Кіріспе
Махаббатпен байланысты адамдардың топтық өзін-өзі өлтіруі (жапонша: 恋愛で結ばれた人々の集団的自殺) – "синжү" (心中) жапонша термині, "қос өзін-өзі өлтіру" деген мағынаны білдіреді. Көбінесе, махаббатпен байланысты екі немесе одан көп адамның – әдетте, ғашықтардың, ата-аналар мен балалардың, тіпті бүкіл отбасылардың кез келген топтық өзін-өзі өлтіруін білдіреді. Екі адамның келісімінсіз жасалған өзін-өзі өлтіруі "мури-синжү" (無理心中) деп аталады және ол кісі өлтіру мен өзін-өзі өлтірудің аралас түрі саналады. Ғашықтар қос өзін-өзі өлтіру арқылы жұмақта қайта қосылатындарына сенген, бұл көзқарас Эдо дәуіріндегі феодалдық оқулармен қолдауға ие болды, олар екі ғашықтың байланысы келесі өмірге дейін жалғасады деп үйреткен, сондай-ақ Таза Жер буддизмінің оқуларымен де сәйкес келеді, онда қос өзін-өзі өлтіру арқылы Таза Жерде қайта тууға жетуге болатынына сеніледі.
Shinjū ([[wikt:心中) is a Japanese term meaning "double suicide", used in common parlance to refer to any group suicide of two or more individuals bound by love, typically lovers, parents and children, and even whole families. A double suicide without consent is called 2=wikt:無理心中 (無理心中) and it is considered as a sort of murder–suicide. Lovers committing double suicide believed that they would be united again in heaven, a view supported by feudal teaching in Edo period Japan, which taught that the bond between two lovers is continued into the next world, and by the teaching of Pure Land Buddhism wherein it is believed that through double suicide, one can approach rebirth in the Pure Land.
Этимология
Шинжу сөзі "ой/жүрек" (心) және "орталық/ішкі" (中) белгілерінен құралған. Бұл жағдайда ол сөздің мағынасы тікелей "жүрек ішінде" немесе "жүректердің біртүтастығы" дегенді білдіреді, бұл қатысушылар арасындағы психологиялық байланысты көрсетеді.
Танымал мәдениетте
Жапондық театр мен әдеби дәстүрде қос өзін-өзі өлтіру – екі ғашықтың бір мезгілде өзін-өзі өлтіруі, олардың жеке сезімдері (人情) немесе бір-біріне деген махаббаты, giri – әлеуметтік нормалар немесе отбасылық міндеттемелерге қайшы келеді. Қос өзін-өзі өлтірулер тарих бойына Жапонияда жиі кездесіп, қуыршақ театры репертуарының маңызды тақырыбы болып табылады. Көрерменге трагикалық аяқталу әдетте белгілі болады және оған мичиюки – шағын поэтикалық саяхат, сүйіктілердің өміріндегі қуанты сәттер мен бір-бірін жақсы көруге жасаған тырыстары еске түсіріледі. Бұл термин XVII ғасырдағы трагедияшы Чикамацу Монзаэмонның бунраку қуыршақ театры үшін жазған «Синдзю Тен но Амидзима» (Амидзимадағы махаббатқа құрбан болғандар) сияқты туындыларында орталық рөл атқарады. Кейіннен 1969 жылы бұл туынды Масахиро Шиноданың модернистік бейімдеуімен «Double Suicide» (Қос өзін-өзі өлтіру) деген атпен фильмге түсірілді, онда Тору Такемицуның музыкасы қолданылды. Дональд Киннің «Бунраку» кітабының алғы сөзінде жазушы Джунъитиро Танизаки қос өзін-өзі өлтіру пьесаларында жиі кездесетін тым ұзақ аяқталуларға наразылық білдірді. Ал «Кейбірлер қызылшаны жақсы көреді» романында ол синдзю ұғымын пародиялап, нақты аяқталуы жоқ әлеуметтік және сезімтал қос өзін-өзі өлтіруді бейнелейді.