Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдегі вилла, Италия
Римдегі ғимарат
Villa in Rome, Italy
the building in Rome
Вилла Джулия – Италияның Рим қаласындағы вилла. Ол 1551–1553 жылдары Рим папасы Юлий III қаланың шетінде салынған. Бүгінде ол мемлекеттік меншікте және Этрус өнері мен артефактілерінің ұлттық мұражайы – Museo Nazionale Etrusco орналасқан.
The Villa Giulia is a villa in Rome, Italy. It was built by Pope Julius III in 1551–1553 on what was then the edge of the city. Today it is publicly owned, and houses the Museo Nazionale Etrusco, a collection of Etruscan art and artifacts.
Орналасқан жері
Вилла Римнің "Вигна Веккья" деп аталатын аймағында (бұл аймақ бір кезде қала қабырғаларының сыртында орналасқан) Монте Париоли тауының етегінде, "Вилла Субурбана" стиліндегі және демалыс үшін арналған орын ретінде салынған.
The villa was built in an area of Rome known as the 'Vigna Vecchia' (which was once against the city walls), lying on the slopes of Monte Parioli, as a 'Villa Suburbana' and a place of repose.
Дизайн
Өнерге жақсы білімі бар папа 1551–1553 жылдары ғимараттың бастапқы жобасын Джакомо Бароцци да Вигнолаға тапсырды. Дегенмен, нимфеум және басқа да бақ құрылыстарын Бартоломео Амманти Жорджо Вазаридің қадағалауымен жобалады. Микеланджело да онда жұмыс істеді. Папа Юлий вилланың жобасы мен әшекейлеуіне тікелей қызығушылық танытып, оның сұлулығын арттыруға көп қаражат жұмсады. Вилла Джулия манерлік сәулет өнерінің ең нәзік үлгілерінің біріне айналды. Бастапқы мүліктің аз ғана бөлігі сақталған, ол Тибрге дейін созылған үш жүзімдікті қамтиды, және папа оған жиі қайықпен саяхаттайтын. Вилланың қалалық кіреберісі (Римдік Виа Фламиниа) және ресми, бірақ ауылдық бақ кіреберісі болды. Вилла қала мен ауылдың арасындағы шекте орналасқан, бұл римдіктерге тән ұғым. 1935 жылы соғылған медальда вилланың толықтай аяқталғаны көрсетілген, бірақ ешқашан іске аспаған екі күмбез де бар. Вигноланың ғимараттың қалалық жағы – әр қабаты бірдей құндылыққа ие екі қабатты қалың фасад. Оның ортасында екі бөлікті симметриялық қанаттарымен шектеліп тұрған, өте әсем безендірілген жеңіс аркасының үш реттік ритмі бар. Фасадтың екі шетінде дориялық пилястрлар орналасқан. Вилла Джулияның осы фасады – 18 ғасырдың жеті бөлікті грузин вилласының бастауы, ол Вирджиния штатының Тайдвотер аймағына дейін көшірілген. Ғимараттың арт жағында Вигноланың үш ауланың біріншісіне қарап тұрған үлкен жарты шар тәрізді лоджиясы бар, ол қарапайым партер ретінде жасалған. Одан әрі келушілер казинадан өтеді, оның арт жағында жарты шар тәрізді фасад және кіреберістегі жұп баспалдақтар бар, олар вилла кешенінің ортасына жол ашады: жазғы ыстықта ауада тамақтануға арналған екі қабатты Нимфеум. Бұл үш деңгейлі құрылыс жабық лоджиялардан, мәрмәр мүсіндермен безендірілген, нишаларда жатқан өзен құдайларынан және балюстрадалардан тұрады, олардың барлығы орталық фонтанның айналасына орналасқан. Осы салқын ортада, күннің ыстығынан қорғалған күні бойы пикниктер өткізілді. Орталық фонтан, Fontana dell'Acqua Vergine, Вазари мен Амманнати жобалап, мүсінмен безендірген: онда өзен құдайлары мен кариатидтер бейнеленген. Фонтанның су көзі Acqua Vergine, сондай-ақ Римдегі Треви фонтанымен қамтамасыз етеді. Кейде "жүзімдіктегі шағын үй" деп аталатын Казино делла Вигна және оның бақтары жүзімдіктердің арасында орналасқан, оларды бақ қабырғаларының сыртындағы көлеңкелі аркадалардан көруге болады. Папалар Ватикан қақпасынан қайыққа отырып, Тибр өзенімен вилланың бұрынғы жеке қону алаңына жеткізілді.
