Формула-1 докторы: Профессор Сид Уоткинс өмірі мен қызметі
Sid Watkins
Эрик Сидней Уоткинс (1928-2012) – британдық нейрохирург, Формула-1 дәрігері. Жарыс трассаларындағы қауіпсіздік пен медициналық көмекке зор үлес қосты. 🏎️🩺
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын нейрохирургы және Формула-1 дәрігері (1928–2012)
English neurosurgeon and Formula One doctor (1928–2012)
Эрик Сидни Уоткинс (6 қыркүйек 1928 – 12 қыркүйек 2012), Формула-1 қауымдастығында көбінесе профессор Сид немесе жай ғана профессор деп танылатын ағылшын нейрохирургы. Ливерпульде туған Уоткинс Ливерпуль университетінде оқып, 1952 жылы бітірген. Кейін ол Оксфордта және кейін Лондонда нейрохирургия саласында маманданғанға дейін Корольдік армияның медициналық корпусында төрт жыл қызмет етті. Уоткинс демалыс күндері жарыс трассасының дәрігері болып жұмыс істеді, және ол Сиракузадағы Нью-Йорк штатының мемлекеттік университетінің медициналық университетінде нейрохирургия профессоры болып тағайындалғаннан кейін Уоткинс Гленде де осы қызметін жалғастырды. Брэбхам командасының басшысы Берни Экклстоунмен болған кездесуде оған ФИА Формула-1 қауіпсіздік және медициналық делегаты, Формула-1 трассалық медициналық командасының басшысы және апат жағдайында алғашқы көмек көрсетуші лауазымы ұсынылды. Уоткинс 26 жыл бойы осы қызметті атқарды. Ол Герхард Бергер, Мартин Доннелли, Эрик Комас, Рубенс Барричелло, Карл Вендлингер және Мика Хаккинен сияқты көптеген жүргізушілердің өмірін сақтап қалды. Уоткинстің Сид және Алистер есімді екі ұлы, Джессика мен Марта есімді екі қызы болды. Ол үшінші әйелі Сьюзанмен Мэтью және Антоний есімді екі өгей ұлын да бөлісті. Сьюзан – биограф және тарихшы. Уоткинс 2012 жылдың 12 қыркүйегінде жүрек талмасынан қайтыс болды.
Eric Sidney Watkins (6 September 1928 – 12 September 2012), commonly known within the Formula One fraternity as Professor Sid or simply Prof, was an English neurosurgeon. Born in Liverpool, Watkins enrolled at the University of Liverpool where he graduated in 1952. He later served four years in the Royal Army Medical Corps before specialising in neurosurgery in Oxford and later, in London. Watkins also acted as a race track doctor at weekends which he continued at Watkins Glen International when he was appointed a Professor of Neurosurgery at State University of New York Upstate Medical University in Syracuse. At a meeting with Brabham team boss Bernie Ecclestone, he was offered the role as the FIA Formula One Safety and Medical Delegate, head of the Formula One on track medical team, and first responder in case of a crash, a role which Watkins performed for 26 years. He helped to save the lives of many drivers including Gerhard Berger, Martin Donnelly, Érik Comas, Rubens Barrichello, Karl Wendlinger, and Mika Häkkinen. Watkins had two sons, Sid and Alistair and two daughters, Jessica and Martha. He also shared two stepsons, Matthew and Antony with his third wife Susan, a biographer and historian. He died on 12 September 2012 of a heart attack.
