Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ховик үйі – Англияның Нортумберленд аймағында орналасқан мезолиттік ескерткіш. Ол кездейсоқ археологтың Ховик ауылына жақын, құмды тік жардан кремнезные құралдардың эрозияға ұшырап шығып жатқанын байқағанда табылды. Зерттеулер нәтижесінде негіздерінде көмір іздері бар үлкен тіреу қазбалары, бірнеше кішірек тесіктер (кейбіреулері ойыстың сыртынан бұрышпен жасалған) және үйдің ішінде көмір, күйген жаңғақ қабықтары мен сүйек сынықтарынан толған шағын ошақтар анықталды. Көміртек радиолық талдауы күйген жаңғақ қабықтарының б.з.д. 7600 жылға дейін салынғанын және шамамен 100 жыл бойы пайдаланылғанын көрсетті, осылайша бұл орын "Британиядағы ең көне үй" деп аталды. Бірақ 2010 жылы Солтүстік Йоркширдегі Стар Каррдағы одан да көне "ғимарат құрылымының" табылуы туралы хабарлама осы атаққа күмәндік тудырды. Кейбір ошақтарда тек жаңғақ пісірудің іздері болды, ал қабықтардың көп саны мұнда тамақ көп мөлшерде пісірілгенін, мүмкін, аштыққа дайындалып сақталғанын көрсетеді. Тіреу қазбаларының үлкендігімен байланысты айқын құрылыс ескеріліп, мезолиттік кезеңде күтілгендей, уақытша немесе маусымдық пайдаланылмаған, үйдің тұрақты түрде мекенделгені туралы қорытынды жасалды. Осы кезеңнен басқа да бірнеше жерлерде, соның ішінде Крамондта күйген жаңғақ қабықтары табылған, бірақ олардың кішірек тесіктері уақытша лагерьдің қалдықтары деп түсіндірілді. Бұл аңшы-жинақшылардың тұрақты мекені болған деген болжам Ховик жерінің табиғи ресурстары жыл бойы өмір сүруге мүмкіндік беретінін растайтын талдаулармен қолдалады. Оның жағажайға жақын орналасуы жануарлар, құралдар үшін кремень, құрылыс және отын үшін ағаш, балық, етесіздер, теңіз құстары мен олардың жұмыртқалары, моллюскалар және сол кезде қол жетімді жақын жердегі тұщы су көзімен қамтамасыз етті. Бұл кезеңдегі көптеген ескерткіштер жағалауда орналасқан, бірақ мұндағы ерекше жағдайлар және Йоркширдегі Стар Каррдағы 100 миль қашықтықтағы рәсімдік ритуалдың дәлелдері мезолиттік аңшы-жинақшылардың тұрақты елді мекендер құруға қабілетті екенін көрсетеді.
The Howick house is a Mesolithic site located in Northumberland, England. It was found when an amateur archaeologist noticed flint tools eroding out of a sandy cliff face near the village of Howick. Investigations found a circle of substantial post holes with charcoal stains in their bases, a number of smaller stake holes, some angled in from outside a hollow, and inside the house a number of shallow hearths filled with charcoal, burnt nutshells and some fragments of bone. Radiocarbon dating of the charred hazelnut shells established that the building was constructed about 7600 BC and occupied for about 100 years, which led to the find being called "Britain's oldest house". This title was disputed in 2010 when the discovery of the even older 'house structure' at Star Carr in North Yorkshire was announced. Some of the hearths showed signs only of nut roasting, and the numbers of shells suggested that food was cooked here in quantity, perhaps to preserve it for times of scarcity. Together with the very substantial construction shown by the size of post holes, this led to the view that the house was occupied permanently rather than being used on a transient or seasonal basis as expected during the Mesolithic period. Charred hazelnut shells have been found at several other sites from this period, including Cramond, but their smaller stake holes were interpreted as remains of a temporary encampment. The interpretation that this was a permanent residence for hunter gatherers is supported by analysis that Howick is a place where natural resources would have allowed all year round occupation. Its coastal position provided animals, flint for tools, wood for construction and fuel, fish, seals, sea birds and their eggs, shellfish and a nearby source of fresh water that was available at the time of occupation. Many sites from this time are coastal, but the particular circumstances found here and the evidence of ceremonial ritual from the site at Star Carr in Yorkshire, only 100 miles away, are interpreted as indicating that Mesolithic hunter gatherers were capable of establishing permanent settlements.