Plymouth автомобиль тарихы

Кіріспе

автомобильдер бренді. Америкалық, құрылмай қалған автомобиль бренді

Plymouth – Chrysler Corporation және оның ізбасары DaimlerChrysler компаниялары шығарған автомобильдер бренді. Бренд 1928 жылы Chevrolet және Ford компаниялары басымдық танытқан, сол кезде "арзан бағалы" нарық сегменті деп сипатталған сегментте бәсекелесу үшін құрылды. 1990-шы жылдардың соңына дейін автокөлік өндіруші үшін жоғары көлемде сатылатын автомобиль болды. Plymouth автомобильдері негізінен АҚШ-та сатылды. 2001 жылы бренд нарықтан алынып тасталды. Оған дейін шығарылған Plymouth модельдері тоқтатылды немесе Chrysler немесе Dodge деп қайта аталды.

Шығу тегі

1928 жылы 7 шілдеде Мэдисон Сквер Гарденде «Плимут» автомобилі таныстырылды. Бұл «Chrysler» корпорациясының «Chevrolet» және «Ford» компаниялары басымдық танытқан төмен бағалы автомобильдер нарығына жасаған алғашқы қадамы болды. «Plymouth» автомобильдері бастапқыда бәсекелестерінен қымбатқа бағаланған, бірақ «Ford» және «Chevrolet» ұсынбаған ішкі кеңейтілетін гидравликалық тежегіштер сияқты стандартты мүмкіндіктермен жабдықталған. «Plymouth» автомобильдері бастапқыда тек «Chrysler» дилерлері арқылы сатылды.

«Plymouth» автомобильдерінің тарихы «Maxwell» автомобиліне дейін жетеді. 1920 жылдардың басында Уолтер П. Крайслер «Maxwell Chalmers» автокөлік компаниясын бақылауға алғанда, ол «Maxwell» маркасын компанияның бір бөлігі ретінде мұра етті. Ол компанияның базасын пайдаланып, 1924 жылы алты цилиндрлі «Chrysler» автомобилін жасауға және іске қосуға көмектескеннен кейін, «GM» компаниясында Уильям С. Дюранттың басшылығымен «Buick» басқарған кезде алған тәжірибесін пайдаланып, арзан бағадағы серіктес автомобиль жасауды шешті. 1926 жылы «Maxwell» қайта жаңартылып, төменгі деңгейдегі төрт цилиндрлі «Chrysler Model 52» ретінде қайта аталды. 1928 жылы «52» моделі тағы да жаңадан жасалып, «Chrysler Plymouth Model Q» құрылды, бірақ баспа жарнамаларында ол жай ғана «Plymouth» деп аталды және қозғалтқыштың көлемі немесе модельдің атауы көрсетілмеді. 1929 жылы «Plymouth Model U» енгізілген кезде атаудан «Chrysler» деген сөз жойылды.

Ұлы депрессия, 1930-1940 жылдар

Plymouth-тың бастапқы мақсаты дамып келе жатқан автомобиль нарығының ең төменгі сегментіне қызмет ету болғанмен, 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде көптеген басқа автомобиль компаниялары банкротқа ұшырағанда Chrysler корпорациясының сақталуына зор үлес қосты. 1930 жылдан бастап Plymouth автомобильдері Chrysler-дің үш бөлімшесінің барлығы (Chrysler, DeSoto және Dodge) арқылы сатылды. Автомобиль өнеркәсібі үшін қиын кезең болғанына қарамастан, 1931 жылға қарай Plymouth барлық автомобильдер арасында үшінші орынға көтерілді. 1931 жылы компания PA моделімен «Жүзу қуаты» технологиясын енгізіп, «Сегіздің жұмсақтығы – төртеудің үнемділігі» деп мақтанды. 1933 жылы Chrysler Ford, Chevrolet және Pontiac сияқты өндірушілермен қозғалтқыш цилиндрлерінің саны бойынша теңесуді көздеді. Chrysler-дің flathead алты қозғалтқышының жаңа нұсқасы төмен бағытты карбюратормен жабдықталды және 1933 жылғы 17 қарашада таныстырылған жаңа Plymouth PC моделіне орнатылды. Алайда, Chrysler PC-нің доңғалақ базасын қысқартты, нәтижесінде автомобильдің сатылымы нашар болды. 1933 жылдың сәуір айында Dodge бөлімшесінің DP шассиі, толық доңғалақ базасымен, PC корпусының астына орнатылды, ал DP алдыңғы қанаттары, капоты және радиатор торшасы қосылды. Модельдің атауы «PD» деп өзгертілді. PC PD моделіне ұқсас етіп қайта жасалды және «Стандартты алты» (PCXX) атауын алды. Бұл модель алғашқыда «Plymouth Six» деп аталған және 1933 жылдың соңына дейін сатылды, бірақ көлемі айтарлықтай азайды. 1937 жылы Plymouth (басқа Chrysler маркаларымен бірге) қауіпсіздік мүмкіндіктерін қосты, оларға ойыс басқару элементтері бар жалпақ приборлық тақталар және артқы орындықтағы жолаушылар үшін жұмсақ жабынмен қапталған алдыңғы орындықтың арқасы кірді. PC Швеция, Дания, Ұлыбритания және Австралияға экспортталды. Ұлыбританияда ол «Chrysler Kew» деп сатылды, Kew қаласы Лондонның Ричмонд-на-Темза ауданында орналасқан Chrysler зауытының орналасқан жері болды. 1933 жылғы PC модельімен басталган flathead алты қозғалтқышы Plymouth-та 1959 жылғы модельге дейін қолданылды. 1939 жылы Plymouth 417,528 дана көлік өндірді, оның ішінде 5,967 данасы екі есікті ашылатын купе, rumble seats-терімен жабдықталған. 1939 жылғы ашылатын купе 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіндегі Chrysler стендінде маңызды орын алды және бірінші сериялық өндірістегі электрмен жұмыс істейтін ашылатын шатыры бар автомобиль ретінде жарнамаланды. Ол flathead алты қозғалтқышының жаңа нұсқасын ұсынды. Өмірінің көп бөлігінде Plymouth американдық автомобиль брендтерінің ең көп сатылатындарының бірі болды; ол Chevrolet және Ford-пен бірге американдық нарықта «арзан үштік» деп аталды. 1940 және 1941 жылдары Plymouth Ford-ты шамалы басып өтіп, АҚШ-та ең танымал екінші автомобиль маркасы болуға жақын болды.

