Кіріспе
Картер Гласс (4 қаңтар 1858 – 28 мамыр 1946) – американдық газет баспашысы және Вирджиния штатының Линчбург қаласынан шыққан демократ саясаткер. Ол Вирджиния штатының Конгрестің екі палатасында да өкілдік етті және президент Вудро Вильсонның кезінде АҚШ-тың қазынашылық министрі қызметін атқарды. Гласс АҚШ-тың қаржылық реттеу жүйесін құруда маңызды рөл атқарды, Федералдық резерв жүйесі мен Федералдық сақтандыру корпорациясын құруға көмектесті. Газет редакторы және баспагер болып жұмыс істегеннен кейін, Гласс 1899 жылы Вирджиния Сенатына сайланды. 1902 жылғы Вирджиния Конституциялық конвенциясына делегат ретінде ол сегрегациялық саясатты ынталандырушы болды. Тарихшы Дж. Дуглас Смит оны «Ескі Доминиондағы сайлау құқығынан айырудың архитектор» деп сипаттады. Гласс прогрессивті салық және реттеу реформаларын қолдады, бірақ оның осы үлесі көбінесе сыртқы болды, себебі ол федералдық заңнаманың ең радикалды аспектілеріне қарсы болды және «Жаңа келісімді» сынады. Гласс 1902 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайланды және 1913 жылы Банк және валюта комитетінің төрағасы болды. Президент Вильсонмен бірлесіп, ол АҚШ үшін орталық банк жүйесін құрған Федералдық резерв туралы заңды қабылдады. Гласс 1918 жылдан 1920 жылға дейін қазынашылық министрі қызметін атқарды, содан кейін Вирджиния штабынан АҚШ Сенатына тағайындалды. 1920 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда президенттікке үміткер болды. Гласс 1920 жылдан 1946 жылғы өліміне дейін Сенатта қызмет етті, 1933 жылы Сенат Ассигнованиелер комитетінің төрағасы болды. 1941 жылдан 1945 жылға дейін Сенаттың уақытша төрағасы болып тағайындалды. Ол 1933 жылғы Банктік заңға да демеушілік етті, бұл заң Федералдық сақтандыру корпорациясын құрды және инвестициялық банктер мен коммерциялық банктерді бөлуді күшейтті. Штаттардың құқықтарын жақтаған Гласс «Жаңа келісімнің» көп бөлігіне қарсы болды және Вирджиниядағы федералдық тағайындауларды бақылау мәселесі бойынша президент Франклин Д. Рузвельтпен келіспеді.
Carter Glass (January 4, 1858 – May 28, 1946) was an American newspaper publisher and Democratic politician from Lynchburg, Virginia. He represented Virginia in both houses of Congress and served as the United States Secretary of the Treasury under President Woodrow Wilson. He played a major role in the establishment of the U. S. financial regulatory system, helping to establish the Federal Reserve System and the Federal Deposit Insurance Corporation. After working as a newspaper editor and publisher, Glass won election to the Senate of Virginia in 1899. He was a delegate to the Virginia Constitutional Convention of 1902, where he was an influential advocate for segregationist policies. Historian J. Douglas Smith described him as “the architect of disenfranchisement in the Old Dominion.” He also promoted progressive fiscal and regulatory reform but these contributions were often superficial since Glass generally opposed the most reformist aspects of federal legislation and was a New Deal critic. Glass won election to the United States House of Representatives in 1902 and became Chairman of the House Committee on Banking and Currency in 1913. Working with President Wilson, he passed the Federal Reserve Act, which established a central banking system for the United States. Glass served as Secretary of the Treasury from 1918 until 1920, when he accepted an appointment to represent Virginia in the United States Senate. Glass was a favorite son candidate for the presidential nomination at the 1920 Democratic National Convention. Glass served in the Senate from 1920 until his death in 1946, becoming Chairman of the Senate Appropriations Committee in 1933. He also served as president pro tempore of the Senate from 1941 to 1945. He co sponsored the 1933 Banking Act, also known as the Glass–Steagall Act, which created the Federal Deposit Insurance Corporation and enforced the separation of investment banking firms and commercial banks. An ardent supporter of states' rights, Glass opposed much of the New Deal and clashed with President Franklin D. Roosevelt over the control of federal appointments in Virginia.
