1992 ж. Демократтардың ұлттық конвентінде Билл Клинтон президенттікке, Ал Гор вице-президенттікке ұсынылды. Нью-Йоркте өткен шара Клинтон-Гордың жеңісіне жол ашты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саяси конвенция
Political convention
1992 жылғы Демократиялық Ұлттық конвенция Арканзас штатының губернаторы Билл Клинтонды президенттікке, ал Теннесси штатының сенаторы Ал Горды вице-президенттікке ұсынды; Клинтон 1992 жылдың 9 шілдесінде Горды өзінің серігі ретінде жариялады. Конвенция 1992 жылдың 13-16 шілдесі аралығында Нью-Йорк қаласындағы Мэдисон Сквер Гарденде өтті. Клинтон-Гор жұбы кейіннен республикалық қарсыластары – президент Джордж Буш және вице-президент Дэн Куэйлмен, сондай-ақ Росс Перо мен Джеймс Стокдейлдің тәуелсіз кандидаттығымен күресіп, 1992 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жетті. Рон Браун төрағалық еткен конвенция үлкен жетістікке ие болды. Бұрынғы демократиялық конвенциялардан өзгеше, ол жақсы жоспарланған және республикашылардың мойындағандай, аздаған қателіктермен өткізілді. Клинтон қабылдау сөзін аяқтағанда Флитвуд Мактың "Don't Stop" әні, Билл Клинтонның 1992 жылғы сайлау кампаниясының тақырып әніне айналып, шарларды төгіп, тойлау кезінде бірнеше рет ойнатылды. Конвенциядан кейін Клинтон үлкен қолдауға ие болды, бұл конвенцияның табысты өткенімен және Росс Пероның конвенция аяқталар тұсында сайлаудан бас тартқандығымен байланысты болды (Перо қазан айында жарысқа қайта оралды). Конвенциядағы артықшылық Клинтон-Гор жұбына жетекшілік позицияны сыйлады, бірақ Росс Перо жарысқа қайта қатысқаннан кейін бұл көрсеткіш аздап төмендеді. Клинтон мен Гор президент Буш пен вице-президент Куэйлді, сондай-ақ тәуелсіз кандидат Росс Перотты және оның серігі Джеймс Стокдейлді басып өтті.
The 1992 Democratic National Convention nominated Governor Bill Clinton of Arkansas for president and Senator Al Gore from Tennessee for vice president; Clinton announced Gore as his running mate on July 9, 1992. The convention was held at Madison Square Garden in New York City, New York from July 13 to July 16, 1992. The Clinton Gore ticket then faced and defeated their Republican opponents, President George H. W. Bush and Vice President Dan Quayle as well as the independent ticket of Ross Perot and James Stockdale in the 1992 presidential election. The convention, organized by chairman Ron Brown, was seen as a great success. Unlike some earlier Democratic conventions, it had been well planned and run with few gaffes or errors, as even Republicans conceded. As Clinton finished his acceptance speech Fleetwood Mac's "Don't Stop", which would become the theme song of Bill Clinton's 1992 campaign, was played several times during the balloon drop and celebration. Clinton received a significant poll bounce from the convention, due to both the perceived success of the convention, as well as Ross Perot announcing he was withdrawing from the campaign just as the convention was ending (Perot got back into the race in October). The convention bounce gave the Clinton/Gore ticket a lead that only shrank insignificantly when Ross Perot re entered the race. Clinton and Gore went on to defeat President Bush and Vice President Quayle, as well as independent candidate Ross Perot and his running mate, James Stockdale, in the general election.
Вице-президент
Гор бірауызда дауыс беру арқылы ұсынылды.
Gore was nominated by acclamation on a voice vote.
Аборт
Репродуктивтік құқықтарға бұрынғы қолдауды одан әрі дамыта отырып, 1992 жылғы бағдарлама алғаш рет Роу против Уэйд шешімін заң жүзіне енгізу үшін ұлттық заң қабылдауды нақты түрде қолдады.
Expanding on previous support for reproductive rights, the 1992 platform for the first time explicitly supported a national law to codify Roe v. Wade.
Кейси туралы дау
Пенсильвания штатының губернаторы Боб Кейси конвенцияда сөйлеуге ниеттенген, бірақ сөйлемеді. Кейси абортқа қарсылығы туралы сөз сөйлеуге ойлағандықтан сөйлеу мүмкіндігінен айырылғанын мәлімдеді, ал Клинтон штабы Кейси Клинтон/Гор тікесін қолдамағандықтан сөйлемегенін айтты. Конвенция аяқталған соң Кейси «Нью-Йорк Таймс» газетіне: «Мен осы тікесін қолдаймын. Нүкте.» деді. Чикаго қаласының мэрі Ричард М. Дейли, сенаторлар Джон Брой және Хауэлл Хефлин, сондай-ақ абортқа қарсы пікірдегі бес демократ губернаторы сияқты абортқа қарсы болған басқа демократтар сөз сөйледі. Демократиялық партияның өкілдері бұл спикерлерге абортқа қарсылықтарын талқылауға тыйым салынбағанын айтса да, олар өз сөздерінде бұл мәселеге тоқталмады. Кейсиге 1992 жылғы конвенцияда қатыстырылған қарым-қатынас оның ұлы Боб Кейси-кішінің 2006 жылы Пенсильвания Сенатына республикалық үміткер Рик Санторумға қарсы сәтті өткізген сайлау кампаниясы туралы ақпарат құралдарында жиі жарияланды.
Pennsylvania Governor Bob Casey wanted to speak at the convention, but did not speak. Casey maintained that he was denied a speaking spot because he intended to give a speech about his opposition to abortion, while the Clinton camp said that Casey did not speak because he had not endorsed the Clinton/Gore ticket. After the convention was over, Casey told the New York Times, "I support the ticket. Period." Other Democrats opposing abortions such as Chicago Mayor Richard M. Daley, Senators John Breaux and Howell Heflin, and five anti abortion Democratic governors did speak. While Democratic officials said that these speakers were not barred from discussing their opposition to abortion, they nonetheless did not address the issue in their speeches. Controversy regarding Casey's treatment at the 1992 Convention was frequently cited in media coverage of his son Bob Casey, Jr.'s successful 2006 Pennsylvania Senate campaign against Republican incumbent Rick Santorum.
Джерри Браун
Калифорнияның бұрынғы губернаторы Джерри Браун, көптеген делегаттары бар және анық жеңімпазды қолдау үшін шықпағандықтан, конвент ұйымдастырушылары оған сөз сөйлейтін орын бермеді. Ол өз үміткерлігін қолдап, «қанағат ету күнділігі» туралы ұстанымын білдіру үшін конвентке сөз сөйледі.
Former California Governor Jerry Brown, who was still an active candidate with a large amount of delegates and had not withdrawn to support the clear nominee—thus not being given a speaker's spot by the convention organizers—addressed the convention to state his case for a "humility agenda" by seconding his own nomination.