While the original purpose of the Plymouth was to serve the lower end of a booming automobile market, during the Great Depression of the 1930s the division helped significantly in ensuring the survival of the Chrysler Corporation when many other car companies failed. Beginning in 1930, Plymouths were sold by all three Chrysler divisions (Chrysler, DeSoto, and Dodge). Plymouth sales were a bright spot during this dismal automotive period, and by 1931 Plymouth rose to number three in sales among all cars. In 1931 with the Model PA, the company introduced floating power and boasted, "The smoothness of an eight – the economy of a four." In 1933, Chrysler decided to catch up with Ford, Chevrolet, and Pontiac in engine cylinder count. The version of Chrysler's flathead six engine was equipped with a downdraft carburetor and installed in the new 1933 Plymouth PC, introduced on November 17, 1932. However, Chrysler had reduced the PC's wheelbase from , and the car sold poorly. By April 1933, the Dodge division's Model DP chassis, with a wheelbase, was put under the PC body with DP front fenders, hood, and radiator shell. The model designation was advanced to 'PD'. The PC was redesigned to look similar to the PD and became the 'Standard Six' (PCXX). It had been the 'Plymouth Six' at the introduction and was sold through to the end of 1933, but in much lower numbers. In 1937, Plymouth (along with the other Chrysler makes) added safety features such as flat dashboards with recessed controls and the back of the front seat padded for the rear seat occupants. The PC was shipped overseas to Sweden, Denmark, and the UK, as well as Australia. In the UK, it was sold as a 'Chrysler Kew', the town of Kew being the location of the Chrysler factory in a district in the London Borough of Richmond upon Thames. The flathead six which started with the 1933 Model PC stayed in the Plymouth until the 1959 models. In 1939, Plymouth produced 417,528 vehicles, of which 5,967 were two door convertible coupes with rumble seats. The 1939 convertible coupe was prominently featured at Chrysler's exhibit at the 1939 New York World's Fair, advertised as the first mass production convertible with a power folding top. It featured a , version of the flathead six engine. For much of its life, Plymouth was one of the top selling American automobile brands; it, together with Chevrolet and Ford, was commonly referred to as the "low priced three" marques in the American market. Plymouth almost surpassed Ford in 1940 and 1941 as the second most popular make of automobiles in the U. S.

1950 жылдар

1954 жылы «Плимут» компаниясы стандартты үш жылдамдықты беріліс қорабына қосылатын опциялық айналым моментін түрлендіргішті ұсынды, ол «PowerFlite» деп аталды. Бұл өткен жылы ұсынылған «Hy Drive» жартылай автоматты берілісінен жақсырақ болды. 1954 жылдың 25 наурызында «Chrysler» компаниясы турбинамен жұмыс істейтін алғашқы автокөлігін ресми түрде таныстырды. «Chrysler» жол көліктері үшін арнайы жасалған эксперименталды турбинаны «Плимутқа» орнатты. Көлік 1954 жылғы стандартты екі есікті «Белведер» болды. Бұл турбиналық қозғалтқышпен жабдықталған, пайдалы автомобильді жасау және сату бойынша он жылға созылған, бірақ сәтсіз болған әрекеттің бастамасы еді. 1955 жылы «Плимут» дизайны «Chrysler» стилисті Виржил Экснердің күрт өзгерістерін көрді. Ұзындығы артқан, төмендеген, ені кеңейген автомобиль сезімталдық тудырды және 1954 жылмен салыстырғанда сатылым 52%-ға өсті. «Forward Look» стиліне қоса, жаңа көлік алғашқы заманауи, жоғары орналасқан клапанды V8 қозғалтқышын алды. Опциялық «PowerFlite» толық автоматты берілісі құралдар тақтасына селектор тұтқасын қосты. 1956 жылы «Плимут» «Fury» моделін ұсынды, ол «Белведер» сериясының «сәндік» моделі болды. Ол жоғары өнімділікке ие 240 а.к. V8 қозғалтқышымен және алтын түсті анодталған әрлеуімен жабдықталған, тек жұмыртқа қабығы ақ түсінде және екі есікті қатты шатырымен ғана қол жетімді болды. «Fury» 1959 жылға дейін ерекше, жоғары сапалы автомобиль болып қала берді, содан кейін «Belvedere» моделін де люкс сериясымен алмастырды, ол қатты шатыры, кабриолет және седан түрлерінде қол жетімді болды. 1957 және 1958 жылдарғы «Fury» көліктері жұмсақ күміс түске боялды, бұл жұмыртқа қабығы ақ түсін жалғыз сыртқы түс ретінде алмастырды. Опциялық жабдыққа кондиционер, автоматты беріліс, күшті руль және тежегіштер кірді. 1959 жылы арнайы «Sport Fury» «арнайы» спорттық «Плимут» ретінде қол жетімді болды. «PowerFlite» автоматты берілісі енді панельдің сол жағындағы түймелер арқылы басқарылды. 1957 жылы Виржил Экснердің жаңа «Forward Look» дизайны, «Плимут» компаниясы «Кенеттен, 1960 жыл!» слоганымен жарнамалаған, «Chevrolet» немесе «Ford» көліктерімен салыстырғанда жаңаша стильдегі көліктерді жасады. 1957 жылы жалпы өндіріс 726 009 данаға жетті, бұл 1956 жылдан шамамен 200 000 данаға көп және «Плимут» үшін ең көп өндірілген көлік болды. Алайда, 1957–1958 жылдарғы «Forward Look» модельдері нашар сапалы материалдардан, құрастырудың нашар сапасынан және коррозиядан қорғаудың жеткіліксіздігінен зардап шекті; олар тоттанатын және «Chrysler» компаниясының беделін қатты зақымдады.

