Alta – британдық автокөлік өндірушісі, 1929 жылы құрылған. Формула-1 жарыстарына қатысқан, Connaught & HWM командаларына қозғалтқыштар жеткізген. Технологиялық жаңалықтар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық автомобиль және Формула-1 жарыс машиналарын өндірушісі
English automobile and a Formula One racing manufacturer
Alta автомобиль және инженерлік компаниясы – британдық спорттық және жарыс машиналарын өндіруші, көбінесе жай ғана Alta деп аталады. Олардың машиналары 1950 және 1952 жылдар аралығында FIA әлем чемпионатының бес жарысына қатысты, сондай-ақ осыған дейін Гран-при жарыстарында да өтеді. Олар басқа конструкторларға да қозғалтқыштарды жеткізді, ең белгілісі – Connaught және HWM командалары.
The Alta Car and Engineering Company was a British sports and racing car manufacturer, commonly known simply as Alta. Their cars contested five FIA World Championship races between 1950 and 1952, as well as Grand Prix events prior to this. They also supplied engines to a small number of other constructors, most notably the Connaught and HWM teams.
Ерте тарих
Компания инженер Джеффри Тейлор (1903–1966) тарапынан Сурбитон, Суррей қаласында құрылды және 1929 жылы алғашқы автомобильін шығарды. Alta компаниясының алғашқы көлігі 1.1 литрлік қозғалтқышпен жабдықталған спорттық автомобиль болды, оның құрамында алюминий блогы, ылғалды қаптамасы және Тейлордың өзі жобалаған білікпен жұмыс істейтін екі жоғарғы валдың кәмбэктері болды. Көлік табиғи сорумен немесе турбонаддувпен ұсынылды, сондай-ақ төрт жылдамдықты, синхронизацияланбаған немесе алдын ала таңдау беріліс қораптарының арасынан таңдау жасауға мүмкіндік берді. Бұл автомобильдер екі немесе төрт орындық ашық кузовбен жабдықталған төмен орналасқан шассиге орнатылды. Барлығы он үш дана жасалды, олардың бесеуі бүгінгі күнге дейін сақталған деп есептеледі. Бұл модель және оның кейінгі 1.5 және 2 литрлік бауырлары 1939 жылы соғыс басталғанға дейін тұрақты түрде, бірақ шектеулі санда сатылды. Ең қуатты нұсқасымен автомобиль 7 секунд ішінде 0-60 миль/сағ жылдамдыққа жете алатын. 1937 жылы компания шассиге алдыңғы тәуелсіз серпімділік жүйесін енгізді. Олар клубтық жарыстарда танымал болды, себебі оларды 1.5 литрден 2 литрге немесе керісінше оңай түрлендіруге болады, бұл шектеулі бюджеттегі жүргізушілерге екінші машина сатып алмай-ақ бірнеше сыныпқа қатысуға мүмкіндік берді. 1934 жылы Тейлор жарысқа ғана арналған алғашқы Alta көлігін жасады. Нәтижесінде жеңіл салмақты, бір орындық воютретта автомобильдері дөңгелекке көтерілу, спринт және уақыт сынақтары сияқты қысқа қашықтықтағы жарыстарда жақсы танылды. Alta компаниясының ERA модельдерімен салыстырғанда қолжетімді бағасы көптеген жаңадан бастаған жарысшылардың таңдауына айналды. Дегенмен, сенімділіктің жетіспеуі Alta компаниясын ұзақ қашықтықтағы Гран-при жарыстарынан шеттетуге себеп болды. 1937 жылы тәуелсіз алдыңғы серпімділік жүйесімен жабдықталған жаңа воютретта дизайны пайда болды. Джордж Абекассис осы дизайнмен бірнеше жарыстарда жеңіске жетті, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс оның жолын кесті. Соғыс жақындаған кезде Тейлор жаңа 8 цилиндрлі қозғалтқыш пен үшінші буын воютреттаның жобаларын жасады, бұл жолы толық тәуелсіз серпімділік жүйесімен жабдықталған. Соғысқа дейінгі соңғы автомобиль өз заманы үшін өте жетілген болып есептелді және 1939 жылдың соңында дайын болуға жақын еді. Алайда, соғыс жарияланғаннан кейін Alta компаниясының өндірістік қуаты соғысқа жұмсалды және жаңа жобалардың өндірісі тоқтатылды. 2018 жылдың ақпан айында 1936 жылғы Alta 2 Litre Sports (шасси нөмірі 64S) Bonhams Париж аукционында 345 000 евроға, сыйлық ақысымен сатылды.
