Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгия аймағындағы саясат
Politics in a region of Belgium
Фландрия – Бельгия мемлекетінің мәдени қауымдастығы және экономикалық аймағы, сонымен қатар маңызды дербестікке ие. Тарихи тұрғыдан алғанда, қазіргі фламанд қауымы (немесе кейбір фламандтардың пікірінше, ұлт) XVII ғасырғы Төмен елдер провинцияларының католиктік оңтүстік бөлігінен өркендеген. Қазіргі Бельгияның Фландрия аймағы бірнеше феодалдық мемлекеттерге бөлінген. Ең маңызды мемлекеттер – Фландрия графтығы (оның ең оңтүстік аймақтарын қоспағанда), Брабант герцогтығының оңтүстік бөлігі (Нивель маңындағы аймақты қоспағанда) және Лиеж епископтығының солтүстік бөлігі. Бұл мемлекеттердің көпшілігі 1384 жылдан 1530 жылға дейін Бургундиялық Нидерландтың құрамында бірікті.
Flanders is both a cultural community and an economic region within the Belgian state, and has significant autonomy. Historically, the contemporary Flemish community (or nation, as some Flemings see it) grew out of the Catholic southern part of the medieval XVII provinces of the Low Countries. The contemporary Belgian Flanders area was divided within several feudal states. The most important states were the County of Flanders (except for its southernmost areas), the southern part of the Duchy of Brabant (except for the area around Nivelles) and the northern part of the Bishopric of Liège. Most of these states were united from 1384 to 1530 under the Burgundian Netherlands
Бүгінде фламанд қауымының саяси дербестігі зор. Оның институттарына Фламанд Парламенті және Фламанд Үкіметі кіреді, бұл институттар аймақ пен қауымдастықтың институттары болып табылады, көптеген мәселелер бойынша заң шығару өкілеттігіне ие және Бельгия Конституциясымен бекітілген. Қалған өкілеттіктер федералдық деңгейде, Бельгия Парламенті мен Үкіметінде немесе Еуропалық деңгейде (Еуропалық Одақ) қалды. 2014 жылдың 25 шілдесінен бастап Фландрияның Президент-Министрі Герт Буржуа (N-VA) болып табылады, ол N-VA, CD&V және Open VLD коалициялық үкіметін басқарады.
Today, the Flemish community has a significant amount of political autonomy. Its institutions include the Flemish Parliament and a Flemish Government, both institutions of the region and community, with legislative powers for most matters and prescribed by the Belgian constitution. Residual powers rest with the federal layer, the Belgian Parliament and Government, or on the European layer (European Union). Since 25 July 2014, the Minister President of Flanders has been Geert Bourgeois (N VA), leading a coalition government of N VA, CD&V, and Open VLD.
Саяси жүйе
Фландрия Бельгияның федеративтік парламенттік өкілдік демократиялық монархиясының бір бөлігі болып табылады, ал ол өзі Еуропалық Одақтың құрамына кіреді. Фландрияның саяси жүйесі атқарушы билік – Фламанд үкіметінен және өкілдік билік – Фламанд Парламентінен тұрады. Фландрияның премьер-министрі – үкімет басшысы. Фландрияда фрагменттелген көппартиялық жүйе қалыптасқан. Саясатқа лобби топтарының, мысалы, кәсіподақтардың, өзара медициналық сақтандыру ұйымдарының және VOKA, UNIZO сияқты жұмыс берушілер федерациялары түріндегі бизнес мүдделерінің әсері зор.
Flanders is a part of the Belgian federal parliamentary representative democratic monarchy, which itself is part of the European Union. The political system in Flanders has an executive branch, the Flemish Government and a representative branch, the Flemish Parliament. The Minister President of Flanders is the head of government. Flanders has a rather fragmented pluriform multi party system. Politics is influenced by lobby groups, such as trade unions; mutual health insurance organizations and business interests in the form of the VOKA, UNIZO and some other employer's federations.
Институционалдық негіздеме
Еуропалық Одақ заңнамасы мен Бельгия Конституциясы кең ауқымды институционалдық ортаның маңызды элементтерін құрайды. Қазіргі уақытта Еуропалық Одақ заңнамасы жаңа заңнаманың 70 пайызының қолданыс саласын және шектерін анықтайды делінеді. Бельгия Конституциясы қоғамдық және аймақтық мәселелерде автономияның негізін қалайды. Екі тиісті фламанд парламенттік ассамблеясы фламанд қауымдастығының фламанд аймағының барлық өкілеттіктерін қабылдауы керек деп бірден шешім қабылдады. Осыдан бері аймақтың жеке парламенті де, үкіметі де жоқ. Осылайша, Еуропалық Одақ құқығы, фламанд заңнамасы және Бельгия Конституциясы Фландриядағы саяси жүйенің және құқықтың негізгі көзі болып табылады.