In 1954, Plymouth offered an optional torque converter mated to a standard three speed transmission, marketed as "PowerFlite". It improved upon the "Hy Drive" semiautomatic transmission which had been introduced the previous year. On March 25, 1954, Chrysler officially introduced to the public its first attempt at a turbine powered car. Chrysler installed an experimental turbine, developed specifically for road vehicles, in a Plymouth. The car used was a standard 1954 Belvedere two door hardtop. This was the beginning of a decades long but unsuccessful attempt to develop and market a viable car powered by a turbine engine. 1955 saw Plymouth's dramatic redesign by Chrysler stylist Virgil Exner. Longer, lower, wider, it was a sensation and sales zoomed up 52% over 1954. In addition to the "Forward Look" styling, the new car got its first modern, overhead valve V8 displacing The optional PowerFlite fully automatic transmission had a selector lever on the instrument panel. In 1956, Plymouth introduced the Fury, a "halo" model in the Belvedere series that featured a high performance 240 hp V8, and gold anodized trim on a body available in Eggshell White only and limited to the two door hardtop. The Fury continued to be a special, high end car until 1959, when it replaced the Belvedere as the de luxe series, available in hardtop, convertible, and sedan body styles. The 1957 and 1958 Furys were painted in Buckskin Beige, replacing Eggshell White as the only available exterior color. Optional equipment included air conditioning, automatic transmission, power steering, and brakes. In 1959, a special Sport Fury was available as the "special" sporty Plymouth. The PowerFlite automatic was now controlled by reliable mechanical push buttons on a pod on the left side of the dash. In 1957, Virgil Exner's new Forward Look design theme, advertised by Plymouth with the tagline "Suddenly, it's 1960", produced cars with advanced styling compared to Chevrolet or Ford. The 1957 total production soared to 726,009, about 200,000 more than 1956, and the largest output yet for Plymouth. However, the 1957–1958 Forward Look models suffered from poor materials, spotty build quality, and inadequate corrosion protection; they were rust prone and greatly damaged Chrysler's reputation.

1960 жылдар

Плимут сатылымы 1960-шы жылдардың басында сапаны бақылау проблемалары мен Экнер стиліндегі модельдердің шектен шығуы салдарынан зардап шексе де, адамдар бөлімді табысты ұстап тұру үшін жеткілікті автомобильдерді сатып алды. 1961 жылдан бастап Valiant компакт-моделі Plymouth болып, сатуды одан әрі арттырды. Chevrolet өзінің 1962 жылғы модельдерін "кішірейту" алдында тұр деп ойлап, Chrysler 1962 жылға айтарлықтай кіші стандартты Плимутты ұсынды. Белгілі болғандай, Chevrolet-тің үлкен көліктері кішірейтілмеді, бұл "көптегені жақсы" нарықтағы сатудың құлдырауында Плимутты ұстады. 1963 жылғы Fury, Belvedere және Savoy сәл үлкен болды, оның мүлдем жаңа дене стилі болды, оны алдыңғы тұрақ жарықтары ерекшелендірді. 1964 жылы Плимут тағы бір үлкен рестайлинг алды, ол қатты купелер үшін жаңа "slantback" шатыр сызығын таныстырды. 1965 жылы Плимут Fury модельдері жаңа C корпус платформасында жасалды. Savoy желісі тоқтатылды және Belvedere 1962 жылдан бастап қолданылған B корпус платформасын сақтай отырып, орта деңгейлі автомобиль ретінде жіктелді. Төменгі сатыдағы сериясы Fury I, орта деңгейлі модель Fury II, ал жоғары сатыдағы модельдер Fury III болды. Sport Fury - бұл ыдыс-аяқпен жабдықталған, консольді ауыстырғыш, сән-салтанат пен спорттың аралас түрі. Ford және Chevrolet 1965 жылы үлкен машиналарының сәнді нұсқаларын енгізді, ал Плимут 1966 жылы V8 қозғалтқышы бар Sport Fury-мен жауап берді, ал VIP Fury-нің сәнді нұсқасы ретінде ұсынылды. Fury, Belvedere және Valiant 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында жақсы сатылым көрсетті. Fury I және Fury II тек АҚШ-та седан ретінде ғана сатылатын болса, Fury II Канадада екі есікті седанға қосымша екі есікті қатты шатыр ретінде де қол жетімді болды. Осы кезеңде жоғары өнімді автомобильдер нарығы кеңейді. 1964 жылғы Barracuda fastback Плимуттың спорттық машиналарының алғашқысы болып саналады. Valiant негізінде жасалған, ол Slant Six немесе кіші блок V8 қозғалтқыштарымен қол жетімді болды. 1967 жылы Плимут Belvedere GTX-ті ұсынды, ол "Super Commando" немесе Hemi V8 қозғалтқыштарымен тапсырыс беруге болатын қапшық орындықтары бар жоғары стильдегі қатты купе және кабриолет болды. 1968 жылы "драг" жарыстарында басымдық іздеген Road Runner, минималды интерьер және экстерьер жинағы бар, бірақ Chrysler-дің үлкен блокты қозғалтқыштарымен және еденге орнатылған төрт жылдамдықты қолмен басқарылатын беріліс қорабымен жабдықталған Belvedere купесі болды. Бастапқыда "компактты спорттық автомобиль" болған Barracuda 1968 жылы 426 Hemi және 440 үлкен блокты қозғалтқыштармен қол жетімді болды. GTX, Barracuda, Road Runner, Sport Fury GT және Valiant Duster 340 Plymouth компаниясы "Жылдам көлік жүйесі" (Rapid Transit System) ретінде сатты, ол Dodge-тің "Scat Pack" тұжырымдамасына ұқсас болды. Осы уақыт ішінде бренд кәсіби автокөлік жарыстарында да жарысты. Мысалдарға Ричард Петтидің NASCAR-дағы Плимутпен мансабы; көптеген Trans Am жарыстарында All American Racers құрамында 'Cuda жарысқан Дэн Гурни; және сол кезеңнің ең танымал сүйреп жүгіру командаларының бірі Сокс пен Мартин, 1964 жылдан кейін тек Плимутпен ғана жарысты.

