Chrysler Voyager көлігінің тарихы

Кіріспе

Chrysler компаниясы шығарған жолаушылар автокөліктері

Plymouth Voyager – Chrysler компаниясының Plymouth бөлімшесімен сатылған микроавтобустардың атауы. 1974 жылдан 1983 жылға дейін Voyager толық көлемді микроавтобус ретінде сатылды, ол Dodge Sportsman (кейін Dodge Ram Wagon) үлгісінің баламасы болды. 1984 модельдік жылдан бастап Voyager, Dodge Caravanмен бірге жаңа Chrysler минивэні ретінде таныстырылды. Минивэн ретінде Voyager 1984 жылдан 2000 жылға дейін үш буынды өтті. 2000 жылы Plymouth бөлімшесі жабылғаннан кейін Voyager, 2003 жылға дейін Chrysler Town & Country үлгісінің қарапайым нұсқасы ретінде Chrysler брендімен сатылды. 1988 жылдан 2016 жылға дейін Chrysler экспорттық нарық үшін Voyager атауын минивэндерге қолданды; Plymouth бренді бар кезде экспорттық нарықтағы Voyager үлгілері Dodge Caravan кузовымен және интерьерімен шығарылды. Plymouth Voyager және Dodge Caravan, сондай-ақ олардың Chrysler, Lancia және Volkswagen нұсқаларын есепке алғанда, Chrysler минивэндері әлем бойынша ең көп сатылатын 13-ші автомобиль модельдер қатарына кіреді. Plymouth Voyager минивэні Chrysler компаниясының Канаданың Онтарио штатындағы Виндзор қаласындағы Windsor Assembly зауытында құрастырылды; 1987 жылдан 2000 жылға дейін Voyager Миссури штатының Фентон қаласындағы Saint Louis Assembly зауытында да құрастырылды (1987 жылдан 1995 жылға дейін Солтүстік зауыт; 1996 жылдан 2000 жылға дейін Оңтүстік зауыт). Толық көлемді Plymouth Voyager микроавтобусі 1974 жылдан 1983 жылға дейін Канаданың Онтарио штатындағы Виндзор қаласындағы Pillette Road Truck Assembly зауытында және Миссури штатының Фентон қаласындағы St. Louis North Assembly зауытында құрастырылды.

Үлкен көлемді фургон (AB; 19741983)

1974 жылғы модель үшін Плимут жүк көліктерін өз брендімен сатты (1942 жылдан бері алғаш рет). Voyager – Dodge Sportsman жолаушылар микроавтобусының Плимут аналогы, Trail Duster SUV (Dodge Ramcharger аналогы) қатар. Dodge-тан айырмашылығы, Voyager тек жолаушылар микроавтобусы ретінде сатылды; 12-15 орындықпен Sportsman-ға сәйкес. Voyager-дің алғашқы нұсқалары Dodge-қа ұқсас болды, грильде Plymouth логотипі орналасқан (Fargo микроавтобустарында және 1971–1973 жылғы Dodge-тарда болғандай). 1978 жылы B тірегі қайта жобаланды, осыған байланысты бүйірлік есік алға жылжытылды; приборлық тақта да жаңа дизайнға ие болды (Dodge бұл дизайсты 1997 жылға дейін пайдаланды). Сыртқы түрі жаңа грильмен ерекшеленсе, Plymouth әріптері грильден капотқа көшті. 1979 жылғы модель үшін Chrysler B платформасы микроавтобустарының екінші буынын ұсынды, ол ұзын алдыңғы бөлігімен (және үлкен блок V8 қозғалтқыштарының тоқтатылуымен) ерекшеленді. Dodge Royal Sportsman-нан ешқандай айырмашылығы жоқ, Voyager-дің жаңартылған тұрақ шамдары алдыңғы крылоларға дейін созылып, алдыңғы жағында төрт тікбұрышты фара орнатылды. 1981 жылы Dodge микроавтобустары "Ram van" деген модельдік атауын қабылдады (Dodge пикаптарымен үйлесімді); есікте үлкен "RAM" логотипінің болмауы Voyager-ді Dodge аналогынан көбірек ерекшелендірді. 1983 жылғы модельден кейін Плимут толық өлшемді Voyager-ді шығаруды тоқтатты және атауын жаңа минивэн модельдеріне берді. Осылайша, 1983 жылғы толық көлемді микроавтобус – брендтің 2001 жылы жабылуына дейін ұсынған соңғы толық көлемді жүк көлігі болды.