European Union legislation and the Belgian constitution form the major elements of the wider institutional environment. European Union legislation is said to currently define the scope and limits for 70% of new legislation. The Belgian constitution establishes the framework for the autonomy in both community and regional affairs. The two relevant Flemish parliamentary assemblies then immediately decided that the Flemish Community was to absorb all the competencies of the Flemish Region. Since then, the region has no 'distinctive' parliament, nor government. European Union law, Flemish legislation and the Belgian constitution thus form the primary source of law and the basis of the political system in Flanders.
Фламанд үкіметі
Үкіметтің атқарушы тармағы, іс жүзінде үкіметтік коалиция құрайтын саяси партиялардан таңдалған шектеулі сандағы министрлерден тұрады. Министрлерді Фламанд Парламенті тағайындайды. Кабинеттің төрағасы – Фламанд Министр-Президенті. Министрлер үкіметтің атқарушы органдарын басқарады. Министрлер өз саясатын және қызметін Палата алдында жеке өзі қорғауы тиіс. Фламанд Үкіметі Фламанд Парламентінің сенімін ұстануы керек.
The executive branch of government consists of a limited number of ministers drawn from the political parties which, in practice, form the government coalition. The ministers are appointed by the Flemish Parliament. The Cabinet is chaired by the Flemish Minister President. Ministers head executive departments of the government. Ministers must defend their policies and performance, in person, before the Chamber. The Flemish Government must receive and keep the confidence of the Flemish Parliament.
Облыстық және жергілікті мемлекеттік басқару
Фландрия 5 провинцияға, сондай-ақ Брюссельдегі жергілікті фламанд мекемелеріне ("Vlaamse Gemeenschaps Commissie" (VGC)) және шамамен 300 муниципалитетке бөлінеді. Облыстық және жергілікті басқару облыстардың ғана құзыретінде болады. Облыстық үкіметтер негізінен әкімшілік бірліктер болып табылады және саяси тұрғыдан әлсіз. Губернаторды Фламанд үкіметі тағайындайды және Фламанд Парламенті бекітеді. Әр провинцияны бір губернатор басқарады. Губернаторға 47-ден 84-ке дейінгі мүшелерден тұратын сайланған Облыстық Кеңес көмек көрсетеді. Муниципалдық үкіметтер, керісінше, маңызды саяси бірліктер болып табылады, олардың өкілеттіктері зор, ал тәуелсіздік тарихы орта ғасырларға дейін жетеді. Көптеген ұлттық саясаткерлердің муниципалитеттерде саяси базасы бар, олар көбінесе өздерінің туған қалаларында қала әкімі немесе кеңесші болып қызмет етеді.
Flanders is divided into 5 provinces, plus the local Flemish institutions in Brussels (the 'Vlaamse Gemeenschaps Commissie' (VGC), and around 300 municipalities. Provincial and local government are an exclusive competency of the regions. The provincial governments are primarily administrative units, and are politically weak. A governor is appointed by Flemish government, and approved by the Flemish parliament. One governor presides over each province. The governor is supported by an elected Provincial Council of 47 to 84 members. Municipal governments, on the other hand, are important political entities with significant powers, and a history of independence dating from medieval times. Many national politicians have a political base in a municipality, often doubling as mayor or alderman in their own hometowns.
