Кіріспе

Демократиялық партия (Partia Demokratyczna – demokraci. pl), PD деп қысқартылатын, Польшадағы шағын әлеуметтік-либералдық саяси партия болды. Партияның Сеймде, Сенатта немесе Еуропалық Парламентте өкілдері болған жоқ. Партияның құрылуы 2005 жылғы 28 ақпанда жарияланды және 2005 жылғы 9 мамырда «Азаттық одағының» «кеңейтілуі» ретінде ресми түрде құрылды, ол заңды түрде оның мұрагері болды. 2007 жылғы Сейм сайлауында партия «Сол және демократтар» (LiD) тізімі бойынша қатысып, одақтың 53 мандатының үшеуін жеңіп алды. Бұл мүшелер 2009 жылы партиядан шығып, жаңадан қайта құрылған Демократиялық партияға қосылды. Партия 2016 жылғы 12 қарашада Еуропалық демократтар одағын құру мақсатында таратылды. Партия Еуропалық либералдар мен демократтар альянсы (ALDE) партиясының мүшесі болды.

Қор

Демократиялық партия Бостандық одағының төрағасы Владислав Фрасинюк бастамасымен, әлеуметтік демократиялық экономист Ежи Хаузермен бірге құрылды, ол жақында ғана биліктегі посткоммунистік Демократиялық солшыл Альянсының (SLD) мүшесі болған еді. Сондай-ақ, бұрынғы UW мүшесі, көрнекті христиан демократы Тадеуш Мазовецки де оның құрылуына қатысты. Оны сол кездегі премьер-министр Марек Белка және Демократиялық солшыл Альянсының орталық саясатты ұстанатын мүшелері күшті қолдады, бірақ әлі ресми түрде қосылмады. Бұл партия көптеген поляк зиялыларының қолдауын алып, бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды, алайда 2005 жылғы қазан айында өткен Польша парламенті сайлауында дауыстардың 2,5% ғанасын (және парламентте бір де орын алмады) алды.

Сипаттамалары

Демократиялық партияның өзегін Польша саяси кеңістігіндегі ең маңызды христиандық-демократиялық топ болған "Азаттық одағының" (Unia Wolności, UW) мүшелері құрайды. 1994 жылы құрылғаннан бері UW әртүрлі фракциялар арасындағы ішкі шиеленістермен күресуге мәжбүр болды: либералдар (мысалы, Лезек Бальцерович), консервативті, буржуазиялық сипатта либералды экономикалық бағдарлама ұсынғандар (мысалы, Дональд Туск), Яцек Курон сияқты прогрессивті социал-демократтар және либералды католицизмде мықты тамырлары бар Бронислав Геремек немесе Тадеуш Мазовецки сияқты бұрынғы азаматтық құқық қорғаушылар, сондай-ақ христиандық демократияға бейімділік танытқандар. 2001 жылы бұл шиеленістер алдағы сайлаудағы ойсырау жеңіліс қаупімен бірігіп, Тусктің айналасындағы консервативті және либералды консервативті мүшелердің жаппай шығуына әкелді. Олар UW-нің басты коалициялық серігі, консервативті "Солидарлық сайлау әрекетінің" бұрынғы мүшелерімен бірігіп, жаңа "Азаматтық платформа" партиясын құрды.

2001 жылғы сайлау сәтсіздігі

2001 жылғы жалпы сайлауда "Азаттық одағы" 3,1% ғана дауыс алып, Парламентке өту үшін қажетті 5% шегінен аса алмады. Герамектің орнына Владыслав Фрасинюк төраға болып келгеннен кейін, "Азаттық одағы" орталық саяси партия ретінде сақталып қалды, бірақ Польша саясатындағы ықпалы азайды. Ол сайлаушылардың шамамен 3% қолдауын ұстап тұрды, бірақ 2009 жылы 1% және одан да төмен деңгейге түсті.

Еуропалық сайлаудағы табыстар

Алайда, сайлауға қатысудың төмен болуына байланысты, партия 2004 жылғы Еуропа Парламенті сайлауында қажетті 5% шегін басып өтті, 7% дауыс алып, Еуропалық Либералдар мен Демократтар Альянсы партиясының құрамында Польшаға бөлген 54 орынның 4-ін иеленді, оның мүшесі болып табылады.