Өмірбаян

Ли Якокка мен Хэл Сперлич заманауи минивэн идеясын әлдеқанда бұрын Ford Motor Company компаниясында жұмыс істеген кезде ойлап тапқан. 1974 жылы Генри Форд II Якокка мен Сперличтың минивэн идеясын (және оның прототипін) қабылдамады, бұл минивэнге "Максиван" деген ат берілгені туралы әңгімелер тараған. Якокка Сперличтің соңынан Chrysler Corporation компаниясына өтті, және олар бірлесіп T115 минивэнін жасады – бұл "Караван" және "Вояджер" болып танылатын прототип, жарнамада "Сиқырлы вагондар" деп аталды. Chrysler минивэні Renault Espace-ден бірнеше ай бұрын нарыққа шықты (Еуропадағы алғашқы MPV/минивэн, 1979 жылы басшыларға бастапқыда Chrysler Europe активтерінен құрылған Talbot ретінде ұсынылған, бірақ 1984 жылға дейін өндіріске енбеген), осылайша олар өз түрінің алғашқы өкілдері болып, АҚШ-та заманауи минивэн сегментін құрды.

Бірінші буын (S; 19841990)

1984 жылы Chrysler компаниясы жаңа минивэнінің Plymouth нұсқасын Voyager деп сата бастады, бұл Chrysler-дің S платформасын пайдаланды, ол K платформасынан (Plymouth Reliant және Dodge Aries) алынған. Voyager K машиналарымен ішкі жабдықтарының бір бөлігін бөлісті, мысалы, Reliant-тің приборлар панелі мен басқару элементтерін, сондай-ақ K платформасының алдыңғы жетек және төмен еден конструкциясын, бұл Voyager-ге автомобильге тән жеңіл кіру мүмкіндігін берді. Voyager 1985 жылы Car and Driver журналының «Ең жақсы ондық» тізіміне ілікті. 1987 жылы Voyager шағын косметикалық жаңаруларға ие болды, сондай-ақ 1987 жылдың мамыр айында ұзын дөңгелек базасымен және кең жүк көлемімен жасалған Grand Voyager ұсынылды. Ол тек SE немесе LE комплектациясында қол жетімді болды. Бірінші буын Voyager минивэндары үш комплектацияда ұсынылды: атаусыз базалық модель, орта деңгейдегі SE және жоғары деңгейдегі LE, соңғысы имитациялық ағаштан жасалған панельмен жабдықталған. 1989 жылы Caravan ES моделімен көптеген компоненттерін бөлісетін спорттық LX моделі қосылды. Қауіпсіздік мүмкіндіктеріне алдыңғы екі жолаушыға арналған үш нүктелі қауіпсіздік белбеулері және артқы жолаушыларға арналған белбеулер кірді. Барлық Voyager моделінде алдыңғы және артқы шеткі орындықтар үшін заңмен бекітілген бүйірлік соққыдан қорғау элементтері стандартты түрде орнатылған. Әуе қаптамасы немесе ABS сияқты қауіпсіздік жүйелері қол жетімді болған жоқ. 1984 жылғы Voyager үшін түсірілген алғашқы жарнамаларда әйгілі фокусник Дуг Хеннинг Voyager-дің «Magic Wagon» атты универсалдығын, жүк көлемін, кіру биіктігін, жолаушылар сыйымдылығын және маневрлеу қабілетін жарнамалау үшін өкіл ретінде пайдаланылды. 1989 жылғы кешірек жарнамаларда рок әншісі Тина Тернерге орын берілді. 1990 жылғы канадалық жарнамаларда поп-әнші Селин Дион қатысты.