The company was founded by engineer Geoffrey Taylor (1903–1966) in Surbiton, Surrey, and produced its first automobile in 1929. Alta's first vehicle was a sports car powered by a 1.1L engine, featuring an aluminium block, wet liners, and shaft driven twin overhead camshafts, which Taylor designed himself. It was offered in naturally aspirated or supercharged form giving A choice of four speed non synchromesh or pre selector gearboxes was available. These were mounted on a low slung chassis frame with open two or four seat bodies. Thirteen were made, of which five are thought to survive. This design, and its later 1.5L and 2L sister cars, sold steadily, but in limited numbers, right up to the outbreak of war in 1939. With the highest power option the car was capable of and 0–60 mph in 7 seconds. In 1937 the company introduced front independent suspension to the chassis. They became popular among club racers due to their ability to be converted easily from 1.5L to 2L or vice versa, allowing drivers on a limited budget to contest more than one class without having to buy a second car. In 1934, Taylor produced the first Alta to be designed solely for competition. The resulting light weight, off set single seat voiturette cars achieved quite a reputation in shorter events such as hill climbs, sprints, and time trials. Once again, Alta's keen pricing, in comparison to the expensive ERA models, resulted in many sales to amateur racers. However, a lack of reliability kept the Alta name out of the long distance Grand Prix events. A revised voiturette design appeared in 1937, with independent front suspension. George Abecassis had some success with this design, winning a string of events before the Second World War interrupted. As war approached, Taylor was drafting designs for a new straight 8 engine and a third generation voiturette, this time with fully independent suspension. This last prewar car was highly advanced for its time, and was very nearly complete in late 1939. However, as soon as war was declared, Alta's production capabilities were given over to the war effort, and production of the new designs was halted. In February 2018, a 1936 Alta 2 Litre Sports (chassis no. 64S) sold at Bonhams' Paris auction for 345,000€ inc. premium.
Алта қаласының дәрігері
Alta-ның шағын өлшеміне және көбінесе жол машиналарын өндіруші ретіндегі мәртебесіне қарамастан, Alta Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін жаңа Гран-при машинасын жасаған алғашқы британдық конструктор болды. Шикізаттың шектеулі болуы Тейлордың соғыс жылдарында дамытқан жобаларын өндіруге кедергі келтірмеді, ал Alta GP машинасы 1948 жылы пайда болды. Ол сондай-ақ жолға арналған спорттық автомобильдерді қайта өндіруді бастады, бірақ одан әрі дамытуға қаражат болмағандықтан, бұл модельдердің танымалдылығы тез төмендеді. 1948 жылға дейін соңғы соғысқа дейінгі Alta түрлі деңгейдегі жетістіктермен жарысқа қатысты. Alta GP машинасы соғысқа дейінгі дизайнның жетілдірілген нұсқасы болды, бірақ ол 1.5 литрлік турбокомпрессорлы қозғалтқышпен жабдықталды, ол шамамен 230 ат күшіне ие болды және соғысқа дейінгі машиналардың 4 жылдамдық алдын ала таңдау беріліс қорабын сақтап қалды. Тейлор тәуелсіз серікпелі жүйені одан әрі жетілдіріп, тіректер мен резеңке буындарды енгізді. Алғашқы машина жеке жүргізуші Джордж Абекассиске берілді, ол 1948 және 1949 жылдары осы машинамен жарысқа қатысты, бірақ тек бір рет мәреге жетті. Абекассис 1951 жылдан 1955 жылға дейін HWM командасын басқару үшін Alta қозғалтқыштарын пайдаланды. 1949 және 1950 жылдардағы GP2 және GP3 машиналарының корпусы мен берілісіне өзгерістер енгізілді, GP3 екі сатылы турбокомпрессорды да алды. Олар тапсырыс бойынша жасалып, Джеффри Кросли мен Джо Келлиге жеткізілді. Кросли 1949 жылғы Бельгия Гран-присінде GP2 машинасымен жарысты, бірақ тек жетінші орынға ие болды. 1950 жылы ол Монлери трассасында 50 миль, 50 км және 100 км қашықтыққа бірнеше жылдамдық рекордтарын орнатты. Келли көбінесе ирландиялық жарыстарға қатысты, ал оның ең жақсы нәтижесі 1952 жылғы Ольстер Трофиінде үшінші орын болды. Екі жүргізуші де өз шассилерін 1950 жылғы Ұлыбритания Гран-приіне, Формула-1 әлем чемпионатының алғашқы жарысына алып келді. Алайда, Келли мәреге жеткенімен, оның нәтижесі тіркелмеді, ал Кросли беріліс ақауына байланысты жарыстан шықты. Кейін Келли GP3 машинасына кең ауқымды өзгерістер мен жөндеу жұмыстарын жүргізіп, 1952 және 1953 жылдары оны Irish Racing Automobiles (IRA) машинасы ретінде пайдаланды. Оның ең маңызды өзгерісі – Alta қозғалтқышын Bristol қозғалтқышымен алмастыру.