Ерте өмір және білім
Картер Гласс 1858 жылдың 4 қаңтарында Вирджиния штатының Линчбург қаласында дүниеге келді. Ол Роберт Генри Гласс пен оның бірінші әйелі, бұрынғы Аугуста Элизабет Кристианның соңғы баласы еді. Оның анасы 1860 жылдың 15 қаңтарында, Картер екі жасқа толғанда қайтыс болды, сондықтан он жасқа үлкен (және Элизабеттің жалғыз қызы) әпкесі Нэнни оның орнын басу анасы болды. Картер денесі әлсіз бала болғандықтан, оған "Плюк" деген лақап ат қойылды, себебі ол бұрықтарға қарсы тұруға дайын еді. Оның әкесі Роберт Генри Гласс 1853 жылдан бастап Линчбургтің пошта бастығы қызметін атқарды, ал 1858 жылы Линчбург Daily Republican газетін сатып алды (ол онда 1846 жылдан бері жұмыс істеген). Қаланың тағы бір газеті – Линчбург Daily Virginian болатын, оны Джозеф Баттон шығарды. 1860 жылдың 23 маусымында (Р.Г. Гласс қаладан кеткен кезде) Баттон, Гласс газетінің сол кездегі редакторы Джордж В. Хардвикпен жекпе-жекте қайтыс болды, себебі Гласс өзінің пошта кеңсесін қарсы газетке қарсы пайдаланды деген айып тағылды. Американдық Азамат соғысы (1861–1865) басталғанда, Линчбург Одақ пен құлдықтың да жақтасы болды, өйткені оның экономикасы темекі өндірісіне, құл саудасына және жаңа теміржолдарға тәуелді еді. Р.Г. Гласс ерікті болып 1861 жылы Вирджиния күштеріне қосылды, содан кейін Конфедерация армиясына қосылды, онда ол Вирджинияның бұрынғы губернаторы, бригадир генерал Джон Б. Флойдтың штабында майор болды. Майор Гласс қайтадан үйленді және тағы жеті балаға ие болды, олардың ішінде Sweet Briar колледжінің президенті Мета Гласс және Линчбургтің бес онжылдық бойы мектеп директоры болған Эдвард Кристиан Гласс болды. Соғыстан кейінгі кезеңде кедейлікпен күрескен Вирджинияда Гласс жеке мектепте ғана қарапайым білім алды, оны бір аяқты бұрынғы конфедерат Генри Л. Дэвис басқарды. Алайда, оның әкесі үлкен кітапхананы ұстады. 13 жасында ол әкесіне (және Хардвикке) баспагерлікке шәкірт болды және Платон, Эдмунд Берк және Уильям Шекспир сияқты авторларды оқып, өмір бойына ақыл-ойлық қызығушылығын оятып, білімін жалғастырды. Ол Шекспирдің шығармаларын Уильям Шекспир жазбағанын ойлады, олардың авторы қарапайым отбасыдан шыққан болуы мүмкін емес деп қабылдамады. 1876 жылы майор Гласс Петерсбург жаңалықтарын редакциялау туралы ұсынысты қабылдады, ал Картер оған баспагер ретінде қосылды. Бірақ көп ұзамай майор Гласс "Дэнвилл Пост" газетінің редакторы болып тағайындалды, бірақ Картер оған қосылмады, керісінше Линчбургке оралды.