Although Plymouth sales suffered as a result of the quality control problems and excesses of the Exner styled models in the early 1960s, people bought enough of the cars to keep the division profitable. Starting in 1961, the Valiant compact became a Plymouth, further boosting sales. Under the impression that Chevrolet was about to "downsize" its 1962 models, Chrysler introduced a significantly smaller standard Plymouth for 1962. As is known, Chevrolet's big cars were not downsized, catching Plymouth in a sales slump in a market where "bigger was better". The 1963 Fury, Belvedere, and Savoy were slightly larger, featuring a totally new body style, highlighted by prominent outboard front parking lights. For 1964, Plymouth got another major restyle, featuring a new "slantback" roofline for hardtop coupes that would prove popular. For 1965, the Plymouth Fury models were built on the new C body platform. The Savoy line was discontinued and the Belvedere was classified as an intermediate, retaining the B body platform used starting 1962. The low end series was Fury I, the mid level model was Fury II, and the higher end models were Fury IIIs. The Sport Fury, which featured bucket seats and a console shifter, was a mix of luxury and sport. Ford and Chevrolet had introduced luxury editions of their big cars for 1965 and Plymouth responded with the 1966 Sport Fury with a V8 and the VIP was introduced as a more luxurious version of the Fury. Furys, Belvederes, and Valiants continued to sell well during the late 1960s and early 1970s. While Fury I and Fury II were only available in the U. S. as sedans, Fury II was available as a two door hardtop in addition to the pillared sedans in Canada. The performance car market segment expanded during the late 1960s and early 1970s. The 1964 Barracuda fastback is considered the first of Plymouth's sporty cars. Based on the Valiant, it was available with the Slant Six, or small block V8. For 1967, Plymouth introduced the Belvedere GTX, a bucket seat high style hardtop coupe and convertible that could be ordered with either the "Super Commando" or Hemi V8 engines. Looking for an advantage at the drag races, 1968 had a stripped down Belvedere coupe, the Road Runner, which featured a bench seat and minimal interior and exterior trim, but was available with Chrysler's big block engines and a floor mounted four speed manual transmission. The Barracuda, originally a "compact sporty car", became available with the 426 Hemi and 440 big block engines in 1968. The GTX, Barracuda, Road Runner, Sport Fury GT, and Valiant Duster 340, were marketed by Plymouth as the 'Rapid Transit System', which was similar to Dodge's 'Scat Pack' concept. During this time, the brand also competed in professional automobile racing. Examples include Richard Petty's career with Plymouth in NASCAR; Dan Gurney, who raced a 'Cuda as part of the All American Racers in numerous Trans Am events; and Sox and Martin, one of the most well known drag racing teams of the period, only raced Plymouths after 1964.