Сайлау жүйесі
Сайлаудан бірнеше ай бұрын әр партия әр округке үміткерлердің тізімін жасайды. Партиялар өздерінің "тикеттеріне" бос орын санына сай кандидаттарды қоя алады. Тізімді құру – әр партияның ішкі процесі, ол партиялар бойынша өзгеше болады. Тізімдегі орын кандидаттың сайлануына әсер етеді, бірақ соңғы сайлау реформасынан бері бұл әсер азайды. Жеке дауыстар басымдыққа ие. Саяси науқандар салыстырмалы түрде қысқа, сондай-ақ билбордтарды пайдалануға шектеулер қойылған. Саяси партиялар өздерінің барлық қызметі үшін, оның ішінде науқандар үшін мемлекеттік субсидияларға және мүшелері төлейтін жарналарға тәуелді болуы керек. "Сайлау шығындары" туралы заң сайлау науқаны кезінде саяси партиялардың шығындарын шектейді. Ірі мемлекеттік бюрократия, үміткерлерді саясаттастырудың жоғары деңгейі және саяси үміткерлердің барлық салық төлеушілердің есебінен партиялық сайлауға жұмсайтын көптеген еңбек сағаттарының кең таралған практикасы осы жағдайды биліктегі саяси партиялардың пайдасына бейімдейді. Егер ешбір партия абсолютті көпшілікке ие болмаса, ең күшті партия немесе партиялық топтар коалиция құрып, үкімет құрауға тырысады. Дауыс беру міндетті, халықтың 90 пайызынан астамы қатысады. Фламанд Парламентіне сайлау әдетте бес жылда бір рет өтеді. Бұл сайлау Еуропалық Парламент сайлауымен бірге өткізіледі. Қалалық және облыстық кеңестерге сайлау әр алты жылда бір рет өтеді. Келесі федералды сайлау 2024 жылы, ал келесі қоғамдық және аймақтық сайлаулар да 2024 жылы өтеді деп күтілуде, сондай-ақ келесі қалалық және облыстық сайлаулар да 2024 жылы болады.
Several months before an election, each party forms a list of candidates for each district. Parties are allowed to place as many candidates on their "ticket" as there are seats available. The formation of the list is an internal process that varies with each party. The place on the list influences the election of a candidate, but its influence has diminished since the last electoral reform. Individual votes will get priority. Political campaigns are relatively short, and there are restrictions on the use of billboards. For all of their activities, campaigns included, political parties have to rely on government subsidies and dues paid by their members. An 'electoral expenditure' law restricts expenditure of political parties during an electoral campaign. Because of the huge public bureaucracy, the high politicisation of nominations, and the widely accepted practice that political nominees spend many man hours paid for by all tax payers for partisan electioneering, this arrangement favours the ruling political parties. Since no single party holds an absolute majority, the strongest party or party family will usually create a coalition with other parties to form the government. Voting is compulsory; more than 90% of the population participates. Elections for the Flemish Parliament are normally held every five years. The elections coincide with those for the European Parliament. Elections for municipal and provincial councils are held every six years. The next federal election will be held in 2024, the next community and regional elections are expected in 2024 as well and the next municipal and provincial elections in 2024.
Фландриядағы саяси партиялар
Фламанд саяси партиялары көп және әртүрлі. Олар Фламанд аймағында және екі тілді Брюссель астанасы аймағында қызмет етеді. Франкофондық партиялар Фламанд аймағында тек оған шектес бірнеше аудандарда ғана қызмет етеді. Бүкіл Бельгия бойынша ірі өкілді партиялар жоқ. Фламанд саясатына Фламандтың барлық жерінде кездесетін түрлі идеологияларды ұсынатын саяси партиялар басымдық етеді. Белгілі бір кіші аймақтарға тән саяси партиялар жоқ. 1830 жылы Бельгия мемлекеті құрылғаннан бастап және 19 ғасырдың көп бөлігінде Бельгия саясатын екі біріккен саяси партия басқарды: Католик партиясы (шіркеуге бағытталған және консервативті) және Либералдық партиясы (дін қызметкерлеріне қарсы және прогрессивті). 19 ғасырдың соңында жаңадан пайда болған өнеркәсіптік жұмысшы табын өкілдік ететін Социалистік партия пайда болды. Бұл үш топ әлі де Бельгия саясатында басымдық сақтайды, бірақ олардың мінезі айтарлықтай өзгерді. Сонымен қатар, бірнеше басқа партиялар құрылды, атап айтқанда, оңшыл, иммиграцияға қарсы және фламанд ұлтшылдығын жақтаушы Vlaams Belang, қазіргі уақытта Фландриядағы екінші ең маңызды партия, Volksunie, ол солшыл-либералды SPIRIT және оңшыл-консервативті N-VA партияларына бөлінді, олардың бірі орташа фламанд ұлтшылдары үшін, ал Agalev, қазіргі уақытта Groen! жасылдар үшін.
