Кіріспе

Медициналық контексте тік ішекте табылған ірі денелер

Тік ішектегі шеткі денелер – ауыз және асқазан-ішек жолдары арқылы емес, анус арқылы енгізілген деп есептелетін, тік ішекте табылған ірі шеткі заттар. Егер пациент оны өзі алып тастай алмаса, бұл клиникалық маңызға ие болуы мүмкін. Кейде рентгенде тамақпен бірге жұтылған кішкентай шеткі денелер, мысалы, сүйектер тік ішекте тұрып қалуы мүмкін, бірақ олар клиникалық маңызға сирек ие. Тік ішектегі шеткі денелер – ас қорыту жолындағы шеткі денелердің бір тобы.

Белгілері мен симптомдары

Егер жат дене ішектегі нәжіс өтуге кедеріл келтірсе, механикалық ілеус пайда болуы мүмкін. Тоқ ішектің кеңеюі және перистальтиканың бұзылуы осы әсерді күшейтеді. Жат дене ішек қабырғасын зақымдап, инфекция тудыруы мүмкін. Перфорация орнына байланысты, бұл нәжіс салдарынан перитонитке немесе ретроперитонеалдық кеңістікте ірің жиналуына (абсцесске) әкелуі мүмкін. Ішек қабырғасын зақымдайтын, бірақ тесіп өтпейтін кішкентай заттар жат дене грануломасымен қапталануы мүмкін. Олар тоқ ішекте псевдотумор ретінде әрі қарыдай әсер етпей қалуы мүмкін.

Асқынулар

Ең көп кездесетін, бірақ әлі де сирек кездесетін асқыну – бұл шеткі дененің өзі немесе оны алып тастауға тырысудан туындаған тік ішектің перфорациясы. Диагноз қойылған перфорациялар іштің қуысын ашып, перфорацияланған аймақты алып тастау немесе тігу арқылы дереу операция жасау арқылы емделеді. Жұқпаны басу үшін антибиотиктер тағайындалады. Ауруханада жатудың орташа мерзімі 19 күн. Тағы бір орта жастағы пациент вибратордың салдарынан тік ішек перфорациясынан қайтыс болды. Перфорация тігіліп, пациентке қарқынды медициналық көмек көрсетілді, бірақ жарақаттан кейін ол жедел тыныс жетіспеушілігі синдромы мен жүйелік қабыну реакциясы синдромына шалдықты, нәтижесінде көптеген органдардың дисфункция синдромы мен өлімге алып келді. Бір мақалада аяқ киімнің шыршасынан болған перфорациядан кейін қайтыс болған жағдай сипатталған. Хирургиялық араласымнан кейін тік ішек толық жазылғанша күтімде болуы керек. 54 жастағы ер адам, екі рет шеткі денені (қияр мен пастернак) алып тастау үшін операция жасалғаннан кейін, жарасы жазылмағанда тік ішегіне екі алманы енгізгеннен кейін перитониттен қайтыс болды. Көптеген жағдайларда шеткі денелер ерікті түрде енгізілген. Бұл, әсіресе, жыныстық мотивацияланған мінез-құлықты қамтиды, бұл жағдайлардың көп бөлігін құрайды. Денеге есірткі жасыру (яғни, дене тесігінде, осы жағдайда тік ішекте есірткіні заңсыз тасымалдау) – шеткі тік ішек денелерін енгізудің тағы бір ықтимал ерікті себебі. Бұған қару-жарақ, оның ішінде пышақ немесе оқ-дәрі сияқты заттарды тасымалдауға тырысу да жатады. Бір зерттеуге сәйкес, жыныстық стимуляция клиникалық маңызды тік ішектегі шеткі денелердің 80% жағдайына жауапты. Шамамен 10% жағдайларда жыныстық шабуыл болған. Кейде пациенттер дәрігерлер мен медбикелердің назарын аудару және олардың қамқорлығын сезіну үшін денені өздері енгізеді. Бұл мінез-құлық Мюнхаузен синдромы ретінде жіктеледі. Тағы бір себеп – ауруларды өздігінен емдеуге тырысу. Бір пациент созылмалы диареяны емдеу үшін жүгерінің қабығын тік ішегіне енгізген. Тағы бір пациент геморройдың (Pruritus ani) қышымын тіс щеткасымен басуға тырысқан. Тіс щеткасы бақылаудан шығып, анусына кіріп кеткен. Апаттар немесе азаптаулар шеткі дененің тік ішекке күшпен енуіне әкелуі мүмкін. Температураны өлшеу үшін анусқа енгізілген, бірақ ішінде сынған сынаптық медициналық термометр – апат салдарынан тік ішектегі шеткі денеге мысал. Ежелгі Грекияда Рафанидоз еркектердің адалдығын бұзушыларға жаза ретінде қолданылған. Бұл процедурада түймедақ анусына енгізілген. Көптеген пациенттер ұят сезіміне байланысты өздері енгізген шеткі денелерді кездейсоқ деп мәлімдейді. Тік ішекте шеткі денелердің тоқтауына бірнеше себеп бар. Жыныстық стимуляция үшін қолданылатын көптеген заттардың ұшы конустық пішіндес, ал негізі жалпақ болады. Егер заттың негізі анус арқылы тік ішекке өткен болса, пайдаланушы оны алуға шамасы келмейді. Күштірек стимуляция алу үшін затты көздегеннен гөрі тереңірек енгізуі мүмкін. Бұл жағдайда сфинктер механикалық түрде шеткі дененің шығуына кедері келтіреді. Әсіресе, тауықтардың сүйектері ішек перфорацияларының үштен екі бөлігін құрайды. Өсімдік тектес тағамдар, әсіресе попкорн, қарбыз, күнбағыс және қабақ тұқымдары ішектің төменгі бөлігінде бірігіп, безоарлар құрайды. Олар қалыпты анальды өту үшін тым үлкен болып, клиникалық маңызға ие болуы мүмкін. Бұл түрі ректальді шеткі денелер балаларда, әсіресе Солтүстік Африка мен Таяу Шығыста, тұқымдар рационның маңызды бөлігін құрайтын аймақтарда жиі кездеседі. Сирек жағдайларда безоардың ішіндегі тұқымдар ішектің төменгі бөлігінде немесе тік ішекте өніп, бітелуге ​​әкелуі мүмкін.

