Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сент-Джонс, Ньюфаундленд және Лабрадордағы қауіпті өрт 1892 жылғы 8 шілдедегі Ұлы өрт сол қала тарихындағы ең қорлық апат ретінде есте қалады. Сент-Джонс қаласында бұрын да 1819 және 1846 жылдары "Ұлы өрттер" болған.
Serious fire in St. John's, Newfoundland and Labrador
The Great Fire of 8 July 1892 in St. John's, Newfoundland and Labrador is remembered as the worst disaster ever to befall that city. Previous "Great Fires" had occurred in St. John's, during 1819 and 1846.
Уақыт шкаласы
1892 жылғы 8 шілдеде сағат 16:45 шамасында Тимоти О'Брайеннің тұрақжайында, Фрешвотер жолындағы Картер төбесінде түтік құлап, Сент-Джон қаласы тарихындағы ең қорқынышты өрт басталды. Бастапқыда өрт үлкен үрей тудырмады, бірақ бірқатар қасіретті жағдайлардың салдарынан өрт тарап, қаланың шығыс бөлігінің көп бөлігін, соның ішінде маңызды сауда орталықтарын жалмап, толыққандай сөндірілді. Пастор Мозес Харви өрттің басталған сәттерін көрді және достасына "өрт үшін жаман күн" деді. Солтүстік-батыстан күшті жел соғып, алауларды ағаш үйлердің шатырларына шашыратып жіберді. Алдыңғы бір ай ішінде жаңбыр жауған жоқ, шатырлар отқа жануға дайын тұрғандай құрғақ болды. Жағдайды нашарлатқан нәрсе – сол күні су құбырларында жүргізілген жұмыстар. Өрт басталғанға екі сағат бұрын, сағат 15:00-де су ағыны қайта жаңғыртылса да, су қысымы өрт басталған қаланың жоғары жатқан аудандарына жеткілікті болмады. У. Дж. Кент "содан кейін от су қол жеткізілгенге дейін алға жылжыды, ал батыстан соққан қатты жел отты қызулата бергендіктен, ол тез тарады" деп атап өтті. Өрт басталғаннан кейін бір сағат өткен соң, Сент-Джон халқы өрттің О'Брайеннің шаруашылығы аумағында тоқтату мүмкін емес екенін түсінді. Жергілікті тұрғындар тас қабырғалар отқа төтеп бере алады деп сенгендіктен, құнды заттарын қаланың көптеген тас ғимараттарына көшірді. Көптеген адамдар паналаған орындардың бірі – Англикандық Әулие Иоанн Баптист соборы болды. Собордың негізгі бөлігі мен қанаттары көптеген отбасыларға тиесілі құнды мүліктермен, соның ішінде Англикандық епископ Ллевейн Джонстың мүлкімен толы болды. Собор және осы мүліктердің көп бөлігі де ашкөз оттың құрбаны болды. Кент собордың өртелуін былайша сипаттады:
At approximately 4:45 in the afternoon of July 8, 1892, a dropped pipe in Timothy O'Brien's stable, atop Carter's Hill on Freshwater Road, began what would become the worst fire in the history of St. John's. Initially, the fire did not cause any widespread panic; however, a series of catastrophic coincidences caused the fire to spread and devour virtually all of the east end of the city, including much of its major commercial area, before being extinguished. Rev. Moses Harvey witnessed the initial stages of the fire, and remarked to his friend that it "was a bad day for a fire." A high wind from the northwest was blowing, hurling the sparks far and wide on the roofs of the clusters of wooden houses. For a month previous, hardly any rain had fallen, and the shingled roofs were as dry as tinder." The situation was exacerbated because of work completed earlier in the day on the water mains. Although water flow was re established by 3 p. m., two hours before the fire began, water pressure was insufficient to force water up into the higher sections of the city where the fire began. W. J. Kent remarked that the "flames therefore made headway before water was procurable and, as a very high westerly wind was furiously fanning the fire, it began to spread rapidly." An hour into the blaze, the people of St. John's realized that the fire could not be contained in the area of O'Brien's farm. Because locals believed stone walls would withstand the flames, residents moved valuables into numerous stone buildings in the city. One of the most common refuge areas was the Anglican Cathedral of St. John the Baptist. The nave and transepts of the church were filled with valuable property belonging to numerous families, including that of the Anglican bishop Lleweyn Jones. The cathedral and much of this property were also destroyed by the ravenous fire. Kent described the burning of the cathedral as follows:
"Бір қорқынышты күшпен зұлым от құлаған соборды басып алды, тіл жетпейтін жылдамдықпен алып ғимарат, готикалық сәулеттің маржаны, сэр Гилберт Скотттың шедеврі және әрбір Ньюфаундлендтіктің мақтанышы, қайнап жатқан отқа айналды. Элементтердің шуынан да естілген күркіреумен төбе құлап, мыңдаған адамның жылдар бойғы еңбегі мен құрбандықтары түтін мен шаң бұлтына сіңіп, жоғалып кетті."
Quote|with one fearful rush the demonic fire seized upon the doomed cathedral, and sooner than tongue could tell the immense edifice, a gem of Gothic architecture, the masterpiece of Sir Gilbert Scott and the pride of every Newfoundlander, was a seething mass of flame. With a crash, heard even above the din of the elements the roof fell in, and the result of the labours and offerings of thousands for many years vanished in a cloud of smoke and dust.