Кіріспе
Португалиялық гитарист және композитор (1925–2004) 1=музыкант Карлос Паредес (ˈkaɾluʃ pɐˈɾeðɨʃ; 16 ақпан 1925 – 23 шілде 2004) – виртуоз португалдық гитарист және композитор. Ол барлық уақыттағы португал гитарасының ең ұлы орындаушыларының бірі саналады. Португалияның Коимбра қаласында, гитарада ойнау дәстүрі бар отбасында дүниеге келген ол португал гитарасын әкесі Артур Паредестен үйренген. Ол кино және театр үшін көптеген саундтректер жазған, мысалы, 1963 жылғы «Os Verdes Anos» португалдық фильміне саундтрек, онда оның танымал «Canção Verde Anos» шығармасы бар. Ол жеке орындаушы ретінде бірнеше жазуды шығарды және әлемнің көптеген елдерінде өнер көрсетті. Музыкалық мансабынан басқа, Паредес өмірінің көп бөлігінде мемлекеттік қызметте жұмыс істеді. 1958 жылы Португалияның диктаторлық «Estado Novo» режимі кезінде ол Португалия Коммунистік партиясына қосылғаны үшін, сол кезде заңсыз ұйым болғандықтан, 18 айға түрмеге қамалды.
1=the musician
Carlos Paredes (ˈkaɾluʃ pɐˈɾeðɨʃ; 16 February 1925 – 23 July 2004) was a virtuoso Portuguese guitar player and composer. He is regarded as one of the greatest players of Portuguese guitar of all time. Born in Coimbra, Portugal, in a family with a long tradition of guitar playing, he was taught to play the Portuguese guitar by his father, Artur Paredes. He composed numerous soundtracks for cinema and theatre, such as the soundtrack for the Portuguese film Os Verdes Anos (1963), which contains his famous piece "Canção Verde Anos". He released several recordings as a solo artist and performed in numerous countries worldwide. Besides his music career, Paredes also worked in the public service for most of his life. In 1958, during Portugal's dictatorial Estado Novo regime, he was imprisoned for 18 months for joining the Portuguese Communist Party, at the time an illegal organization.
Ерте өмір
Карлос Паредес 1925 жылғы 16 ақпанда Коимбрада дүниеге келген. Оның әкесі Артур Паредес, Коимбрадан шыққан португал гитарасының белгілі орындаушысы. Оның әкесінің әкесі Гонсало Паредес, үлкен ағасы Мануэль Паредес және үлкен атасы Антонио Паредес де гитарада ойнаған. 1934 жылы, 9 жасында Паредес отбасымен Лиссабонға көшіп келді. Бастауыш білімін Жоао де Деус мектебінде алды, содан кейін Пасос Мануэль лицейіне түсті. Лицейде оқып жүргенде скрипка мен фортепиано сабақтарын алды. 1943 жылы ол Instituto Superior Técnico-да химиялық-өнеркәсіптік инженерия курсына қабылданды, бірақ бір жыл ғана оқыды. Ол 4 жасында әкесінен гитара тартып үйренуді бастады. 9 жасында әкесінің концерттерінде гитарамен сүйемелдеді. 14 жасында Карлос пен Артур Паредес Португалияның ұлттық радио хабарларын таратушы Emissora Nacional de Radiodifusão арнасында апта сайынғы хабар таратуға қатыса бастады, бұл хабарды Артур Паредес өзі құрған. Кейбір деректерге сәйкес, түрмедегілер Паредес есінен жаңылыпты деп ойлаған, өйткені ол шын мәнінде шығарма жазып жатқанда, гитарада ойнаймын деп қимылдап жүрген. Түрмеден босатылғаннан кейін ол ауруханадағы жұмысынан шеттетіліп, бірнеше жыл медициналық насихат өкілі болып жұмыс істеді.
1950 және 1960 жылдар
Паредестің алғашқы шығармасы 1957 жылы жарық көрген, өзімен аттас EP болды. 1968 жылы ол үш EP шығарды: Porto Santo, Divertimento және Ré минорындағы вариациялар.
1970 жылдар
1970 жылы ол Сесилия де Меломен бірлесіп "Meu País" альбомын шығарды. 1971 жылы ол өзінің екінші жеке альбомын, "Movimento Perpétuo" шығарды.
1980 жылдар
1982 жылы оның "Danças Para Uma Guitarra" туындысы Васко Велленкамп Гульбенкян балеті үшін хореографияланды. 1986 жылы португалдық композитор Антонио Викторино де Алмейдамен бірлесіп "Invenções Livres" альбомын шығарды. 1987 жылы ол "Espelho de Sons" атты жаңа жеке альбомын шығарды, ол Португалияның апталық альбом тізімінде 3-орынға ие болды. Сондай-ақ, 1993 жылғы жазбалардан құралған "Canção para Titi" (2000) альбомын шығарды.
Ауру және өлім
1993 жылдың желтоқсан айында Паредеске миелопатия диагнозы қойылды. Бұл ауру Паредесті гитарада ойнауын тоқтатуға мәжбүр етті, соның салдарынан ол музыканттық карьерасын аяқтады. Өліміне дейін ол Лиссабондағы Кампу-де-Оурикедегі Fundação Lar Nossa Senhora da Saúde мекемесінде жатты. Паредес 2004 жылдың 23 шілдесінде Лиссабонда қайтыс болды. Оның қазасына байланысты Португалия үкіметі оның құрметіне бір күндік ұлттық аза тұруды жариялады. Ол Лиссабондағы Празерес зиратында жерленген.
Жеке өмір
Карлос Паредес екі рет үйленген. 1960 жылы ол Ана Мария Наполеон Франкоға үйленді. Екінші әйелі – Сесилия де Мело. Оны білген адамдар оның қарапайымдылығын еске алады. Ол тек музыканттық қызметтен ғана ақша табудан бас тартып, 61 жасқа дейін Сан-Жозе ауруханасының рентгендік архивінде жұмыс істеді, себебі ол "музыканы өмірлік күнкөріс үшін тым жақсы көретінін" айтқан. Оны көбінесе "Португалиялық гитара шебері" деп атайды (Португалия: O mestre da guitarra portuguesa). Белгілі фадо әншісі Амалия Родригес Паредесті "Жеронимдер монастыры сияқты ұлттық құндылық" деді. 2003 жылдан бері Вила-Франка-де-Шира муниципалитетінің Португалия музыканттарына табыс ететін Карлос Паредес сыйлығы оның құрметіне аталған.