Ерте өмір
Сидни Уоткинс Ливерпульде Уоллес пен Джессика Уоткинстің ұлы ретінде дүниеге келді. Уоллес Глостерширден шыққан көмір шаруасы болған, бірақ 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде Ливерпульге көшіп келді, онда ол бастапқыда велосипедтерді жөндеуден бастап, кейіннен автокөліктерді жөндеуге дейін шағын бизнес ашты. Уоткинс 25 жасқа дейін әкесінің гаражында жұмыс істеді. Оның екі інісі мен бір сіңлісі болды. Уоткинс Прескот грамматикалық мектебінде стипендия алды. Ол әкесіне дәрігер болғысы келетінін айтты, бірақ әкесі оған қарсы болды. Уоткинс 1956 жылы Ливерпуль университетін медицина докторы мамандығы бойынша бітірді. Оқу кезінде ол жылу стресінің денсаулыққа тигізетін әсері зерттеді, нәтижесінде жоғары температураның зихи еңбекке үлкен әсер ететіні анықталды. Бұл зерттеулер кейіннен автожарыстардағы жұмысында өте пайдалы болды. Бітіргеннен кейін, ол төрт жыл бойы Батыс Африкада Корольдік армияның медициналық корпусында қызмет етті. Сол жерде ол өзінің жалғыз автоспорттық жарысына қатысты, 1955 жылғы Батыс Африка раллиінде Ford Zephyr Zodiac көлігін жүргізіп, бірінші кезеңнен кейін жарыстан шықты. 1958 жылы ол Ұлыбританияға оралып, Оксфордтағы Рэдклифф ауруханасында нейрохирургияға маманданған. 1961 жылы ол Брэндс-Хатч трассасындағы карт жарысында алғаш рет медициналық қызметкер ретінде автоспорттық іс-шараға қатысты. Бос уақытында ол Сильверстоун трассасында жарыс дәрігері болып жұмыс істеді. 1962 жылы Нью-Йорк штатының мемлекеттік университетінде нейрохирургия профессоры қызметіне ұсыныс алғаннан кейін, Уоткинс Сиракузға (Нью-Йорк) көшіп, Уоткинс Глен трассасында автоспортқа деген қызығушылығын жалғастырды. Уоткинс төрт адамды және өзінің медициналық құралдарын алып келді, себебі трасса әкімшілігі жеткілікті жабдықпен қамтамасыз ете алмады. 1970 жылы ол Лондон ауруханасында нейрохирургия бөлімінің меңгерушісі болу үшін Англияға оралды және сол жылы RAC медициналық комиссиясына шақырылды.
Sidney Watkins was born in Liverpool to Wallace and Jessica Watkins. Wallace was originally a coal miner from Gloucestershire, but had moved to Liverpool during the Great Depression of the 1930s where he started a small business initially repairing bicycles before progressing to motor vehicle repairs. Watkins worked for his father at the garage until he was 25. He had two brothers and a sister. Watkins gained a scholarship at Prescot Grammar School. He told his father that he wanted to become a doctor, an idea of which his father disapproved. Watkins graduated as a Doctor of Medicine from the University of Liverpool in 1956; during his time there he carried out research on the effects of heat stress on performance, finding that increased heat greatly affected intellectual performance. This research would later prove useful as part of his work in motor racing. Following graduation, he served with the Royal Army Medical Corps in West Africa for four years. There he competed in his only motorsport event, driving a Ford Zephyr Zodiac in the 1955 West African Rally, retiring from the event after the first stage. He returned to the UK in 1958 to specialise in neurosurgery at the Radcliffe Infirmary, Oxford, and it was in 1961 when he took up his first motorsport event in a medical capacity at a kart race at the Brands Hatch circuit. During his free time he acted as race doctor at the Silverstone Circuit. Upon receiving an offer to be a professor of neurosurgery at the State University of New York in 1962, Watkins moved to Syracuse, New York, and continued his interest in motorsport at the Watkins Glen circuit. Watkins took four members to the circuit and his own medical equipment due to the lack of supplies provided by circuit officials. He returned to England in 1970 to act as head of neurosurgery at the London Hospital, and was invited to join the RAC medical panel the same year.
