Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1938 жылдан бастап автомобиль 4.3 литрлік V12 Lincoln Zephyr қозғалтқышымен жабдықталды, ол 112 а.к. қуаттылығына ие болды және көбірек танымалдылыққа ие болды. Автомобильде 3 жылдамдықты беріліс қорабы болған. Екі орындық үлгілермен қатар, сәл ұзын шассидегі төрт орындық нұсқасы да жасалды. 1496 см³ көлемді үлгі 1938 жылғы Ле-Ман 24 сағаттық жарысына қатысты, оны Чарльз Моррисон мен Нил Уотсон (компанияның негіздеушілерінің бірі) басқарды. Автомобиль сынған жетек осінен жарыстан шықты. Автомобильдер өте қымбат болды және соғыс басталғаннан кейін, бар болғаны 20 шамасында автомобиль шығарылды. Компания өмір жасамаға айналып, сорғылар жасады және Atalanta Engineering Ltd. болып қайта құрылды.
From 1938 the car could be had with a 4·3 litre V 12 Lincoln Zephyr engine giving 112 bhp which proved to be the more popular. The car had a 3 speed gearbox. A four seat version on a slightly longer chassis was made as well as the two seaters. A 1496cc version raced in the 1938 Le Mans 24 hour race driven by Charles Morrison & Neil Watson (one of the company founders). The car retired with a broken driveshaft. The cars were very expensive and the outbreak of war stopped production after only about 20 cars were made. The company continued in existence making pumps and becoming Atalanta Engineering Ltd.
RGS Atalanta
Ричард Гейлард Шатток Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін RGS Atalanta арқылы атауды қайта жаңғыртты, 1958 жылға дейін шыны талшықтан жасалған кузов немесе жиынтық бөліктермен толық автомобильдерді ұсынды. Lea Francis, Ford және Jaguar қозғалтқыштары қолданылды, кем дегенде бір автомобиль Aston Martin DB2/4 2.6 л немесе 3 л үш SU H6 карбюраторлы қозғалтқышымен жабдықталды. 1930 жылдардың соңында Atalanta-ның ашық спорттық нұсқасы да болды, онда үлкен 7 литрлік американдық жақтық клапанды қозғалтқыш және 8 позициялық, есікшелі беріліс қоробкасы болды. Сонымен қатар, кішкенірек қозғалтқышпен және компрессормен жабдықталған ашық спорттық нұсқасы да жасалды.
Richard Gaylard Shattock revived the name after the Second World War with the RGS Atalanta, offering complete cars with fiberglass bodywork or parts kits until 1958. Lea Francis, Ford and Jaguar engines were used, at least 1 car was equipped with an Aston Martin DB2/4 2.6 L or 3 L triple SU H6 carburettor engine. In the late 1930s there was also an open sports version of the Atalanta, with a huge 7L American side valve engine and an 8 position, gated gear change. Also a smaller engined open sports version using an OHV engine with a blower.
Atalanta атауы бар басқа көліктер
Гринвичте, Лондонда тағы бір байланыссыз "Аталанта" компаниясы болған, ол 1916 жылдан 1917 жылға дейін 9 ат күші бар төрт цилиндрлі автомобильдер құрастырды. "Аталанта" атауы сондай-ақ шамамен 1910 жылы Лондондағы (Англия) құпиялы Оуэн жасаған автомобильге де қолданылды. Бұл компания 1899-1935 жылдар аралығында өмір сүрді, бірақ өте аз немесе тіпті ешқандай автомобиль жасаған сияқты көрінеді. "Аталанта" 1936-1938 жылдар аралығында сатылған 20/25 ат күші бар "Армстронг Сиддели" машинасының спорттық туристік нұсқасы болды. 2012 жылы Стаффордширдегі "Atalanta Motors Ltd" компаниясы жасаған жаңа спорттық автомобиль, ал 2014 жылы Hampton Court Palace Concours d'Elegance көрмесінде таныстырылды.
There was another unconnected Atalanta company based in Greenwich, London which built a few 9 hp four cylinder cars from 1916 to 1917. Atalanta was a name also used on a car made by the rather mysterious Owen of London, England in about 1910. This company existed between 1899 and 1935 but seems to have made very few if any cars. Atalanta was also a sports tourer version of the 20/25 hp Armstrong Siddeley line, sold between 1936 and 1938. A new sports car manufactured by Atalanta Motors Ltd of Staffordshire was shown in 2012 and at the 2014 Hampton Court Palace Concours d'Elegance.