Кіріспе
Корольдік теңіз флотының алғашқы британдық жобаланған HMS A1 суасты кемесі Корольдік теңіз флотының алғашқы британдық жобаланған суасты кемесі болды және олардың алғашқы қаза тапқан құрбандарына айналды. Ол алғашқы британдық суасты кемелерінің жетекші кемесі және бір ғана алдыңғы торпедалық түтігі бар жалғыз кеме болды. Ол екі рет батып кетті: алғаш рет 1904 жылы, барлық экипажымен бірге суастында қалды, бірақ кейін құтқарылды. 1911 жылы ол қайтадан батып кетті, бұл жолы кемеде адам болған жоқ. 1989 жылы кеме табылған, ал 1998 жылы "Құлаған кемелерді қорғау туралы заңға" сәйкес қорғалатын кеме ретінде тағайындалды. Кеме Англия тарихи мұражайларының басқаруындағы қорғалатын кеме болып табылады.
HMS A1 was the Royal Navy's first British designed submarine, and their first to suffer fatal casualties. She was the lead ship of the first British s and the only one to have a single bow torpedo tube. She was actually sunk twice: first in 1904 when she became the first submarine casualty, with the loss of all hands; however, she was recovered, but sank again in 1911, this time when she was unmanned. The wreck was discovered in 1989 and was designated under the Protection of Wrecks Act in 1998. The wreck is a Protected Wreck managed by Historic England.
Дизайн және құрылыс
Ол Корольдік теңіз күштерінің "Голланд" типіндегі бес қайығынан 40 футқа (12 метрге) ұзын, жақсартылған нұсқасы болды. Кейінгі А класты қайықтар одан да ірілеу болды және бірнеше жағынан одан өзгешеленді. Оның класындағы барлық қайықтар сияқты, ол Викерс, Барроу-ин-Фурнесс қаласында салынды. Құрылысы 1902 жылдың 19 ақпанында басталды және 1902 жылдың 9 шілдесінде суға түсірілді. Ауладан шығар алдында сутек жарылысы болды.
Жарақат, қалпына келтіру, жоғалту және қайта табу
Ол 1904 жылғы 18 наурызда "Солент" суларында қорғалған крейсерге жаттығу шабуылын жүргізу кезінде, "SS Berwick Castle" почталық кемесінің оң жақ басқару мұнарасына соғылып, апатты түрде батып кетті. Кеме тек 12 метр тереңдікте суға батып, суға толып, экипаждың барлығы мерт болды. Осы оқиғаның салдарынан, Корольдік теңіз күштерінің барлық келесі суасты кемелері басқару мұнарасының төменгі бөлігіне су өткізбейтін люкпен жабдықталды. 1904 жылғы 18 сәуірде кеме қайта көтеріліп, жөнделіп, қайтадан қызметке кірді. 1910 жылғы тамыздағы бензин жарылысынан кейін, ол Адмиралтействоның суасты кемелерге қарсы комитетінің сынақ алаңына айналдырылды. Бір жыл өткен соң, кеме автоматты жүйемен су астында, басқарылмай жүрген кезде жоғалып кетті. Ол кезде кеменің қайда батқаны белгілі болғанымен, оны табуға жасалған барлық әрекеттер сәтсіз аяқталды. 1989 жылға дейін кеменің қираған қалдықтары табылған жоқ. Жергілікті балықшы Браклшем шығанағында, шамамен 8 км (5 миль) қашықтықта оны тапты. Кеменің батқанда ішінара ғана суға толғаны және оның ішінара жүзу қабілеті салдарынан, қираған қалдықтары күшті жергілікті ағыстармен қозғалған болуы мүмкін. Кеменің қираған қалдықтары 1998 жылғы 26 қарашада Ылғалды қорғау заңына сәйкес қорғауға алынды және 2004 жылғы 5 қазанда қорғалатын аумақты кеңейту үшін қайтадан жаңартылды.