Канада Коммунистік партиясы – Манитоба тарихы

Кіріспе

Канаданың провинциялық саяси партиясы – Канада Коммунистік партиясының Манитоба провинциясы үшінгі провинциялық бөлімі. 1921 жылы құрылған бұл ұйым бірнеше жыл бойы заңсыз болды және оның жиналыстары жоғары құпияда өткізілді. 1924 жылға дейін "Жұмысшылар партиясы" оның ашық, заңды беті ретінде жұмыс істеді. 1920 жылдардың бір кезеңінде партия Канада Еңбек партиясымен байланыста болды. 1920 жылдан кейін ол Әлемдік өнеркәсіптік жұмысшылар (IWW) сияқты радикалды және синдикалистік топтардың бұрынғы мүшелерін тартты. Жаңа мүшелердің көп бөлігі орыс революциясын қолдаған еврейлер, финдер немесе украиндар болды. 1960 жылдан бері шағын партия болғанына қарамастан, партия 1995 жылдан басқа, Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Манитобадағы барлық сайлауларда кем дегенде бір кандидатты тікелей ұсынды.

Тарих

Жұмысшылар партиясы 1922 жылы Манитоба провинциялық сайлауы үшін Виннипегте үш үміткерді тікелей ұсынды: Мэтью Попович, Артур Хендерсон және Уильям Хаммонд. Бұл үміткерлер социалистік партияның үміткері Джордж Армстронгтың митингілерін жиі тоқтатты. Ешқайсысы сайланбады. 1927 жылғы сайлауда Джейкоб Пеннер Виннипегте коммунисттік үміткер ретінде қатысты, сол кезде он депутатты басымдық дауыс беру арқылы сайлады. Пеннердің 2015 жылғы бірінші басымдық дауыстары бастапқыда сегізінші орынға жеткілікті болды, бірақ ол дауыс беру кезінде аз қолдау алды және сайланбады. 1932 жылғы сайлауда Пеннер мен Лесли Моррис Виннипегте «Біріккен жұмысшылар фронты» атынан үміткерлер ретінде қатысты. (Коммунистік партия 1931 жылы іс жүзінде қайтадан заңсыз деп жарияланды). Моррис бірінші басымдық дауыс беруде сегізінші орынды иеленді, бірақ дауыс беру кезінде сайлана алмады; Пеннер одан да артта қалды. Коммунистік үміткерлер Гимли мен Фишерде де қатысты. Соңғы сайлау округінде В.Н. Колисник прогрессивтік үміткер Николай Бачинскийге қарсы екінші орын алды. 1934 жылы партия, әсіресе Флин-Флондағы мыс кеншілерінің ереуілін ұйымдастыруға тырысты. Коммунистік партия (қайтадан заңды) 1936 жылғы провинциялық сайлауда Виннипегте Джеймс Литтерик деген бір ғана үміткерді тікелей ұсынды. Партияға қолдаудың күшею кезеңінде Литтерик бірінші басымдық дауыс беруде екінші орын алды және бірінші орынға үміткер Льюис Стаббстен жеткілікті дауыс алып, жеңіске жетті. 1940 жылы Коммунистік партия тағы да заңсыз деп жарияланғаннан кейін ол заң шығарушы органнан қуылды. Содан кейін ол жасырын өмірге кетті. 1941 жылғы сайлауда Уильям Кардаш (Жұмысшылар партиясының үміткері ретінде) бірінші басымдық дауыс беруде төртінші орын алғаннан кейін Виннипегтен сайланды. Кардаш 1945, 1949 және 1953 жылғы сайлауларда «Еңбекшілердің прогрессивті партиясының» (коммунистер өздерін қайта атаған) мүшесі ретінде қайта сайланды. Кардаш 1943 жылы құрылғаннан бастап 1948 жылдың желтоқсанына дейін провинциялық ЕПП-ге басшылық етті, содан кейін оны Уильям Сесил Росс алмастырды. Росс 