1970 жылдар
1978 жылы Уоткинс Формула-1 конструкторлар қауымдастығының сол кездегі бас атқарушысы Берни Экклстоунмен кездесті, ол Уоткинске Формула-1 жарысының ресми дәрігері лауазымын ұсынды. Экклстоун медициналық мәселесі болғанын айтып, Уоткинске маусым бойына 35 000 доллар төлеуге келісті. Уоткинс әуе билеттеріне, қонақүйге, көлік жалдауға және басқа да қосымша шығындарға өзі төлеуге тиіс болды. Уоткинс келісіп, 1978 жылғы Швеция Гран-присінде алғашқы жарысына қатысты. Гран-при күндерінен басқа уақытта ол Лондонда нейрохирург ретінде жұмысын жалғастырды. Оның қауіпсіздік және медициналық делегат ретіндегі алғашқы күні Брэндс-Хатчта жүргізушілермен танысу үшін болды. Уоткинс жыл бойы көптеген сессиялар өтетіндіктен, жеке сынақ күндеріне қатыспады. Бастапқыда оның тағайындалуына кейбір жарыс трассалары қарсылық білдірді, олар оның тағайындалуын өздерінің жұмысын бақылау әрекеті ретінде қарастырды. Сол кезде медициналық жабдықталған орындар кейде тек шатырдан ғана тұратын. 1978 жылғы Италия Гран-присінде Ронни Петерсон бірінші айналымда ауыр апатқа ұшырады, көлігі өртенді. Ұстаздар Клей Регаццони, Патрик Депайлер және Джеймс Хант оны қираған көліктен шығарды, бірақ Уоткинс оқиға орнына келген кезде итальян полициясы адамдардың аймаққа кіруіне кедергі келтіру үшін адамнан қабырға жасады. Уоткинске алдымен емдеуге көмектесуге рұқсат берілмеді және жедел жәрдем Петерсонды ауруханаға жеткізуге дейін шамамен 18 минут кешікті, ол келесі күні қайтыс болды. Жарыс аяқталғаннан кейін Уоткинс Экклстоуннан жақсырақ қауіпсіздік жабдықтарын, анестезиолог, медициналық машина және медициналық тікұшақ (Medevac) беруді талап етті. Барлығы АҚШ-тағы келесі жарыста ұсынылды. Сонымен қатар, Уоткинс отыратын медициналық машина жарыстың бірінші айналымында жарыс машиналарын бірінші айналымдағы апат жағдайында дереу көмек көрсету үшін ілесіп жүретін болды. Хоккенхаймдағы ұйымдастырушылар Уоткинске жарысты басқаруға рұқсат бермеді, ал Экклстоун старт сызығының алдында тұрып, жүргізушілерге көліктерінен шығуға бұйрық беретінін мәлімдеді.
In 1978, Watkins met Bernie Ecclestone, at the time chief executive of the Formula One Constructors Association, who offered Watkins the position of official Formula One race doctor. Ecclestone had checked in for a medical problem and offered Watkins $35,000 a year for the entire season. Watkins had to pay airfares, hotel bills, rental cars and all incidental expenses. Watkins accepted, and attended his first race at the 1978 Swedish Grand Prix. Outside of the Grand Prix weekends, he remained in his position as a neurosurgeon in London. His first day as the Safety and Medical Delegate, was at Brands Hatch to introduce himself to the drivers. Watkins did not attend private test day sessions due to the large number of sessions held over the course of the year. Initially, his appointment was met with hostility by some of the racing circuits, who saw his appointment as a way of monitoring their performance. At the time, medical facilities would sometimes consist of nothing more than a tent. At the 1978 Italian Grand Prix, Ronnie Peterson crashed heavily on the first lap, with the car catching fire. Fellow drivers Clay Regazzoni, Patrick Depailler and James Hunt pulled him from the wreckage but by the time Watkins arrived at the scene, Italian police had formed a human wall to prevent people from entering the area. Watkins was initially stopped from assisting with the treatment and there was a long delay of approximately 18 minutes before an ambulance arrived to take Peterson to hospital, where he died the following day. Following the race, Watkins demanded that Ecclestone provide better safety equipment, an anaesthetist, a medical car and a medical helicopter (Medevac). All were provided at the next race in the United States. In addition, it was decided that the medical car containing Watkins would follow the racing cars for the first lap of the race to provide immediate help in the event of a first lap incident. The organisers at Hockenheim had denied Watkins access to race control and Ecclestone threatened to stand in front of the grid and order the drivers out of their cars.