1980 жылдар

Плимуттың көптеген модельдері, әсіресе 1970-жылдардан бастап ұсынылған Valiant, Volaré және Acclaim сияқтылары, Dodge немесе Mitsubishi модельдерінің стилизациялық өзгертілген нұсқалары болды. Plymouth Reliant және Dodge Aries 1981 модельдік жылында Chrysler Corporation өндірген және сатқан алғашқы "K" автомобильдері ретінде таныстырылды. Reliant 2 есікті купе, 4 есікті седан немесе 4 есікті универсал ретінде үш түрлі жабдық деңгейінде: базалық, Custom және SE ("Special Edition") ұсынылды. Универсалдар тек Custom немесе SE жабдықтарында қол жетімді болды. Көптеген кішкентай автомобильдерден айырмашылығы, K автомобильдері көптеген американдықтар ұнататын дәстүрлі 6 орындық 2 қатарлы орындықтан және руль колоннасында орналасқан ауыстырғыштан бас тартпады. Reliant сол кездегі жаңа 2.2 L I4 SOHC қозғалтқышымен жабдықталған, ал Mitsubishi "Silent Shaft" 2.6 L қозғалтқышы опция ретінде ұсынылды (қызығы, бұл қозғалтқышта да жарты шарлы жану камералары болды, ал 1981 жылғы барлық модельдерде алдыңғы қанаттарында "HEMI" белгілері орналасқан). Бастапқы сатылымдар жоғары болды, 1981 жылы Reliant пен Aries әрқайсысы 150 000-нан астам дана сатылды. Reliant және Aries жаңаша безендірілген түрлері ретінде Ньюарк, Делавэр, Детройт, Мичиган және Толука, Мексикада бір буынмен өндірілді. Олар таныстырылғаннан кейін Reliant және Aries "Reliant K" және "Aries K" деп сатылды. Reliant Plymouth Volaré/Road Runner-ді алмастырды. Aries Dodge Aspen-ді алмастырды. Reliant және Aries EPA бойынша орта өлшемді автомобильдерге жатты және 3 орындық қатарлы орындықтандырумен 6 жолаушыға арналған ең кішкентай автомобильдер болды, бұл Dodge Dart сияқты үлкен артқы дөңгелекті автомобильдер мен Chevrolet Celebrity сияқты алдыңғы дөңгелекті автомобильдерге ұқсас. Chrysler автомобильді "алты американдықты" отырғыза алатындай етіп сатты. Мексикада Aries "Dart" ретінде сатылды. Reliant және Aries 1981 жылы Motor Trend журналының "Жылдың машинасы" деп танылды және тоғыз жыл ішінде шамамен бір миллион Aries және 1,1 миллион Reliant сатылды. 1982 жылы Plymouth Gran Fury-ді тағы да кішірейтті, бұл жолы орта өлшемді M платформасын Chrysler Fifth Avenue (1982 және 1983 жылдары Chrysler New Yorker/New Yorker Fifth Avenue деп аталды) және Dodge Diplomat-пен бөлісті. R корпусы Gran Fury-ге қосымша, M корпусы Gran Fury сол жылы компактты K платформасына көшкен M корпусы Chrysler LeBaron-ды алмастырды. Қазіргі кезде орта өлшемді автомобиль деп саналатын Gran Fury бұл буын бір кездері компактты Valiant және Volaré сыртқы өлшемдеріне жақын болды, бірақ ішкі кеңістікке көбірек орын берді. M корпусы Volaré F платформасына негізделген. 1982 жылғы Gran Fury өзінің Chrysler және Dodge бауырларына қарағанда кейінірек таныстырылды; Chrysler LeBaron және Dodge Diplomat 1977 жылдан бері M корпусын қолданды. 1982-1989 жылдарғы Plymouth Gran Fury Dodge Diplomat-тың алдыңғы және артқы бөліктерін бөлісті. Олар белгілемесінен басқа, іс жүзінде бірдей болды. Үшінші буын Gran Fury базалық және жоғары сатыдағы "Salon" жабдықтарында ұсынылды. Бұрынғы жылдардағыдай, Gran Fury базалық моделі көбінесе автопарк клиенттеріне бағытталған, ал Gran Fury Salon жеке клиенттерге көбірек бағытталған және толық винил шатыры, велюр төсемдері, турбина дөңгелектері, электр терезелері және электр құлыптары сияқты опцияларды ұсынды. Жеке сатып алушыларға қол жетімді болғанымен, M корпусты Gran Fury полиция бөлімдері мен басқа автопарк клиенттері арасында әлдеқайда танымал болды, өйткені автомобильдің бағасы қолайлы және сынақтан өткен компоненттері бар дәстүрлі қуаттандыру жүйесіне ие, ол көптеген жүктемелерге төтеп бере алады. Бұл буын Gran Fury жақсы сатылым көрсетті. Алайда, Gran Fury-мен бірдей базалық бағаға ие болғанына қарамастан (соңғы жылы 12 000 АҚШ долларынан аспайтын), Diplomat әрқашан оны, әдетте, жыл сайын бірнеше мың данаға арттырып сатты. Chrysler Fifth Avenue-нің жалпы сатылымы әрқашан Gran Fury және Diplomat-тан әлдеқайда көп болды, тіпті ол әдетте 6000 долларға қымбаттаған болса да. Бұл Gran Fury аталымын алған соңғы автомобиль болды, бірақ ол 7 жыл бойы көп өзгермеді. Сатудың төмендеуі, жарнаманың жетіспеуі және техникалық ескіруі - платформа 1976 жылғы Plymouth Volaré және Dodge Aspen-ге дейін жетеді - әрі қарай модельдің 1989 жылдың басында жойылуына себеп болды. Сол жылы жүргізуші жағындағы ауа қаптамасы стандартқа айналды; бұл Prowler енгізілгенге дейін соңғы артқы дөңгелекті Plymouth болады. Dodge 1990 жылғы Monaco-ны, ал кейін 1993 жылғы Intrepid-ті ұсынған кезде, Chrysler Plymouth желісінің қалған бөлігінде Gran Fury-ді басқа үлкен машинамен алмастырмады, оның 2001 модельдік жылында жойылуына дейін. 1984 жылы Chrysler өзінің жаңа минивэнының Plymouth нұсқасын Voyager ретінде таныстырды, Chrysler-дің K платформасынан (Plymouth Reliant және Dodge Aries) алынған S платформасын қолданды. Voyager K машиналарымен ішкі бөлшектерінің элементтерін бөлісті, мысалы, Reliant-тің аспаптар кластері мен панельді басқару элементтері, сондай-ақ K платформасының алдыңғы дөңгелекті қозғалтқышы және төмен едені, Voyager-ге автомобиль сияқты оңай кіруді қамтамасыз етті. Voyager 1985 жылы Car and Driver журналының "Ең жақсы он" тізіміне енді. 1987 жылы Voyager шағын косметикалық жаңартулар алды, сондай-ақ 1987 жылдың мамырында Grand Voyager таныстырылды, ол ұзартылған доңғалақ базасында салынды, бұл жүк көлемін арттырды. Ол тек SE немесе LE жабдықтарында қол жетімді болды. Бірінші буын Voyager минивэндары үш жабдық деңгейінде ұсынылды: атаусыз базалық модель, орта деңгейдегі SE және жоғары деңгейдегі LE, соңғысы жасанды ағаштан жасалған панельдермен жабдықталған. 1989 жылы спорттық LX моделі қосылды, ол Caravan ES-тің көптеген компоненттерін бөлісті. Қауіпсіздік мүмкіндіктері алдыңғы екі жолаушыға арналған үш нүктелі қауіпсіздік белдіктерін және артқы жолаушыларға арналған жамба белдіктерін қамтыды. Барлық Voyager-лерде барлық орындықтардың алдыңғы және артқы жағындағы сыртқы орындарға заңды түрде талап етілген бүйірлік соққыны күшейтулер стандартты түрде орнатылды, бірақ ауа қаптамалары немесе ABS қол жетімді болған жоқ. 1984 жылғы Voyager-ге арналған түпнұсқа жарнамаларда фокусник Дуг Хеннинг өнімділікті, жүк көлемін, төмен қадамды биіктікті, жолаушылар көлемін және маневрленуді жарнамалау үшін спикер ретінде пайдаланылды. Кейінірек, 1989 жылғы жарнамаларда рок әншісі Тина Тернер пайда болды. 1990 жылғы канадтық жарнамаларда поп әншісі Селин Дион пайда болды. 1987 жылғы Sundance-тің бірінші жылы ол бір ғана базалық модельде қол жетімді болды. 1988 жылы жоғары сатыдағы RS моделі қол жетімді болды. "Ралли Спорт" деген мағынаны білдіретін RS моделі екі тонды бояу, тұманды шамдар және былғарымен қапталған руль сияқты стандартты мүмкіндіктермен бірге келді. Ол сондай-ақ 2.2 L I4 қозғалтқышының турбо зарядталған нұсқасымен және Infinity дыбыс жүйесі, тоналған терезелер және қос электр айналар сияқты басқа да ыңғайлылықтармен қол жетімді болды. 1991 жылы базалық модель екі бөлек модельге бөлінді: кіріс деңгейіндегі America және орта деңгейдегі Highline, сондай-ақ жоғары сатыдағы RS. Бұрын Plymouth Horizon-ның соңғы жылында 1990 жылы ұсынылған America модельі бұрынғыдан айтарлықтай қарапайым болды. AA корпусты автомобильдер, сол кездегі көптеген Chrysler өнімдері сияқты, стилизациялық өзгертілген үштіктер болды. Acclaim бауырларынан негізінен дөңгелек таңдауында, дене жағындағы қаптамасында және артқы шамдары мен Plymouth-тың корпоративтік "жұмыртқа тілігі" торысында ерекшеленді. K корпусы және E корпусы автомобильдерін ауыстырған Acclaim және Dodge Spirit екеуі де негізгі нұсқалар ретінде сатылды, ал Chrysler LeBaron сәнді нұсқа ретінде сатылды. Бұған қарамастан, әр автомобильдің жабдықтары мен мүмкіндіктері арасында айтарлықтай үйлесімділік болды. Мысалы, толық жабдықталған Acclaim негізгі LeBaron сияқты мүмкіндіктер мен баға бойынша шамамен бірдей болды. Базалық моделіне қосымша, Acclaim бастапқыда орта деңгейдегі LE және жоғары сатыдағы LX жабдықтарында қол жетімді болды. LE және LX модельдері премиум матадан жасалған орындықтар, электр терезелері/есік құлыптары, премиум дыбыс жүйелері, дене жағындағы қаптамалар, қосымша сыртқы безендірулер және соңғысында 15 дюймдік тоқыма дөңгелектерімен жабдықталған. Бұған қарамастан, базалық модель Acclaim сатылымының шамамен 85 пайызын құрады. Spirit-тен айырмашылығы, Acclaim ешқандай спорттық...