Отырғыштар

1984-1986 жылдарғы Voyager үлгілері бес, алты немесе жеті жолаушыға арналған жиынтықта жасалған, ал сегіз жолаушыға арналған нұсқасы тек 1985 жылы қолжетімді болды. Барлық комплектациялардағы стандартты бес орындық құрамы – екі алдыңғы жеке орындық және аралық үш орындық қатар. 1985 жылы базалық және SE үлгілерінде алдыңғы жеке орындықтар 40/60 пропорциясында бөлінетін үш орындық қатарға алмастырылды, бұл жолаушылар санын алтыға жеткізді. Жеті орындық опциясы SE және LE үлгілерінде қолжетімді болды, ол екі алдыңғы жеке орындықтан, аралық екі орындық қатардан және артқы үш орындық қатардан тұрды. Сегіз орындық жиынтық тек SE үлгілерінде ұсынылды, ол қосымша аралық екі орындық қатармен және үш орындық алдыңғы қатармен жабдықталған. Конфигурацияға байланысты базалық үлгіде алтыға дейін, SE үлгісінде сегізге дейін, ал LE үлгісінде жетіге дейін жолаушы отыруға мүмкіндік болды. Артқы қатардағы екі орындықты бөлек алып тастауға болады (бірақ бүктеуге болмайды), ал үлкен үш орындықты қатарды екінші қатарға орнатуға болады, бұл үшін көліктің еденіндегі екінші бекіту нүктелері пайдаланылды, олар әдетте пластикалық қаптамалармен жабылады. Бұл конфигурация артқы бөлікте кең жүк кеңістігімен бірге бес жолаушыны орналастыруға мүмкіндік берді. Орындықтарды бекіту механизмдері өте қарапайым және пайдалануға ыңғайлы болды. Базалық үлгілерде алдыңғы орындықтар төмен спинкалы, қарапайым матамен немесе винилмен қапталған. SE үлгісінде сатып алушы делюкс матамен төмен спинкалы немесе жақсартылған винилмен жоғары спинкалы орындықтарды таңдауға мүмкіндік алды. LE үлгілері стандартты түрде жоғары спинкалы алдыңғы орындықтармен жабдықталған, олар сәнді матамен немесе сәнді винилмен қапталған. 1985 және 1986 жылдары артқы орындығы тұтқаны тартып жазыққа дейін бүктеліп, алдыңғы орындықтардың артынан артқы бөлікті толтыратын төсекке айналатын бес орындық нұсқасы да болды. Бұл опция "Magic Camper" деп аталды. Magic Camper артқы орындығында төсектің артқы бөлігін құрайтын қосымша артқа қаратылған жастық болды. Орындық өте ауыр болғанымен, оны алып тастауға болады. Magic Camper опциясына көліктің жанына магниттік түрде бекітілетін шатыр кірді, бұл жылжымалы жақтан кіруге және шығуға мүмкіндік берді. 1987 жылы алты және сегіз орындық опциялары алынып тасталды, базалық және SE үлгілерінде бес стандартты және жеті опциялық орын қалды, ал LE, Grand SE және Grand LE үлгілерінде жоғары спинкалы алдыңғы орындықтар стандартты жеті орынды ұсынды. Делюкс маталық қаптама енді базалық және барлық SE үлгілерінде стандартты болды, ал SE үлгілерінде сәнді винил опциясы ретінде қолжетімді болды. LE үлгілерінде сәнді мата стандартты болды және алғаш рет LE үлгілерінде былғары орындықтар ұсынылды.