1980 жылдар
1981 жылы сол кездегі автоспортты басқаратын FISA ұйымы Медициналық комиссияны құрды, ал Уоткинс президент болып сайланды. 1982 жылы Бельгия Гран-присінде Уоткинс Роланд Брюйнсереде басқарған медициналық машинамен Жиль Вильнёвтің қаза табатын апатына барды және оның жүрегі қалыпты күйде болғанда, тыныс алу үшін трахеясына құбыр салды. Вильнёв вертолетпен Левендегі Гастхусберг ауруханасына жеткізілді, ал Уоткинс 1979 жылғы чемпион Джоди Шектер Монакодағы үйінде отырған Вильнёвтің әйелі Жоаннамен сөйлесті. Жоанна Шектердің әйелі Пэммен бірге Уоткинспен сөйлесу үшін Бельгияға ұшты. Жоанна мен Уоткинс екеуі де оның өкпесін жасанды тыныс алу аппаратынан ажырату туралы шешімді қабылдады, содан кейін Вильнёв қайтыс болды. Сол жылы Канада Гран-присінде Уоткинс жарыстың бірінші айналымында Риккардо Палеттидің қазасына қатысты. Уоткинс Палеттидің машинасына соқтығысқаннан кейін 16 секундтен соң жетіп, шлемнің визорын ашып, оның көз қарашықтары кеңейгенін көрді. Бірақ медициналық көмек келгенге дейін Палеттидің машинасы жанармай бакінің жарылуынан тұтанып кетті. Уоткинс ауыр күйіктерден сақтану үшін арнайы киім киген, бірақ қолына зардап тиді. Өрт сөндірілгеннен кейін ол Палеттидің тамағына құбыр салу үшін қолғаптарын шешіп тастады, бірақ Уоткинстің аяқ киімдері өртте еріді. 1985 жылы Ұлыбритания Гран-присінде Уоткинс жүргізушілерге арналған брифинг кезінде күміс кубок алды. Кубокта былай деп жазылған: "Профессорға, Формула-1-ге сіздің құнды үлесіңіз үшін рахмет. Сіздің бізде екеніңізді білу жақсы". 1986 жылы Уоткинс жол апатында жұлын зақымданған Фрэнк Уильямсқа көмектесуге жауапкер болды.
1981 saw FISA, motorsport's governing body at the time, appoint a Medical Commission, with Watkins elected president. In 1982, at the Belgian Grand Prix, Watkins went with the medical car driven by Roland Bruynseraede as it headed to the scene of Gilles Villeneuve's serious accident and placed a tube into his windpipe for ventilation with his heart in normal condition. Villeneuve was airlifted by helicopter to the Gasthuisberg Hospital in Leuven and Watkins spoke to Villeneuve's wife Joann who was in her home in Monaco when 1979 champion Jody Scheckter informed her of the news. Joann flew to Belgium along with Scheckter's wife Pam to speak with Watkins. Joann and Watkins both accepted the decision to turn off his respirator, and Villeneuve died. At the Canadian Grand Prix later that year, Watkins had to deal with the fatal accident of Riccardo Paletti on the first lap of the race. Watkins got to Paletti's car 16 seconds after impact and opened the visor of the helmet to see his blown pupils. Then, before any medical attention could be received, Paletti's car caught fire due to the petrol tank having ruptured and ignited. Watkins had suitable clothing to prevent him from suffering serious burns but his hands were affected. After he extinguished the fire, he took off his gloves to put an airway into Paletti's throat but Watkins' boots had melted in the fire. At the British Grand Prix in 1985, Watkins received a silver trophy during the drivers briefing. The trophy reads; "To the Prof, our thanks for your invaluable contribution to Formula 1. Nice to know you're there". In 1986, Watkins had the responsibility for caring for Frank Williams who sustained spinal cord injuries in a car crash on a public road.
