Кіріспе

Батыс-орталық Африканың ағаштарда тіршілік ететін приматы.

Потолар – Lorisidae тұқымдасының Perodicticus туысына жататын үш түрлі жартылай маймыл. Африканың кейбір ағылшын тілінде сөйлейтін аймақтарында оларды «ұйқылы-ұйқылы» деп атайды.

Этимология

"Потто" деген жалпы атау, ықтималы бар, Wolof тіліндегі "pata" (құйрығы жоқ маймыл) сөзінен шыққан. "Perodicticus" туыстық атауы грек тіліндегі πηρός (pērós, ‘мүгедеу’) және δεικτικός (deiktikós, "көрсетуге/нұсқау беруге қабілетті", салыстырыңыз: δείκτης, deíktēs, ‘балаң саусақ’) сөздерінен құралған. Бұл, мүгедеу болғандай көрінетін, қалың балаң саусақтың ерекшелігін білдіреді.

Сипаттама

Ұзындығы 30–39 см, құйрығы қысқа (3–10 см) және салмағы әртүрлі болады. Мойнында төрттен алтыға дейін төменгі түйіршіктер немесе өскіндер болады, олар созылған омыртқаларын жауып тұрады, омыртқалардың ұштары өткір болып, теріге жақын тігіп тұрады; бұл өскіндер қорғану үшін қолданылады. Олар түнгі жануарлар және ағаштарда тіршілік етеді, күндіз жапырақтарда ұйықтап, көбінесе ағаштан түспейді.

Мінез-құлық және экология

Попоттар баяу және сақтықпен қозғалады, әрқашан кем дегенде екі мүшесімен бір тармаққа міцкеп тұрады. Олар тыныш болып, жасырын қозғалыстар арқылы жыртқыштардан сақталады. Ең көп естілетін дыбыс – анасы мен баласы арасында қолданылатын жоғары тонды "цик" дауысы. Асқазан ішіндегілерді зерттеу нәтижесінде поптоның рационының шамамен 65% жемістерден, 21% ағаш шырынынан және 10% жәндіктерден тұратыны анықталды. Поптолардың үлкен аумақтары бар, оларды несеп және бездік секреция арқылы белгілейді. Бір жыныстағы бұзып кіргендерге қатысты қатаң шаралар қолданылады, әр еркектің аумағы көбінесе екі немесе одан да көп аналықтардың аумағымен жапсалады. Аналықтары өз аумақтарының бір бөлігін қыздарына сыйлайды, ал ұлдары жетілгеннен кейін аналықтарының аумағын тастап кетеді. Шамамен 193–205 күндік жүктілік мерзімінен кейін аналық әдетте бір жасқа туады, бірақ егіздер де кездеседі. Жаңа туған балалар алдымен анасының құрсағына жабысады, бірақ кейін анасы оларды арқасына мінгізеді. Тамақ іздеу кезінде анасы жас балаларын жапырақтардың арасына жасыра алады. Шамамен алты айдан кейін олар емшекten айырылады, ал шамамен 18 айдан кейін толыққанды жетіледі. Олар кейде Африкалық пальма циветтерінің шабуылына ұшырайды, бірақ Африкалық пальма циветтері негізінен жеміс жейтін жануарлар.

Танымдық және әлеуметтік мінез-құлық

1964 жылы стрепсириндік танымды зерттеу барысында құрттар бейтаныс заттарды зерттеп, олармен әрекеттесетіні байқалды, бірақ бұл заттардың ішіне тамақ салынған кезде ғана. Олар лорилер мен кіші бұталы түйіншелерге қарағанда көбірек қызығушылық танытты, бірақ лемурлардан кем. Йель университетінің биологы Урсула Коугилл бірнеше онжылдық бойы алты құртты тұтқында ұстағанда, олардың өзара көмектесуге бейім екенін анықтады. Тұтқындағы құрттардың ауру жолдастарымен уақыт өткізгені және болмаған жолдастарына тамақ жинап сақтағаны көрінді. Дегенмен, осы мінез-құлықтың жабайы табиғатта кездесетініне ешқандай нақты дәлел жоқ.