Despite Alta's diminutive size, and their status as a primarily road car manufacturer, Alta was in fact the first British constructor to produce a new Grand Prix car following the end of World War II. Austerity limitations of raw materials did not stop Taylor beginning production of designs he had been developing throughout the war years, and the Alta GP car appeared in 1948. He also restarted production of the road going sports cars, although without further development funding the popularity of these models rapidly dwindled. Prior to 1948, the last pre war Alta was campaigned with varying degrees of success. The Alta GP car was a development of the pre war design, but was powered by a supercharged 1.5L engine, developing approximately 230bhp, and retained the 4 speed pre selector gearbox of the prewar cars. Taylor developed the independent suspension design further, introducing wishbones and rubber linkage bushings. The first car was supplied to privateer driver George Abecassis, who campaigned it throughout 1948 and into 1949, but only finished once. Abecassis would go on to use Alta engines to power his HWM team from 1951 to 1955. Modifications were made to the bodywork and gearchange for the subsequent 1949 and 1950 GP2 and GP3 vehicles, GP3 also gaining a two stage supercharger. Once again they were built to order, and supplied to Geoffrey Crossley and Joe Kelly respectively. Crossley took GP2 to the 1949 Belgian Grand Prix, but could only manage seventh place. In 1950 he set a number of speed records over 50 miles, 50 km and 100 km at the Montlhéry circuit. Kelly concentrated mostly on Irish races, and his best finish was third in the 1952 Ulster Trophy. Both drivers took their respective chassis to the 1950 British Grand Prix, the first ever Formula One World Championship race. However, while Kelly finished, he was unclassified; Crossley retired with a transmission fault. Kelly later carried out extensive modification and rebuilding work on GP3, running it as the Irish Racing Automobiles (IRA) car during 1952 and 1953. His most significant change was to replace the Alta engine with a Bristol unit.
Alta F2
GP дизайнының Формула 1-ге мұрагер болатын жеткілікті қаржысы болмағандықтан, Тейлор жасөспірімдер санатындағы Формула 2-ге көшуді шешті. Қозғалтқыш 1970 куб см көлемді, тік 4 цилиндрлі, табиғи сорумен жұмыс істейтін, шамамен қуатты дамытты. Өкінішке орай, Alta-ның шасси дизайны алдыңғы GP машинасына тым жақын болды, нәтижесінде суперзарядталмаған қозғалтқыштардан алынатын қуаттың айтарлықтай төмендігін ескере отырып, салмағы артық машина шықты. Тони Гейз және Гордон Уотсон F2/1 және F2/2 машиналарын Еуропа жарыстарына алып шықты, бірақ жақсы нәтижелерге жете алмады. Денис Дженкинсонның "Тарихи жарыс машиналарын" кітабында аяқталмаған GP4 машинасы F2/3-ке айналдырылған деп көрсетілгенімен, бұл дұрыс емес. GP4 шассисі Ирландиядағы Бобби Бэйрдке сатылды және ақырында Jaguar қозғалтқышы бар 2 орындық спорттық автомобильге айналды. Ол осы түрінде жарысқа қатысып, қазірге дейін Jaguar 2 орындық спорттық машинасы ретінде сақталып тұр. F2/3 өзінің алдағы машиналарынан артық сәттілікке жете алмады. F2/4 құрылысы аяқталғаннан кейін Орландо Симпсонға сатылды, ал Питер Уайтхед Alta компаниясының соңғы машинасы болатын F2/5 машинасына тапсырыс берді. Бұл F2 Alta Әлем чемпионатының Гран-при жарыстарына қатысты, алдымен 1952 жылғы Франция Гран-присінде өзі жүргізіп, содан кейін 1952 жылғы Ұлыбритания Гран-присінде оның жартылай інісі Грэм Уайтхед басқарды. Ешқайсысы да ұпай жинаған жоқ, бірақ бұл Alta атауының Формула 1-де соңғы рет пайда болуы емес еді.
Lacking the funding necessary to develop a Formula One successor to the GP design, Taylor decided to move into the junior Formula Two category. The engine produced was a 1970 cc inline 4 cylinder, naturally aspirated unit, developing around Unfortunately, Alta's own chassis design followed the preceding GP car very closely, and this resulted in an overweight car considering the greatly reduced power available from the unsupercharged motors. Tony Gaze and Gordon Watson took F2/1 and F2/2 on a tour of European races, but good results were hard to come by. Although according to Dennis Jenkinson's book Historic Racing Cars the uncompleted GP4 machine was converted and became F2/3 this was not correct and chassis GP4 was sold to Bobbie Baird in Ireland and eventually became a Jaguar engined 2 seater sportscar. It competed in this form and still exists as a Jaguar 2 seater sportscar. F2/3 was no more successful than its siblings. F2/4 followed in construction and was sold to Orlando Simpson before Peter Whitehead placed an order for what was to become the last Alta car built: F2/5. This F2 Alta was entered for World Championship Grands Prix events, first driven by himself in the 1952 French Grand Prix, and then by his half brother Graham Whitehead at the 1952 British Grand Prix. Neither run produced a points finish, but this was not to be the last time that the Alta name appeared in Formula One.