1990 жылдар
Уоткинс 1992 жылы ми мен омыртқа ауруларына шалдыққан адамдардың алдын алу, емдеу және күтім деңгейін жақсарту мақсатындағы қайырымдылық қоры – «Ми және омыртқа қоры»н құрды. Ол қорының қамқоршысы болды. 1994 жылғы Сан-Марино Гран-присінде Уоткинс өмірін қиған апаттан кейін жақын досы, үш дүркін чемпион Айртон Сеннаға көмектесуге мәжбүр болды. Уоткинс Сеннаның психикалық жағдайына алаңдады. Ол Сеннаның отандасы және шәкірті Рубенс Барричелло жараланған және австриялық Роланд Раценбергер қаза болған екі оқиғадан кейін, екеуінің жарыстан кетіп, балық аулауға баруын және жарысты ұмытуын ұсынды. Жарыс басталғанда Сенна сағатына шамамен 140 миль жылдамдықпен тосқауылға соқтығысты. Оқиға орнына келген кезде алған мәліметтеріне сүйене отырып, бас жарақатының ауырлығына байланысты Сеннаны құтқаруға мүмкіндік болмағанын айтты. Уоткинс сондай-ақ Сеннаның дем алғанын, бүкіл денесінің босаңсқандай болғанын байқағанын және дінге сенбесе де, сол сәтте Сеннаның «жаны денесінен шығып кеткенін» сезінгенін айтты. ФИА қауіпсіздік жөніндегі сарапшылар кеңесі 1994 жылы жарыстан кейін құрылды және Уоткинс кеңестің төрағасы болып тағайындалды. Уоткинс 2003 жылы ралли және картинг зерттеу топтарын құруға да жауапты болды. 2004 жылы үш топ ФИА Автоспорт қауіпсіздігі институты ретінде біріктірілді, ал Уоткинс президент болды. 1995 жылғы Еуропа Гран-присінде Рубенс Барричелло мен Макс Папис сенбілік іліккеннен кейін допинг тестілеуден өтпеді, себебі екеуінен де эфедрин табылды. Уоткинс кейіннен эфедрин жүргізушінің қабілетіне әсер етпейді және Формула-1 Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) тізімін қатаң түрде қолданбауы керек деп мәлімдеді. 1995 жылғы Австралия Гран-присінде Мика Хаккинен жұма күнгі іліккен кезінде бір шинасы тесілгеннен кейін Brewery Bend айналымында жоғары жылдамдықпен аударылып құлады. Хаккинен дереу есінен танып қалды, бірақ басы айналасындағы қабырғаға немесе кабинаға тимеді. Екі ерікті дәрігер, Джереме Кокингс және Стив Льюис, 15 секунд ішінде оқиға орнына жетіп, шұғыл трахеотомия жасады. Уоткинс соңғы болып келді және дәрігерлерге емдеуді жалғастыруға рұқсат берді, Хаккиненнің жүрегін екі рет қайта іске қосты. Уоткинс 1996 жылы медициналық жетістіктері үшін Марио Андретти сыйлығымен марапатталды.