1984 1986 Voyagers could be equipped for five, six, or seven passengers, with an eight passenger variant available only in 1985. Five passenger seating, standard on all trim levels, consisted of two front bucket seats and an intermediate three passenger bench seat. In 1985, on base and SE models, the front buckets could be replaced by a 40/60 split three passenger bench seat, bringing the total number of occupants to six. Seven passenger seating was an option on SEs and LEs, with dual front buckets, an intermediate two passenger bench, and a rear three passenger bench. Eight passenger seating was available on SE models only, with both the additional middle two passenger bench and the three passenger front bench. Depending on the configuration, the base model could seat up to six, the SE could seat up to eight, and the LE could seat up to seven. The two bench seats in the rear were independently removable (though not foldable), and the large three seat bench could also be installed in the second row location via a second set of attachment points on the van's floor, ordinarily hidden with snap in plastic covers. This configuration allowed for conventional five passenger seating with a sizable cargo area in the rear. The latching mechanisms for the benches were very intuitive and easy to operate. On base models, the front buckets were low back items, upholstered with plain cloth or vinyl. On SEs, the buyer could choose between low back buckets in deluxe cloth or high back buckets in upgraded vinyl. LEs came standard with high back front buckets, upholstered in either luxury cloth or luxury vinyl. In 1985 and 1986, there was also a five passenger version with a back seat that could be folded flat with the pull of a handle into a bed that filled the rear compartment from the back of the front seats to the rear. This option was known as the Magic Camper. The Magic Camper back seat had an extra rear facing cushion that formed the back most section of the bed when folded flat and the seat, though very heavy, was removable. The Magic Camper option included a tent that attached magnetically to the side of the vehicle allowing access in and out of the sliding side door. For 1987 the six and eight passenger options were withdrawn, leaving seating for five standard and seven optional on the base and SE, and seating for seven with high back front buckets standard on the LE, Grand SE, and Grand LE. The deluxe cloth upholstery was now standard on base and all SE models, with the luxury vinyl optional on SEs. On LEs, luxury cloth came standard and for the first time, leather seats were available on the LE models.

Қозғалтқыштар

Өндірістің алғашқы үш жылында екі қатарлы 4 цилиндрлі қозғалтқыш, 2 карбюратормен жабдықталған күйінде ұсынылды. 2.2 л базалық қозғалтқыш Chrysler K машиналарынан алынған және ат күшіне ие болды. 2.2 л қозғалтқышының күштірек, отын инжекторы бар нұсқасы кейін Chrysler K машиналарында қолданылып, 1987 жылғы модельде Voyager үшін ұсынылды және 1987 жылдың ортасына дейін негізгі қозғалтқыш ретінде сақталды. 2.2 л қозғалтқышпен қатар, қосымша Mitsubishi 2.6 л қозғалтқышы да қолжетімді болды, ол ат күшіне ие болды. Voyager шығарылған кезде, оның аз ат күшіне қарағанда салмағының жоғары болуы үлкен мәселе болған жоқ. Оның басты бәсекелестері Toyota Van және Volkswagen Vanagon болды, екеуі де шамамен бірдей өнімділік көрсетті. 1987 жылдың ортасында базалық 2.2 л I4 қозғалтқышы отын инжекторы бар 2.5 л I4 қозғалтқышымен ауыстырылды, ол ат күшіне ие болды, ал Mitsubishi G54B I4 сол жылдың наурыз айында отын инжекторы бар 3.0 л Mitsubishi V6 қозғалтқышымен ауыстырылды, ол ат күшіне ие болды. 2.5 л базалық қозғалтқыштың турбо нұсқасы 1989 және 1990 жылдары қолжетімді болды, ол ат күшіне ие болды. Сондай-ақ 1989 жылы Mitsubishi V6 қозғалтқышына енгізілген өзгерістер оның қуатын арттырды. 1990 жылы опциялар тізіміне жаңа 3.3 л V6 қозғалтқышы қосылды. Осының салдарынан 2.5 турбоның сатылымы азайды және жыл соңында өндірілімі тоқтатылды. 1984–1987 2.2 л K I4, , 1984–1987 2.6 л Mitsubishi G54B I4, , 1987½–1990 2.5 л K I4, , 1987½–1988 3.0 л Mitsubishi 6G72 V6, , 1989–1990 2.5 л Turbo I4, , 1989–1990 3.0 л Mitsubishi 6G72 V6, , 1990 3.3 л EGA V6, ,