1981 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін басшылық етті және бірнеше рет провинциялық және федералдық лауазымдарға үміткер болды. Суық соғыс кезеңінде партияның қолдау базасы төмендеді, ал Кардаш 1953 және 1958 жылғы сайлауларда партияның жалғыз ресми үміткері болды. Ол соңғы сайлауда жеңіліске ұшырады, себебі Манитоба Виннипег үшін бір депутаттық округтер жүйесін қабылдады. Ұлттық ЕПП 1959 жылы өзін Коммунистік партия деп атады, ал провинциялық партия да солай істеді. Қазір ол «Канада Коммунистік партиясы – Манитоба» деген атпен жұмыс істейді. ККПМ Кардаштан бері депутатты сайламады және 1960 жылдары маргиналды саяси күшке айналды. Джозеф Цукен (1912–1986) – Виннипегтегі коммунистік қалалық кеңес мүшесі және мектеп мүшесі. Оның өмірбаяуын жазған автор «Оны жақсы көріп, жек көрушілердің саны шамалы болды. Оны ешкім елемеді» дейді. Ол Украинадан келген еврей иммигранттарының ұлы еді. Ол 1979 жылы қала әкімі лауазымына үміткер болды. Паула Флетчер 1981 жылы Росс зейнеткерлікке шыққаннан кейін партияның басшысы болды және партияны 1981 және 1986 жылғы сайлауларға бастап барды. Партия бұрынғы сайлауда екі үміткерді (Флетчер мен Росс), ал соңғы сайлауда үш үміткерді тікелей ұсынды. Флетчер 1986 жылы Манитобадан Онтариоға көшіп кетті, содан кейін Коммунистік партиядан толығымен шығып кетті. ККПМ 1988 жылғы провинциялық сайлауда Лорн Робсон басшылығымен алты үміткерді тікелей ұсынды. Робсон да 1980 жылдардың соңында Онтариоға көшіп кетті. Франк Голдспинк кейіннен партияның провинциялық ұйымдастырушысы болды және партияның саяси басшысы да болуы мүмкін. Голдспинк партияның 1990 жылғы сайлауда жалғыз үміткері болды, партия тіркелмегендіктен тәуелсіз үміткер ретінде қатысты. Голдспинк 1991 жылы Коммунистік партиядан шығып кетті, ал ККПМ келесі бес жыл бойы тұрақты басшы болмады (дегенмен оның провинциялық ұйымы кейде кездесіп тұрды). Партия 1995 жылғы провинциялық сайлауда ешқандай үміткерді тікелей ұсынбады. Даррелл Ранкин 1995 жылы Онтариодан Манитобаға көшіп келді және жыл аяқталмас бұрын ККПМ провинциялық ұйымдастырушысы болды. 1996 жылы Ранкин партияның ресми басшысы болып сайланды. Ранкин ККПМ-ді 1999 және 2003 жылғы сайлауларға бастап, тиісінше алты және бес үміткерді тікелей ұсынды. ККПМ 1998 жылы 3500 қол қойылған өтінішпен Манитоба сайлау комиссиясында қайта тіркелді. 2004 жылдың қаңтар айында Ранкинге Пауль Сидон басшылыққа талас жасады, ол Сидонға қарағанда 79% делегаттардың қолдауын алды. Ранкин 2019 жылы партиядан кетті. Бұрынғы апартеидке қарсы белсенді, кәсіби одақ мүшесі және профессор болған Эндрю Тейлор 2019 жылғы федералдық сайлауда Виннипег Солтүстігінен Коммунистік партия атынан үміткер болды. 2020 жыл бойы ККПМ премьер-министр Брайан Паллистердің COVID-19 пандемиясына жауап беруіне қатысты сын айтты. ККПМ мәлімдемесіне сәйкес, «еркін нарық идеологтары табыс көмектесіп, екінші толқынды күшейте түсті, бұл қоғамдық денсаулық салдарын тудырды».