Watkins founded the Brain and Spine Foundation in 1992, a charity that aims to improve "the prevention, treatment and care of people affected by disorders of the brain and spine". He was a Patron of the foundation. At the 1994 San Marino Grand Prix, Watkins had to attend to his close personal friend, three time champion Ayrton Senna, following the accident which claimed his life. Watkins had concerns about Senna's mental state following two crashes earlier in the weekend that had injured Senna's countryman and protege Rubens Barrichello and killed Austrian Roland Ratzenberger, suggesting to him that the two leave the track, go fishing, and forget about the race. Early in the race, Senna hit a retaining wall at nearly 140 miles per hour and Watkins was the first to attend to the driver. He reported that based on what he ascertained on arriving at the scene, that there was no chance Senna could have been saved, due to the graveness of the head injury he had suffered. Watkins also said he noticed Senna sighed, and his whole body relaxed, and that, though he was not religious, he felt it was at that moment Senna's "spirit left his body". The FIA Expert Advisory Safety Committee was set up in 1994 following the race and Watkins was appointed as its chairman. Watkins was also responsible for setting up a rally research group and karting research group in 2003. The three groups were brought together in 2004 as the FIA Institute for Motor Sport Safety, with Watkins as president. For the 1995 European Grand Prix, Rubens Barrichello and Max Papis failed their drug tests after the Saturday qualifying session when both tested positive for ephedrine. Watkins later argued that ephedrine had no effect on a driver's ability and that Formula One should not use exactly the same list as the International Olympic Committee (IOC) in any case. At the 1995 Australian Grand Prix, Mika Häkkinen crashed heavily during the Friday qualifying session at the Brewery Bend at high speed due to a puncture having been sustained by one of his tyres. Häkkinen was immediately rendered unconscious but did not hit his head against the surrounding wall or cockpit. Two volunteer doctors, Jereme Cockings and Steve Lewis, arrived at the scene in 15 seconds and performed an emergency tracheotomy. Watkins arrived last and allowed the doctors to continue, restarting Häkkinen's heart twice. Watkins was awarded the Mario Andretti Award for Medical Excellence in 1996.
2000 жылдар
Уоткинс Дэвид Висенганың қорғауын жүзеге асырды, Мельбурн қаласындағы Альфред ауруханасының қызмет көрсету тәжірибелерін зерттеу кезінде, онда маршал Грэм Беверье 2001 жылғы Австралия Гран-приінде Жак Вильнёвтің машинасының дөңгелегінен соққы алып қайтыс болды. 2002 жылы Уоткинс Гран-при жарыстарының қауіпсіздігін арттырудағы еңбегі үшін Британ империясы орденінің офицері атанды. Ливерпуль университеті 2004 жылдың 8 шілдесінде Ливерпульде өткен салтанатты шарада оған құрметті докторлық диплом табыс етті. 2004 жылдың 26 қыркүйегінде Уоткинс пен Гари Хартштейн Питер Филлипс және команданың тағы үш мүшесімен бірге сол жолмен келе жатқанда, олардың фургоны басқа көлікпен жоғары жылдамдықпен соқтығысып, оқиға орнына бірінші болып жетті. 2004 жылдың 12 қазанында Уоткинс FIA Автомобиль және қоғам қорының тұңғыш президенті болды, ал сол жылдың желтоқсан айында FIA Мотор спорты қауіпсіздігі институтының тұңғыш президенті атанды, екеуі де FIA-ның жүз жылдығына арнап құрылған.
Watkins acted in the defence for David Vissenga in an inquiry into practices into services of the Alfred Hospital, Melbourne, where marshal Graham Beverige died after being struck by a wheel from Jacques Villeneuve's car in the 2001 Australian Grand Prix. In 2002, Watkins was made an Officer of the Order of the British Empire for recognition of his work in improving the safety of Grand Prix racing. The University of Liverpool presented him with an honorary doctorate at a ceremony in Liverpool on 8 July 2004. On 26 September 2004, Watkins along with Gary Hartstein were first on the scene when Peter Phillips and three other team members were travelling on the same stretch of road as Watkins and Hartstein when their van collided with another car at high speed. On 12 October 2004, Watkins became the first president of the FIA Foundation for the Automobile and Society, and in December of that year he became the first president of the FIA Institute for Motor Sport Safety, both created in honour of the FIA's hundredth anniversary.
