Кіріспе

Флоренциядағы аббаттық және шіркеу – қазір Иерусалим монастырь қауымдарының орналасқан жері, Италияның Флоренция қаласы, Проконсоло көшесінде орналасқан. Данте, әдетте, қазір "Casa di Dante" деп аталатын, 1910 жылы Данте мұражайы ретінде қайта салынған (бірақ шын мәнінде оның нағыз үйі болмауы мүмкін) көшенің ар жағында өскен. Ол монахтардың осы жерде латын тіліндегі Григориан әнімен мисса және құлшылықтарды орындағандарын естіген болар, өйткені ол өзінің "Комедиясында" былай деп еске алады: "Флоренция, ежелгі қабырғаларының ішінде қоршалған, Нон және терц әлі де бүкіл қалаға естіледі, Бұрынғы тыныш, салмақты, таза мекен". 1373 жылы Боккаччо Бадия шіркеуінің солтүстік кіреберісіне жақын Санто-Стефаноның қосалқы шіркеуінде Дантенің "Құдайлық комедиясы" туралы атақты лекцияларын оқыды.

Тарих

Аббатхана 978 жылы Тоскана графинясы Вилланың, қайтыс болған күйеуі Губерттің естелігіне құрмет көрсету үшін бейнедиктік мекеме ретінде негізделді және орта ғасырлық Флоренцияның маңызды құрылыстарының бірі болды. 1071 жылы аббатханада аурухана ашылды. Шіркеу қоңырауы флоренциялық күннің басты бөлімдерін белгіледі. 1284 және 1310 жылдар аралығында әйгілі итальяндық сәулетші және мүсінші Арнольфо ди Камбио романдық шіркеуді готика стилінде қайта жаңартты, бірақ 1307 жылы салық төлемегендігі үшін монахтарды жазалау мақсатында шіркеудің бір бөлігі бұзылды. 1627 және 1631 жылдар аралығында шіркеу барокко стилінде өзгертілді. 1310 және 1330 жылдар аралығында аяқталған көрнекті қоңырау мұнарасы негізінде романдық, ал жоғарғы қабаттарында готикалық стильде салынған. Оның құрылысын танымал жылнамашы Джованни Виллани қадағалады. Бүгінде Бадияда «Иерусалим қауымдастығы» деп белгілі монахтар мен қарындастар қауымы орналасқан. Олар күн сайын сағат 18:00-де кешкі құлшылық әндерін орындайды және сағат 18:30-да қасиетті миссаға жиналады. Жергілікті тұрғындар мен туристер олардың кешкі құлшылығына қатысу Флоренциядағы ең әдемі тәжірибелердің бірі екенін айтады. Аңыз бойынша, Данте Беатриспен осы шіркеуде алғаш рет кездескен.

Суретшілік шығармалар

Ғимараттағы маңызды өнер туындыларының қатарында Филиппино Липпидің (алғашқыда Пьеро дель Пулььезе Киеза ди Санта-Мария дель Санто Сеполкро немесе делле Кампорадағы шіркеуі үшін тапсырыс берген) Сент-Бернарға Мәриямның келуі (шамамен 1486 ж.) және Вилланың ұлы, Тоскана маркграфы Хью (1001 ж. қайтыс болған) мен заңгер және дипломат Бернардо Джуньнидің (1396–1456 ж.) мазарлары бар, екеуі де Мино да Фиезоле жасаған (соңғысы шамамен 1466 ж. аяқталған). Апсидадағы қабырға суреттерін 1734 жылы Джованни Доменико Ферретти аяқтады. Ілеспе Киостро дельи Аранчи (Апельсиндер монастыры) монастырында Сент-Бенедикт өмірінен фрескалар циклі (1435–1439 ж.) сақталған, ол португалдық текті көрнекті монастырлық реформатор, абат Дом Гомес Эанес (OSB) ("Беато Гомецио" заманауи итальяндық дереккөздерде) (1383–1459 ж.) Бадияны қайта жаңғыртуымен байланысты. Көптеген адамдар фрескаларды португал суретшісі Джованни ди Консалвоға, Фра Анжеликоның жақсы белгілі емес ізбасарына жатқызады. Дегенмен, олар Анжеликоның басшылығымен Жаноби ди Бенедетто Строццидің (1412–1468 ж.) еңбегі болуы мүмкін. Циклдің төртінші көрінісін жас Бронзино шамамен 1526–1528 жылдары қайта бояды (Сент-Бенедикт өзін жазалайды). Монастырдың құрылысы Антонио ди Доменико делла Парте мен Джованни д'Антонио да Майаноның басшылығымен, Бернардо Росселлиноның көмегімен жүзеге асырылды. Қазір Уффици галереясында сақталатын Джоттоның Бадия полиптихі бастапқыда шіркеуде орналасқан. 1940 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірнеше туындыларды жасыру барысында, Уго Прокаччи Санта-Кроче базиликасынан шығарылып бара жатқан полиптихті байқады. Ол оның Наполеон басып алу кезінде Бадиядан алынып, кейіннен Санта-Крочеге орнатылғанын болжады. Прокаччи сондай-ақ, алтарьдың Бадиядағы қазіргі орнына полиптих тым үлкен екенін анықтады. Ол 1628 жылғы жөндеу жұмыстары алтарь орнының өзгеруіне және бастапқы орнындағы екі жарым қабырғаның бұзылуына әкелгенін анықтады. Соңғы қабырғаның сол жағындағы бөлігі жаңа қабырғамен жабылған. 1958 жылы полиптихті қалпына келтіру кезінде Прокаччи жаңа қабырғаның үстіңгі бөлігінде тесік жасады және бастапқы қабырғаның фрескамен боялғанын анықтады. Алты ай ішінде алғашқы қабырға ашылды, соның нәтижесінде үш көрініс пайда болды: Жариялану, Исаның ғибадатханаға әкелуі және Бағушылар арасындағы Иоаким. Алайда, 1628 жылғы жөндеу кезінде фрескаларда бейнеленгендердің барлық бас-беттерінен, бағушының біреуінен басқасы, бас-беттері алынып тасталған.