The Workers Party ran three candidates in Winnipeg for Manitoba's 1922 provincial election: Mathew Popovitch, Arthur Henderson and William Hammond. These candidates frequently disrupted rallies for George Armstrong, a Socialist Party incumbent. None were elected. In the 1927 election, Jacob Penner ran as a Communist candidate in Winnipeg, which at the time elected ten members by preferential balloting. Penner's 2015 first preference votes were enough for an initial eighth place finish, but he received few votes from transfers and was not elected. In the 1932 election, Penner and Leslie Morris ran in Winnipeg as "United Front Workers" candidates. (The CPC had been, for all practical purposes, made illegal again in 1931). Morris finished eighth on first preferences but was unable to be elected on transfers; Penner was further behind. Communist candidates also ran in Gimli and Fisher. In the latter riding, W. N. Kolisnyk placed second against Progressive candidate Nicholas Bachynski. In 1934 it tried to organize strikes, notably copper miners at Flin Flon. The Communist Party (once again legal) ran only one candidate in the provincial election of 1936: James Litterick in Winnipeg. In a period of increased support for the party, Litterick placed second on first preference votes and received enough transfers from first place candidate Lewis Stubbs to gain an easy victory. He was expelled from the legislature in 1940, after the Communist Party was once again made illegal. He subsequently went into hiding. In the 1941 election, William Kardash (running as a Workers Party candidate) was elected for Winnipeg after placing fourth on first preferences. Kardash was re elected in the 1945, 1949 and 1953 elections as a member of the "Labor Progressive Party" (as the Communists had renamed themselves). Kardash led the provincial LPP from its founding in 1943 until December 1948, when he was replaced by William Cecil Ross. Ross served as leader until his retirement in 1981, and ran for provincial and federal office several times. The party's support base declined during the Cold War, and Kardash was the party's only official candidate in the 1953 and 1958 elections. He was defeated on the latter occasion, after Manitoba adopted a system of single member constituencies for Winnipeg. The national LPP renamed itself the Communist Party in 1959, and the provincial party did the same. It now operates under the name "Communist Party of Canada – Manitoba". The CPC M has not elected an MLA since Kardash, and became a marginal political force during the 1960s. Joseph Zuken (1912–1986) was a Communist city councillor and school trustee in Winnipeg. His biographer says he "was loved and hated in about equal measure. He was ignored by no one." He was the son of Jewish immigrants from the Ukraine. He ran for mayor in 1979. Paula Fletcher became the party's leader after Ross's retirement in 1981, and led the party into the 1981 and 1986 elections. The party ran only two candidates on the former occasion (Fletcher and Ross), and three on the latter. Fletcher left Manitoba for Ontario in 1986, and subsequently left the Communist Party entirely. The CPC M was led by Lorne Robson in the provincial election of 1988, in which it ran six candidates. Robson also moved to Ontario in the late 1980s. Frank Goldspink subsequently served as the party's provincial organizer, and may have been its political leader as well. Goldspink was the party's sole candidate in the 1990 election, running as an independent as the party had been de registered. Goldspink left the Communist Party in 1991, and the CPC M does not appear to have had a regular leader for the next five years (although its provincial organization continued to meet on an occasional basis). The party did not run any candidates in the 1995 provincial election. Darrell Rankin moved from Ontario to Manitoba in 1995, and became the provincial organizer of the CPC M before the year was over. Rankin was chosen as the party's official leader in 1996. Rankin led the CPC M into the 1999 and 2003 elections, in which it ran six and five candidates respectively. The CPC M was re registered with Elections Manitoba in 1998, after a petition was presented with 3500 signatures. Rankin faced a leadership challenge from Paul Sidon in January 2004, receiving 79% delegate support against 21% for Sidon. Rankin left the party in 2019. Organizer Andrew Taylor, a former anti apartheid activist, trade unionist and professor, ran for the Communist Party in Winnipeg North during the 2019 federal election. Throughout 2020, the CPC M was vocal in criticizing Premier Brian Pallister's response to the COVID 19 pandemic. According to a statement from the CPC M, "free market ideologues have escalated a foreseeable second wave in pursuit of profit, creating the perfect conditions for a public health disaster."