Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миннехаха паркі – Миннеаполис қаласындағы (АҚШ, Миннесота штаты) қалалық парк. Ресми түрде Миннехаха аймақтық паркі деп аталады, ол Миннеаполис парктері мен демалыс басқармасы жүйесінің құрамына кіреді және Ұлттық парк қызметінің бөлігі – Миссисипи ұлттық өзен және демалыс аймағында орналасқан. Парк 1883 жылы ландшафт сәулетшісі Хорас В. С. Кливленд Grand Rounds Scenic Byway жүйесінің аясында жобаланған және 1800 жылдары танымал Upper Mississippi өзенінің «Сәнді саяхат» кемелерінің бір бөлігі болған. Парк көлік, пионерлік және сәулеттік тақырыптарды көрсететін тарихи орындарды сақтайды. Сақталған құрылыстарға 1870 жылдары салынған Виктория стиліндегі Миннехаха Принцесса станциясы – пойыз депосы; 1849 жылы салынған және 1896 жылы бастапқы орнынан жылқылар мен 10 000 мектеп оқушысының көмегімен парке көшірілген Джон Х. Стивенс үйі; және Генри Уодсворт Лонгфеллоудың Кембридждегі үйіне ұқсатып салынған Лонгфеллоу үйі кіреді. Парк 1969 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне Миннехаха тарихи ауданы ретінде енгізілген.
Minnehaha Park is a city park in Minneapolis, Minnesota, United States, and home to Minnehaha Falls and the lower reaches of Minnehaha Creek. Officially named Minnehaha Regional Park, it is part of the Minneapolis Park and Recreation Board system and lies within the Mississippi National River and Recreation Area, a unit of the National Park Service. The park was designed by landscape architect Horace W. S. Cleveland in 1883 as part of the Grand Rounds Scenic Byway system, and was part of the popular steamboat Upper Mississippi River "Fashionable Tour" in the 1800s. The park preserves historic sites that illustrate transportation, pioneering, and architectural themes. Preserved structures include the Minnehaha Princess Station, a Victorian train depot built in the 1870s; the John H. Stevens House, built in 1849 and moved to the park from its original location in 1896, utilizing horses and 10,000 school children; and the Longfellow House, a house built to resemble the Henry Wadsworth Longfellow's house in Cambridge, Massachusetts. The park was listed on the National Register of Historic Places in 1969 as the Minnehaha Historic District
Парктің басты ерекшелігі – Миннехаха шарлауығы, ол 1852 жылдан бастап пионер фотографтарының сүйікті нысаны болды, алғашқы фотосуретті Александр Хеслер жасаған. Генри Уодсворт Лонгфеллоу ешқашан паркте болмаса да, өзінің «Хиаватаның әні» атты танымал поэмасын жазып, шарлауықтың даңқын кеңінен таратуға көмектесті. Шарлауық Миннехаха өзенінде, оның Миссисипи өзенімен қосылатын жеріне жақын орналасқан. Негізгі Миннесота ардагерлер үйі Миссисипи және Миннехаха өзендерінің тоғысқан жерінде орналасқан. Жыл сайын 850 000-нан астам адам Миннехаха шарлауығына келеді, ол Миннесота штатындағы ең көп суретке түсірілген орын болып табылады.
The central feature of the park, Minnehaha Falls, was a favorite subject of pioneer photographers, beginning with Alexander Hesler's daguerreotype in 1852. Although he never visited the park, Henry Wadsworth Longfellow helped to spread the waterfall's fame when he wrote his celebrated poem, The Song of Hiawatha. The falls are located on Minnehaha Creek near the creek's confluence with the Mississippi River, near Fort Snelling. The main Minnesota Veterans Home is located on a bluff where the Mississippi and Minnehaha Creek converge. More than 850,000 people visit Minnehaha Falls each year, and it continues to be the most photographed site in Minnesota.
