Кіріспе
Біздің заманымыздан бұрын VI ғасырдың Магна Грекияның Кротон қаласынан шыққан күрескер Мило немесе Кротондық Милон (б.з.б. VI ғасырдың соңы) – ежегіт грек споршысы, Грек колониясы Кротонның тумасы. Ол алты рет Олимпиада жеңімпазы атанды: б.з.б. 540 жылы 60-шы Олимпиадада ұлдар күресінен бір рет, ал 62-ден 66-шы Олимпиадалар аралығында бес рет күрес чемпионы болды. Мило олимпиадалық спортшының қалыпты ең жақсы кезеңінен әлдеқайда кейін де жарысқа қатысып тұрды; 67-ші Олимпиадаға қарай ол 40 жастан асып кеткен еді. Ол сондай-ақ Пифия ойындарының көптеген додаларына қатысты. Оның тарихи тұлға екенін Аристотель, Паусания, Цицерон, Геродот, Витрувий, Эпиктет және Суда авторы сияқты көптеген классикалық авторлар куәландырды, бірақ оның айналасында көптеген аңызбарлар бар. Диодор Сицилиялық өзінің тарихында Милоның Пифагордың шәкірті болғанын, сондай-ақ 511 жылы Олимпиадалық гүлдерін тағып, арыстан терісін киіп, тоқмақ ұстаған Геракл сияқты киініп, Сибариттерді жеңген Кротон армиясына басшылық еткенін жазды. Осыдан кейін Сибариттер үш жүз мыңдық армиямен шайқасқа шықты. Кротондықтардың саны жүз мың ғана болды, оларға күрескер Мило басшылық етті, ол шайқастың басында өзіне қарсы тұрған қанатты жеңіске бұрып жіберді: өйткені ол жеңілмейтін күшке ие болды, оның күшіне сай батылдығы да жоғары еді, және ол алты рет Олимпиада ойындарында жеңіске жеткен еді; ол күресін бастағанда Олимпиадалық гүлдермен тәж киген, (Геракл сияқты) арыстан терісі мен тоқмақ ұстаған; соңында ол толық жеңіске жетті, және осыдан кейін оның отандастары оны зор құрметпен қабылдады. Милоның өлімі кеш итальяндық Ренессанс мүсіншілігінде танымал сюжетке айналды, ол 1900 жылға дейін жалғасты, мүсіншіге драмалық анатомиялық позада өнер шеберлігін көрсетуге мүмкіндік берді. Бұл Лаокон мен оның ұлдарының римдік тобының ықшамдалған нұсқасы болды.
Milo or Milon of Croton (late 6th century BC) was a famous ancient Greek athlete from the Greek colony of Croton in Magna Graecia. He was a six time Olympic victor; once for boys wrestling in 540 BC at the 60th Olympics, and five time wrestling champion at the 62nd through 66th Olympiads. Milo kept on competing, even well after what would have been considered a normal Olympic athlete's prime; by the 67th Olympiad, he would have been over 40 years of age. He also attended many of the Pythian Games. His historicity is attested by many classical authors, among them Aristotle, Pausanias, Cicero, Herodotus, Vitruvius, Epictetus, and the author of the Suda, but there are many legendary stories surrounding him. Diodorus Siculus wrote in his history that Milo was a follower of Pythagoras and also that he commanded the Crotonian army which defeated the Sybarites in 511 BC, while wearing his Olympic wreaths and dressed like Hercules in a lion's skin and carrying a club. Hereupon the Sybarites took the field with an army of three hundred thousand men. The Crotonians had but an hundred thousand, which were commanded by Milo the wrestler, who at the first onset put to flight that wing of the army which was opposite to him: for he was of invincible strength, and had courage answerable to his strength, and had been six times victor at the olympic games; when he began his fight, he was crowned with olympic wreaths, wearing (like Hercules) a lion's skin and a club; at last he gained an absolute victory, and thereupon was much admired by his countrymen. Milo's death became a popular subject in art in late Italian Renaissance sculpture, continuing to around 1900, allowing the sculptor to show his skill in a dramatic anatomical pose. It was a more compact equivalent of the Roman group of Laocoön and His Sons.
Қуаттың жетістіктері
Ежелгі деректер мен аңыздар оның күш-қуатын көрсетуден үлкен ләззат алғандығын айтады. Ол бірнеше тәжірибелер көрсеткен: ол қолын созып, саусақтарын жайып, адамдарды кішкентай саусағын бүгіп көруге шақырды. Ол майланған темір дискіге тұрып, оны итеріп түсіруге шақырды. Ол бір қолына анар ұстап, басқалардан оны тартып алуға шақырды. Ешкім де оны ала алмады, және ол жемісті қатты ұстағанына қарамастан, ол зақымдалған жоқ. Ол Олимпиадаға дейінгі жылдары күн сайын жаңа туған бұзауды арқасында көтеріп жаттығу жасады. Олимпиада басталған кезде ол төрт жасар сиырды арқасында көтеріп алып жүрді. Ол толық бойы жеткен сиырды стадион бойына көтеріп, содан соң сойып, қуырып жеді.
He would hold his arm out, with fingers outstretched, and challenge people to attempt to bend his little finger. He would stand on a greased iron disk and challenge people to push him off of it. He would hold a pomegranate in one hand, and challenge others to take it from him. Nobody ever could, and despite him holding the fruit very tightly, it was never damaged. He would train in the off years by carrying a newborn calf on his back every day until the Olympics took place. By the time the events were to take place, he was carrying a four year old cow on his back. He carried the full grown cow the length of the stadium, then proceeded to kill, roast, and eat it.
Өлім
Аңыз бойынша, мұндай қаһармандық оның өліміне себеп болды. Оның күшін сынаған соңғы жағдай, ол елді аралап жүргенде, бір шаруаның балға мен көмекші құралдармен бір бөлік ағашты жаруға тырысып бағанынан келгенде болды. Майло қуанып, шаруаға ешқандай құралсыз, тек өзінің күшімен ағашты жаруға рұқсат сұрады. Шаруа Майлоның ұсынысына риза болып, Майло жұмыс істеп жатқанда тамақ әкелуге кетті. Майло дереу шаруаның қаққан жеріне саусақтарын тығып, ағашты жұлып алуға тырысты. Ол ағашты ашқанда, көмекші құралдар құлап, Майлоның саусақтары ішке қысылып қалды. Ағашты ашық ұстап тұрған құралдар болмағандықтан, Майло тырысқан сайын саусақтарын босата алмады. Ол шаруаның тамақпен оралып келуін сол жерде күтті. Аңыз бойынша, содан кейін қасқырлар немесе арыстан Майлоның жағдайын пайдаланып, оған шабуыл жасады.