Кіріспе

Британдық дәрігер сэр Томас Барлоу, 1-ші баронет (4 қараша 1845 – 12 қаңтар 1945) – британдық патшалық дәрігер, нәрестелердегі қан құйылу (скорбут) ауруы туралы зерттеулерімен белгілі.

Ерте өмір

Барлоу Ланкаширде мақта өндірісімен айналысқан және Болтон қаласының мэрі болған Джеймс Барлоудың (1821–1887) ұлы еді. Оның отбасы туған ауылы Эджвортта, Ланкаширде қайырымдылықтарымен белгілі болды, олар методист шіркеуімен байланысты, соның ішінде балалар үйіне көмек көрсеткен қайырымдастық қорына қаржы жұмсады. Ол Манчестер мен Лондон университеттерінде оқыды. 1873 жылы Лондон университетінің колледжінде (UCL) Медицина бакалавры (BM) және 1874 жылы Медицина докторы (MD) дәрежесін алды.

Мансап

Ол Грейт Ормонд-стрит ауруханасында тіркеуші, кейін дәрігер, ал 1899 жылы кеңесші болды. 1895-1907 жылдары UCL-де профессор болды, бастапқыда балалар аурулары, кейіннен клиникалық медицинадан дәріс оқыды. 1883 жылы ол балалар скорбуты ересектер скорбутымен бірдей екенін көрсетті. Барлоу ауруы – балалар скорбуты – оның құрметіне аталған. Ол Королева Викторияның жеке дәрігері болды, оның қайтысына қатысты, сондай-ақ Эдуард VII және Георг V патшаларға да көмек көрсетті. 1901 жылдың наурыз айында Корольдік Виктория орденінің командирі болды, ал 1902 жылдың ақпан айында Лондон графтығындағы Сент-Мэрилбондағы Уимпол-стриттен баронет титулын алды. Ол 1910-1914 жылдары Корольдік дәрігерлер колледжінің президенті болды және 1916 жылы «Харви, Адам және дәрігер» тақырыбында Харвеян лекциясын оқыды. 1918 жылы Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Барлоу 1902 жылдың ақпанында Манчестердегі Виктория университетінен ғылым докторы (D. Sc.) дәрежесін алды, бұл университеттің құрылғанына 50 жыл толуымен байланысты болды. 1904 жылы ол Король Эдуард VII офицерлер ауруханасының құрметті медициналық қызметкерлері тізіміне енгізілді.