Flemish political parties are many and varied. They operate in the Flemish region and in the bilingual Brussels Capital Region. Francophone parties operate in Flemish Region only in a few areas bordering the latter. There are no major representative parties operating all over Belgium. Flemish politics is dominated by political parties representing the different ideologies that can be found everywhere in Flanders. There are no political parties specific for certain sub regions. From the creation of the Belgian state in 1830, and throughout most of the 19th century, two unified political parties dominated Belgian politics: the Catholic Party (Church oriented and conservative) and the Liberal Party (anti clerical and progressive). In the late 19th century the Socialist Party arose to represent the emerging industrial working class. These three groups still dominate Belgian politics, but they have evolved substantially in character. In addition, several other parties were founded, notably the Vlaams Belang, a right wing, anti immigration and Flemish nationalistic party and currently the second most important party in Flanders, Volksunie, which split into the left liberal SPIRIT and the right conservative N VA, for moderate Flemish nationalists, and Agalev, currently called Groen! for the Greens.
Католиктер / Христиан-демократтар
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін католик (қазіргі христиандық демократиялық) партиясы шіркеумен ресми байланысын үзді. Ол орталықтың жаппай партиясына айналды. 1968 жылы елдегі тілдік шиеленістерге жауап ретінде Христиандық-демократиялық партия екі тәуелсіз партияға бөлінді: француз тіліндегі Бельгиядағы Parti Social Chrétien (PSC) және Фландриядағы Christelijke Volkspartij (CVP). Екі партия бірдей негізгі саясатты ұстанады, бірақ ұйымдары толығымен бөлек. CVP екі партияның ішіндегі үлкені, PSC-ге қарағанда екі есе көп дауыс жинайды. 1999 жылғы жалпы сайлаудан кейін CVP биліктен қуылды, бұл үкіметте 40 жылдық қатысуына нүкте қойды. 2001 жылы CVP өзінің атын CD&V (Christen Democratisch en Vlaams) деп өзгертті. CD&V-нің қазіргі төрағасы – Сэмми Махди.
After World War II, the Catholic (now Christian Democratic) Party severed its formal ties with the Church. It became a mass party of the centre. In 1968, the Christian Democratic Party, responding to linguistic tensions in the country, divided into two independent parties: the Parti Social Chrétien (PSC) in French speaking Belgium and the Christelijke Volkspartij (CVP) in Flanders. The two parties pursue the same basic policies but have wholly separate organizations. The CVP is the larger of the two, getting more than twice as many votes as the PSC. Following the 1999 general elections, the CVP was ousted from office, bringing an end to a 40 year term on the government benches. In 2001, the CVP changed its name to CD&V (Christen Democratisch en Vlaams). The current chairman of the CD&V is Sammy Mahdi.
Социалистер/Социал-демократтар
Социалистік партия – Басқаша (SP. a, Socialistische Partij Anders) өзінің ерте марксистік идеологиясының көбісінен бас тартты. Қазір ол негізінен Германияның Социал-демократиялық партиясы сияқты еңбекшілер партияларына ұқсас әлеуметтік-демократиялық партия болып табылады. Социалистер соғыстан кейінгі бірнеше үкіметтерге қатысты. Бұрын ол Socialistische Partij (SP) деп аталған, ал ол өз кезегінде Бельгиялық жұмысшы партиясының (BWP) бұрынғы мүшелері құрған Belgische Socialistische Partij (BSP) партиясынан бөлініп шыққан. Социалистер 1978 жылы тілдік принцип бойынша бөлінді. Фламанд социалистері 2002 жылы өз партиясының атын SP. a (Socialistische Partij Anders) деп өзгертті. Бруно Тоббак – Фламанд социалистік партиясының қазіргі басшысы. SP. a партиясының орталыққа қарай бұрылуына реакция ретінде, екі бұрынғы SP. a өкілі, Жеф Слеккс және Лоде Ван Оутриве, 2006 жылы коммунист және троцкишіл белсенділермен бірге жаңа социалистік қозғалыс – «Басқа саясатты қолдау комитетін» құрды.
The Socialist Party – Differently (SP. a, Socialistische Partij Anders) has shed nearly all of its early Marxist ideology. It is now primarily a social democratic party, similar to labor based parties like the German Social Democratic Party. The Socialists have been part of several postwar governments. It was formerly known as the Socialistische Partij (SP), which in turn had branched off from the Belgische Socialistische Partij (BSP), formed by former members of the Belgische Werklieden Partij (BWP). The Socialists split along linguistic lines in 1978. The Flemish Socialists changed their party's name to SP. a (Socialistische Partij Anders) in 2002. Bruno Tobback is the current head of the Flemish Socialist Party. As a reaction to the more centrist course of the SP. a, two former SP. a representatives, Jef Sleeckx and Lode Van Outrive, formed, together with communist and Trotskyist activists, a new socialist movement in 2006, the Committee for Another Policy.