Жіберулер

Төрт қатарлы барлық қозғалтқыштармен, соның ішінде 2,5 литрлік турбокомпрессорлы қозғалтқышпен (бұл сирек кездесетін жиынтық) үш жылдамдықты TorqueFlite автоматты берілісі де, бес жылдамдықты қолмен беріліс те қол жетімді болды. V6 қозғалтқыштары тек толық гидравликалық принципте жұмыс істейтін TorqueFlite берілісімен ұсынылды, 1989 жылы компьютермен басқарылатын Ultradrive 4 жылдамдықты автоматты беріліс қол жетімді болғанға дейін. Ultradrive отынды үнемдеу және жауап беру жылдамдығы бойынша айтарлықтай жақсырақ болды, әсіресе төрт қатарлы қозғалтқышпен жұптасқанда.

Екінші буын (АС; 1991-1995)

1991 жылы Plymouth Voyager жаңа металл панельдермен жаңартылды. S платформасы қолданыла берді, бірақ "AS платформасы" деп атау өзгертілді. Бұл Chrysler K платформасынан жасалған соңғы Voyager болды. Алдыңғы буынның комплектация деңгейлері сақталды. 1991 жылғы Voyager базалық, SE орта деңгейлі, LE жоғары және LX жоғары сапалы комплектацияда қол жетімді болды. LX тек қысқа базадағы Voyager моделінде ғана ұсынылды, ол спорттық-люкс минивэні ретінде сатылды және құйма дөңгелектер, тұманды шамдар және электрмен жабдықталған көптеген мүмкіндіктер сияқты стандартты жабдықтармен жабдықталған. Кейінірек SE модельдеріне әртүрлі пакеттер ұсынылды. 1993 жылдан 1995 жылға дейін қол жетімді болған "Sport Wagon" пакеті акцентті түсті (сұр) бамперлер мен қаптамалар, тұманды шамдар және арнайы алюминий дөңгелектермен жабдықталған. 1995 жылы ұсынылған "Rallye" пакеті LX моделінің орнын басты. Ол көбірек люкске бағытталған, төменгі бөлігі екі түсті бояумен жасалған – жоғарғы бөлігінің түсіне қарамастан, төменгі бөлігі "Driftwood Beige" түсімен боялған, күміс алюминий дөңгелектері және арнайы логотиптері болған. Бұл буынның интерьері алдыңғы буынға қарағанда айтарлықтай ерекшеленді, 1994 жылы қайта жобаланған панелі және жолаушының алдындағы қауіпсіздік қаптамасымен жабдықталды. Бұрынғы минивэндерден өзгеше, үшінші буын Voyager Chrysler минивэні ретінде сатылды, Dodge Caravan-ның тікелей аналогы емес. Бірдей кузовқа ие болғанымен, Voyager мен Caravan кузовтың сыртқы жағы мен жабдықтарында маңызды өзгерістерге ұшырады. Қара сұр түсті ұя тәрізді радиатор торымен (1998 жылы кузов түсіндегі радиатор торы опция ретінде қол жетімді болды) ерекшеленетін Voyager барлық комплектация деңгейлерінде матовый сұр бамперлерді және матовый сұр қаптамаларды қолданды. 1996 жылға дейін NS Voyager алдыңғы модель жылдарынан Pentastar логотипімен және артқы жазуымен шығарылды, кейін "каюка" тәрізді Plymouth логотипіне және жазу шрифтіндегі жаңа жазуға ауыстырылды. Voyager өзінің алдыңғы моделінен базалық, SE және LE комплектацияларын сақтады. Модельдердің арасындағы қайшылықты азайту үшін LE комплектациясы АҚШ-та тоқтатылды (Town & Country моделінің кеңейтілген диапазоны пайдасына). Plymouth брендінің бәсекеге қабілеттілігін сақтау үшін SE комплектациясына Rallye опциялық пакеті енгізілді; сыртқы жазулармен қатар, Rallye LE комплектациясындағы Voyager және Caravan модельдеріндегі интерьер элементтерін ұсынды. 1998 жылы Rallye комплектациясы Expresso деп аталды. Үшінші буын Voyager және Grand Voyager Dodge модельдерімен шамалы ғана ерекшеленді, тек алдыңғы бөлігі, логотиптері және LE комплектациясындағы дөңгелектері Town & Country моделімен бірдей болды. Алайда, кіру деңгейіндегі минивэн ретіндегі позициясын сақтау үшін Voyager автоматты фаралармен, тұманды шамдармен, электрмен реттелетін жүргізуші орындығымен, электрлік айналардың жадысымен немесе автоматты түрде көлеңкелі артқа қарау айнасымен жабдықталған жоқ. Кейбір нарықтарда толық жетек те тоқтатылды. Винил ағаштан жасалған қаптамалар енді қол жетімді емес болды, өйткені жаңа металл панельдер тегіс емес еді. Үшінші буын Voyager артқы орындықтарды орнатуды, алып тастауды және қайта орналастыруды жеңілдететін жаңа жүйені ұсынды – бұл жүйе "Easy Out Roller Seats" деп аталды. Барлық Voyager және Grand Voyager модельдері осы мүмкіндікпен жабдықталған. Орнатылған кезде екінші және үшінші қатардағы орындықтар (жеке немесе бірлескен) еденге орнатылған құлыптарға бекітіледі. Құлыптан босатылғанда, сегіз дөңгелек әр орындықты көтеріп, алды-артына жылжытуға мүмкіндік береді. Дөңгелектерге арналған ойықтар жолдарда орналасқан, бұл оңай орнатуға мүмкіндік береді. Орындықтың арқасындағы эргономикалық тұтқалар құралдарсыз бір қолмен еден құлыптарын босатып, орындықты бір қозғалыспен дөңгелектерге көтереді. Сонымен қатар, орындықтардың арқалары алға бүктеледі. Орындықтарға арналған дөңгелектер еденге бекітілген, ал тіреулер бойлық бағытта орындықтарды жылжытуға ыңғайлы жағдай жасады. Орындық тіректері бүгілу кернеуін азайту және оларды жеңілдету үшін ішкі жағына жылжытылды.

