Кіріспе
Мормон кітабындағы пайғамбар
Мормон кітабында Алма, Алманың ұлы ('/æ//l//m//ə/) – Нефий пайғамбары. Оны әкесінен, көбінесе "Үлкен Алма" деп аталатын Алмадан ажырату үшін "Жас Алма" деп атайды. "Жас" және "Елбасы" деген бұл атаулар Мормон кітабында қолданылмайды; олар ғалымдар жасаған, екеуі де Мормон кітабының тарихындағы бір кезеңде маңызды рөл атқарғандықтан және ұқсас мәдени және діни қызметтерді атқарғандықтан пайдалы айырмашылықтар. Алма кітабының аты осы пайғамбардың есімімен байланысты.
Қайта құру
Кіші Алма нефиттік патша Мосияның билігінің соңында Зарахемлада өмір сүрді. Мормондық наным бойынша, ол б.з.д. 126 жылы дүниеге келген. Жас шағында ол, Мосияның төрт ұлы және басқалары шіркеуді жоюға тырысып, оның мүшелерін жақсы қудалады. Бір періште оларға жеке келіп, олардың іс-әрекеттері үшін айып тағығаннан кейін, Алма үш күн, үш түн бойы есінен танып, қозғала алмай жатты, сосын күнәлары кешірілгенін сезінді. Кейін ол ес-түссіз жатқанда көрініс көргенін айтты, онда ол шіркеуге қарсы болған өмірінен бас тарды және содан кейін тағында отырған Құдайды көріп қалды. Ол және онымен бірге шіркеу мүшелерін қудалағандар қуғыншылықтан бас тартып, Мәсіхтің ізбасарлары болды.
Бас судья және бас діни қызметкер
Алма кіші кейін нефиттердің алғашқы сайланған бас судьясы және олардың діни басшысы болды. Амлиси өзінің ізбасарларын нефит үкіметіне қарсы бүлікке көтерген кезде, Алма бас судья ретінде әскери қолбасшы болып қызмет етіп, Амлиситтік азамат соғысында Амлиситтерді жеңді.
Министрлік
Ол шіркеудегі нефиттердің күннен-күнге зұлым, мақтаншыл, сырттан келгендерді кемсініп, кедейлер мен мұқтаждарға немқұрайлы қарап жатқанын байқады. «Сенімсіздер» олардың үлгісін ұстанғанда, Алма бүкіл елдің өзін-өзі жою жолына түсіп кеткенін сезінді (Алма 4:11). Ол бас судьялық лауазымынан бас тартып, нефиттерге уағыз айту үшін қаладан қалаға сапар шеге бастады. Ол Сарахемладан бастады, онда оның тырыстары сәтті аяқталды. Алма Гидеон және Мелек қалаларына көшті, онда оның қарапайымдыққа шақыруы да жақсы қабылдады. Ол солтүстікке қарай Аммониаға үш күндік сапар жасады. Аммониа халқы өте жаман болды. Олар өзіндік сырттан келгендерден, әсіресе ламандықтардан артық санады және қалаларының күштілігімен мақтанды, оны бұзу мүмкін емес деп есептеді. Алма кітабының 9-таравында айтылғандай, Шайтан оларға соншалықты билік еткендіктен, олар Алманың сөзін тыңдамады. Олармен сөйлесуге тырысқанда, оны масқаралап, қаладан қуды. Періште оған қайта оралуын бұйырғаннан кейін, Алма қалаға басқа жолмен, оңтүстіктен қайта кірді. Онде ол Амулекпен кездесті, ол (Алма 10:5-6) белгілі бір әлеуметтік беделі бар, сенімінен айырылған адам еді. Амулек Алманы тамақтандырып, біраз уақытқа баспана берді. Қала көшелерінде екеуі бірігіп халыққа уағыз айта бастады. Амулек Зезромды сөзімен үнсіздікке мәжбүр етіп, оның ар-ұжданын оятып, содан кейін Алма да халыққа уағыз айтты, нәтижесі де осыған ұқсас болды. Алма мен Амулек түрмеге тасталғаннан кейін, олар керемет түрде босатылды. Өкінген Зезром да Алманың миссионерлік жұмысына қосылды. Бірнеше жылдан кейін Алма Мормон кітабында антихрист деп сипатталатын Корихор деген адаммен кездесті. Корихор нефиттерді адастыруға тырысты. Алма оған қарсы тұрып, оның аргументтерін жоққа шығарды және Корихордың сөйлеу қабілетін керемет түрде жойды. Корихор өзінің зұлымдығын мойындап, барлық нәрсені білгенін, өзгелерге қиыншылық әкелгенін түсінді. Ол тілеуші болып, ақырында нефиттердің наразылық білдірген зорамиттер тұратын қалада өлтірілді. Осы зорамиттердің Иенің жолын бұрмалайтын әрекеттері анықталды. Бұл Алманы осы халыққа миссионерлік жұмысын кеңейтуге итермеледі. Олардың арасында ол кедейлермен ең сәтті жұмыс істеді. Алманың соңғы нұсқаулары ұлдары Хеламан, Шиблон және Кориантонға болды. Ол әрқайсысына жеке сабақ берді, содан кейін шіркеудің жазбаларын Хеламанға тапсырды. Содан кейін ол билердің билігінің 19-шы жылында (немесе б.