Most Plymouth models, especially those offered from the 1970s onward, such as the Valiant, Volaré, and the Acclaim, were badge engineered versions of Dodge or Mitsubishi models. The Plymouth Reliant and Dodge Aries were introduced for the 1981 model year as the first "K cars" manufactured and marketed by the Chrysler Corporation. The Reliant was available as a 2 door coupe, 4 door sedan, or as a 4 door station wagon, in three different trim lines: base, Custom, and SE ("Special Edition"). Station wagons came only in Custom or SE trim. Unlike many small cars, the K cars retained the traditional 6 passenger 2 bench seat with a column shifter seating arrangement favored by many Americans. The Reliant was powered by a then new 2.2 L I4 SOHC engine, with a Mitsubishi "Silent Shaft" 2.6 L as an option (curiously this engine also featured hemispherical combustion chambers, and all 1981 models equipped with it featured "HEMI" badges on the front fenders). Initial sales were brisk, with both Reliant and Aries each selling over 150,000 units in 1981. As rebadged variants, the Reliant and Aries were manufactured in Newark, Delaware, Detroit, Michigan, and Toluca, Mexico — in a single generation. After their introduction, the Reliant and Aries were marketed as the "Reliant K" and "Aries K". The Reliant replaced the Plymouth Volaré/Road Runner. The Aries replaced the Dodge Aspen. The Reliant and Aries were classified by the EPA as mid size and were the smallest cars to have 6 passenger seating with a 3 seat per row setup, similar to larger rear wheel drive cars such as the Dodge Dart and other front wheel drive cars such as the Chevrolet Celebrity. Chrysler marketed the car as being able to seat "six Americans." The Aries was sold as the Dart in Mexico. The Reliant and Aries were selected together as Motor Trend magazine's Car of the Year for 1981 and sold almost a million Aries and 1.1 million Reliant units over the nine year run. In 1982, Plymouth downsized the Gran Fury again, this time sharing the mid size M platform with the Chrysler Fifth Avenue (called Chrysler New Yorker/New Yorker Fifth Avenue for 1982 and 1983) and the Dodge Diplomat. In addition to the R body Gran Fury, the M body Gran Fury replaced the M body Chrysler LeBaron, which had moved to the compact K platform that year. Now considered a mid sized car, this generation Gran Fury was close to the exterior size of what was once the compact Valiant and Volaré but offered more interior room. The M body was in fact heavily based on the Volaré's F platform. Like its predecessor, the 1982 Gran Fury was introduced later than its Chrysler and Dodge siblings; the Chrysler LeBaron and Dodge Diplomat had used the M body since 1977. 1982 1989 Plymouth Gran Furys shared the Dodge Diplomat's front and rear fascias. They were virtually identical with the exception of badging. Once again, the third generation Gran Fury was available in base and higher end "Salon" trim. As in previous years, the higher volume Gran Fury base model catered more towards fleet customers while Gran Fury Salons were geared more towards private customers and offered options such as full vinyl roofs, velour upholstery, turbine spoke wheels, power windows, and power locks. Although available to private retail customers, the M body Gran Fury was far more popular with police departments and other fleet customers, primarily since the car was reasonably priced and had a conventional drivetrain with proven components that could withstand a good deal of abuse. This generation of the Gran Fury sold in respectable numbers. However, despite having the same base prices as the Gran Fury (just under $12,000 USD for their final year), the Diplomat always outsold it, usually by several thousand units each year. The Chrysler Fifth Avenue's total sales were always more than that of the Gran Fury and Diplomat by far, even though it generally cost about $6,000 more. This was the last car to carry the Gran Fury nameplate, but it remained largely unchanged for its 7 year run. Declining sales, a lack of promotion, and technical obsolescence—the platform dated back to the 1976 Plymouth Volare and Dodge Aspen—eventually contributed to the model's demise in early 1989. That year, a driver side airbag became standard; this would be the last RWD Plymouth until the introduction of the Prowler. While Dodge offered the 1990 Monaco, and later the 1993 Intrepid, Chrysler never replaced the Gran Fury with any other large car in the remainder of Plymouth's lineup on through to its demise in the 2001 model year. In 1984, Chrysler marketed the rebadged Plymouth variant of its new minivan as the Voyager, using the Chrysler's S platform, derived from the K platform (Plymouth Reliant and Dodge Aries). The Voyager shared components with the K cars including portions of the interior, e. g., the Reliant's instrument cluster and dashboard controls, along with the K platform front wheel drive layout and low floor, giving the Voyager a car like ease of entry. The Voyager was on Car and Driver magazine's Ten Best list for 1985. For 1987, the Voyager received minor cosmetic updates as well as the May 1987 introduction of the Grand Voyager, which was built on a longer wheelbase adding more cargo room. It was available only with SE or LE trim. First generation Voyager minivans were offered in three trim levels: an unnamed base model, mid grade SE, and high end LE, the latter bearing simulated woodgrain paneling. A sportier LX model was added in 1989, sharing much of its components with the Caravan ES. Safety features included 3 point seat belts for the front two passengers and lap belts for the rear passengers. Standard on all Voyagers were legally mandated side impact reinforcements for all seating front and rear outboard positions, but airbags or ABS were not available. Original commercials for the 1984 Voyager featured magician Doug Henning as a spokesperson to promote the Voyager "Magic Wagon's" versatility, cargo space, low step in height, passenger volume, and maneuverability. Later commercials in 1989 featured rock singer Tina Turner. Canadian commercials in 1990 featured pop singer Celine Dion. For 1987, which was the Sundance's first year, it was available in a single base model. For 1988, a higher end RS model was available. The RS model, which stood for Rally Sport, came with standard features that included two tone paint, fog lights, and a leather wrapped steering wheel. It was also available with a turbocharged 2.2 L I4 engine, and other amenities like an Infinity sound system, tinted window glass, and dual power mirrors. For 1991, the base model split into two distinct models: entry level America and mid level Highline, in addition to the high end RS. The stripped down America had previously been offered for the Plymouth Horizon's final year in 1990. The AA body cars were badge engineered triplets, as were most Chrysler products of this time. The Acclaim differed from its siblings primarily in wheel choices, bodyside molding, and fascias where it sported its unique taillights and the corporate Plymouth eggcrate grille. Like the K body and E body vehicles they replaced, the Acclaim and Dodge Spirit were both marketed as mainstream variants, while the Chrysler LeBaron was marketed as the luxury variant. Despite this, there was substantial overlap in trims and equipment among each car. For example, a fully loaded Acclaim was almost similar to a base LeBaron in features and price. In addition to its entry level base model, the Acclaim was initially available in mid range LE and high end LX trim. The LE and LX models came equipped with features such as premium cloth seating, power windows/door locks, premium sound systems, bodyside cladding, additional exterior brightwork, and on the latter 15 inch lace spoke aluminum wheels. In spite of this, the base model accounted for nearly 85 percent of Acclaim sales. Unlike the Spirit, the Acclaim did not receive any sport oriented models. The Acclaim has also been characterized as the replacement for the smaller Reliant, though the Sundance launched in 1987 is closer than the Acclaim in most dimensions to the Reliant.