The Plymouth Voyager was modified for 1991 with new sheet metal. The S platform was still used, though renamed the "AS platform". These were the last Voyagers that were derived from the Chrysler K platform. Trim levels were carried over from the previous generation. 1991 Voyagers were available in base, mid grade SE, high end LE, and high end LX. The LX which was available only on short wheelbase Voyagers, was marketed as a sport luxury minivan and came with the most standard equipment including alloy wheels, fog lamps, and a wide array of power operated features. In later years various trim packages were offered on SE models. The "Sport Wagon" package available from 1993 until 1995 featured accent color (gray) bumpers and molding, fog lamps, and special aluminum wheels. The "Rallye" package offered in 1995, took the place of the departed LX model. It was more luxury oriented, with lower body two tone paint — regardless of upper body color, the lower body was painted "Driftwood Beige" — silver aluminum wheels, and special badging. Interiors were more differentiated in this generation than on the first with a redesigned dashboard for 1994 featuring a passenger side front airbag. In a shift from previous minivans, the third generation Voyager was marketed as the entry level Chrysler minivan rather than as a direct counterpart of the Dodge Caravan. While sharing the same bodyshell, the Voyager and Caravan saw significant changes in body trim and feature content. Distinguished by a dark gray egg crate grille (a body color grille became an option in 1998), the Voyager used matte gray bumpers across all trim levels with matte gray side moldings. Before the calendar year 1996, the NS Voyager was produced with the Pentastar grille emblem and rear badging carried over from the previous model year, shifting to the "sailboat" Plymouth grille emblem and new badging in script font afterward. The Voyager retained the base, SE, and LE trims from its predecessor. To reduce model overlap, the LE trim was discontinued in the United States (in favor of an expanded Town & Country range). To allow the Plymouth brand to remain competitive, the Rallye option package was introduced on the SE trim; along with exterior badging, the Rallye offered interior content featured in LE trim Voyagers and Caravans. For 1998, the Rallye trim was renamed Expresso. Third generation Voyagers and Grand Voyagers were equipped nearly identically to their Dodge counterparts, save for front fascias, badging, and the wheels on LE trim vans, which are shared with the Town & Country. However, to maintain its position as the entry level minivan, the Voyager was never produced with automatic headlights, fog lights, power driver's seat and power mirror memory, or auto dimming rearview mirrors. All wheel drive was also discontinued in some markets. The vinyl woodgrain appearance side paneling was no longer available, as the new side sheet metal was no longer flat. Third generation Voyagers introduced a new system of rear seats to simplify installation, removal, and re positioning— marketed as "Easy Out Roller Seats". All Voyagers and Grand Voyagers were equipped with this feature. When installed, the second and third row seats (either bucket or bench seats) are latched to floor mounted strikers. When unlatched, eight rollers lifted each seat, allowing it to be rolled fore and aft. Tracks had locator depressions for rollers, thus enabling simple installation. Ergonomic levers at the seatbacks released the floor latches single handedly without tools and raised the seats onto the rollers in a single motion. Additionally, seatbacks were designed to fold forward. Seat roller tracks were permanently attached to the floor and seat stanchions were aligned, facilitating the longitudinal rolling of the seats. Bench seat stanchions were relocated inboard to reduce bending stress in the seat frames and allowing them to be lighter.