2005 жылдан кейін

2005 жылғы 29 ақпанда Фрасинюк UW-ді "Демократтар" деп аталатын жаңа әлеуметтік-либералдық партияға біріктіру туралы бастама көтерді, оны Мазовецки мен Джерзи Хаузер бірге ұсынды. Мазовецки 2002 жылғы қарашада консервативті және христиандық-демократиялық Еуропа халықтық партиясынан Еуропалық либералдар мен демократтар альянсы партиясының пайдасына шығып, жергілікті деңгейде социал-демократиялық Демократиялық солшыл альянсымен және оңшыл популистік Польша Республикасының өзін-өзі қорғау партиясымен коалиция құрған болатын.

Посткоммунистермен одақтасу

Ал Хаузер, керісінше, посткоммунистік көзқарасы бар экономист. Лешек Миллер және Марек Белка үкіметтерінде экономикалық істер және жұмыспен қамту министрі ретінде ол «Хаузер жоспары» (Хаузнер жоспары) деп аталған, мемлекеттік кәсіпорындарға, мемлекеттік басқаруға және әлеуметтік қамсыздандыруға қатысты нарықтық социалистік реформалар бағдарламасын жасады. Оның реформасы қарсылыққа ұшыраған соң, ол 2005 жылдың 7 ақпанында SLD партиясынан шығып, 2005 жылдың 30 наурызында лауазымынан кетті. Бастапқыда Фрасинюк, Хаузер және Мазовецки премьер-министр Марек Белканы партияға қосылуға шақырды. Белка, тағы бір бұрынғы SLD мүшесі, 1990 жылдардың басында партиядан шығып, 2001 жылы Лешек Миллер үкіметінде партиялық емес экономикалық істер министрі болып, келесі жылы отставкаға кетті. 2003 жылы Ирактың уақытша коалициялық үкіметінде экономикалық директор болып жұмыс істегеннен кейін, Белка Польшаға оралып, 2004 жылы SLD азшылық үкіметінің партиялық емес басшысы болды. Хаузер мен Белканың көрнекті посткоммунистер ретінде қатысуы Польша саясатындағы жаңалық: алғаш рет бұрынғы коммунистік үкімет мүшелері мен бұрынғы оппозиция мүшелері саяси партия құрды. UW көбінесе білімді және жақсы жағдайдағы қалалық сайлаушыларға тартымды элиталық партия болғандықтан, PD кең ауқымды қолдауға ие болуға тырысатын популистік партия ретінде өзін көрсетуге ұмтылады, ол орталық либералдық социалистерге (Фрасинюк), экономикалық либерализмге бейімділігі бар прагматик центристтерге (Хаузер) және орталық христиан демократтарына (Мазовецки) қызмет етеді. 2005 жылдың 27 мамырында партия 13 000-нан астам мүшесі бар екенін мәлімдеді, оның 8 000-ы «Азаттық одағының» мүшелері болды. Партия өзін «ең алдымен, бұрын саясатқа қатыспаған, бірақ «Азаттық одағы» айналасындағы либералды-демократиялық ортаның ең жақсы дәстүрлеріне сүйенетін жастар тобы» деп сипаттады. Осы мәлімдемеге қарамастан, партияда бұрын Польшаны басқарған бірнеше саясаткерлер, сондай-ақ жемқорлық дағдарысы кезінде партиядан шыққан SLD-нің бұрынғы мүшелері бар. 2005 жылдың ақпан айында партия жариялаған «Демократия арқылы даму» атты манифестке поляк зиялылары мен өнер қайырмандарының кең ауқымы қол қойды, олардың ішінде Пауэль Хюэлле (жазушы), Марек Эдельман (дәрігер, Варшава геттосының соңғы тірі көшбасшысы), Агнешка Холланд (режиссер), Марек Кондрат (актер), Казимир Куц (режиссер), Ян Миодек (тіл білімі маманы), Даниэль Ольбрихский (актер), Джерзи Пильч (жазушы), Генрик Самсонович (тарихшы), Ежи Шацкий (әлеуметтанушы) бар. Лех Валенсаның ұлы Ярослав Валенса да манифестке қол қойды.