Ерте мансап
Гласс 19 жасында әкесімен бірге Петербургке көшіп келді. Бірақ, жас Гласс Петербургте газет тілшісі болып жұмыс таба алмағандықтан, Линчбургке қайтып оралып, бұрынғы Конфедерация генералы (және болашақ АҚШ сенаторы) Уильям Махоунның Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолында (AM&O) жұмыс істеді, ол 1877 жылдан 1880 жылға дейін банкроттық жағдайда болды. Гласс теміржол бас кеңсесіндегі аудитордың кеңсесінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Бірнеше жылдан кейін, жаңа иелерімен және штаб-пәтері Роанокқа көшірілгеннен кейін, теміржол Норфолк және Батыс (N&W) болып өзгерді. Алайда, сол кезде Гласс бастапқыда қалаған газет жұмысын тапты. Вирджинияның соғыстан бұрынғы үлкен қарызды шешуге тырысқан және экономикалық өрлеу мен құлдырау циклдерімен күрескен (кейбіреулері қор нарығымен байланысты) қалыптасу жылдары, Глассқа консервативті қаржылық ойлау қалыптасуына көмектесті, бұл дәуірдегі көптеген басқа Вирджиния саяси лидерлеріне де әсер етті. 22 жасында Гласс көптен бері іздеген репортер жұмысын Линчбург Ньюс газетінде тапты. 1887 жылға қарай таңертеңгі газеттің редакторы болды. Келесі жылы баспагер зейнетке шығып, Глассқа бизнесті сатып алу мүмкіндігін ұсынды. Қаржылық қолдау табуға тырысқан Гласс, күтпеген жерден туысынан көмек алды, ол оған 13 000 долларлық келісімшарт бойынша 100 доллар төлем жасауға жеткілікті соманы қарызға берді. Өзі қалағанын жазу және жариялау еркіндігіне ие болған Гласс, батыл редакциялық мақалалар жазып, таңертеңгі газеттегі жаңалықтарды тереңірек беруді ынталандырды, бұл газет сатылымын арттырды. Көп ұзамай Гласс түстен кейінгі Daily Advance газетін сатып алып, кейін бәсекелес Daily Republican газетін де сатып алды. Осылайша ол Линчбургтің жалғыз газет баспагеріне айналды; қазіргі Линчбург News and Advance газеті оның газеттерінің жалғасы болып табылады.
Саясатта
Белгілі және құрметті газет редакторы ретінде Гласс, Реконструкция кезеңінен кейінгі Вирджиния демократтарына қарсы кандидаттарды көбінесе қолдады, олардың нашар фискалдық саясатты қолдайтынына сенді. 1896 жылы, әкесі қайтыс болған жылда, Гласс Демократиялық Ұлттық Конвенцияға делегат ретінде қатысып, Уильям Дженнингс Брайанның сөйлегенін тыңдады. Гласс 1899 жылы Вирджиния штатының Сенатына сайланды және 1901–1902 жылдардағы Вирджиния конституциялық конвенциясының делегаты болды. Ол конвенцияның ең ықпалды мүшелерінің бірі болды, ол Прогрессивтік қозғалыспен байланысты шараларды енгізді, мысалы, теміржолдар мен басқа корпорацияларды реттеу үшін Штаттық Корпорация Комиссиясын құру, бұрынғы Вирджиния Ғ қоғамдық жұмыстар кеңесін алмастыру.
Сегрегация мен сайлау құқығынан айыруды қорғау
1902 жылғы Конституцияда дауыс беруге құқығы бар адамның соңғы үш жылдың әрқайсысында жеке салық төлегенін дәлелдеуі талап етілді, бұл дауыс беруді тек мүмкіндігі барлар үшін қолжетімді етті. Конституция бойынша сайлаушылар сауаттылық сынағынан өтіп, олардың нәтижелерін тіркеуші бағалайтын болды. Бұл шаралардың кемсітушілікке әкелуі мүмкін бе деген сұраққа Гласс: "Кемсітушілік! Міне, біздің ұсынысымыздың мәні де осы. Ақ сайлаушылардың сандық күшін едәуір кемсітпестен, заңмен жоюға болатын әрбір қара нәсілді сайлаушыны алып тастау". Шындығында, дауыс беруге қабілетті афроамерикалықтардың саны бірден 147 000-нан 21 000-ға дейін азайды. Картер Гласс сегрегацияның ең жақтастарының бірі болды және саяси мансабының көп бөлігін Оңтүстікте Джим Кроу заңдарын сақтап беруге арнады.