Либералды және либералды демократтар
Либералдық партия негізінен кәсіпкерлерге, мүлік иелеріне, дүкендердің иелеріне және жалпы өзін-өзі жұмыспен қамтығандарға үндеу жасайды. Американдық тұрғысынан қарағанда, либералдардың экономикалық ұстанымдары орташа консервативті идеологияны көрсетеді деп есептеледі. Ашық Фламанд Либералдары мен Демократтары (OpenVLD, Open Vlaamse Liberalen en Democraten), бірнеше жыл бұрын Volksunie-ден шығып кеткендерді қатарына қабылдаған, 1990 жылдары Фландриядағы ең ірі саяси күш болды, бірақ Гай Верхофштадттың 7 жылдық либералдық басқаруынан кейін қолдауының үштен бірінен астамын жоғалтты. Қазіргі уақытта Open VLD-ні Александр Де Кру басқарады. Соңғы он жылда VLD-ден бөлініп шыққан бірнеше партия пайда болды. Олар Уорд Бейсен құрған Liberaal Appèl, Уго Ковельер құрған VLOTT және Жан Мари Дедекер құрған Lijst Dedecker. Бұл партиялар классикалық либералдық экономиканы және қоғамға оңшыл көзқарасты қолдады, сондай-ақ VLD-ді түбегейлі солға қарай бұрылған деп айыптады.
The Liberal Party chiefly appeals to business people, property owners, shopkeepers, and the self employed, in general. In American terms the Liberals' economic positions would be considered to reflect a moderate conservative ideology. The Open Flemish Liberals and Democrats (OpenVLD, Open Vlaamse Liberalen en Democraten), who opened up their ranks to Volksunie defectors some years ago, were the largest political force in Flanders during the 1990s, but lost more than one third of their support after 7 years of liberal control of the post of prime minister by Guy Verhofstadt. The Open VLD is currently headed by Alexander De Croo. Over the last decade, a number of parties originated, as break away parties from the VLD. These were Liberaal Appèl, founded by Ward Beysen, VLOTT, founded by Hugo Coveliers and Lijst Dedecker, founded by Jean Marie Dedecker. These parties advocated classical liberal economics and a more rightwing approach to society, and accused the VLD of shifting fundamentally to the left.
Коммунистер
Коммунистік партия (KP) – Фландриядағы Бельгия Коммунистік партиясының (KPB) мұрагері, Бельгиядағы алғашқы коммунистік партия. Бұл партия 1921 жылы құрылған, бірақ 1985 жылғы сайлаулардан кейін Бельгия парламентінен шығып қалды. Фландриядағы ең табысты маоистік қозғалыс – 1960 жылдардың соңында Лёвен университетінде студенттер наразылықтары кезінде пайда болған Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA – Барлық билік жұмысшыларға) болды. 1979 жылы бұл қозғалыс Бельгияның Еңбек партиясына (PVDA) айналды, қазіргі таңда Фландриядағы ең ірі марксистік партия (соңғы федералды сайлаудағы дауыстардың 3,24%) және Фландрияның кейбір қалалық және провинциялық кеңестерінде өкілдік етеді, бірақ Фламанд парламентінде жоқ. Партия француз тілді сайлау округі арқылы Федералды парламентте өкілдік етіледі. Басқа ұсақ коммунистік партиялар – троцкишілдік Социалистік жұмысшылар партиясы (SAP) және Солшыл социалистік партия (LSP).
The Kommunistische Partij (KP) is the successor in Flanders of the Kommunistische Partij van België (KPB), the first communist party in Belgium. This party was founded in 1921, but disappeared from the Belgian Parliament after the elections of 1985. The most successful Maoist movement to emerge in Flanders was Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA All Power To The Workers) at the end of the 1960s during a time of students protests at the University of Leuven. In 1979 this movement evolved into the Partij van de Arbeid van België (PVDA), which is at the moment the biggest marxist party in Flanders (3,24% of the popular vote in the latest federal elections) and is represented in some municipal and provincial councils in Flanders, but not in the Flemish Parliament. Through the French speaking electoral college, the party is represented in the Federal Parliament. Other minor communist parties are the Trotskyist Socialistische Arbeiderspartij (SAP) and the Linkse Socialistische Partij (LSP).
