Норман Мейлердің «Жалнақ және өлгендер» романы – Екінші дүниежүзілік соғыс, филиппин кампаниясы, әскери өмір туралы шығарма. Бұл автордың тұңғыш және ең танымал туындысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1948 жылы Норман Мейлер жазған "Жылаңаш және өлгендер" романы. 1948 жылы, 25 жасында Rinehart & Company баспасында жарық көрген бұл оның тұңғыш романы болды. Роман Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі взводтың басынан өткен оқиғаларын көрсетеді және негізінен Майлердің соғыс кезінде Филиппин кампаниясында 112-ші кавалериялық полкте аспаз болып қызмет еткен тәжірибесіне құрылған. Кітап тез арада бестселлерге айналып, "Айың паркі", "Өзім туралы хабарламалар" және "Біздің заманымыз" сияқты Майлердің басқа да туындыларына жол ашты. Ол "Жылаңаш және өлгендер" романын өзінің ең танымал туындысы деп есептеді. Бұл соғыс туралы халыққа кеңінен танымал болған алғашқы роман және ағылшын тіліндегі ең ұлы романдардың бірі саналады. 1958 жылы осы роман бойынша фильм түсірілді. 1998 жылы Modern Library журналы "Жылаңаш және өлгендер" кітабын 20 ғасырдың 100 үздік ағылшын романының тізімінде 51-ші орынға қойды.
1948 novel by Norman Mailer
The Naked and the Dead is a novel written by Norman Mailer. Published by Rinehart & Company in 1948, when he was 25, it was his debut novel. It depicts the experiences of a platoon during World War II, based partially on Mailer's experiences as a cook with the 112th Cavalry Regiment during the Philippines Campaign in World War II. The book quickly became a bestseller, paving the way for other Mailer's works such as The Deer Park, Advertisements for Myself, and The Time of Our Time. He believed The Naked and the Dead to be his most renowned work. It was the first popular novel about the war and is considered one of the greatest English language novels. It was adapted into a film in 1958. In 1998, the Modern Library ranked The Naked and the Dead 51st on its list of the 100 best English language novels of the 20th century.
Сюжет
Роман төрт бөлімге бөлінген: Толқын; Аргил және Қалып; Өсімдік және Көлеңке; және Еске алу. Бұл бөлімдердің ішінде кейіпкерлер арасындағы пьеса тәрізді диалогтан тұратын хор бөлімдері, сондай-ақ жеке кейіпкерлердің өмірінен қысқаша тарихтар мен естеліктерді көрсететін "Уақыт машинасы" бөлімдері бар. Оқиға Оңтүстік Тынық мұхитындағы бір жерде орналасқан, ойдан шығарылған Анопопей аралында өтеді. Америкалық әскерлер филиппинге жол ашу үшін жапондықтарды ығыстыру науқанына қатысады. Роман бір взводтың басынан өткен оқиғаларға тоқталады.
The novel is divided into four parts: Wave; Argil and Mold; Plant and Phantom; and Wake. Within these parts are chorus sections, consisting of play like dialogue between characters, as well as Time Machine sections, which give brief histories and flashbacks of individual characters' lives. The story takes place on Anopopei, a fictional island somewhere in the South Pacific. American forces are faced with a campaign to drive out the Japanese so that Americans can advance into the Philippines. The novel focuses on the experiences of one platoon.
Бірінші бөлім Толқын
Сержант Сэм Крофт, Вудроу Уилсон және Рой Галлахер жоспарланған шабуыл алдындағы түні карта ойнайды. Олар Анопопей деп аталатын ойдан шығарылған аралдағы Екінші дүниежүзілік соғыстың Азия театрындағы барлау взводының мүшелері. Ертесі күні таңертең аралға қайықпен бара жатқанда, олар қатты нервтеніп жүреді. Сержант Уильям Браун мен капрал Стенли әйелдер мен олардың бөлімшесіндегі басқа ерлер туралы сөйлейді. Шабуыл басталады, взвод аралға келу кезегін күтіп тұрғанда, олар бір-бірімен жүйкелі әзілдер айтысады. Жағажайға жеткен соң, олар ор қазуға кіріседі. Стенли Оскар Риджес пен Ред Валсенмен ұрысқылайды, бірақ ақырында Ред бұл уақыт ұрыс үшін дұрыс емес екенін түсінеді және шегінеді. Крофт командирін іздеп кетеді. Жағажайда бекінгеннен кейін, жапондықтар шабуылдай бастайды. Взвод бөлініп кетеді. Капрал Тоглио, Хеннесси және Риджес өз орларын аяқтағандықтан, жағажайда қалады. Браун, Галлахер, Уилсон, Ред, Стенли және сержант Хулио Мартинес Крофттың соңынан жүгіріп кетеді. Жағажайға снарядтар түскенде, Хеннесси қорқып, өзін ластап алады. Ол шалбарын тазалауға тырысып жағажаймен жүгіреді, бірақ ол сынықтардан қаза табады.
Staff Sergeant Sam Croft, Woodrow Wilson, and Roy Gallagher are playing cards the night before a scheduled attack. They are members of a recon platoon fighting in the Asian theater of World War II on a fictional island named Anopopei. The next morning, as the platoon takes boats to the island, they are nervous. Sgt. William Brown and Cpl. Stanley talk about women and the other men in their squad. The assault begins, and as the platoon waits for their scheduled turn to come to the island, they nervously joke amongst themselves. Once the squad reaches the beach, they begin digging foxholes. Stanley picks a fight with Oscar Ridges and Red Valsen, but ultimately Red knows the time is not right for a fight, and he backs down. Croft leaves to find his commanding officer. Once they've begun to settle in on the beach, the Japanese begin to attack. The platoon splits up. Cpl. Toglio, Hennessey, and Ridges have completed their foxholes, so they stay on the beach. Brown, Gallagher, Wilson, Red, Stanley, and Sgt. Julio Martinez run after Croft. As the beach is shelled, Hennessey panics and soils himself. He runs down the beach in an attempt to clean his pants, but he is killed by shrapnel.
Екінші бөлім Артыл және көбелек
Крофт жоғары тұрған офицерлерге жоғалғандарды алмастыру үшін оған көбірек адам беруді жалбарынады. Ол соңында қосымша алмастырушы алады, бұл жоспарланған жиырмадан он төртке дейін азайған взводты толықтырады. Рот пен Голдштейн, взводқа жаңа келген екі жігіт, ортақ еврей тегі арқасында жақындасады. Лейтенант Роберт Хирн офицерлер үстелінде екі офицерге тіл тигізеді. Генерал-майор Эдвард Каммингс жағдайдың одан әрі ушығуына жол бермеу үшін араласады. Хирн мен Каммингс арасында ерекше достық қарым-қатынас орнайды. Олар түнімен Каммингстің шатырында сөйлеседі. Олар философияны талқылайды, ал Каммингс Хирннің мінез-құлқына сүйене отырып, оның тұлғасын талдайды. Каммингс Хирнге офицер ретінде қатардағы сарбаздарға реніш сезінуі керектігін айтады. Күшті дауыл келіп, сарбаздардың өткен аптада салған бивуакын қиратады. Шатырлар ұшып кетеді, ал барлығы мүмкіндігінше құрғақ болуға тырысады. Дауыл кезінде сарбаздардың рухын көтеріп қалу үшін Ред оларды әнге бастайды. Генерал Каммингс дауылдан келген зиянды бағалау үшін айналып өтеді және сарбаздарға жапондықтардың шабуылын күтуге кеңес береді. Каммингс шабуылға дайындық шараларын күшейтеді. Рот пен Минетта отрядтың қалған бөлігінен бөлініп қалады, олар оқ атылған естігенде барлауда атыс болып жатыр деп ойлайды. Рот күзетте тұрғанда ұйықтап қалады және жарты сағаттан кейін Стэнлиді оятады. Келесі күні взводтың екінші жартысы танкіге қарсы зеңбіректерді жылжытады, бұл лайдың көп болуына байланысты қиынға соғады. Уайман зеңбірек аяғын түсіріп, оны төбеден төмен қарай домалатып жібереді. Ол жауапкершілікті өз мойнына алуға тырысқанда, Крофт Голдштейнге жалтақтап, оны кінәлайды. Ақырғысы, көп жұмыс істеген Голдштейн зеңбірек жылжымауына өзі кінәлі деп санайды. Взводтың барлығы жиналады, ал олар ұйықтап жатқанда жапондық сарбаздар шабуылдайды. Бақытымызға орай, Крофт шабуыл кезінде күзетте тұрғандардың бірі болып, взводты жапондықтарға қарсы тұруға жетектеп, бірнеше жапондық сарбазды өлтіреді. Тольио шайқаста қолына жарақат алады, яғни ол үйіне қайта алады. Әскерлер оның бақытты екенін айтады, өйткені жарасы жазылғаннан кейін оған ештеңе істеуге кедергі болмайды, бірақ ол Америкаға қайта оралады. Жапондықтар американдықтардың барлық бағытында шабуылдайды, бірақ американдықтар шабуылды барлық жерде тойтарыс береді. Каммингс пен Хирн арасындағы қарым-қатынас бұрынғысынша шиеленіседі, Каммингс Хирнге офицерлерге демалыс шатырын салуды тапсырады. Хирн Каммингстің болжаған ренішін сезінетінін түсінеді. Олар соғыс, сарбаздар және шайқас тақырыптарын талқылайды. Олар сондай-ақ саясат пен философияны талқылайды, ал Каммингс шахматта Хирнді жеңеді. Каммингс Хирнге: "Менің әйелім - сойқым" дейді. Бұл Каммингстің гомосексуал екенін білдіреді. "[Каммингс пен Хирн] бір-бірін мүлдем ұнатпайтынын түсінеді". Крофт, Ред және Галлахер орманға шығып, оларды байқамаған төрт жапондық сарбазға тап болады. Крофт граната тастап, үш сарбазды өлтіреді. Ред қалған сарбазды аяқтауға барады, бірақ оның қаруы тұйықталады. Солдат Редке штыкпен шабуыл жасайды, ал Ред сүрініп құлайды. Крофт шығып, сарбазды Редті өлтіруден тоқтатады, ал жапондық сарбаз беріледі. Ред лагерьге оралады, ал Крофт пен Галлахер сарбазды тұтқынға алады. Крофт тұтқынға темекі мен шоколад береді. Тұтқын оларға отбасының суретін көрсетеді, ал Галлахер оған әйелі жақын арада бала көретінін айтады. Крофт оған тағы бір темекі береді, содан кейін оның бетіне атып, оған ерекше ләззат алады. Уилсон басқа взводтағы жақсы арақ шығаратын сержант туралы естіп, бірнеше адамнан ақша қарыз алып, сатып алады. Уилсон төрт асхана сатып алады және үшеуін взводқа әкеледі, біреуін өзі үшін жасырады. Олар бірге мас болады. Уилсон Голдштейнге сусын ұсынады, бірақ ол әйеліне хат жазумен айналысып жатқанын айтып, бас тартады. Олар Голдштейннің еврей екенін мазақтайды, ал ол айналасындағылардың барлығын жек көретінін түсінеді. Ол әйеліне не үшін соғысып жатыр екенін есіне түсіре