Соңғы жылдары: 1990-2001

1990 жылдары «Плимут» өзінің ерекшелігін жоғалтты, себебі оның модельдері мүмкіндіктері мен бағалары жағынан «Додж» және «Игл» сияқты бір туыс брендтерімен жақын болды. Дегенмен, бұл «Плимуттың» ұсынылатын өнімдерін және сатып алушылардың қызығушылығын одан әрі шектеді, сату көлемі төмендеуді жалғастырды. «Крайслер» 1993 жылы жаңадан шыққан, өте табысты LH платформасының нұсқасын «Плимутқа» ұсынуды қарастырды, оған «Акколад» деп ат қою жоспарланған, бірақ содан бас тартты. 1990 жылдардың соңына қарай «Плимут» атауымен тек төрт көлік сатылды: «Войджер»/«Гранд Войджер» минивэндары, «Бриз» орта класты седаны, «Неон» шағын автомобиль және «Проулер» спорттық машинасы, ол «Плимутқа» тән соңғы модель болды. Бірақ «Крайслер PT Круизер» бастапқыда «Плимутқа» арналған бірегей концепт ретінде жоспарланған, бірақ өндіріс «Крайслер» моделі ретінде басталды. 1998 жылы «Игл» бренді тоқтатылғаннан кейін «Крайслер» «Даймлер Бенц АГ» компаниясымен бірігуге дейін «Плимут» желісін бірнеше ерекше модельдермен кеңейтуді жоспарлап отырды. Алғашқы модель – «Плимут Проулер», хот-род стиліндегі спорттық автомобиль. «PT Круизер» екінші модель болуға тиіс болды. Екі модельдің де алдыңғы бөлігінің дизайны ұқсас болды, бұл «Крайслердің» «Плимут» бренді үшін ретро стильдік бағытты көздегенін көрсетеді. «Даймлердің» «Крайслерді» сатып алған кезде «Плимуттың» «Проулерден» басқа, «Додждың» ұқсас нұсқасында ұсынылмаған модельдері болған жоқ. 1973 жылғы модельдің ең жоғары өндірісі 973 000 дананы құрады, ал 1990 жылдан кейін «Плимут» жылына 200 000-нан астам автомобиль шығармайтын болды. Тіпті «Войджердің» сатылымы да көбінесе «Додж Караванның» сатылымының 50%-дан кем болды. Канадада «Плимут» атауы 1999 жылғы модельдің соңында қолданыстан шығарылды. Осыған байланысты «ДаймлерКрайслер» 2001 жылғы модельдердің шектеулі партиясынан кейін брендті тоқтату туралы шешім қабылдады. Бұл туралы 1999 жылдың 3 қарашасында жарияланды. «Плимут» таңбасымен сатылған соңғы жаңа модель – 2000 жылғы екінші буын «Неон» болды. «PT Круизер» ақырында «Крайслер» ретінде шығарылды, ал «Проулер» және «Войджер» де осы брендке қосылды. 2001 жылғы модельден кейін «Неон» АҚШ-та тек «Додж» ретінде сатылды, бірақ ол Канада және басқа нарықтарда «Крайслер» ретінде қол жетімді болды. «Плимут Бриз» 2000 жылдан кейін тоқтатылды, ал «Крайслер» 2001 жылы жаңадан жобаланған «Додж Стратус» және «Крайслер Себринг» седандарын ұсынды.

