Кіріспе
Психонаутика (көне грек тілінен ψυχή psychē 'жан, рух, сана' және ναύτης naútēs 'теңізші, навигатор') – сананың өзгерген күйлерінің субъективті әсерлерін сипаттау және түсіндіру әдістемесі, соның ішінде медитация немесе сананы өзгертетін заттардың әсерінен туындаған күйлерді де қамтиды. Сондай-ақ, психонаутика – зерттеушінің ерікті түрде өз санасын өзгертілген психикалық күйге ендіріп, осыған байланысты тәжірибелерді зерттеуге бағытталған зерттеулер тобы. Бұл термин кең мағынада қолданылып, рухани мақсаттарда немесе адамның өмірлік жағдайын зерттеу үшін қолданылатын барлық әдістерді қамтиды, оның ішінде шаманизм, Тибет буддизмінің ламалары, ежелгі Үндістанның сиддхарлары, сезімталдықтан айыру және психоделиктерді топта тәжірибеден өткізу баламалы медициналық емдеуді дамытуға мүмкіндік береді. Мұндай зерттеулерді жүзеге асыратын адам психонавт деп аталады.
Psychonautics (from the Ancient Greek ψυχή psychē 'soul, spirit, mind' and ναύτης naútēs 'sailor, navigator') refers both to a methodology for describing and explaining the subjective effects of altered states of consciousness, including those induced by meditation or mind altering substances, and to a research cabal in which the researcher voluntarily immerses themselves into an altered mental state in order to explore the accompanying experiences. The term has been applied diversely, to cover all activities by which altered states are induced and utilized for spiritual purposes or the exploration of the human condition, including shamanism, lamas of the Tibetan Buddhist tradition, the Siddhars of Ancient India, sensory deprivation, Self experimentation of psychedelics in groups may foster innovation of alternative medication treatment. A person who uses altered states for such exploration is known as a psychonaut.
Этимологиясы мен жіктелуі
Психонаутика термині 1950 жылдардың аяғында Солтүстік Америкада пайда бола бастаған психонавт терминінен туындаған. Терминнің қазіргі қолданысына сәйкес келетін алғашқы сілтеме 1965 жылы шыққан "Group Psychotherapy" журналында кездеседі. 1968 жылы жарық көрген "Beyond Baroque" журналында Тимоти Лири психонавт деп аталған. Неміс авторы Эрнст Юнгер Артур Хефтерге сілтеме жасай отырып, психонаутикамен байланысты идеяларды 1970 жылғы өзінің есірткі тәжірибесі туралы "Annäherungen: Drogen und Rausch" (сөзбе-сөз: "Жақындасулар: Есірткілер мен мастық") атты эссесінде сипаттаған. Бұл эсседе Юнгер есірткілік тәжірибе мен физикалық зерттеу арасында көптеген параллельдер жүргізеді, мысалы, жасырын "рифтерге" кездесу қаупін атап көрсетеді. Питер Дж. Кэрролл 1982 жылы медитация, ритуалдар және есірткілерді сананы және психикалық құбылыстарды, немесе "хаос сиқырын" эксперименталды түрде зерттеуде пайдалану туралы "Психонавт" атты кітап жазды. Бұл терминнің ғылыми контексте алғаш рет 2001 жылы этноботаник Джонатан Отт еңбектерінде қолданылған.