Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс СС генералы (1902–1977)
German SS general (1902–1977)
Бруно Стрекенбах (7 ақпан 1902 – 28 қазан 1977) – нацистік кезеңдегі неміс СС шенеунігі. Ол Рейх қауіпсіздік бас басқармасының (РСХА) әкімшілік және кадрлар бөлімінің бастығы болды. Стрекенбах Einsatzgruppen деп аталатын нацистік мобильді өлтіру жасақтары жасаған мыңдаған адамды өлтіруге жауапты болды.
Bruno Streckenbach (7 February 1902 – 28 October 1977) was a German SS functionary during the Nazi era. He was the head of Administration and Personnel Department of the Reich Security Main Office (RSHA). Streckenbach was responsible for many thousands of murders committed by Nazi mobile killing squads known as Einsatzgruppen.
Алғашқы жылдар
Бруно Стрекенбах 1902 жылдың 7 ақпанында Германияның Гамбург қаласында дүниеге келді. Оның ең жоғары білімі гимназия болды, ол 1918 жылдың сәуір айында Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия армиясына өз еркімен тіркелді. Жақын әріптестері Эрвин Шульц және Генрих Гиммлер сияқты, ол 1918 жылдың қарашасындағы қару тоқтату салдарынан майданның алдыңғы қатарында қызмет етпеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, ол 1920 жылғы Капп төңкерісіне қатысқан Бахренфельд еріктілер корпусының белсенді мүшесі болды. Ол көтерме саудамен айналысты, жарнама саласында тәжірибе жинады, радио редакторы болып жұмыс істеді, сондай-ақ жергілікті кеңсе директоры болып бекінуге тырысты.
Bruno Streckenbach was born in Hamburg, Germany on 7 February 1902. His highest education was Gymnasium, which he left in April 1918 to voluntarily report to the German Army during World War I. Just like his close colleagues Erwin Schulz and Heinrich Himmler, he never served on the front lines of the battlefield due to the ceasefire that took place in November 1918. After the end of the First World War, he was an active member of the Freikorps Bahrenfeld, which took part in the 1920 Kapp Putsch. He was employed as a wholesale merchant, tried his hand at advertising, being a radio editor and also trying to establish himself as the director of a local office.
1933 жылы нацистер билікті басып алды
1933 жыл СС және полиция офицерлері болатындар үшін маңызды жыл болды. Көпшілік дауыс бергеннен кейін, нацистер толық билікті қолға алды. Саяси қарсыластар мен еврейлерге қарсы қуғын-сүргін күшейді, сондай-ақ қатыгездікпен шабуылдау, эпизодтық кісі өлтірулер мен өртке салу оқиғалары да көбейді. Осы билікті басып алу кезінде РСХА-ның болашақ басшыларына партиядағы алғашқы лауазымдар берілді. 1933 жылға дейін болашақ RSHA басшыларының төрттен бірінен астамы өздерінің туған қалаларында полиция офицерлері болған. 1933 жылы осы адамдардың үштен екісіне жуығы өз қалаларында саяси полиция лауазымына тағайындалды немесе Гестапо кеңсесінің бөлігі ретінде Берлинге жіберілді. Штрекенбахтың өзі 1931 жылдың 31 тамызында Гамбургтегі СС Штурмбаннерінің басшысы ретінде полицияға келді. Штрекенбахтың Гамбургтегі гестапоның бастығы ретінде тағайындалуы «кәсіби сабақтастықтың үстүрттілігін» көрсетеді – көптеген үміткерлердің біліктілігінің жетіспеуін көрсетеді, кейбір тарихшылардың пікірінше, бұл нацистік партияның билікті басып алуын сипаттайды. Бұл жас, радикалды оңшылдар көп жылдар бойы шеттетілген еді, бірақ нацистердің билікке келуімен оларға радикалды және зорлық-зомбылық көзқарастарын сақтап, тіпті осындай мінез-құлықты ынталандыруға мүмкіндік берілді. Тарихшы Брэдли Смит нацистердің билікті басып алуы осы жас жігіттерге, соның ішінде Бруно Стрекенбахқа, радикализмін ұстанатын және оны күшейтетін мансапты ұсынды, сондай-ақ осы уақытқа дейін мансабында ала алмаған кәсіби жетістіктерді қамтамасыз етті деп мәлімдейді. Эйнзатцгруппалар Польшадағы неміс билігі мен оккупациялық билігін террор арқылы қамтамасыз етуге, этникалық тазалау және Lebensraum идеологиясын оккупацияланған аумақтан депортация және жаппай өлім жазаларын арқылы ілгерілетуге жауапты болды. Эйнзатцгруппалардың саны Wehrmacht әскерлерінің бөлімдеріне сәйкес келді. Берлиндегі Sicherheitspolizei (SiPo; Қауіпсіздік полициясы) басшылары Эйнзатцгруппа кеңселерінің басшыларын өте мұқият таңдады, олардың көпшілігі бұрынғы SD мүшелері немесе басшылары болды. Эйнзатцгруппа мүшелері – әр Эйнзатцгруппаға 500 адам – бес бөлімнің орналасқан жеріне жақын жергілікті СС және полиция бөлімдерінен алынды. Польшада болған кезінде ол нацистік қарсыластардың барлығын жою үшін шешімділікпен және аяусыз күрескен аяусыз басшы ретінде танылды. Тарихшы Майкл Вилдт Стрекенбахтың Гамбургтегі гестапо бастығы болған кезінен Польшадағы Эйнзатцгруппа I басшысы болған алғашқы айларында радикализмінің белсенділігі күрт өскенін айтады. Вилдт тұтқындау, зорлық-зомбылық, шабуыл және түрмедегілерді өлтіруден үлкен топтарды жоюға дейінгі жауапкершіліктің өзгеруін атап өтті. Расалық негіздемеден гөрі, Вилдт Стрекенбахтың Эйнзатцгруппа I басшысы болған алғашқы айларында осы лауазымға дейін ойластырылмаған кісі өлтіру идеологиясына ұласқанын болжайды. Стрекенбах персонал және әкімшілік кеңсе басшыларына дайындыққа қатысты кеңес берді. 