1101 жылғы Католик кардиналы және антипапасы Адальберт

Кіріспе

1101 жылы католик кардиналы және антипапа Адалберт (немесе Альберт) 1101 жылдың ақпан айында Католик шіркеуінің папасы болып сайланды және 105 күн қызмет етті. Ол Папа Паскаль II-ге қарсы Римдік тараптың үміткері болды және қазіргі таңда антипапа деп есептеледі. Сайлануға дейін антипапа Климент III оны кардинал етіп тағайындаған. Ол Паскаль II-нің жақтастарына түсіп, қалған өмірін монах ретінде өткізуге мәжбүр болды.

Кардинал

Адалберттің туған күні белгісіз, бірақ ол Италияның оңтүстігіндегі Ателла қаласынан шыққан. Ол Климент III-нің ертедегі қолдаушысы болды, ол оны Сильва Кандиданың қалалық епархиясымен марапаттады. Ол 1084 жылғы 4 қарашада Латеран сарайында папалық хатқа қол қою үшін жиналған Климент III-нің он екі кардиналының бірі болды. Адалберттің Клименттің паптығы кезінде Римде болғандығын анықтауға болады. 1089 жылғы 8 қаңтарда Климент арнайы құқық бергенде, ол антипапаның қасында болды. 1098 жылғы 7 тамызда ол Климент шақырған кеңеске төрағалық еткен дінбасылар тобының бірі болды. Бұл жиын монах Гилдебрандтың, яғни папа Григорий VII-нің барлық «ескі және жаңа» адалдықтарын айыптады. Сондай-ақ, ол Григорийдің ізбасары Урбан II-нің жақтастарына, «схизматиктерге» 1 қарашада Римде болуды бұйырды. Бұл хатқа қол қойғандардың тізімінде Адалберттің есімі бірінші болып тұр, бұл оның Климент III-нің куриясындағы маңыздылығын көрсетеді. Римдік жылнамалар Климент III-ті қолдаған Римнің дін қызметкерлері мен халқының бір бөлігі Адалбертті папа етіп сайлағанын айтады. Адалберттің алғашқы ресми пайда болуы үлкен жұртшылықты жинады және тез арада тәртіпсіздікке ұласты. Жағдай нашарлап, ол Романо мен Джованни Оддолиннің қорғауында Сан-Марчелло-аль-Корсо базиликасына тығынуға мәжбүр болды. Шіркеуге жетпек болған көптеген дін қызметкерлері жұртшылық тарапынан ұрып-сапаланып, киімдерінен айырылды. Паскаль II кейін Джованниге антипапаны беру үшін пара берді. Адалберт паллийден айырылып, Паскальдің әскеріне тапсырылды. Оның паптығы 105 күнге созылды. Ол Паскаль тұратын Латеран сарайына жылқының артынан (намыссыздық белгісі ретінде) әкелінді. Содан кейін ол мұнараға қамалды. Римдік жылнамалар мен Паскальдің өмірбаянында пара алу мен антипапаның түрмеге қамалуы бір күн ішінде болғаны айтылады. Адалберт ақырында Аверсадағы Сан-Лоренцо бенедиктин монастырына жіберілді, онда ол өмірінің соңына дейін тұрды. Оның қайтыс болған күні мен жерленген жері белгісіз. 1105 жылы императорлық партия Магинульфті Паскальға қарсы IV Сильвестр етіп сайлады, бірақ ол өзінің алдыңғыларынан гөрі жақсы нәтиже шығармады, себебі оған императорлық қолдау жетіспеді.

The date of Adalbert's birth is unknown, but he was from the town of Atella in southern Italy. He was an early supporter of Clement III, who rewarded him with the suburbicarian diocese of Silva Candida. He was among the twelve cardinals of Clement III who gathered in the Lateran Palace to underwrite a papal letter on 4 November 1084. Adalbert can be traced at Rome throughout Clement's pontificate. He was by the antipope's side when Clement issued a privilege on 8 January 1089. On 7 August 1098 he was one of a group of prelates who presided over a conciliabulum convoked by Clement. The assembly condemned all the "old and new" heresies of the monk Hildebrand, that is, Pope Gregory VII. It also issued an summons to the "schismatics", the followers of Gregory's successor, Urban II, enjoining them to be present in Rome on 1 November. Adalbert's name is atop the list of signatories of this letter, an indication of his importance in the curia of Clement III. The Annales Romani, the richest source of information on Adalbert's pontificate, states simply that he was elected by that part of the clergy and people of Rome who had sided with Clement III. Adalbert's first public appearance drew a large crowd and rapidly degenerated into unrest. The situation eventually got so bad that he was forced to take refuge in the basilica of San Marcello al Corso under the protection of Romano and Giovanni Oddoline. Many clergy who tried to reach the church were beaten and stripped naked by the mob. Paschal II then bribed Giovanni to hand the antipope over. Adalbert was stripped of his pallium and handed over to Paschal's forces. His pontificate had lasted 105 days. He was led behind a horse (as a sign of contempt) to the Lateran Palace, where Paschal was residing. He was then imprisoned in a tower. The Annales Romani and the biography of Paschal in the Liber pontificalis agree that the acceptance of the bribe and the antipope's imprisonment took place in the space of one day. Adalbert was eventually sent to the Benedictine monastery of San Lorenzo in Aversa, where he spent the rest of his life. The date of his death and the place of burial are not known. In 1105, the pro Imperial party elected Maginulf as Sylvester IV in opposition to Paschal, but he was no more successful than his predecessors for he too lacked imperial support.