Теодорик: Римнің қарсы папасы (1100-1101)

Кіріспе

Католик антипапасы 1100-1101 жылдары

Теодорик 1100 және 1101 жылдары антипапа болды, 1080 жылы Равенналық Виберттен басталган алау-дау кезеңінде, Рим папасы Григорий VII-нің артық әрекеттеріне қарсы және император Генрих IV-ті қолдады.

Өмірбаян

Теодорих туралы ең алғашқы мәлімет – 1084 жылғы 4 қарашада антипапа Климент III (Виберт) құжатына қойған қолы, онда ол S. Maria in Via Lata кардиналдық диаконы ретінде қол қояды. 1099 жылғы 29 шілдедегі хатында Климент III Теодорихті Грегорий VII-ні (1085 жылғы 25 мамырда қайтыс болған) еретик және симония жасаған деп айыптап, анафемаға ұшыратқан кардиналдардың бірі ретінде еске алады. 1098 жылы кардинал Теодорих Климент III-нің пап легаты ретінде Германия істеріне араласты. Майнц архиепископы Ротард тек антипапа Климент III-нің заңдылығын мойындамаған ғана емес, сонымен қатар 1097 жылғы 1 желтоқсанда Майнцте өткен синодқа Германия епископтарын шақырып, император Генрих пен оның антипапасына қарсы күресті. Климент архиепископты бағындыруға бірнеше рет тырысты. Біріншіден, ол Ротардты пап сотына шақырды, ол симония айыбына жауап беруге тиіс болды; ол келмеген жағдайда Теодорих пен басқа епископ оны шақырды; соңында диакон Гуго да оны шақырды. 1099 жылғы 29 шілдеде Майнц халқы Ротардқа бағынудан босатылып, оған байланысқандарға тиым салынатыны туралы ескертілді. Теодорих пап хатын жазып, куәлік етті. 1099 жылғы 18 қазанда ол Тиволиде болды, онда антипапа Климент III-нің кардинал Романусқа қолдау көрсеткен құжатына куә болды. Заңды папа Урбан II 1099 жылғы 29 шілдеде қайтыс болды, ал оның ізбасары Паскаль II 1099 жылғы 13 тамызда Сан-Клементе шіркеуінде сайланды және 1099 жылғы 14 тамызда Киелі Петір базиликасында қасиеттіленді. Антипапа Климент III сол уақытта Римнен қуылды және Римнен солтүстікке қарай 60 км (37 миль) жердегі Сивита Кастелланада 1100 жылғы 8 қыркүйекте қайтыс болды. "Annales Romani" бойынша, Клименттің жақтастары Римде түнде Киелі Петір базиликасында жасырын жиналып, Альбано епископы кардинал Теодорихты сайлап, таққа отырғызды. Бірақ ол қалада қалуға батыл болмады. Римді императордың қорғауынан бас тартуға мәжбүр болған Теодорих Папа Паскаль II-нің жақтастары тарапынан ұсталды және Римге жіберілді. Әулеттің үкімімен ол кінәлі деп танылып, бірден Салерноға жақын Сантиссима Тринита ди Кава монастырына жіберілді, онда ол монах болуға мәжбүр болды немесе "Папа Паскаль II өмірбаянына" сәйкес, шөлгеуші болды. Ол 1102 жылы Кавада қайтыс болды, монастырь криптасындағы эпитафияға сәйкес. Кейінірек Ла Кавадағы ескерткіш тақтада оны "Силвестр III" понтификалық атымен еске алады, өйткені бұрынғы Папа Силвестр III (Джованни деи Кресценци) сол кезде антипапа деп есептелді. Теодорихтың орнын 1101 жылы немесе 1102 жылдың ақпан-наурызында сайланған Альберт басты.

The earliest record of Theodoric is his signature on a document of the antipope Clement III (Wibert) dated 4 November 1084, where he signs as cardinal deacon of S. Maria in Via Lata. In a letter of 29 July 1099, Clement III refers to Theoderic as one of those cardinals who anathematized Gregory VII (who died on 25 May 1085) as a heretic and simoniac. In 1098, Cardinal Theodoric became involved in German affairs, as papal legate of Clement III. Archbishop Rothardus of Mainz had not only refused to accept the legitimacy of antipope Clement III, but was working against the Emperor Henry and his antipope by rallying the bishops of Germany to meet in a synod in Mainz on 1 December 1097. Clement had tried several times to bring the archbishop under control. First, he had Rothardus summoned to the papal court to answer charges of simony; when he refused to appear, Theodoric and another bishop summoned him; finally the Deacon Hugo also summoned him. Having failed to appear, on 29 July 1099 the people of Mainz were released from their obedience to Rothardus and warned of the interdict that would be inflicted on any who associated with him. Theodoric wrote and witnessed the papal letter. On 18 October 1099, he was in Tivoli, where he witnessed a document of antipope Clement III in favor of Cardinal Romanus of S. Ciriaco. The legitimate pope, Urban II, died on 29 July 1099, and his successor Paschal II was elected at the church of San Clemente on 13 August 1099, and consecrated on 14 August 1099 in St. Peter's Basilica. The Antipope Clement III was expelled from Rome at the same time, and died on 8 September 1100, at Civita Castellana, some 60km (37 mi) north of Rome. According to the "Annales Romani", the followers of Clement met secretly in Rome, at night, in St. Peter's Basilica, where they elected and enthroned Cardinal Theodoric, the Bishop of Albano, who may have assumed the name Sylvester III. But he did not dare to remain in the city. Forced to abandon Rome to seek protection of the emperor, Theodoric was seized by partisans of Pope Paschal II, and sent to Rome. He was convicted by judgment of the fathers, and immediately sent to the monastery of Santissima Trinità di Cava, near Salerno, where he was compelled to become a monk, or, according to the "Life of Pope Paschal II," a hermit. He died at Cava in 1102, according to the epitaph in the crypt of the monastery. A later memorial plaque in La Cava commemorates him under the pontifical name of "Sylvester III", because the earlier Pope Sylvester III (Giovanni dei Crescenzi), at that time was considered an antipope. Theodoric's successor was Antipope Albert, elected in 1101, or in February or March 1102.