Зейнеткерлік
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ФИА Уоткинсті Формула-1-де медициналық стандарттарды жаңғыртуға зор үлес қосканы үшін мойындады. 2005 жылдың 20 қаңтарында Уоткинс ФИА-дағы түрлі медициналық лауазымдарынан зейнетке шыққандығын хабарлады, бірақ ФИА Моторспорт қауіпсіздігі институтының президенті қызметін жалғастыру ниетін білдірді. ФИА президенті Макс Мосли Уоткинстің көп жылғы орынбасары Гэри Хартштейнді оның орнына тағайындады. Қызметтен кеткеннен кейін Мосли: «Профессор Уоткинс моторспортта қауіпсіздік және медициналық араласу стандарттарын жақсартуға ерекше үлес қосты» деді. 2005 жылдың қыркүйегінде қолдаушылар тобы Уоткинсті рыцарь атағына ие ету үшін науқан бастады. 2008 жылдың шілдесінде Уоткинс «Моторспорт индустриясына ең үлкен үлес қосқаны» үшін Лордтар палатасында Мартин Брандл табыс еткен сыйлықпен марапатталды. 2011 жылдың 8 желтоқсанында Уоткинс ФИА институтының президенті лауазымынан қадам басқанын, бірақ құрметті мәртебесін сақтайтыны жарияланды. Зейнеткерлікке шыққан күні Дубайда өткен ресми ФИА гала-кешінде ол ФИА Академиясының мотор спорты бойынша алтын медалін алды. 1998 жылдан бері Моторспорт қауіпсіздігі қоры жыл сайын Уоткинс лекциясын ұйымдастырып келеді, ол Бирмингемдегі Ұлттық көрме орталығында өтетін Autosport International шоуында өткізіледі. Бұл лекциялар көбінесе моторспорт қауіпсіздігіне қатысты мәселелерге арналған, оларды Макс Мосли және Росс Броун сияқты арнайы шақырылған спикерлер оқып береді. Уоткинс өзі алғашқы лекцияны оқыды және 2007 жылы тағы да оқыды. Уоткинс жарыс қауіпсіздігі туралы бірнеше кітап жазды немесе бірлесіп жазды, соның ішінде «Life at the Limit: Triumph and Tragedy in Formula One».
After his retirement, the FIA recognised Watkins for being largely responsible for the modernisation of medical standards in Formula One. On 20 January 2005, Watkins announced his retirement from his various medical positions in the FIA, but stated his intention to continue as President of the FIA Institute for Motor Sport Safety. FIA President Max Mosley appointed Watkins's longtime deputy Gary Hartstein as his successor. Following his departure, Mosley remarked that "Professor Watkins has made a unique contribution to improving the standards of safety and medical intervention throughout motor sport." In September 2005, a campaign to knight Watkins was started by a group of supporters. In July 2008, Watkins was honoured for the award of "Most Outstanding Contribution to the Motorsport Industry" with the award presented by Martin Brundle at the House of Lords. On 8 December 2011 it was announced that Watkins had stepped down as President of the FIA Institute, but would continue in an honorary role. The day after retiring, he received the FIA Academy Gold Medal for Motor Sport at the official FIA Gala prize giving ceremony in Dubai. Since 1998, each year the Motorsport Safety Fund organises the Watkins Lecture, which takes place at the Autosport International Show at the National Exhibition Centre in Birmingham. These lectures usually focus on motorsport safety related matters, and have been delivered by guest speakers such as Max Mosley and Ross Brawn. Watkins himself delivered the inaugural lecture and again in 2007. Watkins wrote or co authored a number of books on racing safety, including Life at the Limit: Triumph and Tragedy in Formula One.