алмайтынын жазады. Мас взвод мүшелері тонау үшін мәйіттерді іздейді, бірақ тек "еске алу заттарынан" тазартылған денелерді табады. Уилсон күзетке тұру алдында жасырған асханасын ішеді. Мас күйінде машиналық зеңбірек қасында тұрғанда, ол жапондық сарбаз жасырынып отыратын жақсы жер деп ойлаған бұтаны көріп, бұтаға атып жібереді. Шабуылдалып жатыр деп ойлап, ерлер асығып оянады. Крофт Уилсонның ғана атып жатқанын түсінгенде оны айқайлап сөккен. Хирн офицерлермен бірге жағажайда демалып отырып, қатардағы сарбаздардың орманды аралап жүргенін көреді. Ол өзінің ешқайсысы офицерлерді ұнатпайтынын және қатардағы сарбаздарға деген реніш сезімі күшейгенін түсінеді. Олар АҚШ-тағы таныс адамдары туралы әңгімелеседі, ал біреуі Хирннің әкесін танығанын айтады. Хирн бұл адам әкесін танымағанын, тіпті басқа да таныс депресін танымағанын тез түсінеді. Майор Даллесон офицерге камерамен оның карабинмен шағын тастарды атып тұрған суретін түсіруді бұйырады, оны үйіне скееттен ату клубына жіберу үшін. Пошта келді. Уайман қыз жоқ болғанына ренжіді. Ред оны жұбатты. Уилсонның әйелі одан ақша аз жібергеніне ашуланып, Галлахер оның ашулы жауабын жазып береді. Галлахер өзінің хаттарын оқып, бұрынғы досының өзіне бұрын ұсынылған лауазымды алғанын білгенде қызғанады. Капеллан Галлахерді шақырып, әйелінің босанғанда қайтыс болғанын, бірақ баласының аман қалғанын хабарлайды. Ол әйелінен хаттар ала беруін жалғастырады. Соңғы хат келгенде Галлахер қорқып кетеді. Ол соғысудың мәні неде екенін ойлайды. "Ол Хеннесси туралы ойлады және аузы қысылды. Басыңды не үшін жарылуы керек, не үшін?"
Croft pleads with higher officers to give him more men to replace those lost. He ultimately earns an extra replacement man, bringing the depleted platoon up to fourteen out of an intended twenty. Roth and Goldstein, two of the new men in the platoon, bond over their shared Jewish heritage. Lt. Robert Hearn snaps at the officers' table, towards a couple other officers. Major General Edward Cummings steps in to prevent the situation from escalating further. Hearn and Cummings form an odd friendship. The two talk in Cummings' tent at night. They discuss philosophy and Cummings analyzes Hearn’s personality based on his behavior. Cummings tells Hearn that, as an officer, he must develop resentment for the enlisted men. An intense storm comes in, destroying all the work the enlisted men had done the previous week building a bivouac. Tents go flying and everyone tries to stay as dry as they can. In an effort to keep the men's spirits up during the storm, Red leads them in song. General Cummings makes the rounds to evaluate the storm damage and good naturedly tells the men to expect a Japanese attack. Cummings makes further preparations up and down the line for the attack. Roth and Minetta are separated from the rest of the squad, and when they hear gunfire, they assume recon must be in the middle of a firefight. As Roth keeps watch, he falls asleep at his post and wakes up Stanley a half hour late. The next day, the other half of the platoon moves anti tank guns, which is difficult because of all the mud. Wyman drops his leg of the gun, and it rolls all the way back down a hill. When he tries to take responsibility, Croft thinks he's covering for Goldstein, whom he blames instead. Ironically, Goldstein, who had been doing more than his share of work, comes to believe that he himself was responsible for the failure to move the gun. The entire platoon meets back up, and as they sleep, they're attacked by Japanese soldiers. Luckily, Croft is one of the men on watch when they attack, and he leads the platoon in repelling the Japanese, killing multiple Japanese soldiers. Toglio gets hit in the arm during the battle, which means he’ll get to go home. The soldiers say he's lucky because his wound won't prevent him from doing anything once it heals, but he still gets to return to America. The Japanese attack up and down the American lines, but the Americans fend off the attack at all points. Cummings and Hearn continue their antagonistic relationship and Cummings assigns Hearn to oversee the construction of a recreation tent for the officers. Hearn realizes he is feeling the resentment towards the enlisted men that Cummings predicted. The two discuss the nature of war, soldiers, and fighting. They also discuss politics and philosophy, and Cummings beats Hearn in a game of chess. Cummings tells Hearn, "My wife is a bitch." It is implied that Cummings is homosexual. "Between [Cummings and Hearn] was the uncomfortable realization that they did not like each other at all." Croft, Red and Gallagher run into four Japanese soldiers in the forest, who don't notice them. Croft throws a grenade, killing three of the soldiers. Red goes to finish off the remaining soldier, but his gun jams. The soldier rushes Red with a bayonet, and Red trips and falls. Croft comes out and stops the soldier from killing Red, and the Japanese man surrenders. Red goes back to camp, and Croft and Gallagher take the soldier prisoner. Croft gives the prisoner a cigarette and some chocolate. The prisoner shows them a picture of his family, and Gallagher tells him that his wife is going to have a baby shortly. Croft gives him another cigarette and then shoots him in the face, which brings him a perverse sense of pleasure. Wilson hears about a sergeant in another platoon who makes good liquor. He borrows money from a few other men to buy some. Wilson buys four canteens and brings three back to the squad, hiding one for himself. The men get drunk together. Wilson offers Goldstein a drink, but he refuses, saying that he is in the middle of writing a letter to his wife. The men mock Goldstein for being Jewish, and he realizes he hates everyone around him. He writes to his wife that he cannot remember why he is fighting. The drunk members of the platoon look for corpses to loot, but only find bodies that have been picked clean of "souvenirs". Wilson drinks the canteen he stashed away before he goes on watch. As he stands by the machine gun, drunk, he sees a bush that he thinks would be a good hiding spot for a Japanese soldier, so he shoots the bush. The men wake up in a rush, thinking they are under attack. When Croft realizes that Wilson is the only one shooting, he yells at him. Hearn sits on a beach relaxing with the other officers as the enlisted men work in the forest. He realizes he does not like any of the other officers, and he has stronger feelings of resentment towards the enlisted men. The men discuss all the important men they knew back in the States, and one of them claims to have known Hearn's father. Hearn quickly realizes that this man did not know his father, and he likely didn't know any of the other important people he claimed to know either. Major Dalleson makes an officer with a camera take pictures of him shooting pebbles with his carbine to send back to his skeet shooting club back home. A load of mail comes in. Wyman is upset because he didn’t get anything from his girl back home. Red comforts him. Wilson's wife is angry that he doesn't send more money, and Wilson has Gallagher transcribe an angry response for him. Gallagher reads his own letters and feels a pang of jealousy to discover that an old friend earned a promotion that he was once up for. The chaplain calls Gallagher in and reports to him that his wife has died in childbirth, but his child survived. He continues to get letters from his wife, however. When the last letter arrives, Gallagher freaks out. He wonders what the point of fighting is. “He thought of Hennessy and his mouth tightened. Get your head blown off for what, for what?”
Стэнли, жаңа ғана сержант болған, сержант Браунмен келіспейді. Олар бір-бірімен қалай қарым-қатынас жасау керектігін білмейді. Стэнли жұмыс істеген дүкеннен ақша ұрлап, содан кейін қайтарғанын айтады. Жағажайдан Крофт орман ішінде екі жапондық сарбазды көреді. Крофт жетекшілік ететін взвод оларды атып өлтіреді, бірақ Минетта аяғына жарақат алады. Браун Стэнлиге әйелдерді жек көретінін айтады, ол өз әйеліне адал бола ма деп ойлай бастайды. Шайқас бірнеше аптаға тоқталады, ал шекара тұрақтанады. Каммингс сарбаздардың бір орында тым жайлы болып қалғанынан қорқады, бұл оларды соғысуға бейімдемейді. Егер ол фронтты жылдыра алмаса, қызметтен алынатынынан сескенеді. Оның алаңдауы денсаулық проблемаларына және Хирнге бағытталған жиі ашуға әкеледі. Каммингс Хирнге офицерлерге гүл қою үшін қатардағы сарбаз Клелланды жіберуді бұйырады. Бұл Хирн мен Клеллан арасында қақтығыс тудырады, бұл Каммингстің ниеті. Хирн ашуланып, оңай ашуға ұшырайды. Каммингс оған офицерлердің асханасына жабдықтар алып келуді бұйырады, бірақ сатушыға жабдықтарды Хирнге бермеу үшін жасырын төлейді. Хирн көмекшіге жабдықтарды алуға пара береді және кейін Каммингстің не істегенін түсінеді. Оқиға Хирннің Каммингспен болған бұрынғы тәжірибесін өзгертеді, ол олардың барлығы оны ашуландыруға бағытталғанын түсінеді. Ашуға булыққан Хирн Каммингс болмағанда оның шатырының еденіне темекіні лақтырады. Каммингс сержанттың патрульдік есептерін жалғандап жатқанын біліп, өзінің барлық командасы да солай істегенін түсінеді. Ол тәртіптік мәселелерге қатаң шара қолдануға ант етеді. Ол шатырына оралып, Хирннің темекісін көреді. Ол Хирнді алғаш рет шахмат ойнағаннан бері шатырына шақырады. Олар соғыс және одан кейін не болатыны туралы қызу талқылайды. Каммингс оның...
