекітілген қоғамдық жұмыстар жоспары қайта қарастырылды және жобалардың бір бөлігі қайтадан іске қосылды. Әскер мен теңіз күштері қайта ұйымдастырылды. Германиядан қосымша инструкторлар шақырылды және әскери қызметтің барлық салалары жаттығулар мен тәртіп мәселелерінде жоғары тиімділікке жеткізілді. Теңіз күштеріне бірнеше жаңа және қуатты крейсерлер қосылды, ұлттық қорғаныстың осы саласының ішкі экономикасы мұқият тексерілді және көптеген кемшіліктер түзетілді. Президент Монт валюта реформасы, айырбастауға жарамсыз қағаз ақшаны жою және республика үшін алтын стандартын қайта орнату мәселесіне кірісті. Бұл валюта реформасы президенттің саясатының басты бағыты болды. Конгрестегі қарыздар класының өкілдері айырбастауға жарамсыз қағаз ақшаны жоюға қарсылық көрсетті, бірақ ақырында президент Монт жеңіске жетті және 1895 жылдың 11 ақпанында Чилиде алтын валютасын жалғыз төлем құралы ретінде белгілейтін заң қабылданды. 1896 жылдың шілдесінде Конверсиялық заң күшіне енді, 18d. құндылығындағы доллар ақша бірлігі ретінде қабылданды. 1895 жылы көршілес Аргентина Республикасымен екі ел арасындағы шекараға қатысты келісім шартты түсіндіру мәселесінде қарым-қатынастар шиеленісе бастады. 1881, 1893 және 1895 жылдардағы келісімдер чилиліктер мен аргентиналықтардың екеуінің де ойларында шекара сызығының орналасуына қатысты күмән тудырды. 1896 жылдың 17 сәуірінде тағы бір хаттама жасалды, онда тараптар кез келген келіспеушіліктерді Ұлыбританияның төрелігіне беруге келісті, егер бір немесе екі үкіметтің бірі талап етсе. Президент Монт өзінің өкілеттігін толықтырып, 1896 жылдың 18 қыркүйегінде президенттік билікті бұрынғы сайланған, маусым айында сайланған Федерико Эразуриз Эхаурренге тапсырды.

The close of the revolution against Balmaceda left the government of Chile in the hands of the junta under whose guidance the military and naval operations had been organized. Admiral Jorge Montt had been the head of this revolutionary committee, and he acted as president of the provisional government when the administration of the country changed hands after the victory of the Congressional party. An election was then immediately ordered to elect the president of the republic as well as representatives in the senate and chamber of deputies. Admiral Montt, as head of the executive power, staunchly refused to allow official influence to be brought to bear in any way in the presidential campaign. The great majority of the voters, however, required no pressure to decide who was in their opinion the man most fit to administer the affairs of the republic. An election was held, and Admiral Montt was duly chosen by a nearly unanimous vote to be chief magistrate for the remaining time of the constitutional term of five years, till September 18, 1896. The senate and chamber of deputies were formally constituted in due course, and the government of the republic resumed normal conditions of existence. The new president showed admirable tact in dealing with the difficult problem he was called upon to face. Party feeling still ran high between the partisans of the two sides of the recent conflict. Admiral Montt took the view that it was politic and just to let bygones be bygones, and he acted conscientiously by this principle in all administrative measures in connection with the supporters of the late President Balmaceda. Early in 1892, amnesty was granted to the officers of the Balmaceda regime, and they were freely permitted to return to Chile without any attempts made against them. The first political act of national importance of the new government was the granting of control to the municipalities, which hitherto had possessed little power to direct local affairs and were not even permitted to make spending decisions of the municipal revenues to any important amount without first obtaining the consent of the central government. Almost absolute power was now given these corporations to manage their own concerns, and the organization of the police was placed in their hands; at a later period, however, it was found necessary to modify this latter condition. President Montt next turned his attention towards the question of how to best repair the damage caused to the country by eight months of civil warfare. The plan of public works authorized in 1887 was reconsidered, and the construction of portions of the various undertakings recommenced. The army and navy were reorganized. Additional instructors were brought from Germany, and all arms of the military service were placed on a thoroughly efficient footing in matters of drill and discipline. Several new and powerful cruisers were added to the navy, and the internal economy of this branch of the national defence was thoroughly inspected; many defects were remedied. President Montt then took in hand the question of a reform of the currency, the abolition of nonconvertible paper money, and the re establishment of a gold monetary standard for the republic. This reform of the currency became the keynote of the president's policy during the remainder of his term of office. Great opposition was raised by the representatives of the debtor class in congress to the suppression of the nonconvertible paper money, but in the end President Montt carried the day, and on February 11, 1895 a measure finally became law establishing a gold currency as the only tender in Chile. In July 1896, the Conversion Act was put in force, a dollar of 18d. being the monetary unit adopted. In 1895, relations with the neighbouring republic of Argentina began to become somewhat strained in regard to the interpretation of the treaty concerning the boundary between the two countries. The treaties of 1881, 1893 and 1895 left doubts in the minds of both Chileans and Argentines as to the position of the frontier line. On April 17, 1896, another protocol was drawn up, by which the contending parties agreed to submit any differences to the arbitration of Great Britain, at the instance of one or both governments. President Montt had now fulfilled his term of office, and on September 18, 1896 he handed over the presidential power to his successor, Federico Errázuriz Echaurren, who had been duly elected in the month of June previously.

Төрайымнан кейінгі кезең

Монт 1897 жылдан 1913 жылы зейнетке шыққанға дейін Чили Әскери-теңіз күштерінің бас қолбасшысы болды. Кейін 1915 жылдан 1918 жылға дейін Вальпараисо қаласының әкімі қызметін атқарды. Ол 1922 жылы Сантьягода қайтыс болды.