Жеке өмір
Уоткинстің Сид пен Алистер есімді екі ұлы және Джессика мен Марта есімді екі қызы болды. Ол үшінші әйелі Сьюзаннан Мэтью мен Антоний есімді екі өгей ұлының әкесі болды. Сьюзан – биограф және тарихшы. Ол сигаретке тартып, виски ішуге және балық аулауға құмар еді. Оның үлкен ұлы Сид Саутгемптон қалалық ауруханасында балалар дәрігері-консультанты болды. Екінші ұлы Алистер бұрынғы БАҚ өкілі, FIA және Kirch Media ұйымдарында жұмыс істеді, сондай-ақ British American Racing компаниясының маркетинг директоры қызметін атқарды. Өгей ұлы Антоний Глазго қаласындағы Королева Елизавета ауруханасы мен Корольдік балалар ауруханасында кеңесші нейрохирург болып жұмыс істейді. Уоткинстің тоғыз немересі болды.
Watkins had two sons, Sid and Alistair and two daughters, Jessica and Martha. He also shared two stepsons, Matthew and Antony with his third wife Susan, a biographer and historian. He had a passion for smoking cigars, drinking whisky, and fishing. His eldest son Sid, was a Consultant Paediatrician at Southampton General Hospital. His second son, Alastair is a former Media Delegate who worked for the FIA, Kirch Media and was the marketing director for British American Racing. His stepson, Antony, is a consultant neurosurgeon at the Queen Elizabeth Hospital and the Royal Hospital for Sick Children in Glasgow. Watkins also had nine grandchildren.
Өлім және мұра
Уоткинс 2012 жылдың 12 қыркүйегінде Лондонның Король Эдуард VII ауруханасында қайтыс болды. Оның отбасы жанында болды. Формула-1-де жарысқан көптеген жүргізушілер мен спорттың басқа да көрнекті тұлғалары Уоткинске құрмет көрсетті. Уоткинс 18 қыркүйекте Шотландия шекарасына жақын жерде жекелеген рәсіммен жерленді. Содан кейін 2013 жылдың 18 қаңтарында Лондонның Сент-Мэрилебон шіркеуінде естелік қызмет өтті. Бұл қызметке Формула-1 өкілдері барлығы 200 адам қатысты. 2012 жылдың желтоқсан айында Top Gear журналы Сидті Формула-1-де адам өмірін сақтағаны үшін "Жыл адамы" деп атады. Ричард Хаммонд: "Ол автоспорттың аңызы болды, тіпті қазір де ол қайтыс болғаннан кейін өмір сақтап жатыр" деді. 2015 жылдың 15 желтоқсанында Ливерпульдегі Фазакерлидегі Уолтон орталығы NHS Foundation Trust-та Уоткинс есімімен жаңа ғимараттың ашылуына Анна, принцесса Рояль ресми түрде қатысты. Ол кісі естелік тақта мен Уоткинстің бюстін ашып, оның автоспорт пен нейрохирургияға қосқан үлесін құрметтеді.
Watkins died on 12 September 2012 at the King Edward VII Hospital in London. His family was at his bedside. Tributes to Watkins were paid by many drivers who have competed in Formula One and other figures within the sport. Watkins was buried in a private ceremony near the border of Scotland on 18 September. This was followed by a memorial service that was held at St Marylebone Parish Church in London on 18 January 2013. The service was attended by 200 people which included figures from within Formula One. In December 2012, Top Gear magazine named Sid one of "The Men of the Year 2012" for saving lives in Formula One. Richard Hammond said "He was a legend throughout motorsport, and he's still saving lives now he's gone". A new building bearing Watkins' name was officially opened by Anne, Princess Royal at The Walton Centre NHS Foundation Trust in Fazakerley, Liverpool on 15 December 2015. Her Royal Highness unveiled a commemorative plaque and a bust of Watkins in honour of his contributions to both motorsport and neurosurgery.