Stanley, who just made corporal, clashes with Sgt. Brown. The two are unsure how to relate to each other. Stanley tells a story about a time he stole and then repaid money from a store he worked at to buy cheap furniture. From the beach, Croft spots a couple of Japanese soldiers in the forest. The platoon, led by Croft, shoots them both, but Minetta is hit in the leg. Brown expresses a contempt for women to Stanley, who begins to wonder if his own wife is being faithful. The fighting settles down for a few weeks, and the lines begin to become stagnant. Cummings worries that the men are getting too comfortable in one place, which will make them unwilling to fight. He fears that if he cannot shift the front line, he will be replaced. His anxiety leads to health problems and constant outbursts directed at Hearn. Cummings commands Hearn to have Clellan, an enlisted man, put flowers in his tent each morning. This inspires conflict between Hearn and Clellan, which is what Cummings intends. Hearn becomes frustrated and easily provoked. Cummings instructs him to go pick up supplies for the officers' mess hall, but secretly pays off the seller to keep the goods from Hearn. Hearn bribes an assistant to get the supplies and later realizes what Cummings has done. The incident reframes Hearn's past experiences with Cummings, which he realizes have all been aimed to anger him. Furious, Hearn extinguishes a cigarette on the floor of Cummings's tent when Cummings is gone. Cummings discovers that a sergeant has been falsifying his patrol reports and realizes that his entire command has likely been doing the same thing. He vows to crack down on disciplinary issues. He returns to his tent to discover Hearn's cigarette. He summons Hearn to his tent for the first time since they played chess. They have an intense discussion about the war and what will happen afterwards. Cummings reiterates his distaste for women. Cummings explains to Hearn that he wants to be a type of god. Cummings smokes a cigarette and throws it on the ground, just as Hearn did. He commands Hearn to pick up the cigarette or he will be court martialed. Hearns asks him for a transfer to another division and Cummings denies his request and tells him to work labor under Dalleson. Hearns cuts Cummings back by asking, "Short of bringing in every man in the outfit, all six thousand of them, and letting them pick up your cigarettes, how are you going to impress them?" Minetta is in the hospital from his gunshot wound, which is healing quickly. He worries that he will be sent back to the front lines, so he deliberately re opens his own wound. When he realizes he will likely be discharged, he decides that he would rather feign insanity in order to get sent home than return to the platoon. Minetta fires his gun in the medical tent and yells about enemy soldiers. A doctor is skeptical, but Minetta is sent to a separate tent for mental patients. Minetta spends a couple days in the mental ward and realizes he can’'t take it anymore, so he claims to have woken up with no memory of the past week. The doctor who was skeptical pulls him aside and tells him that he knew Minetta was faking. When Minetta goes back to the platoon, he reports that the hospital was nicer than the front, so Red and Wilson try to report as sick. The doctors dismiss Red, but they caution Wilson that he'll need surgery after the war. Cummings tries to devise a new attack plan. He thinks long and hard about the most effective ways to outmaneuver the Japanese army. He comes up with a plan that he thinks will be militarily successful and also inspire the men to fight hard. Cummings asks Dalleson what he would think if Cummings transferred Hearn to another unit, which Dalleson perceives as odd, since generals usually wouldn't be concerned with such minutiae. Hearn is doing busywork recording patrol logs when Dalleson comes in. The two begin to scrap, but Cummings interrupts. He asks Hearn to bring him a large and heavy map, which Hearn semi accidentally drops on Cummings's foot. When Cummings hears that he will not get naval support, he has to adjust his attack plan. He comes up with a new strategy. The plan is to send a recon squad, led by Hearn, who Cummings will transfer, to scout a trail from the backside of the island towards the beach, thereby allowing Cummings to send in a full company through that route from the back. The secondary company would then overpower the beach defenses, allowing for a full invasion from the beach.
Үшінші бөлім Өсімдік пен фантом
Хирн аралдың екінші жағына бару үшін барлау взводымен бірге қайыққа мінеді. Ол Крофттың өзінен көп білетінін бірден түсінеді және взводтың қалған бөлігіне бұл туралы білдіргісі келмейді. Крофт Хирнді бірден ұнатпайды, себебі Хирн взводтағы жігіттермен дос болуға тырысады. Стэнли Крофтқа бұрынғыдай басшылыққа оралуын тілейді. Взводтағы барлық әскерлер, әсіресе кіші офицерлер, өздерінің мәртебесіне алаңдайды. Браун мен Мартинес өздерінің қорқыныштарын талқылайды. Миссияның басында Крофт пен Хирн взводты басқару үшін күреседі, ал Крофт Хирннің ұсынған нәрсесін қабылдайды. Рот пен Минетта джунгли арқылы өте алмағандықтан, взводтың қалған бөлігімен бірге жүруге тырысады. Крофт олардың баяулығына наразы болады, ал Минетта Крофтқа қарсы шығады. Крофт Хирн взводқа бейімделіп, көбірек бақылауға ие боларын түсінеді. Голдштейн мен Риджес Рот пен Минеттаның жұмысының көп бөлігін атқарады. Минетта Ротты еврей болғандықтан мазақтайды, ал Голдштейн, ол да еврей, Минеттаның жағына шығады. Олар бір минутта шамамен екі метрдей жапырақ кесіп, джунглиде жол жасайды. Джунглиден өтіп, ашық далаға жетулеріне бес сағат уақыт кетеді. Хирн мен Крофт билік үшін күресін жалғастырады. Хирн тау жотасынан өтуді қалайды, ал Крофт таудан өтуді қалайды. Хирн взводтағы жігіттермен дос болуға тырысады, бұл Крофтты одан да ашуландырады. Мартинес із іздеуде ең жақсы болғандықтан, алдымен жүріп барады. Хирн взводтың соңында қалып, не істесе де жігіттердің өзіне ұнамайтынын түсінеді. Взвод ашық далаға тап болады. Хирн мен Крофт взводты екі топқа бөлуге шешім қабылдайды, біреуі жол бастап, екіншісі қорғаныш беруі керек. Крофт бірінші топты басқаруға келіседі, бірақ Хирн өзі басқаруды жөн көреді. Бірінші топ даланың жартысына жеткенде оққа ұшырайды. Атыс тоқтағаннан кейін Хирн тік тұрып, Крофттың бұйрығын күтіп тұрғанын түсінеді. Бұл оны қозғалысқа итермелейді. Ол топты кері шегінуге бастап барады. Олар даладан он минут бойы алыстағаннан кейін Уилсонның жоғалғанын байқайды. Уилсон шайқас кезінде ішінен жараланған. Ол жапондық әскерлердің сөйлесіп жатқанын естіп, биік шөп арасында жасырынып жүреді. Крофт, Ред, Галлахер, Риджес және Голдштейн Уилсонды алу үшін далаға қайта оралады. Олар оны взводтың қалған бөлігіне алып келеді және оның жарақаты миссияны жалғастыруға мүмкіндік бермейтінін түсінеді. Полак, Рот және Минетта Уилсонға таған жасау үшін материалдар жинап жатыр, бірақ Ротты құс баласы алаңдатып қояды. Крофт тағанды құрастырып жатқанда, барлығы құсқа қарап тұрады. Крофт оларды құстың айналасына жиналғанда көріп, ашуланады. Ол құсты ұрып, лақтырып жібереді. Әскерлер ашуланып, Ред бұл жеткілікті деп шешіп, Крофтқа қарсы шығады. Хирн ұрысты тоқтатып, Крофтқа кешірім сұрауға бұйрық береді. Ол өте теріс кешірім сұрайды және Хирнге одан да ашуланады. Браун, Стэнли, Риджес және Голдштейн Уилсонды жағажайға алып кетуге тағайындалады, ал тағы төрт адам (Минетта, Уайман, Полак және Галлахер) жапондықтардан алыстағанша оларға көмектесу үшін олармен бірге жүреді, нәтижесінде бес адам қалады: Хирн, Крофт, Ред, Рот және Мартинес. Минетта, Уайман, Полак және Галлахер взводтың қалған бөлігіне оралғаннан кейін Браун өзіне берілген жауапкершілік туралы ойланады. Ол Уилсонды аман алып қалудың қаншалықты маңызды екенін түсінеді. Аралдың екінші жағында Каммингс шабуылдардың жақсы жүріп жатқанына қуанышты таңғалады. Ол өз әскерлерінің моральдық күйін дұрыс бағаламағанын түсінеді, бірақ бұл жақсы нәтиже берді, өйткені әскерлер тыныштанбайтын кезде күресуге бейім келеді. Ол күткеннен де көп теңіздік қолдау алатынын біледі және барлау миссиясы қажет пе деп ойлайды. Рот қатты уайымдайды, ол асқазан ауруына шалдықты және ұйықтай алмайды. Ол Редпен сөйлесіп, құс үшін Крофтқа қарсы шыққандығы үшін алғыс айтуды қалайды. Ред егер ол Ротпен жақын болса, Роттың өлімі одан да ауыр болады деп түсінеді, сондықтан ол Ротты қашықтықта ұстау үшін әдейі ренжітеді. Ред соғыстың мәні туралы ойланады. "GI әскерлері бекер өлді ме?" - деп ащыланады Ред. Жауабын кім білмейді? Әрие, олардың өлімі бекер болды, кез келген GI бұл жағдайды біледі". Хирн миссияның сәтті аяқталуына енді еш мүмкіндік жоқ екенін түсінеді, себебі жапондықтар олардың бар екенін біледі. Ол кері қайтуды ойлайды, бірақ ол Каммингске бос қолмен қарсы тұра алмайтынын шешеді. Ол осы миссияның мақсатының Каммингске кек алу екенін түсінеді. Сол түні Хирн енді еш нәрсе ұта алмайтынын мойындайды және ертең кері қайтуға шешім қабылдайды. Алайда Крофт оны жапондықтардың әлі далада бар-жоқ екенін анықтау үшін бір адамды жіберуге көндіреді. Егер барлаушы жапондықтарды көрсе, кері қайтатындары туралы келіседі. Олар Мартинесті барлаушы ретінде таңдайды, бірақ Мартинес кетіп бара жатқанда, Крофт оған кері келгенде ештеңе көрмегенін Хирнге хабарлауын айтады. Бастапқыда Мартинес ештеңе көрмейді. Алайда ол көп ұзамай ұйықтаған жапондық әскерлеріне толы жапондық лагерінің ортасына келгенін түсінеді. Ол күзетшіні тыныштай өлтіріп, қашып кетеді. Ол одан әрі аңғар арқылы өтеді және тағы бір жапондық лагерін табады. Осы кезде Мартинес взводқа оралып, өзі көргендері туралы Крофтқа хабарлайды. Крофт оған Хирнге көргендері туралы ештеңе айтпауға ескертеді. Крофт Хирнге Мартинес барлау миссиясында ештеңе көрмегенін айтады, ал Хирн аңғардан өтуге міндетті сезінеді. Хирн әскерлерді аңғар арқылы қайтаруға басшылық ететін кезде еш ескертусіз оққа ұшырап, қаза табады. Крофт жеңілдегендей сезінеді. "Енді оның бұйрық беру алдында туындайтын