Джон Персиваль Постгейт: Британдық классик ғалымның өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Британдық классикалық ғалым Джон Персиваль Постгейт, FBA (24 қазан 1853 – 15 шілде 1926) – ағылшын классигі және ғалымы. Ол 1878 жылдан өмірінің соңына дейін Кембридж университетінің Троица колледжінің мүшесі болды, сонымен қатар Кембридж университетінің Гиртон колледжінде (1877–1909) және Лондон университетінде (1880–1908) оқытумен айналысты. Кембридж университетінің Латын тілі кафедрасының профессоры лауазымына үміткер болғанымен тағайындалмағандықтан, 1909 жылдан 1920 жылға дейін Ливерпуль университетінің Латын тілі профессоры болды. Ол Постгейт әулетінің мүшесі еді.

Өмірбаян

Постгейт 1853 жылғы 24 қазанда Англияның Бирмингем қаласында Джон Постгейттің отбасында дүниеге келді. Ол Бирмингемдегі Король Эдуард мектебінде білім алды, ол тек ұлдарға арналған жеке мектеп, онда ол бас оқушы болды. 1872 жылы ол Кембридждегі Тринити колледжіне сизар ретінде қабылданды, онда Классикалық бағдарлама бойынша оқыды. 1874 жылы оған стипендия тағайындалды. 1876 жылы Кембридж университетін бірінші сыныпты бакалавр (BA) дәрежесімен бітірді. Ол өмірінің соңына дейін осы қызметте болды. 1909 жылы Кембриджді қысып, Ливерпуль университетінің Латын тілі профессоры болып тағайындалды. 1907 жылы ол Ұлыбританияның гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдар академиясы – Британ академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Латын поэзиясын шығармашылық редактор ретінде танымал болды, Propertius, Lucan, Tibullus және Phaedrus шығармаларының жарияланған басылымдарын жасады. Оның маңызды еңбегі – екі томдық Corpus Poetarum Latinorum, редакциялық жұмыстың үлкен жетістігі. Оның 1888 жылы жарық көрген «Жаңа латын тілі оқулығы» кең таралған еңбек болды және келесі ондаған жылдар бойы британдық мектептерде көп қолданылды. Кембриджде оқып жүргенде ол «Classical Review» және «Classical Quarterly» журналдарын редакциялады. Ол мектептер мен университеттерде классикалық пәндерді насихаттау мақсатымен құрылған білім беру ұйымы – Классикалық қауымдастықтың бірінші құрметті хатшысы (1903–1906) болды және 1924–1925 жылдары оның президенті қызметін атқарды. 1920 жылы зейнетке шығып, Ливерпуль университетінің құрметті профессоры атанды. Ол классикалық ғалым Т. В. Алленнің қарындасы болды. Постгейттің ұлы Реймонд пен қызы Маргаретпен қарым-қатынасы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бейбітшілікті жақтағандарынан кейін шиеленісті болды. Ол ұлының сенімдері үшін қудаланған кезде оған көмектесу үшін ықпалын пайдалануға тырысқанмен, одан бас тартты және Дейзи Лансбериге үйленгенін мойындаудан бас тартты. Сондай-ақ, ол Реймонд пен Маргаретті өсиетінен шығарды, оларға 55 жасқа толғаннан бастап әрқайсысына жылына 100 фунт зейнетақы тағайындады. 1926 жылғы 14 шілдеде ол велосипед апатына ұшырады, Кембриджде жүк көлігі велосипедіне шапқанда жарақат алды. Ол Адденбрук ауруханасына жеткізілді, бірақ ертесі күні алған жарақаттарынан қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде 33,029 фунт стерлингке ие болды, оның көп бөлігі (27,000 фунт стерлинг) Ливерпуль университетіне сыйланды; бұл мұра алғаш рет Кембридждегі Тринити колледжіне ұсынылған, бірақ олар одан бас тартты.

Postgate was born on 24 October 1853 in Birmingham, England, to John Postgate. He was educated at King Edward's School, Birmingham, an independent all boys school, where he became head boy. He matriculated into Trinity College, Cambridge in 1872 as a sizar, where he read for the Classical Tripos. He was awarded a scholarship in 1874. He graduated from the University of Cambridge with a first class Bachelor of Arts (BA) degree in 1876. he held the post until his death. In 1909, he left Cambridge and was appointed Professor of Latin at the University of Liverpool. In 1907, he was elected a Fellow of the British Academy (FBA), the United Kingdom's national academy for the humanities and social sciences. He established himself as a creative editor of Latin poetry with published editions of Propertius, Lucan, Tibullus and Phaedrus. His major work was the two volume Corpus Poetarum Latinorum, a triumph of editorial organisation. An influential work was his often reprinted "The New Latin Primer", 1888, much used in British schools over subsequent decades. While at Cambridge, he edited the Classical Review and the Classical Quarterly. He was the first honorary secretary (1903–1906) of the Classical Association, an educational organisation founded to promote the study of classical subjects in schools and universities, and was its president from 1924 to 1925. He retired in 1920, and was made professor emeritus by the University of Liverpool. She was the sister of T. W. Allen, a classical scholar. Postgate's relationship with his son Raymond and daughter Margaret were strained when they championed pacificism during the First World War. While he attempted to use his influence behind the scenes to support his son when he was prosecuted for his beliefs, he otherwise disowned him and refused to acknowledge his marriage to Daisy Lansbury. He also wrote Raymond and Margaret out of his will except for a £100 a year pension for each from the age of 55. On 14 July 1926, he was injured in a cycling accident, when he was knocked off his bicycle by a lorry in Cambridge. He was taken to Addenbrooke's Hospital but died of his injuries the following day. He was worth £33,029 at the time of his death, the majority of which (£27,000) was donated to the University of Liverpool; it had first been offered to Trinity College, Cambridge, but they refused the legacy.