1941 жылдың мамыр айында Стрекенбах Берлин Шарлоттенбергтегі қауіпсіздік полициясының басшылық мектебіндегі әріптесі Эрвин Шульцке оның адамдарын қылмыстық полиция инспекторлары ретінде дайындықты аяқтағаннан кейін орналасуға дайындалуға шақырды. Стрекенбах оларды Претцшке жіберді, онда олар Эйнзатцкоммандо басшылығын қабылдауға тиіс болды. 1973 жылдың 30 маусымында кем дегенде миллион адамды өлтіргені үшін айыптау актісі қойылды. Сол кезде жүрек ауруынан зардап шеккен Стрекенбах сот процесі оның денсаулығына тигізетін салдарға қарамастан, сотқа қатыса алмайтынын мәлімдеді. 1974 жылдың 20 қыркүйегінде Ханза апелляциялық соты сот процесінің басталуын белгісіз мерзімге кейінге қалдыратын диагнозды растады. Бруно Стрекенбах нацистік режимдегі рөлі үшін жауапкершілікке тартылмады. 1977 жылдың 28 қазанында Германияның Гамбург қаласында қайтыс болды.
1933 was a huge year for many soon to be SS and police officers. After having the majority vote, the Nazis seized full power. Persecution against political opponents and Jews increased, as did incidence of brutal assault, sporadic murder, and arson. It was during this seizure of power that many of the future leaders of the RSHA were given their first positions in the party. More than a quarter of the future RSHA leaders had already been police officers in their respective home towns before 1933. In 1933, almost two thirds of these men were given political police positions in their towns or cities, or sent to Berlin as a part of the Gestapo Office. Streckenbach himself only entered the police force on 31 August 1931 as the leader of the SS Sturmbanner in Hamburg, Streckenbach's placement as chief of the Gestapo in Hamburg illustrates the “superficiality of professional continuity” – referring to the lack of qualifications many candidates possessed – as some historians characterize the Nazi Party's seizure of power. For years, these young radical right wing militants had been marginalized, but with the rise of the Nazis, they were now given the chance to pursue a career which preserved their radical and violent worldviews, and indeed encouraged such behaviour. Historian Bradley Smith argues that the Nazi seizure of power offered these young men, including Bruno Streckenbach, a career which abided by and even enhanced their radicalism, and provided professional advancements which they had failed to receive in their careers up to this point. The Einsatzgruppen were in charge of securing German power and occupational authority in Poland through terror, furthering the ideology of ethnic cleansing and Lebensraum via deportations out of the occupied territory and mass executions within. The number of Einsatzgruppen corresponded to the Wehrmacht army units deployed. The leaders of the Sicherheitspolizei (SiPo; Security Police) in Berlin selected the office heads of the Einsatzgruppen very carefully, most of them being prior SD members or leaders. The members of the Einsatzgruppen— 500 men per Einsatzgruppe— were taken from local SS and police stations near the five units’ locations. During his time in Poland, he had earned a reputation as the ruthless chief, who fought with such determination and mercilessness to eradicate any, and all, Nazi opponents. Historian Michael Wildt suggests a stark increase in the activation of Streckenbach's radicalness from his time as a Gestapo chief in Hamburg to his first few months as the head of Einsatzgruppe I in Poland. Wildt notes the difference in responsibilities, going from arrests, abuses, assaults and killings of prisoners to the mindset of extermination of large groups of people. More than just a racial justification, Wildt suggests that Streckenbach's first few months as head of Einsatzgruppe I escalated into a murderous ideology that was inconceivable before this position. Streckenbach had commissioned the Personnel and Administration Office Leaders, advising them to prepare for deployment. In May 1941, Streckenbach called on his long time colleague Erwin Schulz to prepare his men in the Leadership School of the Security Police in Berlin Charlottenberg for deployment after just having completed their training as Criminal Police inspectors. Streckenbach sent them to Pretzsch, where they were to assume leadership status of the Einsatzkommando. On 30 June 1973, a bill of indictment for the murder of at least a million people was brought. Streckenbach, who was suffering from serious heart disease at the time, claimed ineligibility notwithstanding the strains a trial might place on his health. On 20 September 1974, the Hanseatic Appellate Court confirmed a diagnosis postponing trial commencement indefinitely. Bruno Streckenbach never had to answer for his part in the Nazi regime. He died on 28 October 1977 in Hamburg, Germany.