Тілдік партиялар
Белгілі бір құбылыс – бұл бір мәселелік партиялардың пайда болуы, олардың өмір сүруінің жалғыз себебі – бельгиялық қоғамның бір тілдік тобының немесе аймағының мәдени, саяси және экономикалық мүдделерін қорғау. Фламанд қозғалысын қараңыз. 1950-1960 жылдары парламенттегі фламандтық ең белсенді партия – Volksunie (Халық одағы) бір кездері Бельгияның голланд тілінде сөйлейтін сайлаушыларының шамамен төрттен бірін қамтыды. Ол елдің фламанд халқының елдің ұзақ жылдар бойы үстемдік құрған француз тілді халқымен мәдени және саяси теңдікке жету үшін сәтті науқанның алдыңғы қатарында болды. Алайда, соңғы сайлауларда партия ауыр жеңіліске ұшырады. 2001 жылдың қазан айында партия ыдырап кетті. Солшыл либералдық қанаты Spirit-ті құрды, кейіннен ол Социал-либералдық партия деп аталды, ал дәстүрлі фламандтық ұлтшыл қанаты Nieuw Vlaamse Alliantie (N-VA) туы астында жалғасты. 2009 жылғы аймақтық сайлауда көңілі толмаған нәтижеге қол жеткізгеннен кейін Социал-либералдық партия фламандтық экологтардың Groen! тобымен бірігуді шешті. Фламанд блогы – Volksunie партиясынан 1978 жылы құрылған тағы бір партия. 2004 жылы ол таратылып, Расизмге қарсы заңды бұзғаны үшін айыптаудан кейін Vlaams Belang болып қайта құрылды. Ол фламандтардың тәуелсіздігін және мигранттардың мәдени ассимиляциясын ынталы түрде қолдады. (Төмендегі Ұлтшылдар/Консерваторлар бөлімін қараңыз)
A specific phenomenon was the emergence of one issue parties whose only reason for existence was the defense of the cultural, political, and economic interests of one of the linguistic groups or regions of Belgian society. See Flemish movement. The most militant Flemish regional party in Parliament in the 1950s and 1960s, the Volksunie (People's Union), once drew nearly one quarter of Belgium's Dutch speaking electorate. It was in the forefront of a successful campaign by the country's Flemish population for cultural and political parity with the nation's long dominant French speaking population. However, in recent elections the party has suffered severe setbacks. In October 2001 the party disintegrated. The left liberal wing founded Spirit, later called the Social Liberal Party, while the more traditional Flemish nationalist wing continued under the banner Nieuw Vlaamse Alliantie (N VA). After a disappointing result in the regional elections of 2009, the Social Liberal Party decided to fuse with the Flemish ecologists of Groen! The Vlaams Blok was another party created out of the Volksunie in 1978. In 2004 it disbanded and reformed as Vlaams Belang after a conviction for violating the Anti Racism Law. It strongly advocated Flemish independence and the cultural assimilation of migrants. (see Nationalists/Conservatives below)
Экологтар/Жасылдар
Фламандтық экологтар партиясы Agalev (Anders GAan LEVen – Басқаша өмір сүруге) 1981 жылы парламенттік деңгейде танымал болды. Дәстүрлі жасыл партия ретінде Agalev-тің үш негізгі құндылығы – экология, бейбітшілік және қатысу демократиясы. 1999 жылғы жалпы сайлаудағы маңызды табыстардан кейін, екі аймақтың жасыл партиялары тарихында алғаш рет федералды коалициялық үкіметке кірді, бірақ келесі сайлауда олар үкіметтен шығарылды. Содан кейін Agalev партиясы өз атын Groen! (Жасыл!) деп өзгертті.
The Flemish ecologist party Agalev (Anders GAan LEVen To Start Living Differently) made its parliamentary breakthrough in 1981. As a traditional green party, the three core values of Agalev were ecology, peace and participatory democracy. Following significant gains made in the 1999 general elections, the green parties of both regions joined a federal coalition cabinet for the first time in their history, but were ousted after the next elections. Agalev subsequently changed its name to Groen! (Green! ).