Қозғалтқыштар

1996–2000 2.4 л EDZ I4, , (Канадалық фургондар 1999 жылдан бастап 3.0 л V6 стандартты жабдық ретінде жинақталды)
1996–2000 3.0 л Mitsubishi 6G72 V6, (АҚШ-тың кейбір штаттарында қолжетімді емес, олар үшін 3.3 л V6 стандартты жабдық ретінде ұсынылды)
1996–2000 3.3 л EGA V6, ,
1996–1997 3.8 л EGH V6, ,
1998–1999 3.8 л EGH V6, ,

1996 жыл

Осы модель жылындағы жүйелі өзгерістер кезінде, бұрынғы ұрпақтан қалған Pentastar алдыңғы логотипі мен артқы жазулары жаңа "кеме" логотипімен және жазу стилімен ауыстырылды, ал алдыңғы ішкі есік панельдері жаңа дизайнмен жасалды, бұрынғы жеке тұтқалардың орнына қол тіреуіштерге енгізілген тұтқалар қолданылды. Тағы бір жүйелі өзгеріс – 3,8 литрлік қозғалтқыштың пластикалық құбыр қаптамасы алынып тасталды. Базалық қозғалтқыш енді 150 ат күшіне ие 2,4 литрлік DACT қозғалтқышы. Көліктің артқы жағына жылжымалы есіктер қосымша опция ретінде қарастырылған.

1997 жыл

CD ойнатқышы жаңа мүмкіндік болды. Сонымен қатар, минимал өзгерістер ғана енгізілді.

1998 жыл

Соңғы орындыққа азық-түлік қаптарын ілуге арналған ілгектер қосылды. Rallye жиынтығы Expresso деп қайта аталды және енді жаңа дөңгелек қаптарын (болат дөңгелектері бар жағдайда), стандартты CD плеерді және кузов түсіне сәйкес келетін радиатор торын қамтыды. Қосымша төмен арқасы бар SE модельдері мен LE модельдері жаңартылған матадан жасалған төсемелер алды. Осы модель жылының барысында жүргізуші жағындағы және приборлық тақтаның ортасындағы HVAC желдеткіштерінің дизайны көбірек қалыпты нұсқаға өзгертілді.