шатасу, ішкі тоқтап қалу болмады". Әскерлер Хирннің өліміне бейжай қарады, оны тағы бір офицер деп есептеді. Крофт взводты басқарып, таудан өтуге шешім қабылдайды. Браун, Стэнли, Риджес және Голдштейн Уилсонды жағажайға апарып барады, бұл қиын жағдай, себебі жер бедері, ыстық және шаршаңқылық. Топ шамамен жүз метрдей қашықтыққа жылжиды. Уилсон санасынан көшіп, оны көтеріп алып жүргендерге қарғыс айтады. Браун мен Стэнли ұрысады. Уилсон су сұрайды, бірақ Браун оған ішінде жарасы бар болғандықтан су бере алмайтынын айтады. Уилсон галлюцинация көруді бастайды. Уилсон оларды өзінің орнына қалдыруын талап етеді, және әрбір адам жеке-жеке осы мүмкіндікті қарастырады. Стэнли құлайды, ал Браун оның қасында қалады, ал Риджес пен Голдштейн Уилсонды жағажайға апарып барады. Крофт өзінің басшылық позициясын қайта орнату үшін тәртіпті күшейтеді. Мартинес басқа әскерлерге кешегі түнде барлау миссиясында жапондық әскерлерді көргенін айтады, бірақ ол Хирнге хабарлағанда, ол оған сенбеді. Мартинес бұл шындық деп сендіреді. Мартинес пен Галлахер, топтағы католиктер ретінде, өлімнен, әсіресе олардың күнәларын мойындау үшін дін қызметкері болмаған жағдайда қорқады. Крофт таудың шыңына жетуі керек екенін біледі, әйтпесе Хирнге өлтіру үшін жасаған алдауы бекер болады. Бірақ тау өте қиын, және әскерлердің ынтасы жоқ. Голдштейн мен Риджес Уилсонды көтеріп әлі де жүреді. Олар сөйлеуге шаршап, Уилсонды он-он бес метрдей ғана көтере алады. Уилсон мағынасыз сөздерді айтуын жалғастырады. Күннің соңына қарай олар Браун мен Стэнлиді қалдырғаннан бері бес шақырымға жылжыды. Каммингс әскер штаб-пәтеріне көбірек теңіздік қолдау сұрап кетеді. Басқарушылыққа Даллесон тағайындалады. Даллесон жапондықтардың қатарында үлкен бұзушылық туралы есеп алады және шабуылдаудан басқа амалы қалмағанын түсінеді. Ол есептің дұрыс емес екеніне үміттенеді, себебі егер есеп дұрыс болса, не істеу керегін білмейді...
Hearn joins the recon platoon on the boat to the other side of the island. He immediately realizes that Croft knows more than he does, and he doesn't want the rest of the squad to realize that. Croft immediately dislikes Hearn because Hearn tries to befriend the men in the squad. Stanley tells Croft that he wishes Croft were still in charge. All the men are anxious about their own standing within the platoon, particularly the noncommissioned officers. Brown and Martinez discuss their fears. Croft and Hearn struggle for control of the platoon early in the mission, and Croft takes what Hearn will give him. Roth and Minetta struggle to keep up with the rest of the platoon as they try to bushwack through the jungle. Croft gets on them for being slow, and Minetta snaps at Croft. Croft realizes Hearn will soon get comfortable around the platoon and take more control. Goldstein and Ridges end up doing most of Roth and Minetta’s work. Minetta picks on Roth for being Jewish, and Goldstein, who is also Jewish, takes Minetta's side. The platoon slowly works their way through the jungle, cutting leaves at a rate of about two yards a minute. It takes them five hours to get through the jungle to open fields. Hearn and Croft continue to subtly struggle for power. Hearn wants to try to go through a pass in the mountain range, but Croft wants to go over the mountain. Hearn continues to try to befriend the men in the platoon, which further angers Croft. Martinez, as the best at forging a trail, walks in front. Hearn stays in the back of the squad and realizes that no matter what he does he will not be able to get the men to like him. The platoon comes across an exposed field. Hearn and Croft decide to split the platoon into two groups, one to lead the way and the other to provide cover. Croft offers to lead the first group, but Hearn elects to do it himself. The first group gets about halfway through the field when they begin taking fire. Hearn freezes when the shooting stops and realizes he is waiting for Croft to give an order. This realization frustrates him enough to get him to move. He leads the group in a retreat. They move away from the field for ten minutes before they realize Wilson is missing. Wilson was shot in the stomach during the skirmish. He hides in a patch of tall grass, unseen by Japanese soldiers whom he can hear talking. Croft, Red, Gallagher, Ridges, and Goldstein go back to the field to get Wilson. They bring him back to the rest of the platoon and realize his injury is too severe for him to continue the mission. Polack, Roth, and Minetta are getting materials to build for a stretcher for Wilson, but Roth gets distracted by a baby bird. Everyone is looking at the bird as Croft builds the stretcher. Croft sees them gathered around the bird and goes into a rage. He crushes the bird and throws it. The men are furious about it, and Red decides that enough is enough and challenges Croft. Hearn breaks up the fight and orders Croft to apologize. He does so reluctantly and only becomes more angry at Hearn. Brown, Stanley, Ridges, and Goldstein are assigned to carry Wilson back to the beach, and four more men (Minetta, Wyman, Polack, and Gallagher) go with them to help until they're far from Japanese lines, leaving just five men: Hearn, Croft, Red, Roth, and Martinez. After Minetta, Wyman, Polack, and Gallagher return to the rest of the platoon, Brown stresses over the responsibility that he has been given. He realizes how important it is to him that they bring Wilson back alive. Back on the other side of the island, Cummings is pleasantly surprised by how well the attacks are going. He realizes he has misjudged his men's morale, but it has worked out for the best since the men are more inclined to fight when they are restless. He receives word that he will receive more naval support than he expected, and he wonders if the recon mission was necessary. Roth is experiencing extreme anxiety, which is causing him stomach problems and keeping him from sleeping. He talks to Red and tries to thank him for standing up to Croft over the bird. Red recognizes that if he allows himself to become close with Roth, Roth's death will be more painful, so he deliberately snaps at Roth to keep him distant. Red thinks to himself about the nature of the war. "'Did the GIs die in vain?' [Red] snorted. Who didn't know the answer? Of course they died in vain, any GI knew the score." Hearn realizes that the mission has almost no chance of succeeding now that the Japanese know they're there. He considers turning back, but he decides that he could not face Cummings empty handed. He finally understands that his whole motivation throughout the entire mission was to get back at Cummings. That night, Hearn admits that there is nothing left to be gained, and he decides to turn around the next morning. However, Croft persuades him to send out a single man to see if the Japanese are still in the field where they were ambushed. They agree that if the recon man sees anything, they'll turn back. They pick Martinez as the recon man, but before he leaves, Croft tells Martinez to report to Hearn that he saw nothing when he gets back. At first, Martinez sees nothing. However, he soon realizes he has wandered into the middle of a Japanese camp, full of sleeping soldiers. He quietly kills the guard and escapes. He makes his way further through the valley and finds another Japanese camp. At this point, Martinez returns to the platoon and reports his findings to Croft. Croft warns him not to say anything about what he has seen to Hearn. Croft tells Hearn that Martinez saw nothing on his recon mission, and Hearn feels obligated to try to go through the valley. Hearn is leading the men back through the valley when he is unceremoniously shot and killed. Croft feels a sense of relief. "No longer was there that confusion, that momentary internal pause before he gave an order." The men are generally apathetic about Hearn's death, seeing him as just another officer. Croft takes control of the platoon and decides to take the platoon up and over the mountain. Brown, Stanley, Ridges, and Goldstein are still carrying Wilson back to the beach, which is difficult given the terrain, heat, and fatigue. The group moves about a hundred yards at a time. Wilson is drifting in and out of consciousness and swearing at the men carrying him. Brown and Stanley fight. Wilson wants water, but Brown says he can't have any because he has a stomach wound. Wilson begins to hallucinate. Wilson demands that they leave him, and each man individually considers it. Stanley collapses, and Brown stays with him, while Ridges and Goldstein continue to carry Wilson back to the beach. Croft cracks down on discipline to reassert himself as the leader of the platoon. Martinez tells the other men that he saw Japanese soldiers on his recon mission the night before, but when he reported it to Hearn, he didn't believe it. Martinez believes that this is the truth. Martinez and Gallagher, as the Catholics of the group, discuss their fear of death, particularly with no priest around to confess their sins to if something were to happen to them. Croft knows that he must reach the top of the mountain, or the trick he pulled that got Hearn killed would be for nothing. But the mountain is extremely difficult, and the men are not motivated. Goldstein and Ridges continue to carry Wilson. They are exhausted beyond conversation and can only carry Wilson for ten to fifteen yards at a time. Wilson continues to mutter nonsense. By the end of the day, they've advanced five miles since they left Brown and Stanley. Cummings leaves the island for Army headquarters to appeal for more naval support. Major Dalleson is left in charge. Dalleson receives a report indicating a large breach in the Japanese lines and sees no choice but to attack. He finds himself hoping that the report is untrue, because he is unsure of what to do in the case that the report is correct. He realizes he is unqualified to be leading the Army in such a