Ұлттықлер/консерваторлар
Тағы бір ұлтшыл партия – 1976 жылы Volksunie-ден бөлінген оңшыл ұлтшыл Vlaams Belang (Фламанд мүддесі), бұл Vlaams Blok (Фламанд блогы) партиясының жалғасы. Бастапқыда негізінен Фламанд аймақтық және республикалық партия болған Vlaams Blok, көп ұзамай иммиграцияға қарсы мәселелерге назар аударды және жиі ксенофобия мен расизмге қатысты айыптамаларға ұшырады. Оның этикалық және моральдық мәселелерге қатысты көзқарасы өте консервативті. Партия төрағасы – Еуропарламент депутаты Франк Ванхекке, бірақ көптеген адамдар Филип Девинтерді партияның нақты басшысы деп санайды. Басты саясатшылар ұзақ уақыт бойы "маргиналдық" партия деп есептеген Фламанд блогы, 1991 жылғы сайлауларда Фламандтың көп бөлігінде, әсіресе Антверпенде салыстырмалы түрде жоғары үлес көрсетіп, сарапшыларды таң қалдырды. Партия кейінгі жергілікті, аймақтық және федералды сайлауларда одан да жақсы нәтижелер көрсетті және 2006 жылдың қарашасында да қолдау таба беретіндей көрінді, бірақ 2007 жылғы федералды сайлауда бір мандаттан айырылды. Фламанд блогының Бельгия конституциясына қайшы әрекет еткені анықталды. 2004 жылы Бельгия Жоғарғы соты Гент апелляциялық сотының шешімін растады, соған сәйкес Vlaams Blok-қа байланысты үш ұйым 1981 жылғы Бельгияның расизм және ксенофобияға қарсы заңын бұзған, ал партия тұрақты түрде кемсітушілікке және нәсілдік сегрегацияға шақырған. Партия мемлекеттік қаржыландырудан айырылып, осылайша таратылды. Vlaams Blok жақтастары бұл үкімді саяси мақсатта жасалған әрекет деп есептейді және конституцияны осы үкімді қабылдау үшін өзгертуге тура келгенін атап көрсетеді. Ұйымдастыру, мүшелік, аббревиатуралар және партия бағдарламасы (расистік деп қарастырылуы мүмкін нәрсені қоспағанда) бірдей болатын жаңа партия құрылды және оған Vlaams Belang (Фламанд мүддесі) деп ат қойылды.
Another nationalist party is the rightwing nationalist Vlaams Belang (Flemish Interest), the successor of the Vlaams Blok (Flemish Block) which broke away from the Volksunie in 1976. Originally a mainly Flemish regionalist and republican party, the Vlaams Blok soon concentrated on anti immigration themes, and was often accused of xenophobia and racism. Its viewpoints on ethical and moral issues is very conservative. Party chairperson was MEP Frank Vanhecke, but Filip Dewinter is considered by many to have been the party's real leader. Long dismissed as a "fringe" party by mainstream politicians, the Flemish Block shocked observers when in the 1991 elections it posted a relatively high percentage of votes in much of Flanders, especially in Antwerp. The party scored even better in later local, regional and federal elections and still seemed to be winning support in November 2006, but the party lost a seat in the federal elections in 2007. The Vlaams Blok was found to be operating contrary to the Belgian constitution for racism. In 2004, the Belgian Supreme Court upheld a decision of the Appeal Court of Ghent ruling that three organizations associated with the Vlaams Blok were in contempt of the 1981 Belgian law on racism and xenophobia, and that the party pursued permanent incitement to discrimination and racial segregation. The party was denied state funding and was therefore disbanded. Vlaams Blok supporters saw the conviction as a politically motivated action, and point out that the constitution had to be changed to allow for the conviction. A new party (basically the same in organization, membership, initials, and party programme, excluding anything that could be seen as racist) was founded and labelled Vlaams Belang (Flemish Interest).
