Кіріспе

Құс түрлері

Кейп бүркіті (Gyps coprotheres), сондай-ақ Кейп гриффоны және Колбе бүркіті деп те аталады, Accipitridae тұқымдасына жататын Ескі әлемнің бүркіті. Ол Оңтүстік Африкаға ендемик және негізінен Оңтүстік Африка, Лесото, Ботсвана және Солтүстік Намибияның кейбір бөліктерінде мекендейді. Ол жартастарға ұя салып, жылына бір жұмыртқа салады. 2015 жылы ол IUCN Қызыл тізімінде жойылып бара жатқан түр ретінде тіркелген, бірақ 2021 жылы кейбір популяциялардың өсуіне және 2016 жылдан бері тұрақталғанына байланысты қауіпті түрге жатқызылды. Ересек бүркіттердің орташа ұзындығы шамамен алғанда, қанаттарының аралық кеңдігі және дене салмағы құрайды. Мойныңтың төменгі жағындағы екі ірі, қалың терілі бөлік, аққұйрықты бүркіттерде де кездеседі, температура сенсорлары ретінде жұмыс істейді деп саналады және жылу ағындарының бар-жоғын анықтауға көмектеседі. Бұл түр Африкадағы ең ірі жыртқыштардың бірі болып табылады, лаппетті бүркітпен қатар. Орташа дене салмағы шамамен болса да, сырт көрінісіне қарамастан, жабайы лаппетті бүркіттерден салмағы ауыр болып көрінеді және Африкаға тән ең ірі ұшатын құстардың арасында үлкен ақ пеликан мен кори бастард сияқты бірнеше түрмен ғана бәсекелеседі. Гималай гриффоны мен киізқұйрықты гриффонынан кейін, Кейп бүркіті орташа есеп бойынша Ескі әлемнің үшінші ірі гриффоны болып табылады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Кейп бүркіті Ботсвана, Лесото, Мозамбик және Оңтүстік Африкада тұрақты мекендейді және көбейеді, бірақ Конго Демократиялық Республикасы мен Замбияда кездейсоқ кездеседі. Ол Ангола, Намибия, Зимбабве және Эсватиниде де таралған, бірақ онда көбеймейді.

Өсіру

Ол әдетте тауларда немесе оның жанындағы жартастарда көбейіп, қоныстанады, және теңіз деңгейінен жоғары биіктікте кездесетіні тіркелген. Намибияда зерттелген жекелеген құстардың қоныстану аймағы құрады. Сондай-ақ, олардың туған жеріне көбейіп оралуға бейім екеніне сеніледі. Оңтүстік Африканың Шығыс Кейп провинциясындағы Colleywobbles Vulture Colony-де ұядан ұшып шыққан жас құстардың орташа тәуелділік мерзімі 101 күн болды, және осы кезеңнен кейін ұядан қашықтық артты, себебі жас құстар ата-аналарынан тәуелсіздік алды. Олар көбейтілуін жалғастырса да, кейбір популяциялардың азайғаны анықталды. Магалиесбергтегі Робертс фермасы 2013 жылы көбейту орны ретінде қолданыстан шығарылды.

Қорғау және қауіптер

Кейп бүркіті 1980 жылдан бері, яғни алғаш рет қатер астындағы түрлерге жатқызылғаннан бері тұрақты түрде азайып келеді. 1992 мен 2007 жылдар аралығында Оңтүстік Африкада ғана осы түрдің саны 60-70 пайызға төмендеді. 2019 жылдың 20 маусымында Ботсвананың солтүстігінде 468 аққұйрықты, 17 ақбас, 28 қалпақты, 14 лаппетті және 10 кейп бүркітінің, сондай-ақ 2 қоңыр құбыланның өліктері табылды. Барлығы 537 құс болды. Браконьерлердің улаған 3 пілдің етін жеп өлген болулары күдікті, мүмкін браконьерлер құстардың өлі жануарларды анықтауға көмектесетінін ескере отырып, оларды байқамау үшін осылай істеген. Климаттың өзгеруі эндемикалық түрлерге қауіп тудырып, жоғары температура мен жаһандық жылыну нәтижесінде популяциясы азайды. Құстарды қорғауды күшейту үшін заңдарды өзгерту қажет, өйткені Оңтүстік Африкадағы көптеген заңдар провинциялық деңгейде ғана іске асырылады. Барлық бүркіт түрлеріне "Арнайы қорғалатын" мәртебе берілсе, олардың санының өсуіне көмектесуге болады.

Адам мен жануарлар арасындағы қақтығыс

Адам мен жануарлар арасындағы қақтығыстарды шешу қажеттілігі әлі де бар, фермерлер уланудың салдары туралы хабардар етілуі керек. 2015 жылы Намибияда ауыл шаруашылығымен айналысатындардың 1,7%-ы у қолданғанын мойындады. Кенияда фермерлердің 20%-дан астамы жыртқыштарды жою үшін у қолданды және олар Кенияның жабайы табиғат заңнамасынан хабарсыз болды. Содан кейін улануды азайту мақсатында ақпараттық науқандар жүргізу ұсынылды. Бұған қоса, заңнама сияқты жоғарыдан төменге қарайғы және қоршаулар немесе өтемақы сияқты төменнен жоғарыға қарайғы шаралардың үйлесімі осы мәселенің шешілуіне көмектеседі деп күтілуде.