Тарих
Миннехаха шарлауығы өзінің атын жақын маңдағы Дакота халқынан алады, мни (су) және хаха (айлану) деген сөздерді білдіреді. Бұл орын жиналу үшін қауіпсіз деп есептелген. Аймақтағы еуропалықтардың қоныстануы 1805 жылы АҚШ әскері Миссисипи және Миннесота өзендерінің қосылған жеріндегі 9 шаршы мильді Дакота халқынан сатып алғаннан бастау алды. Өзендерге қарайтын биіктікте салынған Снелинг форты 1820 және 1824 жылдар аралығында полковник Джозиа Снелингтің басшылығымен бой көтерді. 1821 жылы Снелингтің ұлы Уильям Джозеф Снелинг Вест-Пойнтті тастап, достық қарым-қатынастағы Сиу тайпасымен бір жыл өткізгеннен кейін фортқа келді. 1858 жылы жазылған Миннесота тарихы бойынша, "Снелинг фортқа келгеннен кейін бір жыл өткен соң, жас Снелинг шекарашы және жергілікті даңқты Джозеф Р. Браунмен бірге Минне Ха Ха шарлауына су жеткізетін өзенді, Минне Тонка көліне дейін зерттеуге шықты". Екеуі де сол кезде 17 жастағы ұлдар еді. Кейбір ерте жазбаларда бұл шарлау "Браун шарлауы" деп аталады, бұл кейбір тарихшыларды оның атақты пионер Джозеф Р. Браунның құрметіне аталғанына сендірді. 2009 жылы Ұлттық саябақтар қызметі үшін жазған парктің инспекторы Кэти Свенсон былай деді: "Барлық дәлелдер Браун шарлауының (және арнасының) 1814-1828 жылдар аралығында армияның генерал-майоры және бас қолбасшысы Джейкоб Браунның есімімен аталып, Джозеф Р. Браунның емес, Форт Снелингтегі жасөспірім музыкант және кейіннен армия сержанты (1820-1828), тері саудагері, саясаткер, редактор және өнертапқыш болғанын көрсетеді. Дегенмен, мен әлі күнге дейін Джейкоб Браунды ресми түрде немесе нақты атаған құжатты таппадым". Свенсон түсіндірді: "'Браун шарлауы/арнасы' көбінесе әскери карталармен және қызметкерлермен байланысты, ал 'Кішкентай шарлауы/арнасы' әскери байланысы жоқ адамдардың арасында жиірек кездеседі, бірақ ерекшеліктер де бар". Қазіргі атауы – Дакота тіліндегі "су құлауы" деген мағынаны білдіреді.
Minnehaha Falls gets its name from the nearby Dakota people, meaning mni (water) and haha (curling). It was considered a safe place for gathering. European settlement in the area began in 1805 when the US Army bought a nine square mile tract of land at the confluence of the Mississippi and Minnesota River from the Dakota people. Sited on the bluff overlooking the rivers, Fort Snelling was built under the command of Colonel Josiah Snelling between 1820 and 1824. In 1821 Snelling's son, William Joseph Snelling came to the fort after leaving West Point and spending a year with friendly Sioux. According to a Minnesota history account written in 1858, "The year after he came to the fort young Snelling set out in company with Joseph R. Brown, a frontiersman and local celebrity, to explore the rivulet that supplies the cascade of Minne Ha Ha, as far as Lake Minne Tonka." Both "men" were 17 year old boys at the time. Some very early records refer to the falls as "Brown's Falls" which lead some historians to assume they were named after prominent pioneer Joseph R. Brown. Park Ranger Kathy Swenson, writing for the National Park Service in 2009 states: "The overwhelming evidence points to Brown's Falls (and creek) being named for Jacob Brown, major general and commander in chief of the army from 1814 – 1828 rather than for Joseph R. Brown, teenage musician at Fort Snelling and later army sergeant (1820–1828), fur trader, politician, editor, and inventor. However, I have not yet found a document that officially or specifically mentions Jacob Brown as the namesake." Swenson explains "'Browns Fall/Creek' seems to be most associated with military maps and personnel while
'Little Falls/Creek' seems to be favored by those without a strong military connection although there are exceptions." The current name is Dakota for waterfall.
Хиавата әнінің атақ-даңқы
"Минехаха" шағыласы 1855 жылға қарай, Генри Уодсворт Лонгфеллоудың "Хиавата әні" атты туындысы жарияланған кезде көпке танылды, соның арқасында шағыласы әлемге әйгілі болды. Лонгфеллоудың эпикалық поэмасында Хиавата, тума жердің батыры, Миннехахаға ғашық болады – ол да тума жердің қызы, кейін қатал қыста қайтыс болады. Лонгфеллоу өзі бұл шағылаға бармаған. Ол Мэри Истман мен Генри Роу Скулкрафтың еңбектерінен, сондай-ақ Александр Хеслер жасаған дагеротиптен шабыттанды, осы дагеротипті Хиаватаның сүйіктісіне ат қою үшін таңдаған. Хеслердің хатына сәйкес, бұл сурет 1852 жылы түсірілген, бұл туралы "Minnesota History" журналында жазылған. Лонгфеллоу кейіпкеріне Миннехаха деген атты шағыласынан алғаны анық, ал шағыласына оның құрметіне ат қойылған жоқ.
The name "Minnehaha Falls" was in common use by 1855, when the publication of The Song of Hiawatha by Henry Wadsworth Longfellow brought the falls worldwide fame. Longfellow's epic poem features Hiawatha, a Native American hero who falls in love with Minnehaha, a Native American woman who later dies during a severe winter. Longfellow never visited the falls himself. He was inspired by the writings of Mary H. Eastman and Henry Rowe Schoolcraft, and by a daguerreotype created by Alexander Hesler when he chose the name for Hiawatha's lover. The image was taken in 1852, according to a letter written by Hesler, as discussed in "Minnesota History" magazine. Clearly, Longfellow took the name of his character Minnehaha from the falls; the falls were not named for her.