з.д. 73 жылы) Мелекке бара жатқандай кетіп, енді ешқашан хабар алынбады. Мормон да, Хеламан да оның ежелгі Мұса сияқты көкке көтеріліп, Ие тарапынан жерленгеніне сенді.
Alma moved on to the cities of Gideon and Melek, where his call to humility was also well received. From Melek he traveled three days journey north to Ammonihah, whose inhabitants proved much more hardened than those of the previous three cities. In Ammonihah the people were very wicked. They considered themselves superior to outsiders, especially the Lamanites, and gloried in the strength of their city, which they considered indestructible. According to Alma chapter 9, Satan held such control over them that they would not listen to Alma. While trying to speak to them he was abused and thrown out of the city. Commanded by an angel to return, Alma slipped back into the city through a different route from the south. There he met Amulek, a lapsed believer (Alma 10:5 6) of some social prominence who fed Alma and housed him for a time. In the city streets, the two of them joined up and preached to the people, where they were challenged by a lawyer named Zeezrom. After Amulek had silenced Zeezrom through his teaching and aroused his conscience, Alma took his turn, preaching to the people with similar results. When finished, Alma and Amulek were cast into prison and delivered by a miracle. A repentant Zeezrom eventually joined Alma in his missionary work. Several years later, Alma met up with a man named Korihor, whom the Book of Mormon describes as an anti Christ. This Korihor tried to lead the Nephites astray. Alma confronted him, confounding his arguments and miraculously removing Korihor's power of speech. The stricken Korihor signaled acknowledgement that he had acted maliciously, knowing all along that he was wrong and bringing destruction upon others. He was reduced to begging and was eventually run down and killed in a city of Nephite dissenters called Zoramites. These same Zoramites were found to practice things that perverted the ways of the Lord. This led Alma to extend his missionary work to these people. While among them, he was most successful with the poor. Alma's final instruction was to his sons, Helaman, Shiblon, and Corianton. He gave each separate lessons, and finally gave the records of the church to Helaman. He then departed, in the 19th year of the reign of the judges (or 73 BC) as if to go to Melek, but was never heard from again. Both Mormon and Helaman believed that he was taken up like Moses of old, and buried by the Lord.
Мәтіндік аралық
Алманың дінге келуі Жаңа өсиеттегі Тарс қаласының Саул немесе Пауыл елшісінің дінге келуімен сабақтас. Екеуі де христиан шіркеуін қуғынға түсірген, кенеттен құдайлық бейнелерге (Иса Саулға көрінген; періште Алмаға қарсы шыққан) кездесіп, денелік жағдайларын жоғалтқан, содан кейін денсаулықтарына келгеннен кейін христиан дінін қабылдап, оған адал болған. Әдебиет сыншысы Майкл Остин түсіндіргендей, осы оқиғалардың қатар болуы "оқырманға дінге келу мүмкіндігін жалпылай түсінуге" және христиан өміріндегі рақымның маңыздылығына назар аударуға көмектеседі.