Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Джордж Магоффин Хамфри (8 наурыз 1890 – 20 қаңтар 1970)
George Magoffin Humphrey (March 8, 1890January 20, 1970)
Оның інісі Уоттс С. Хамфри арқылы, ол бағдарламалық жасақтама инженері Уоттс Хамфридің қалың баламасы болды. Мичиган университетінен бакалавр және заңгерлік білімі бойынша диплом алды. 1952 жылы Дуайт Эйзенхауэр президент сайланғаннан кейін, Хамфриді жақын кеңесшісі генерал Люциус Д. Клей ұсынды, ол бұл корпоративтік магнатпен соғыстан кейінгі Германия жоспарлары бойынша бірге жұмыс істеген.
Through his brother Watts S. Humphrey, he was the uncle of software engineer Watts Humphrey. He received both his undergraduate and law degrees from the University of Michigan. Following Dwight Eisenhower's election to the Presidency in 1952, Humphrey was recommended by close adviser General Lucius D. Clay, who had worked with the corporate magnate regarding post war plans in Germany.
Қаржы министрі
20 жылдық үзілістен кейін алғашқы республикалық әкімшіліктің Қаржы министрі ретінде Хамфри президент Эйзенхауэрдің кабинетіндегі ең беделді мүшелердің бірі болды. Эйзенхауэр бірде: «Джордж сөйлегенде, бәріміз құлақ естіміз» деген сөзді айтқан екен. Ол мемлекеттік шығындарға қатысты одан да қатаң болды, 1957 жылғы баспасөз конференциясында егер олар шектелмесе, «шашыңыз тік тұратын депрессияға тап боласыз» деді. Хамфри 1957 жылдың 29 шілдесінде лауазымынан кетті. Соған орай, Хамфри сол жылы Ханна компаниясына қайта оралып, құрметті кеңес төрағасы және директор болып қызмет етті, кейін Ұлттық Болат Корпорациясының төрағасы болды.
As Secretary of the Treasury in the first Republican Administration in 20 years, Humphrey was one of the most influential of President Eisenhower's Cabinet members. Eisenhower was once quoted as saying, "When George speaks, we all listen." He was even more adamant about government spending, saying in a 1957 press conference that if it wasn't curbed, "you will have a depression that will curl your hair." Humphrey left office on July 29, 1957. Following Humphrey's departure that same year, he returned to the Hanna Company, serving as honorary board chairman and director, then later became chairman of National Steel Corporation.
Кейінгі өмірі
1962 жылы Хэмфри Сенат комитеті оның үкіметте қызмет істеген кезінде никельді жинақтау ісін тергенде дауға қатысты. 98 миллион долларлық мәміледе ол бұрын басқарған компаниялар болды, бірақ ол өзінің мақсаты елдің стратегиялық қорын арттыру болғанын түсіндірді және осылайша кінәсіз ақталды. Ол осы мәміледен ешқандай пайда көрген жоқ.
In 1962, Humphrey became embroiled in a potential controversy when a Senate committee investigated the stockpiling of nickel during his time in the Cabinet. The $98 million deal involved companies he had once headed, but he explained that his motivation was to increase the country's strategic stockpiles and was thus cleared. He made no profit from the deal.
Жеке өмір
1913 жылғы 15 қаңтарда Хамфри Сагинау қаласынан Памела Старкқа үйленді. Синтия Памела Хамфри, Корольдік Фирман кішіге үйленген. Гилберт Уотс Хамфри (1979 ж. қайтыс болды), Ханна конгломератының төрағасы болды. Кэролайн Хелен Хамфри Джон Г. Батлермен үйленді. Өмірінің соңғы жылдарында Хамфри көпшілік назарынан тыс қалды. 1969 жылдың тамызында күшті қызудан соққаннан кейін денсаулығы нашарлады. 1969 жылғы 27 желтоқсанда Кливленд университетінің ауруханасының кардиология бөліміне жатқанға дейін ол ауруханаға жиі түсті. 1970 жылғы 20 қаңтарда қайтыс болды. Ол Огайо штатындағы Кливленд қаласындағы Лейк-Вью зиратына жерленді.
On January 15, 1913, Humphrey was married to Pamela Stark of Saginaw. Cynthia Pamela Humphrey, who married Royal Firman Jr.
Gilbert Watts Humphrey (d. 1979), who became the Chairman of the Hanna conglomerate. Caroline Helen Humphrey, who married John G. Butler. In his later years, Humphrey essentially remained out of the spotlight. His health deteriorated when he suffered an apparent heat stroke in August 1969. He then became a frequent visitor to hospitals until entering Cleveland's University Hospital cardiac unit on December 27, 1969. He died there on January 20, 1970. He was buried at the Lake View Cemetery in Cleveland, Ohio.