Конгресс, Қаржы министрі
Гласс 1902 жылы бос орынды толтыру үшін Демократтар партиясынан АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. 1913 жылы ол Банк және валюта жөніндегі палата комитетінің төрағасы болды, онда президент Вудро Вильсонмен бірге Гласс-Оуэн Федералды резерв туралы заңды қабылдады. 1918 жылы Вильсон оны Уильям Гиббс МакАдудың орнына Қазынашылық министрі етіп тағайындады. Оның Қаржы министрі ретіндегі қолтаңбасын 1914 жылғы Федералды резервтік банкноталар сериясында табуға болады, ол қызметте болған кезде шығарылған. 1920 жылы Демократиялық ұлттық конвенцияда Гласс Вирджиниядан «сүйікті ұлы» ретінде президенттікке ұсынылды. Гласс 1920 жылға дейін Қазынашылық министрлігінде қызмет етті, содан кейін Вирджинияның аға сенаторы Томас Стейплс Мартиннің қайтысынан туған бос орынды толтыру үшін АҚШ Сенатына тағайындалды. Мартин Вирджиния Демократиялық партиясының басшысы ретінде кеңінен танылды, ал 1920 жылдары Вирджиния саясатына 1960 жылға дейін үстемдік еткен консервативті демократтардың саяси машинасына басшылық еткен Винчестерлік Гарри Флод Берд осы рөлді атқарды. Берд Гласспен көптеген саяси көзқарастары ортақ болған вирджиниялық тағы бір газетші болды. 1933 жылы Берд Вирджинияның кіші сенаторы болды және бұрынғы губернатор, содан кейін аға АҚШ сенаторы Клод А. Суонсонды президент Франклин Рузвельт АҚШ Әскери-теңіз министрі етіп тағайындағаннан кейін Глассқа қосылды. Гласс пен Берд екеуі де Рузвельттің «Жаңа саясат» (New Deal) саясатына қарсы болды. Екеуі де фискалдық консервативтілікті және штаттардың құқықтарын қатты қолдады. Гласс пен Берд сенаторлық әдептілікті пайдаланып, Флойд Х. Робертстің Рузвельтпен федералды судьялыққа тағайындалуына қарсы шықты, бұл Вирджиниядағы федералдық ықпал етуді бақылау туралы кең ауқымды жанжалдың бір бөлігі болды. Гласс өмірінің соңына дейін АҚШ Сенатында қызмет етті және 1933 жылы президент Рузвельттен Қазынашылық министрі болып тағайындалу ұсынысынан бас тартты. Демократтар сол жылы Сенатқа бақылауды қайта алған кезде Гласс Ассигнованиелер комитетінің төрағасы болды. Ол 1941 жылдан 1945 жылға дейін уақытша президент болды, көпшілік партияның аға сенаторына осы лауазымды беру дәстүрінің басында Кеннет МакКеллар оны алмастырды. Сенатор ретінде Гласс ең маңызды жетістігі – банктер мен бағалы қағаздар брокерлерінің қызметін бөліп, Федералды депозиттерді сақтандыру корпорациясын құрған Гласс-Стигалл заңын қабылдау болды. Алайда Гласс банктік салымдарды сақтандыру тұжырымдамасына қарсы болды және бұл реформадан «қатты мазасыз болды». Гласс жасаған сәл сәтті болмаған заңнамалық бастама – 1930 жылғы Сенатта дискілі телефондарды тыйым салу туралы қаулы, оған дискілі телефонияны жақтаған жас сенаторлар сәтті қарсылық көрсетті.
Сайлау тарихы
1902 жылы Гласс АҚШ Өкілдер палатасына 79,41% дауыспен сайланды, республикашыл Аарон Грэмді, тәуелсіз Джеймс С. Коудонды және Социалистік еңбекші Х. Д. МакТирді жеңіп. 1904 жылы Гласс 69,07% дауыспен қайта сайланды, республикашыл Сэмюэл Х. Ходж бен социалист Элори Р. Спенсерді жеңіп. 1906 жылы Гласс қарсылықсыз қайта сайланды. 1908 жылы Гласс 65,92% дауыспен қайта сайланды, республикашылдар М. Хартман мен Джон М. Парсонс және тәуелсіз Джейкоб Харвиді жеңіп. 1910 жылы Гласс 87,64% дауыспен қайта сайланды, республикашыл Уильям Ф. Эллисонды жеңіп. 1912 жылы Гласс 72,84% дауыспен қайта сайланды, популист Джеймс С. Браунингті және тәуелсіздер Адон А. Йодэр мен Джейкоб Харвиді жеңді. 1914 жылы Гласс 90,72% дауыспен социалист Б. Ф. Гинтерді жеңіп қайта сайланды. 1916 жылы Гласс қарсылықсыз қайта сайланды. 1918 жылы Гласс қарсылықсыз қайта сайланды. 1924 жылы Гласс Сенатқа сайланды. 1930 жылы Гласс Сенатқа қайта сайланды. 1936 жылы Гласс Сенатқа қайта сайланды. 1942 жылы Гласс Сенатқа қайта сайланды.