Тілдік азшылық
Union des Francophones немесе UF – Фламанд Брабант провинциясындағы аймақтық, провинциялық және қалалық сайлауларға қатысатын бельгиялық сайлау тізімі. Аты айтқандай, оның басты назарында Фламанд Брабанттың француз тілді тұрғындары, әсіресе Халле-Вильвордеде және Брюссель астанасы маңындағы тілдік жеңілдіктері бар муниципалитеттерде тұратындар бар. UF – Бельгиядағы ең ірі үш француз тілді партияның – Реформаторлар қозғалысы, Демократиялық гуманистік орталық және Социалистік партияның бірлескен жұмысы. Коалиция Sint-Genesius-Rode сияқты француз тілді халықтың үлесі жоғары әртүрлі муниципалитеттерді қосып, екі тілді Брюссель астанасы аймағын кеңейтуді көздейді және екі тілді Брюссель-Халле-Вильворде сайлау және сот округін бөлуге қарсы тұрады. Қазіргі таңда партия Фламанд Парламентінде бір, Фламанд Брабант провинциялық кеңесінде алты және бірнеше қалалық кеңестерде ондаған өкілге ие.
The Union des Francophones or UF is a Belgian electoral list which participates in regional, provincial and municipal elections in the Province of Flemish Brabant. As the name suggests, its primary target are the French speaking inhabitants of Flemish Brabant and particularly those who live in Halle Vilvoorde and the predominantly French speaking municipalities with linguistic facilities near the Brussels Capital Region. The UF is a cooperation between the three most important French speaking parties in Belgium: the Mouvement Réformateur, the Centre Démocrate Humaniste and the Parti Socialiste. The coalition wants an enlargement of the bilingual Brussels Capital Region through the merger of various municipalities with linguistic facilities with a large percentage of French speakers, like Sint Genesius Rode, and opposes the splitting of the bilingual Brussels Halle Vilvoorde electoral and judicial constituency. The party currently has one representative in the Flemish Parliament, six in the provincial council of Flemish Brabant and dozens in several municipal councils.
Қатыстықтар
5% сайлау шегі орнатылғаннан кейін, жеке қаржыландыруға тыйым салынғанға жақын, ал мемлекеттік қаржыландыру іс жүзінде мүмкін болмағандықтан (тек парламентте кемінде бір өкілі бар партиялар үшін ғана), кіші партиялардың бірқатары, әсіресе Фламанд аймағында, ірі, дәстүрлі партиямен одақ құрды. Кез келген одақтағы партиялар тәуелсіздігін сақтайды, бірақ сайлауда бірыңғай тізім бойынша үміткерлерді тікелей ұсынады. Әдетте, кіші партия немесе партиялар орын алуға, ал ірі партия дауыстардың үлкен үлесін қамтамасыз етеді. Бұл әсіресе CD&V / N-VA альянсы үшін орынды болды, нәтижесінде CD&V Фламанд аймақтық сайлауларында дауыс бойынша ең ірі партияға айналып, коалициялық келіссөздерді бастауға және Фламанд аймақтық үкіметінің басшысын тағайындауға мүмкіндік алды. VLD / Vivant / Liberaal Appel альянсы сайлауда жақсы нәтиже көрсетпеді. Альянс 2007 жылдың ақпанында Open VLD деп қайта аталды. Ұсынылған SP.a / Spirit / Groen! альянсы құрылмады, оның орнына SP.a / Spirit альянсы жеке сайлауға қатысты. Vlaams Belang, VLD-ден бөлініп шыққан және капиталистік және оңшыл либералдық экономикалық саясатты жақтаған VLOTT партиясымен одақ құрды. VB / VLOTT альянсы Лийст Дедекермен оларды альянсқа қосу мүмкіндігін талқылауда, бірақ нәтиже әлі белгісіз және оның орын алуы күмәнді.
After the installation of a 5% electoral threshold, with private funding close to forbidden and public funding practically impossible (only for parties with at least one representative in parliament), some of the smaller parties have made alliances with a larger, more traditional party, especially in the Flemish Region. Parties in any alliance remain independent, but they would field candidates on one combined list at elections. In general, the smaller party/parties would be assured of gaining seats, and the larger party would be assured of obtaining a larger overall share of the vote. This was especially true for the CD&V / N VA alliance, whereby CD&V became the largest party by votes in the Flemish regional elections, so therefore it could initiate coalition talks and the party could appoint the leader of the Flemish regional government. The VLD / Vivant / Liberaal Appel alliance did not perform well in the polls. The alliance was renamed Open VLD as of February 2007. The proposed SP. a / Spirit / Groen! alliance did not happen, instead the SP. a / Spirit alliance went alone to the polls. Vlaams Belang formed an alliance with VLOTT, a break away party from the VLD, which advocates capitalist and rightwing liberal economic policies. The VB / VLOTT alliance is negotiating with Lijst Dedecker to include them in the alliance, but the outcome is in the balance and is unlikely to happen.