situation, and he wishes Cummings had not left. Dalleson quickly throws together an attack plan, and as the plan is executed, he realizes there are many things he has not considered. Despite this, Dalleson employs the attacking units well, and arranges for effective support. Dalleson's attack is wildly successful. The Japanese general is killed, along with much of his support staff. Cummings returns with the destroyer he just begged for, only to find that there is no longer much need for it. The destroyer provides a little bit of support from the sea, and the Americans essentially wrap up the campaign. Cummings has forgotten entirely about the recon mission. Up on the mountain, the platoon has no idea what is happening with the rest of the campaign. The mountain proves more treacherous than even Croft expected, and every man in the platoon, including Croft, feels an internal desire to turn back. Minetta, Wyman, and Roth are dragging behind the rest of the squad. Roth begins to fall every hundred feet or so, to the increasing irritation of the rest of the platoon. Roth falls again and tells them to leave him behind. Gallagher hits him and yells, "Get up, you Jew bastard!" The comment angers Roth enough to motivate him to stand and continue. The mountain terrain is becoming increasingly dangerous, and they come to a narrow ledge in front of a gap of about four feet. Croft sees no way over it but to jump, and everyone in the platoon achieves the jump with relative ease. Roth knows he cannot make the jump, but as he stands on the ledge, he hears Gallagher goading him. He jumps but comes up short and falls to his death. Goldstein and Ridges continue to struggle with Wilson. Ridges can no longer remember why Wilson should not be allowed to have water and gives him some. Ridges comes to the realization that no matter what they do, Wilson is going to die. Both Ridges and Goldstein consider leaving Wilson, but they both decide that they cannot for religious reasons. Ridges asks Wilson to repent before he dies, and Wilson, who is no longer lucid, agrees. As they rest in preparation to cross a river, Wilson dies. Ridges and Goldstein continue to carry his body, but as they cross the river, they lose it. Ridges and Goldstein make it back to the beach and realize they have nothing to do but sit and wait for the rest of the squad. The platoon is shaken after Roth's death. They move a little bit farther and decide to camp for the night. Gallagher realizes the responsibility he has for Roth's death. The next morning, Gallagher and Martinez turn on Croft and demand that they turn back. However, Croft will not waver and orders the men to continue. Red declares that he will not continue either, and Croft threatens to shoot him. Red eventually backs down, bringing the lengthy power struggle between the two to a conclusion. Red admits to himself that the army "has him licked". Croft turns around a bend only to directly upset a hornets' nest. The men run back to evade the hornets, and in their hurry, toss away their packs and rifles. Within fifteen minutes, they've made it back farther than the place they started that morning. Croft accepts defeat and wearily gives the order that they will go back to the beach and wait for the boat to bring them back to the American lines. All the surviving members of the platoon meet back up on the beach. Stanley and Brown arrive only a few hours before Croft's group. Once the boat picks them up, the men learn that the campaign is essentially over. They share laughter for a while, which is slowly replaced by a silent sadness, mixed with uncertainty and frustration that the entire patrol was for naught.
Төртінші бөлім Ояну
"Қоқыру" процесінде Каммингс жапондық жабдықтау қоймасының бірнеше апта бұрын артиллерия атысымен қиратылғанын біледі. Жапондықтардың әскерлік шебі бірнеше ай бойы ыдырап келген, ал соңғы шабуылға бір апта қалғанда олардың оқ-дәрісі таусылып бітті. Каммингс өзінің барлау есептерін қарап шығып, жапондықтардың әлсіздіктерін көрсетпегенін көреді. Бір сәтте [Каммингс] осы жеңіске өзінің ешқандай қатысы болмағанын, тіпті ешқандай жеңіске қатысы болмағанын мойындауға жақын келеді – бұл жеңіс, оның түсіну мүмкіншілігінен асып түсетін, тым ірі, тым бұлыңғыр факторлардың себептік желісіне енген, қарапайым сәттілік арқасында ғана мүмкін болды. Ол осы ойға берілді, бірақ бұл оны терең күйзеліске түсірді. Роман майор Даллесон картамен жұмыс істеу жаттығуларын жаңадан енгізу жолын ойлап табумен аяқталады, яғни, романдағы әрбір кейіпкер соғыстың мәнсіздігі туралы сабақ алғанына қарамастан, қалыптасқан жүйе өзгеріссіз қалады.
In the process of "mopping up", Cummings discovers that a Japanese supply depot had been destroyed by artillery fire weeks before. The Japanese lines had been falling apart for months, and a week before the final attack, the Japanese had run out of ammo. Cummings looks back at his intelligence reports and sees that they gave no indication of Japanese weaknesses. “For a moment [Cummings] almost admitted that he had had very little or perhaps nothing at all to do with this victory, or indeed any victory – it had been accomplished by a random play of vulgar good luck larded into a causal net of factors too large, too vague, for him to comprehend. He allowed himself this thought but it caused him a deep depression." The novel ends with Major Dalleson thinking of a new way to implement map training exercises, indicating that despite the lessons each character in the novel learned about the meaninglessness of war, the structures will remain unchanged.
Негізгі кейіпкерлер
Геннесси - взводтың жаңа мүшесі. Ол барлық құрал-жабдықтары мен қозғалыстарына өте абай, өлтірілмеу үшін. Анопопейдің жағажайға келгенде, ол қорқып, алғашқы қимыл-әрекет сценикасында шырағына құсылады. Ол психикалық күйзеліске ұшырап, жаңа шалбар алуға үміттеніп, жағажайға жүгіреді. Көп ұзамай ол жарылған миномет снарядынан шыққан ошақ сынықтарынан қаза табады. Вудро Вильсон - үлкен, кедей Оңтүстік ақ нәсілі. Оның қуанышты, бақытты, жомарт мінезі бар. "Уильсонның уақыт машинасы" романында ол барда мас болғаннан кейін Элис есімді әйелге үйленгенін біледі. Олардың некелері махаббат пен ақша мәселесінен тұрады. Кейін Уилсон жапондықтардың асқазанына атқаннан кейін ұзақ, азапты өлімге ұшырайды; Браун, Голдштейн, Риджс және Стэнли оны құтқару үшін жағаға алып кетуге тырысады, бірақ ол жолшыбай қайтыс болады. Хулио Мартинес - техас штатынан шыққан мексикалық америкалық. Ол Крофтпен Жапбайт деген лақап атпен танылады және генерал Каммингс пехоталық дивизиясының сержанты болып тағайындалады. Мартинес қорқып, үнемі қысылып, романның басында интроверт болды. Алайда ол соғыста батыл болады және әсіресе жерді алу тұрғысынан өте жақсы сарбаз болады. Оған жасақтағы басқа да ер адамдар сенім артады. Крофт Мартинесті жалғыз өзі барлау миссиясында көрген жапон взводы туралы өтірік айтуға көндіреді, бұл Херннің өліміне және Крофттің қолбасшылығымен Анака тауына өрлеп бара жатқан адамдарға әкеледі. Сэм Крофттың эгосы үлкен және роман бойына суық қанды. Бірде ол жапон тұтқынды өлімге қияды. Кейіннен ол Роттың құс баласын өлтіріп, барлық кінәсіздерді құлатып жатқандай қысып өлтіреді. Ол соғысты жақсы көреді және романдағы психопаттың Мейлер нұсқасы. Ол взводтағы ең жақсы сарбаздардың бірі болып саналады, ал басқа ер адамдар оны басшы ретінде қорқып, құрметтейді. Уақыт капсуласында біз оның сүйген әйелінің алдап жүргенін білдік. Бұл оның суық боп, соғысқа деген сүйіспеншілігін арттырды. Кітаптың соңында Крофт үйге оралуын күтуден бас тартады, өйткені соғыс әлі көп уақыт жалғасады деп санайды. Өйткені ол соғысты ұнатады, өйткені ол өлтіруден ләззат алады. Ред Валсен өзінің жоғарылауды қаламайтынын айтады. Ол өлім мен соғыстың өзіне бей-жай қарайды. Бала кезінде Монтана штатының шахтасында өскен. Кейіннен ол үйден қашып кетіп, бүкіл отбасымен байланысын жоғалтады. Көптеген жұмыс орындарын басқарғаннан кейін Ред өзінің қыз досы Лоис пен оның ұлына қоныс аударады. Қызыл адам өз міндетін атқарудан қорқып, әскерге түседі және Лоистан қашады. Әскерде жүргенде Ред өзінің отбасымен байланысын жоғалтып алғандай, Лоиспен байланысын жоғалтады. Лейтенант Роберт Хирн - ақ либералдық стереотип. Гарвардта білім алған, бай отбасынан шыққан Херн генерал Каммингстің көмекшісі. Ол әскердегі таптық жүйеге өктемдікпен қарайды. Ол төменгі таптық жауынгерлерге қол жеткізе алуын тілейді. Кейін Каммингс Хернді Даллесонның бөлімшесіне ауыстырады. Ол взводты джунгли арқылы тау асуына алып барады. Мұнда ол тез және антиклиматтық түрде атып өлтіріледі, Крофт одан ақпаратты жасырғаны үшін жапондық қарсылықты күтпейді. Генерал Эдвард Каммингс билікке құмар, жиі өзін Құдаймен салыстырады. Бала кезінде Каммингс жыныстық рөлдердің шатасуын бастан кешіреді. Бұл әкесіне оны әскери мектепке жіберуге мәжбүр етеді. Кейін Каммингс Вест-Пойнтқа оқуға түседі. Вест-Пойнт қаласында ол Маргаретпен танысады және оған үйлену үшін әлеуметтік қысымды сезінеді. Маргарет пен Каммингс үйленген, бірақ балалары жоқ. Олардың некелері бақытсыз, мүмкін, Каммингтің гомосексуалистік бейімділіктері мен сезімдеріне байланысты. Ол Хирнмен сөйлескенде оған деген махаббатының бар екені анық көрінеді. Рой Галлахер Бостондық ирланд және Христиандар біріккен антисемит тобының мүшесі. Романның барысында ол әрқашан ашулы көрінеді. Кейіннен ол әйелі Мәриямның балалы кезінде қайтыс болғанын, бірақ сәбиінің тірі екенін біледі. Галлахер романның қалған бөлігінде күйзеліске ұшырайды. Рот - еврейдің көңілсіз, өзгермелі стереотиптік бейнесі. Бірақ ол өзін яһуди екеніне берік сенуден бас тартады. Романның барлық кезеңінде ол артықшылық комплексі бар, өйткені ол взводтағы басқа ерлерге қарағанда жақсы білімді. Рот тауға өрмелеп бара жатқанда өлді, өйткені ол секіруді жіберіп, Галлахердің қолын ұстай алмады. Джой Голдштейн де Рот сияқты еврей. Алайда ол Роттан айырмашылығын айтқанда, өзін мәсіхші достарынан артық санамайды. Голдштейн анасының баласы болып өседі...