Отбасы, құлдырау, өлім
Картер Гласс методист болды. Жыйырма сегіз жасында Гласс мектеп мұғалімі Аурелия МакДирмон Колдуэллге үйленді. Олардың төрт баласы болды. Ол 1937 жылы жүрек ауруынан қайтыс болды. Гласс 1940 жылы 82 жасында қайтадан тұрмысқа шықты. Оның екінші әйелі Мэри Скотт, келесі бірнеше жылда денсаулығы нашарлай бастағанда оның серігі болды. Олар Вашингтондағы Мейфлауэр қонақ үйінде тұрды. 1942 жылдан бастап Гласс түрлі жасқа байланысты аурулардан зардап шеге бастады және сол уақыттан кейін Сенат отырыстарына қатыса алмады. Дегенмен, ол көптеген өтініштерге қарамастан, Сенаттан кетпеді, тіпті комитет төрағалығын сақтап қалды. Оның әйелі көптеген адамдарды одан аулақ ұстады. 1943 жылы Британ Сыртқы істер министрлігі үшін жасалған Сенат Сыртқы қатынастар комитетінің құпия талдауында Айша Берлин Гласс туралы: "өте қарт және осал, Оңтүстікте аңызға айналған тұлға. Оның штатының жеміс өсіру саласының мүддесі оны өзара сауда келісімдеріне қарсы шығарды, бірақ қалған барлық мәселелерде ол Президенттің оқшалануға қарсы саясатын адал қолдады. Оның активті қызмет ететін жылдары көп қалмады" делінген. Гласс 1946 жылғы 28 мамырда Вашингтонда жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол Линчбургтегі Спринг-Хилл зиратына жерленген. Оның Glass Owen Act заңын бірге жасаған әріптесі, сенатор Роберт Латэм Оуэн оның жанында жатыр.
Мұра
"Монтвью", сонымен қатар "Картер Гласс сарайы" деп те аталады, 1923 жылы Кэмпбелл округіндегі, сол кездегі Линчбург шекарасынан тыс жердегі оның фермасында салынған. Ол Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген және қазір Либерти университетінің аумағында музей ретінде қызмет етеді. Ол Линчбургтің кеңейтілген қалалық шекарасында орналасқан. "Монтвью" алдындағы газон Либерти университетінің негізін қалаушы доктор Джерри Фалвеллдің жерленген орны. Вирджиния көлік департаментінің Картер Гласс еске алу көпірі 1949 жылы оның құрметіне аталған. Ол 29-шы АҚШ тас жолының Линчбург айналма жолын, аймақтағы маңызды солтүстік-оңтүстік бағытты, Линчбург пен Амхерст округі арасындағы Джеймс өзені арқылы өткізеді. Sweet Briar колледжінде Гласс құрметіне Үкімет кафедрасында орын құрылды. Оны доктор Барбара А. Перри сияқты көрнекті оқытушылар бастан кешірді. Гарвард бизнес мектебінің әкімшілік ғимараты 1920 жылдардың соңында Гласс есімімен аталып келді. 2020 жылы Гласс жасаған "сайлау салығы және сауаттылық тестісі сияқты құралдар арқылы қара нәсілді азаматтарды сайлау құқығынан айыру" әрекеттеріне байланысты осы ғимараттан Гласс аты алынып тасталды. Бұл әрекеттер қара нәсілділерді әдейі сайлау құқығынан айырып, зиянды және ұзақ мерзімді әсер ететін сегрегацияны күшейтті. Гарвард қауымына жолдаған хатында деканы Нитин Нория: "Сондықтан біз мектепте Гласс атын сақтап қалуға мүмкіндік бере алмаймыз" деді. Ғимарат 1976 жылдан бастап 36 жыл Гарвардта қызмет еткен көрнекті профессор Джеймс Кэш-младшийдің құрметіне Кэш үйі деп аталды. Гласс – өмірінде АҚШ монетасында бейнеленген америкалықтардың санаулы бірі. Линчбург қаласының көрнекті азаматы ретінде, 1936 жылғы Линчбургтің 150 жылдығына арналған еске алу монетасының бет жағында оның суреті мен аты бейнеленген. Олар тұрақты айналымға шығарылмағандықтан, барлығы 20 000 дана ғана соғылды.