1999 жыл

3,8 л V6 алдыңғы жетектегі SE модельдері үшін қолжетімді болды. Осы жылы "Вояджер" модельдеріне алдыңғы орындықтар арасындағы кішкентай жүк торлары, қосымша стандартты жабдықтар, кіріктірілген балалар қауіпсіздігі орындықтары және екінші қатардағы жеке орындықтар қосылды. SE модельдерінде кондиционер стандартты жабдық ретінде ұсынылды. Канадада 3,0 л V6 стандартты жабдық ретінде орнатылды. 1999 жылы "Караванның" өндірісінің 15 жылдығын мерекелеу үшін, бір жылдық "Платиналық басылым" арнайы нұсқасы шығарылды. Бұл жиынтық түрлі деңгейдегі комплектацияларда ұсынылды және платиналық металл түсімен қатар, крыло белгішелерімен бірге келді.

2000 жыл

Енді барлық модельдерде стандартты түрде кондиционер, электр терезелері және электр құлыптары болды (соңғы екеуі тек SE модельдерінде стандартты болды). Барлық модельдерде дилер орнатқан артқы орындықтарға арналған бейне ойын-сауық жүйесі жаңадан қолжетімді болды. 2000 модельдік жылы "2000+" және "Мыңжылдық" жиынтықтарын ұсынды. Бұл жиынтықтар тек танымал жабдықтары бар фургондарға ерекше төсбелгілер қосты. Chrysler Plymouth брендін тоқтатқандықтан, Voyager осы модельдік жылы Chrysler және Plymouth дилерлері арқылы сатылды.

Крейш-сынақ нәтижелері

1996-2000 Dodge Grand Caravan (Voyager/Grand Voyager егіздері) Автожол қауіпсіздігі жөніндегі сақтандыру институтының сағатта 40 миль жылдамдықпен жүргізілген қисайған соқтығысу сынағында "Қанағаттанарлық емес" деген баға алды. Құрылымдық көрсеткіштері мен қаушап ұстағыштары "Қабылдауға болады" деп бағаланды, бірақ аяқ жарақаттарының қаупі өте жоғары болды. NHTSA жүргізген сынақтарда алдыңғы соқтығыс кезінде жүргізуші мен алдыңғы жолаушыға 4 жұлдыз берілді. Жақтан соқтығыс сынағында жүргізушіге 5 жұлдыз, ал артқы орындық жолаушыға 3 жұлдыз берілді, нәтижесінде отынның ағып кетуіне байланысты өрт қаупі туындауы мүмкін.

Ұсынысты тоқтату

2000 жылғы модельден кейін «Плимут» бренді зейнеткерлікке шыққаннан соң, «Вояджер» атауын «Крайслер» бөлімшесі жалғастырды. 1988 жылдан бері экспортталатын барлық «Крайслер» минивэндарында қолданылса да, Солтүстік Америкада «Крайслер Вояджер» ең төменгі деңгейдегі «Крайслер» брендінің минивэні болып саналды. Тек қысқа дөңгелек базасымен ұсынылған «Вояджер» матовый қара бамперлермен және сыртқы әрлеулерімен жалғасты. 2001 жылы RS ұрпағының минивэндары енгізілгеннен кейін, «Вояджер» қара пластикалық тордың үстіндегі қанатты «Крайслер» эмблемасымен ерекшеленді (кейіннен PT Cruiser қабылдаған форма). 2004 жылы «Крайслер» АҚШ және Канадада «Вояджер» өндірісін тоқтатты, модельдерін «Додж Караван» және қысқа дөңгелек базасы бар «Таун энд Кантри»мен алмастырды («Вояджер» Мексикада 2007 жылға дейін сатылымда болды). Солтүстік Америкадан тыс нарықтарда бұл атау 2016 жылға дейін барлық экспорттық нұсқалар үшін («Крайслер» және «Лансия» ретінде) қолданыста болды. 2008-2020 жылдарғы бесінші буынды өткізіп жібергеннен кейін, «Вояджер» атауы 2020 жылғы өндіріске Солтүстік Америкада қайта оралды, ол «Крайслер Пацификадан» төмен және «Додж Гранд Караванды» іс жүзінде алмастырды.