The pope, a highly literate connoisseur of the arts, assigned the initial design of the building to Giacomo Barozzi da Vignola in 1551–1553. The nymphaeum and other garden structures, however, were designed by Bartolomeo Ammanati, all under the supervision of Giorgio Vasari. Michelangelo also worked there. Pope Julius took a direct interest in the villa's design and decor and spent vast amounts of money on enhancing its beauties. Villa Giulia became one of the most delicate examples of Mannerist architecture. Only a small part of the original property has survived intact, comprising three vineyards which extended down to the Tiber, and to which the pope traveled often by boat. The villa, as was customary, had an urban entrance (on the Roman Via Flaminia) and a formal but rural garden entrance. The villa itself was on the threshold between two worlds, that of the city and that of the country, an essentially Roman concept. A medal struck in 1935 shows the villa as substantially complete, but with a pair of cupolas which were never executed. Vignola's urban front of the building is a somber two story facade with each story being given equal value. It has at its centre the triple rhythm of a richly detailed rusticated triumphal arch flanked by symmetrical wings of two bays only. The facade is terminated at each end by Doric pilasters. In this facade of the Villa Giulia is the genesis of the seven bay 18th century Georgian villa, which was reproduced as far away as the Tidewater region of Virginia. The rear of the building has Vignola's large hemispherical loggia overlooking the first of three courtyards, laid out as a simple parterre. At its rear the visitor passes through the casina, which again has a hemispherical rear facade, enclosing paired flights of re entrant marble steps that give access to the heart of the villa complex: a two story Nympheum for alfresco dining during the heat of the summer. This three levelled structure of covered loggias, decorated with marble statuary, reclining river gods in niches, and balustrading, is constructed around a central fountain. Here in this cool environment, sheltered from the blazing sun, day long picnics would be held. The central fountain, Fontana dell'Acqua Vergine, was designed and sculpted by Vasari and Ammannati: it depicts river gods and caryatids. The fountain's source, the Acqua Vergine, also supplies the Trevi Fountain in Rome. The Casino della Vigna ("little house in the vineyard"), as it was sometimes known, and its gardens were set in the midst of vineyards, which could be viewed from shaded arcades on the outsides of the garden walls. Papal parties embarked on boats at the gates of the Vatican and were transported up the Tiber to the villa's long gone private landing stage.
Кейінгі тарих
Папа Юлийдің қайтысынан кейін, оның ізбасары папа Павел IV оның жинаған барлық мүлкін тәркіледі; вилла бөлінді, ал негізгі ғимарат пен бақтың бір бөлігі Апостолдық камераның меншігіне өтті. Вилла жаңа папаның Борромео туыстарының пайдалануына берілді. Ол 1769 жылы папа Клемент XIV-нің бастамасымен жаңартылды, 1870 жылы Италияның жаңа мемлекеті тәркілеп алды және 20-ғасырдың басында Ұлттық Этруск мұражайына тапсырылды.
Following Pope Julius' death, his successor Pope Paul IV confiscated all the properties he had assembled; the villa was divided, and the main building and part of the gardens became the property of the Camera apostolica. The Villa was reserved for the use of the new pope's Borromeo nephews. It was restored in 1769 on the initiative of Pope Clement XIV, confiscated by the new state of Italy in 1870, and given over to the National Etruscan Museum in the early 20th century.
Танымал мәдениетте
Медичи (Телесериал) үшінші маусымында Лоренцо Медичидің әйелі Клариса Орзини мен Гироламо Риарионың әйелі Катерина Сфорцаның алғашқы кездесуі, көрінетіндей, ойдан шығарылған «Кардинал Бьянко» сарайында өтеді. Кездесу сахнасы Римдегі Вилла Джулияның жартышеңбер ауласында (қазір Ұлттық Этрус музейі орналасқан) түсірілген.
In the third season of Medici (TV Series), it is the site of the first meeting between Clarice Orsini, wife of Lorenzo Medici, and Caterina Sforza's wife of Girolamo Riario, that takes place in what would appear to be the palace of a fictitious “Cardinal Bianco.” The meeting scene is filmed in the courtyard of the hemicycle of Villa Giulia in Rome (now home to the National Etruscan Museum).