Hennessey is a newer member of the platoon. He is very cautious with all of his gear and movements so as to not get killed. When they arrive at the beach of Anopopei, he defecates in his pants out of fear during the opening action scene. He has a mental break down and runs down the beach in hopes of getting new pants. He is killed soon after by shrapnel from an exploding mortar shell. Woodrow Wilson is a large, impoverished white Southerner. He has a happy go lucky and generous nature. In his "Time Machine" we learn Wilson wakes up married to a woman named Alice after a drunken night at the bar. Their marriage consists of love affairs and money troubles. Later, Wilson suffers a long, agonizing death after being shot in the stomach by the Japanese; Brown, Goldstein, Ridges, and Stanley try to carry him back to the beach to be saved but he dies on the way there. Julio Martinez is a Mexican American from Texas. He is nicknamed Japbait by Croft and made sergeant in General Cummings infantry division. Martinez was terrified, constantly on edge and an introvert throughout the beginning of the novel. He however, gains bravery through battle and is an excellent soldier, especially in terms of getting a scope for the land. He is well trusted by the other men in the platoon. Croft convinces Martinez to lie about a Japanese platoon he saw on a solo scouting mission, which leads to the death of Hearn and to the men hiking to Mount Anaka under Croft's command. Sam Croft has a large ego and is coldblooded throughout the novel. At one point, he immorally kills a Japanese POW. Later, he squeezes Roth’s baby bird to death as if he is crushing all innocence. He loves war and is Mailer’s version of a psychopath within the novel. He is seen as one of the best soldiers in the platoon and the other men both fear and respect him as a leader. In his time capsule, we learned he was cheated on by the women he loved which led to him being cold and developing a love for war. At the conclusion of the book, Croft refuses to look forward to his homecoming, believing that the war will continue for much longer. After all, he enjoys the war because he finds a thrill in killing. Red Valsen claims he does not want to rise in the ranks. He appears numb to death and the war itself. As a child, he grew up in a mine town in Montana. Later, he runs away from home, losing contact with his entire family. After holding many jobs, Red moves in with his girlfriend Lois and her son. Afraid of commitment, Red joins the Army and runs away from Lois. While in the Army, Red loses contact with Lois just like he did with his own family. Lieutenant Robert Hearn is the stereotypical white liberal. Harvard educated and from an affluent family, Hearn is General Cummings’ assistant. He despises the caste system within the Army, wishing that he could reach out to the lower class foot soldiers. Later, Cummings transfers Hearn to Dalleson’s section. He leads the platoon through the jungle and to the mountain pass. Here, he is shot and killed quickly and anticlimactically not expecting Japanese resistance after Croft keeps the information from him. General Edward Cummings is power hungry, often comparing himself to God. As a child, Cummings experiences gender role confusion. This forces his father to send him to military school. Later, Cummings attends West Point. While at West Point, he meets Margaret and feels socially pressured into marrying her. Margaret and Cummings are married and never have children. They have an unhappy marriage, perhaps due to Cummings homosexual tendencies and feelings. It is apparent through his conversations with Hearn that he has romantic feelings for him. Roy Gallagher is Boston Irish and part of an Anti Semitic gang called Christians United. He always seems angry throughout the novel. Later, he learns that his wife Mary died in childbirth, but their baby lived. Gallagher remains devastated for the rest of the novel. Roth is a depressing, fickle stereotypical representation of a Jew. He, however, refuses to consider himself and strongly associate with being Jewish. Throughout the novel, he has a superiority complex because he is better educated than the other men of the platoon. Roth dies while climbing the mountain because he misses a jump and fails to grasp Gallagher’s hand. Joey Goldstein is also Jewish like Roth. However, unlike Roth, he does not view himself as better than his Christian friends. Goldstein grows up as a mamma’s boy and desires to own his own shop. Later, he becomes a welder and marries Natalie, despite his mother’s disapproval. After their son is born, Goldstein struggles to support his family and maintain a loving relationship with his wife. Throughout the war, Goldstein is well respected by his comrades, although he does lack courage at times. William Brown is the stereotypical well liked, neighborhood boy. Growing up in a middle class family, Brown later attends a state university. Here he joins a fraternity and flunks out by freshman year. He marries a girl from his high school, Beverly, and lives a fairly boring life. Throughout the war, he worries that Beverly will cheat on him while he’s away. He is certain that he will throw her out of the house when he returns home. Stanley insists that women are no different from men. He trusts his wife Ruthie, who is the mother of his child. In some ways, he is the quiet feminist within the novel. He is also more ambitious than the other soldiers, since he is inexperienced in war; he desires to move up in ranks and befriends Brown in order to do so. Toglio is an Italian American. Patriotic, trusting, and good natured, he is friends with most of his platoon. He sustains a million dollar wound during combat and is sent home. Subsequently, as time passes, some characters come to envy his wound and grow to hate him. Casimir "Polack" Czienwicz comes from a lower class Polish family. He grows up with seven siblings and, after his father dies, he enters the orphanage. At thirteen, an older woman seduces him multiple times. These experiences make Polack a tough, courageous soldier in the Army. Oscar Ridges is extremely Christian. He assures Wyman, who refers to him as “the preacher,” that “The Lord’ll keep me from shooting a Christian”. Despite his Christian beliefs, Ridges befriends Goldstein as his buddy. This friendship between a Jew and Christian demonstrates how the war brought men of different backgrounds together. Buddy Wyman does not play a major role within the novel. He dreams of becoming a war hero in order to support his mother and himself. Steven Minetta is twenty years old and was known as the “best dresser on the block” when he was growing up. He is eventually wounded but then returns to the platoon. At the conclusion of the novel, Minetta feels anger towards power figures and hopes to “expose the goddam Army.”
Dalleson was second in command to Cummings, who deliberately picked an officer of lower rank so that he could be intimidated. He was very nervous throughout the novel and did not trust his own judgment. At the end of the novel, however, it is Dalleson's attack plan and his competent handling of forces that help win the battle against the Japanese.