Алта - қозғалтқыш жеткізушісі
F2 қозғалтқышы шассидің ауырлығына шыдамағанмен, Питер Уайтхедтің машинасына енгізген түзетулері оның дизайнында жақсартуға мүмкіндік бар екенін көрсетті. Alta қозғалтқыштары 1949 жылдан бері HWM командасы қолданып келген, ал 1953 жылдан бастап көптеген механиктер Тейлордың жобалаған қуат агрегатын жақсы білетін болды. Питер Уайтхед F2/5 қозғалтқышын алып тастап, оны Cooper T24 шассиіне орнатып, бастама көтерді, ол 1953 жылғы Ұлыбритания Гран-приінде қатысты. Сол күні Сильверстоунға төрт Alta қозғалтқышы бар HWM машинасы да келді. HWM өткен жылы Ланс Макклиннің 1952 жылғы Сильверстоун BRDC International Trophy жарысында жеңіске жеткені арқасында Alta үшін маңызды жеңіске қол жеткізді. Келесі бірнеше жылда 1.5 л және 2.5 л Alta қозғалтқыштары көптеген британдық F1 үміткерлеріне орнатылды, олардың ең табыстылары Connaught және Cooper болды. Қозғалтқыш соңында шамамен 1959 жылы Connaught командасының тарауымен, Alta атауы Формула 1-ден мүлдем жоғалып кетті.
While the F2 engine might have been overwhelmed by the chassis' bulk, tweaks made by Peter Whitehead to the unit in his car showed that the design had tuning potential. Alta engines had already been used by the HWM team since 1949, and from 1953 many more mechanics would come to know the Taylor designed power plant. Peter Whitehead led the way by removing the engine from F2/5 and installing it into a Cooper T24 chassis, which he ran in the 1953 British Grand Prix. Also present at Silverstone that day were no fewer than four Alta powered HWM cars. HWM had, the previous year, scored what was Alta's only significant victory, when Lance Macklin won the 1952 BRDC International Trophy race at Silverstone. Over the next few years 1.5L and 2.5L Alta engines would find their way into many British built F1 hopefuls, the most successful of which were Connaught and Cooper. Ultimately the engine would prove to be capable of approximately With the collapse of Connaught in 1959, the Alta name disappeared from Formula One for good.
Арнайы нарықтағы жылдамдықты қамтамасыз ету құралдары
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Alta компаниясы қосымша жылдамдық жабдықтарын шығарды. Олардың ең танымал өнімі – Morris Minor және Morris Eight машиналарының алғашқы үлгілеріне арналған жоғары орналасқан клапанды басқару жиынтығы, олар жазық қозғалтқышпен бірге келді. Бұл 27 ат күші бар жазық қозғалтқыштың қуатын екі есеге арттыруға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, олар Austin 7 үшін жоғары сығылымды цилиндр бас жапқыларын да жасады.
After World War Two, Alta produced aftermarket speed equipment. Their best known product was an overhead valve head conversion kit for the early Morris Minor & Morris Eight, which came with a flathead engine. This allowed the 27 BHP flathead to double its power. They also made high compression cylinder heads for the Austin 7.
Жақында болған тарих
Джеффри Тейлор 1966 жылы 63 жасында қайтыс болды. 1976 жылы оның ұлы Майкл «Альта» атауын Формула Форд машинасымен қайта жаңғыртуға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Соғысқа дейінгі спорттық және бір орындық автомобильдердің бірнешесі сақталған, барлығы жеке меншікте. Бастапқыда Джордж Абекассиске тиесілі болған GP101 машинасы Фил Скрагг үшін төбеге көтерілуге арналған машина ретінде қайта құрастырылды және қазір де пайдаланылуда. F2/5 машинасы бастапқы қозғалтқышымен қайта біріктірілді және соңғы жылдары бірнеше тарихи жарыстарға қатысты, оның ішінде 1999 жылғы Гудвуд фестиваліне де қатысты.
Geoffrey Taylor died in 1966 at the age of 63. In 1976, his son Michael attempted to revive the Alta name with a Formula Ford car but was not successful. A handful of the pre war sports and single seat cars survive, all in private ownership. GP101, which was originally owned by George Abecassis, was rebuilt for Phil Scragg as a hill climb car and is still in use. F2/5 has been reunited with its original powerplant and has participated in a number of Historic race meeting in recent years, including the 1999 Goodwood Revival meeting.