Диагностика

Көптеген науқастар анамнез барысында ұялып, ақпаратты тек қана тартыншақтап береді. Бұл емдеу кезінде маңызды болуы мүмкін мәліметтердің қалып қоюына себеп болуы мүмкін. Осы себепті науқастар дәрігерге барарды аса кешкірмейді. Ұялып, ыңғайсыздық сезінетін науқастарға сенімді және сағынышпен қарау, сәтті емдеу үшін ең бастысы және тіпті өмірді сақтап қалуға мүмкіндік береді. Әдетте, шетелдік дененің нақты орны мен тереңдігін анықтау үшін бірнеше радиологиялық суреттер түсіріледі. Бұл көбінесе рентген арқылы жасалады. Төмен контрастты материалдан (мысалы, пластиктен) жасалған шетелдік денелерді анықтау үшін медициналық УДТ немесе КТ-сканерлеу қажет болуы мүмкін. Осы әдістермен алынған шетелдік дене туралы ақпарат емдеу кезінде өте маңызды, себебі тік ішек немесе жоғай тобықтың жарылуына жол бермеу керек.

Емдеу

Шетелдік затты алып тастауға арналған емдік шаралар, тік ішектегі заттар сияқты алуан түрлі болуы мүмкін. Көп жағдайда шетелдік денелер шыны сияқты қаңқалы материалдардан тұрады. Көптеген науқастар дәрігерге көріну үшін бірнеше сағат, тіпті бірнеше күн күтеді. Олар оны алып тастауға тырысқанша, көбінесе өздері немесе білмейтін адамдардың көмегімен алып тастауға әрекеттенеді. Бұл көбінесе сәтті алып тастау үшін жағдайды нашарлатады. Көп жағдайда шетелдік денені эндоскопиялық жолмен алып тастауға болады. Мысалы, вибраторларды колоскопия кезінде полиптерді алып тастау үшін қолданылатын үлкен ілмек арқылы алып тастауға болады. Иілгіш эндоскоп үлкен және бітісіп қалған заттарға көмектеспейді. Мұндай жағдайларда қатты құралдар мен сорғыштарды қолдану тиімдірек болуы мүмкін. Қашықты "бекіткіш" ретінде пайдалануға болады, оны шыны ішінде қалдырып, гипс толтыру кезінде шынымен бірге алып тастауға болады. Егер зат тым жоғары, яғни сигмоидтің аймағында болса және жоғарыда аталған әдістердің бірімен алып тастау мүмкін болмаса, төсек режимі мен седация заттың қайтадан тік ішекке түсуіне көмектеседі, онда оны алып тастау және шығару оңайырақ болады. Стационарлық бақылау қажет болуы мүмкін.

Басқа жануарлар

Ветеринарияда шетелдік ректальді денелер сирек кездеседі. Толық ішек арқылы өтіп, содан кейін тік ішекте қалуы – адамдардағыдай, сирек болады. Жануарларда әртүрлі материалдардан тұратын безоарлар пайда болуы мүмкін, олар тік ішекке миграцияланып, проблемалар тудыруы мүмкін.

Иг Нобель сыйлығы

1995 жылы Иг Нобель сыйлығы Мэдисон, Висконсин қаласынан Дэвид Б. Буш пен Джеймс Р. Старлингке 1986 жылғы «Тік ішекке түскен шет денелер: жағдайлар туралы есептер және әлемдік әдебиеттің толық шолуы» мақаласы үшін табысталды (Иг Нобель сыйлығының лауреаттары тізімін қараңыз).