Тақырыптар
Романның барысында Мейлер көптеген тақырыптарға тоқталады. Бұл тақырыптар оның шығармалары бойына қайталанып, кейінірек жазған бірнеше очерктерінде және романдарында қайтадан пайда болады. "Жылаңаш және өлі" атты еңбектегі сарбаздардың адамгершілігінен айыру туралы пікір білдірген Мейлер: "Китап адамды бүлінген, құдіретсіздігіне дейін шатастырған, бірақ оны одан әрі итермелеуге болмайтын шектер бар екенін де біледі". Айтқыш солдаттардың өмірінің шаршауы мен қорлануын көрсетеді: "Егер адам қап-қайыспен белбеуденіп, мылтық, екі бандоляр, бірнеше граната, штык пен қалпақ алып жүрсе, ол екі иығына да, көкірегіне де турникет салынғандай сезінді. Бұл кезде оның тынысы ауырлап, аяқтары ұйқыға кетіп жатты. Солдаттың адамгершілігінен айыру 5 тарауда да көрінеді, өйткені взвод 1-ші батальон мен А ротасы арасында танкіге қарсы қару алып жүруі керек болды, бұл саздық жолдың бір милі шамасында болды. Олар қаруды алып жүретін күйінде ғана болды, ал генералдар сарбаздардың шаршауына мән бермеді. Әскерлер, әдетте, армия оларды адамдар ретінде көрмейді және "олар сіздің өмір сүруіңізді немесе мұнда (больницада) өлуіңізді ойламайды. Олар тек қана сені оқ атуды тоқтататын жерге қайтаруды қалайды". Мейлер "Жылаңаш және өлі" романын "'қорқыныш, шаршау және өлім туралы одиссея' деп сипаттап, табиғат дүниесін "байсыз, берік, аяусыз және кейде әдемі" деп көрсетеді. Ол осы тұрғыда Мартинес секілді сарбаздарға қатысты түсініктерін қосады. Мейлер өзінің барлау миссиясында "Мартинес адамнан гөрі жануар сияқты әрекет еткенін" жазады. Мейлер жауды адамгершіліктен айырудың соғыстың құрылымындағы маңызды аспекті екенін де түсіндіреді. Мейлер былай деп жазады: "Мартинестің шындыққа бейім еместігі бар еді. Олар ер адамдар еді. Соғыстың барлық құрылымы оның миында бір сәтке қалжыңдады". Мейлер взводтың Анак тауына көтерілуін қорытындылап, соғыста жеке адамның жоғалуын күшейтіп, "солдаттар өздерін жеке адамдар деп ойламады. Олар тек қана азаптың көрінісі болды. Олар патрульді, соғысты, өткенін ұмытып, тіпті жаңа ғана көтерілген жерлерін де ұмытып кеткен еді". Жалғыздық: Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жауынгерлер мен офицерлер арасында жалғыздық теңестіруші болды. Сана, экономикалық, саяси, жыныстық немесе таптық айырмашылықтарға қарамастан, жалғыздық Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сарбаздар мен офицерлер арасында кең таралған құбылыс болды. Сонымен қатар, бұл соғыс уақытында бауырластықтың қалыптасуына ықпал етті. "Жылаңаш және өлілер" романында Голдштейн еврейлік мұралары арқылы Ротпен байланысты және одақтас сезінеді. Әскерге шақырылған ерлер бір-бірімен бауырластық қарым-қатынаста болса да, олар өздерін жалғыз сезінеді. Романның барлық кезеңінде ерлер әйелдерді және терең достық қарым-қатынастарды аңсайды. Мысалы, Рот "жақсы сөйлесетін" біреуді қалайды. Ол өзінің жолдастарын жақсы білмейтінін түсінеді, өйткені ол әскерге кірген кезде кездескен барлық адам өлтірілді немесе қайта тағайындалды. Ерлер әйелдерді әңгіме арқылы төмендетеді; дегенмен, әйелдердің болмауы олардың алдыңғы қатарда болуы шектеулі әйелдерді кемсітуге деген реакциясына әсер етеді. Өлім: Ерлер күтпеген өліммен бетпе-бет келеді, мысалы, Хеннесси, Уилсон, Херн, Рот және Галлахердің әйелі бала туғанда қайтыс болады. Өлімнің оларды қоршап тұрғаны анық, олардың өмірі кез келген сәтте жойылуы мүмкін. Армиядағы өлім-жітіммен өмірінің басым бөлігін өткізген Каммингс әлі күнге дейін шіріп бара жатқан өлекселердің иісіне жылылық танытпайды. Ред, басқа сарбаздар сияқты, өзі немесе оның жолдастары кез келген сәтте өлтірілуі мүмкін екенін түсінеді. Олар өлімге үйреніп, оны "үлкен, қорқынышты, мәнсіз" деп білген кезде де. Өлген еркектер енді еркек емес еді", - деп жазған. Өлімнен қорқудың да психикалық денсаулығына кері әсері болды. Мысалы, Ред: "Құдайдан қорқатын әскер сені ұстап алады, сондықтан артқа бұрылуға қорқасың". Адамдар өмірге деген жағымсыз көзқараста болып, "Өлгеннің бәрі өледі" деп сенді. Бұл әсіресе "әскерде [әскерлер] тек осыны ғана істей алады, ол отыра отырып ойлайды" дегенді білдіреді, бұл өлім туралы ойлар мен қорқынышты үнемі және кең таралғанға айналдырды. Романдағы алғашқы өлім осы тақырыпты баяндауға енгізеді. Қызыл Хеннессидің өлімін бақылайды. Айтқыш "Хеннесси өлтірілгенше, Ред өзінің білетін барлық адамдарының өлімін үлкен, қиратушы және мағынасыз нәрсе ретінде қабылдады. Геннессидің өлімі құпия қорқынышты ашады". Крофт та...
Throughout the novel, Mailer dwells on many themes. These themes are recurring throughout his works and reappear in several of his later essays and novels. Dehumanization of soldiers Commenting on the dehumanization of soldiers in The Naked and the Dead, Mailer said, "The book finds man corrupted, confused to the point of helplessness, but it also find that there are limits beyond which he cannot be pushed." The narrator illustrates the exhaustion and humiliation of the soldiers' life: “When a man was harnessed into a pack and web belt and carried a rifle and two bandoliers and several grenades, a bayonet and a helmet, he felt as if he had a tourniquet over both shoulders and across his chest. It was hard to breathe and his limbs kept falling asleep.” Dehumanization of the soldier is also seen in Chapter 5 when the platoon had to carry antitank guns between 1st Battalion and A Company, which was about a mile of muddy trail. The men became numb and only went through the motions of carrying the guns and the generals disregarded the soldiers' exhaustion. The soldiers generally believed the army didn't see them as people and that "they don't care if you live or die here [the infirmary]. All they want is to get you back where you can stop a bullet". Mailer described The Naked and the Dead as "'an odyssey of fear, exhaustion, and death,'" and presents the natural world as "uncaring, unyielding, implacable, and occasionally, beautiful." He adds insights into soldiers, like Martinez, in this context. Mailer writes that on his scouting mission, "Martinez was functioning more like an animal than a human." Mailer also distils how dehumanizing the enemy was an essential aspect to the structure of war. Mailer writes, "Martinez had a sense of unreality . They were men. The entire structure of war wavered in his brain for a moment." Mailer concludes the platoon's climb of Mount Anaka, reinforcing the loss of the individual within war, writing that "[the soldiers] did not think of themselves as individual men any longer. They were merely envelopes of suffering. They had forgotten about the patrol, about the war, their past, they had even forgotten the earth they had just climbed." Loneliness: Loneliness acted as an equalizer among soldiers and officers during the Second World War. Despite divisions of rank, economic, political, sexuality, or class, loneliness was a universal phenomenon among soldiers and officers during the Second World War. Furthermore, this factored into the construction of brotherhood in wartime. In The Naked and the Dead, Goldstein feels a connection and a sort of alliance with Roth in their Jewish heritage. Although the men in the platoon do have a sense of brotherhood with one another, they still feel alone during their deployment. Throughout the novel, the men long for women and deeper friendships. Roth, for example, wishes to have someone whom he “could talk to seriously.” He realizes that he doesn’t know his own comrades very well, since everyone he met when he initially entered the Army was either killed or reassigned. The men degrade women through the narrative; however, the absence of women factors into their reaction to disparage women, whose presence on the front lines was limited. Death: The men are faced with unexpected deaths, such as Hennessey's, Wilson, Hearn, Roth, and Gallagher’s wife who dies during childbirth. It is clear death surrounds them and their lives could be taken away in any moment. Cummings, having been surrounded by Army deaths the majority of his career, still never warms to the smell of rotting corpses. Red, like the other soldiers, realizes he or one of his comrades could be killed any minute. Even when they grew used to death and saw it as "large and devastating and meaningless. Men who were killed were nearly men no longer around", a comrade's death would cause "the idea of death [to be] fresh and terrifying again". This fear of death also had a negative impact on the mental health and sanity of the men. For instance, Red states, "Goddam Army gets you so you're afraid to turn around". The men began to have a pessimistic view of life believing "All dead things everything lives to die". This was especially so since "that's all [soldiers] can ever do in the Army, sit and think" which caused the thoughts and fears of death to be constant and prevalent. The first death in the novel introduces this theme into the narrative. Red observes Hennessey's death. The narrator reveals "[u]ntil Hennessy had been killed, Red had accepted all the deaths of the men he knew as something large and devastating and meaningless . Hennessey's death had opened a secret fear." Croft is also surprisingly moved by Hennessey's death. The narrator declares "Hennessey's death had opened to Croft vistas of such omnipotence that he was afraid to consider it directly. All day the fact hovered about his head, tantalizing him with odd dreams and portents of power." Gallagher's wife, Mary dies in childbirth in America. When Gallagher learns of her death, he continues to receive letters she sent before her death. Because of the disparity of time and space between men and women and their families during wartime, Gallagher considers that Mary "lived for him only at the exact time when he read her letters." On the mission across Mount Anaka, Roth discovers a baby bird, and the platoon, with the exception of Croft, are fascinated by the bird. The bird symbolizes innocence and the futility of death during war, as Roth cares for the baby bird and Croft is then enraged by it and crushes the bird in his hand. The contrast between Hearn and Roth's deaths reflects both the bonds of brotherhood made among soldiers during war and the division between rank. Lieutenant Hearn's death is immediate and has little recovery time, with the platoon mourning for ten or twenty seconds. Croft is even relieved by Hearn's death, as he is now in charge of the platoon again. In contrast, Roth's death "shatter[s] the platoon." Instead of choosing to face Croft, Roth chose to risk falling to his death. Not only is the platoon shattered, Mailer underlines the division between the empowered and powerless, the narrator declares, "It was Croft's fault that Roth had been killed." Power: Mailer's predominant theme throughout The Naked and the Dead is illustrated through the power relations among the men, especially the relationships between commanding officers and subordinates. Power is distilled in General Cummings's character. Cummings compares himself to the “chief monk” and God throughout the book. He also openly supports the class system within the military, and states Hearn must accept the “emotional prejudices of his class”, especially since he is an officer. People of higher ranks like Hearn and Cummings, after all, enjoy a better quality of life than the other foot soldiers. They sleep in larger staterooms while the soldiers share small rooms and are jammed into cots. This power system and power relations is reinforced within the missions. After Hearn dies, Croft is "relieved" that there is no longer a rival to his power and takes over leading the platoon up the mountain. While the other soldiers clearly want to stop and give up, they continue hiking the mountain simply because