2006 жылдан кейін

2006 жылы партия Демократиялық солшылдар альянсы, Польшаның әлеуметтік демократиясы және Еңбек одағымен бірге «Солшылдар және демократтар» (ЛиД) саяси коалициясын құрды. Ол 2007 жылғы парламенттік сайлауда да коалицияға қатысты. Польша диетасының төменгі палатасында 3 мандат алды. Коалиция 2008 жылдың наурызында таратылды, ал парламент мүшелерінің 3-і өз парламенттік тобын құрды. Демократтар 2009 жылғы Еуропалық сайлауда 25 937 дауыс жинады, бұл нәтиже жаңадан құрылған поляк жасыл партиясы «Жасылдар 2004» партиясына қарағанда ұқсас қолдауға ие болды. Бұл сәт жеңіліс деп есептелді. 2009 жылдың маусым айында сайланған парламентарийлердің екеуі партиядан кетіп қалды. 10 қаңтарда Бригида Кузняк бұрынғы вице-лидер Богдан Листі жеңіп, партияның жаңа төрағасы болды. Қазіргі уақытта үшінші парламентарий Демократиялық партияға (Stronnictwo Demokratyczne) өтті, сондай-ақ партия идеологиясының жаңа бағытына келіспейтін көптеген белгілі көшбасшылар да партияны тастады. Партия 2013 жылдың 24 маусымында «Еуропа Плюс» саяси альянсына қосылды. 2016 жылдың 12 қарашасында партия таратылып, Сеймдегі Еуропалық демократтар клубымен бірігіп, «Еуропалық демократтар одағы» деген жаңа партия құрылды. Бұл партия Демократиялық партияға қарағанда азырақ прогрессивті және көбірек консервативті болып табылады.

Халықтың қолдауы

"Еркіндік одағының" Демократиялық партияға трансформациясы орталықшылдарға сайлаушылардың қолдауын күрт арттырмады, ол 2004 жылдың күзінен бері 3%-тан 6%-ға дейін құбылып келді. 2005 жылдың маусымында 4% болса, содан бері көрсеткіштер нашарлап келеді. 2005 жылдың қыркүйек айындағы парламент сайлауында 2,5% нәтиже көрсетіп, 5% сайлау шегін еңсеруге қол жеткізбеді. Партия 3%-дан аз дауыс жинағандықтан, сайлау науқанына жұмсаған қаражаты қайтарылмайды. Бұған қоса, сайлаудағы нәтижесінің нашар болуы салдарынан бұқаралық ақпарат құралдарында да ықпалы шектеулі, бұл оның тартымдылығын одан әрі азайтады. 2005 жылдың желтоқсанындағы сауалнамада партияға қолдау 1% ғана көрсетілді. Осының нәтижесінде, кейбір саяси сарапшылар партияның қазіргі күйінде одан әрі жалғаса алу мүмкіндігіне күмән білдіруде.

Сейім

Сайлау жылы # дауыс саны % дауыс # жалпы орын саны +/– 2005 289,276 2.5 (#8) 2007 2,122,981 13.2 (#3) 3 Сол және Демократтар коалициясының бір бөлігі ретінде, бұл коалиция барлығы 53 орын жеңіп алды.

Сын

Демократиялық партия коммунистік кезеңдегі басқа бұрынғы оппозиционерлердің сынына ұшырады, олар партияның посткоммунистік SLD-нің бұрынғы мүшелерін қабылдағанын және бұрынғы мемлекеттік агенттерді саяси өмірден шығаруға бағытталған, лауазымды тұлғалар мен саясаткерлерді кең ауқымды тексеруге (Бронислав Вилдштейнді қараңыз) қарсы екенін айтады. Сонымен қатар, 2006 жылдан 2008 жылға дейін жалғанған партияның SLD, Сол және Демократтармен жасаған ресми сайлау және парламенттік коалициясы көптеген адамдар тарапынан "Солидарлық" идеалдарына қиянат деп есептелді.