Кіріспе
Француз креол отаршысы Медерик Луи Эли Моро де Сент-Мери (13 қаңтар 1750 – 28 қаңтар 1819), Бертран Медерик пен Мари Роза Моро де Сент-Меридің ұлы, Мартиника аралындағы Форт-Рояль қаласында дүниеге келді. Ол құлдарға ие болды, масондыққа мүше болды және «Филадельфиялық кружок» – отарлық ғылыми қоғамның мүшесі болды, сондай-ақ отарлардағы өмірді құжаттауға тырысты. Оған Ағарту дәуірінің ғылыми жобалары әсер еткен.
Médéric Louis Élie Moreau de Saint Méry (13 January 1750 – 28 January 1819), son of Bertrand Médéric and Marie Rose Moreau de Saint Méry, was born in Fort Royale, Martinique. He owned slaves, was a freemason and a member of the Cercle des Philadelphes – a colonial scientific society – and sought to document life in the colonies. He was influenced by the scientific projects of the Enlightenment.
Жазбалар
Моро Сент-Доминг революциясына бірнеше жыл бұрын колонияларды терең зерттеді. Осылайша, ол Кариб теңізінде саяхаттап, Францияға оралып, жазу және лоббилеумен айналысты, француз революциясына қатысқанға дейін оны тұтқындау ордері шығарылды. Оның ең танымал еңбегі – 1789 жылы жазылған Description topographique, physique, civile, politique et historique de la partie française de l’isle Saint Domingue ағылшын тіліне толық аударылмаған. Бұл еңбекте француз колониясы Сент-Доминг (қазіргі Гаити) үшін тері түсі мен эпидермистің арифметикалық теориясы жасалған. Ол қара және ақ тері араласуының мүмкін 128 комбинациясын тоғыз санатқа бөледі (сактара, гриф, марабут, мулат, квартон, метис, мамелюк, квартонне және сан меле). Оның еңбегі ақ колонистердің құлдармен немесе бос gens de couleur-мен араласқандарды нәсілдік тұрғыдан жіктеуге деген алаңдаушылығын көрсетеді, сондай-ақ ақ колонистердің кастасын l'aristocratie de l’épiderme деп белгілейді.
Саясат
Ол жақсы білімді құл иесі болғандықтан, расалық негізде құлдықты және сегрегацияны қорғау үшін Адамның табиғи құқықтары принципін қабылдамады. Моро 1788 жылы Францияға оралды, онда ол кейіннен Ұлттық Ассамблея деп аталған Эстаттар Генералының құрамына кірді. Ол онда Сент-Домингдегі плантаторларды өкілдік етіп, құлдықты қолдады және "Қаралардың достары" қоғамына қарсы тұрды. Ол Париж мұражайының құрылуында маңызды рөл атқарды, кейіннен 1787 жылы оның президенті болып тағайындалды. АҚШ-тағы жер аударынан кейін 1798 жылы Францияға оралғаннан кейін Мороның алғашқы лауазымы Теңіз министрлігіндегі тарихшы болды. Бірнеше жыл өткен соң, 1802 жылы ол Парма, Пьяченца және Густалланың әкімшісі болды, бірақ кейіннен Наполеон оның лауазымын әскердегі қылмыстық сөз байласуға кешірімді жауап бергені үшін алып тастады. Моро 1798 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болды, ол оған адал болды және көптеген эмигрант достарын қоғамға енгізді. Моро 1798 жылы сол кездегі американдық президент Джон Адамс қабылдаған "Шет елдіктер туралы заңнан" қашып, Парижге қайта қашуға мәжбүр болды.