Croft commands them to. Chickenshit, as termed by Paul Fussell in Wartime: Understanding and Behavior in the Second World War, was a major aspect of the theme of power in the novel. This is shown in how Cummings makes Hearn do humiliating tasks and in the end sends him on a mission knowing he will die, which is the ultimate chickenshit since he sent him to die solely to demonstrate his power. This is another instance where the undemocratic nature of the Army is apparent. Analogous to the replacement of "fuck" with "fug," Fussell commented on the obscenity in war, arguing that explicit language in wartime became precious as a way for millions of conscripts to note, in a licensed way, their bitterness and anger. During his service in World War II, Mailer did not yet have a plan for his war novel, but knew that he wanted to write a combat novel specifically set in the Philippines where "the American hunger for power was palpable." Mailer told his sister that he wrote to his wife, Bea, about his plans for a novella with "'a ridge or a peak as a symbol' of 'the higher aspirations of man, the craving for the secret, the core of life,'" and the Faustian need for power. In another letter to his wife, Mailer recounted an encounter with the top mess sergeant, who called him "'a chickenshit son of a bitch.'" This real life incident inspired Mailer to construct the pivotal confrontation between General Cummings and Lieutenant Hearn which leads indirectly to Hearn's death. Initially, Cummings burdens Hearn with small, chickenshit tasks, and later Hearn retaliates within restricted power dynamics by dropping a match on the General's floor and grounds it into the floor with his heel. According to General Cummings, "what Hearn had done was equivalent to a soldier's laying hands on his person." Thus, Cummings transfers Hearn to the platoon with Croft. During World War II, General Patton was considered one of the most fastidious perpetuators of chickenshit, constantly enforcing the Army's dress code on his soldiers. Similarly, in The Naked and the Dead, Dalleson harps on pride in the outfit of the Army. J. Michael Lennon, Mailer's definitive biographer, claims that "Mailer's landscape descriptions crackle and pulse with energy and must be ranked among the best of postwar American writers.". Diana Trilling observed, "'The most dramatic moments in The Naked and the Dead are precipitated by intensities in nature.'" Hennessey's death as well as Croft, Reed, and Martinez's "primitive glimpses of a structure behind things" is Mailer's depiction of '"the old business of man constructing little tag ends of a Gd for himself in his moral wilderness.'" Mailer argued that everything is more direct in war and this dramatically impacts the senses and one's perception of realism. Mailer depicts this theme of power in nature and man's subjection to that in Cummings and Croft's reflection on Mount Anaka. Homosexuality: The theme of homosexuality is most evident through Cummings. In his "Time Machine", Mailer illustrates Cummings growing up experiencing gender role confusion. Although his mother supports Cummings' identity, his father refuses to have a son who is homosexual and thus sends him to military school. This portages the notion of the Army being only for "real men". However, there were a lot of homosexual men who were soldiers during WWII and as Allan Bérubé illustrates in Coming Out Under Fire: History of Gay Men and Women in World War Two, they were often seen as trusted and respected soldiers and medics. While in the Army, it is clear Cummings developed romantic feelings towards Hearn and sexually desired him. Through Cummings, Mailer illustrates his beliefs of homosexuality. Although Mailer believes being homosexual is evil, it is interesting he had the general be the homosexual character in the novel, especially since he depicts the general as being a powerful figure who is a good leader. Mailer also includes homosexual characters in his other works as well, such as in The Deer Park. Mailer directly addresses this theme and his beliefs of homosexuality in "The Homosexual Villain" stating he saw homosexuals as evil and always depicted them as the villain in his works but realized they were humans. Mailer utilizes the trope that men coded as homosexual are villains, repressed, and effeminate. Brotherhood: The Naked and the Dead depicts the bonds of brotherhood during World War II, particularly examining the relationships among platoons. During World War II, soldiers developed strong friendships to which civilians could not relate. Croft expresses his feelings of brotherhood and tells his comrades, “You’re all good guys. You’re all chicken, and you’re all yellow, but you’re good guys. They ain’t a goddam thing wrong with you.” Mailer's use of Croft in this scene emphasizes the unilateral sentiment and necessity of brotherhood during wartime. The theme recurs in Part III when Brown, Goldstein, Ridges, and Stanley attempt to carry the wounded Wilson back to camp. Despite the physical strains, the men persisted in order to save Wilson. The brotherhood of the platoon is also illustrated by the group's reactions to the deaths of Hearn and Roth. New to the platoon, Hearn, when he was killed by Japanese soldiers, the platoon stood shocked for a couple of seconds but quickly moved on under the continued leadership of Croft. However, when in the wake of Roth's death, "the platoon was shattered. For ten minutes they huddled together on the shelf, too stricken, too terrified, to move on. The gravity of Roth's death demonstrates the deep bond of brotherhood, pervasive not only during World War II but more specifically among the platoon. Masculinity: The Naked and the Dead acts as Mailer's introduction into the literary pantheon, and like his later works, Mailer portrays women as sexual objects. Many men, especially Brown, fear their wives are cheating on them while they are at war. This causes them to have more hatred towards women and a deep distrust towards them. Brown tells Stanley that if he finds out his wife cheated on him, he will beat her then throw her out. Later, in the Chorus “Women,” Polack insists that “there ain’t a fuggin woman is any good” and Brown agrees. Women are especially emphasized within "Time Machine" segments. In these segments, the men’s romantic relationships and sexual experiences are described in detail. In many of the "Time Machines", such as Martinez's, women are portrayed as simply sexual objects. In Croft's "Time Machine", we learn he was cheated on by the women he loved which resulted in him being cold and having a hatred towards women. The men seem to disregard the fact that they have cheated several times on their partners but show extreme hatred in the thought of their wives cheating on them. The only character that seems to positively view his wife is Gallagher, who becomes miserable and lost after she dies. This deep hatred for women, however, is a way to mask how strongly these men miss and desire women; they desperately need women for a variety of different reasons. Mailer exemplifies the construction of the masculine identity, and analyzes masculinity as socially constructed, context specific and culture bound. Male studies enforces The Naked and the Dead as part of American literature which reflects American society's conception of masculinity based on the representation of masculinity in American fiction. After returning home from the war, he moved to France with his first wife, Beatrice, where he studied at the Sorbonne in Paris. Here, in just 15 months, Mailer wrote his war novel as noted in his introduction to its Fiftieth Anniversary Edition. Mailer states his writing inspiration came from the great Russian novelists like Leo Tolstoy. While writing, Mailer often read "from Anna Karenina most mornings before he commenced his own work." Mailer believed Tolstoy enabled him to bring compassion to his pages; Tolstoy taught him "compassion is valueless without severity." Mailer was convinced he brought this compassion to The Naked and the Dead, and it is what enabled a 25 year old to write an incredible war novel. Throughout his writing process, Mailer explained, he "used to write twenty five pages of first draft a week," which allowed his novel to flow from page to page. Mailer felt this novel was the easiest for him to write, as he finished it quickly and passionately. He later stated, "Part of me thought it was possibly the greatest book written since War and Peace." Despite the author’s self praise, he acknowledged his writing immaturity within the novel. Mailer insisted "it was sloppily written in many parts (the words came too quickly and too easily) and there was hardly a noun in any sentence that was not holding hands with the nearest and most commonly available adjective." However, despite this criticism, Mailer believed the book deserved to be a best seller. It was written with vigor and contained acute descriptiveness which enabled readers to imagine what World War II was really like. Mailer admitted that he still returned to The Naked and the Dead occasionally and reread passages because they gave him hope “for all of us”. Character that represents Mailer: Mailer stated he did not portray himself as one of the characters. However, he mentions the character of Roth is the most similar to himself. He states Roth's experiences within the novel closely resembled his own experiences in WWII, especially in comparison to the other characters. This similarity is also evident in how they are both Jewish but don't necessarily strongly declare being Jewish.
"Құқық"
"Жылаңаш және өлген" романының баспагерлері Мейлерге романда "қатыгез" сөзін қолдануға тыйым салды және оның орнына "фуг" эвфемизмін қолдануға мәжбүр етті. Кейінгі оқиғаның Мейлер нұсқасы былай: Бұл сөз мені көп жылдар бойы ұялтты, себебі, білетіндей, Таллула Банкхедтің баспасөз агенті, көп бұрын, газеттерде "Ой, сәлем, сіз Норман Мейлерсіз", - деді Таллула Банкхед дегенде, "Сіз төрт әріпті сөзді қалай жазатынын білмейтін жас жігітсіз" делінген. Бұл оқиға Джон Гриннің "Кетериналардың көптігі" (2006) кітабында еске алынады. Колин Синглтон Линдси Ли Уэллске кітап оқығаннан кейін әдеби сынды оқуды ұнататынын айтады. Колиннің айтуынша, баспагер 1948 жылы "Жылаңаш және өлген" кітабын ешкім сатып алмайтынын көрсеткен, себебі онда "F" сөздері "қалыпты сөздерге" қарағанда көп. Сондықтан Норман Мейлер, баспагерге деген наразылығын білдіре отырып, 872 беттік кітабын қарап шығып, әрбір "F" сөзін "фуг" деп өзгертті. "Фугс" рок-тобы осы сөзден өз атын алған.
The publishers of The Naked and the Dead prevented Mailer from using the word "fuck" in his novel and had to use the euphemism "fug" instead. Mailer's version of a subsequent incident follows:
The word has been a source of great embarrassment to me over the years because, you know, Tallulah Bankhead's press agent, many years ago, got a story in the papers which went "Oh, hello, you're Norman Mailer," said Tallulah Bankhead allegedly, "You're the young man that doesn't know how to spell " You know, the four letter word was indicated with all sorts of asterisks. The incident is mentioned in John Green's An Abundance of Katherines (2006). Colin Singleton tells Lindsey Lee Wells he likes to read literary criticism after reading a book. Colin says the publisher indicated that no one in 1948 would buy The Naked and the Dead because it contains even more F bombs than it does Regular Bombs.' So Norman Mailer, as a kind of fug you to the publisher, went through his 872 page book and changed every last F word to 'fug. The rock band the Fugs took their name from this word.