By the 1990s, Plymouth had lost much of its identity, as its models continued to overlap in features and prices with its sister brands, Dodge and Eagle. However, this only further narrowed Plymouth's product offerings and buyer appeal, and sales continued to fall. Chrysler considered giving Plymouth a variant of the highly successful new for 1993 full size LH platform, which would have been called the Accolade, but decided against it. By the late 1990s, only four vehicles were sold under the Plymouth name: the Voyager/Grand Voyager minivans, the Breeze mid size sedan, the Neon compact car, and the Prowler sports car, which was to be the last model unique to Plymouth, though the Chrysler PT Cruiser was conceived as a concept unique to Plymouth before production commenced as a Chrysler model. After discontinuing the Eagle brand in 1998, Chrysler was planning to expand the Plymouth line with a number of unique models before the corporation's merger with Daimler Benz AG. The first model was the Plymouth Prowler, a hot rod styled sports car. The PT Cruiser was to have been the second. Both models had similar front end styling, suggesting Chrysler intended a retro styling theme for the Plymouth brand. At the time of Daimler's takeover of Chrysler, Plymouth had no models besides the Prowler not also offered in a similar version by Dodge. From a peak production of 973,000 for the 1973 model year, Plymouth rarely exceeded 200,000 cars per year after 1990. Even the Voyager sales were usually less than 50% of that of the Dodge Caravan. In Canada, the Plymouth name was defunct at the end of the 1999 model year. Consequently, DaimlerChrysler decided to drop the make after a limited run of 2001 models. This was announced on November 3, 1999. The last new model sold under the Plymouth marque was the second generation Neon for 2000. The PT Cruiser was ultimately launched as a Chrysler, and the Prowler and Voyager were absorbed into that make, as well. Following the 2001 model year, the Neon was sold only as a Dodge in the US, though it remained available as a Chrysler in Canadian and other markets. The Plymouth Breeze was dropped after 2000, before Chrysler introduced their redesigned 2001 Dodge Stratus and Chrysler Sebring sedan.

Уақыт шкаласы

1955: Плимут алғаш рет V8 қозғалтқышын ұсынды. Плимут және басқа Chrysler бөлімшелері «Жаңа 100 миллион долларлық сырт көрінісін» алды. 1956 жылы кейбір премиум модельдерде үш жылдамдықты автомат TorqueFlite берілісі енгізілді. Плимут Фьюри таныстырылды. 1957: Барлық басқа Chrysler бөлімшелері сияқты, Forward Look дизайны 1957 жылғы Plymouth модельдерінде дебют жасады. Torsion Aire алдыңғы серіппесі барлық модельдерде қолданылды. 1960: Dodge, Плимутпен тікелей бәсекелесетін кішірек, төмен бағалы Dart моделін ұсынды. Жаңа компакт Valiant өзіндік марка ретінде таныстырылды. Барлық Plymouth модельдері енді бірлескен корпус құрылымын қолданды. Жаңа базалық «Slant 6» қозғалтқышы 30 градус бұрышпен және жоғары орналасқан клапандармен ұсынылды. 1961: Valiant АҚШ нарығы үшін Plymouth моделі ретінде қайта позицияланды; Dodge Lancer нұсқасын алды. Rambler, содан кейін Pontiac 1960 жылдардың соңында өнеркәсіптік сатуда үшінші орынды иеленді. 1962: Жаңа стильдегі, кішірейтілген толық өлшемді модельдер желісі енгізілгеннен кейін сату күрт төмендеді. 1963: Valiant жаңа, ықшам корпус алды, нәтижесінде сатудың айтарлықтай өсуі болды. Толық өлшемді модельдер үлкен көріну үшін қайта стильдендірілді. 1964: Жаңа Barracuda fastback купесі сәуір айында таныстырылды. Толық өлшемді модельдер жаңа «slantback» қатты купе шатырымен қайта стильдендірілді. 1965: Plymouth Chrysler C корпусына негізделген жаңа Fury-мен толық өлшемді автомобиль нарығына оралды. 1965 жылғы аралық B корпусы модельдері Belvedere және Satellite болды. Автоматты беріліс басқару батырмалары әдеттегі бағанаға немесе еденге орнатылған рычагпен ауыстырылды. 1967: GTX таныстырылды. 1968: Road Runner Plymouth желісіне енді. 1970: Duster купесі 1970 жылы Valiant желісіне, сондай-ақ жаңа E корпусы Barracuda-ға енгізілді. 1971: Британдық Hillman Avenger Plymouth Cricket ретінде импортталды; ол 1973 жылдың ортасында тоқтатылды. Жаңа Valiant Scamp екі есікті қатты шатырлы машинасы Dodge Dart Swinger-дің стилінде жасалған. 1973: Plymouth өндірісі 973 000 данаға жетіп, рекордтық деңгейге жетті. Канададағы Plymouth Cricket енді Dodge Colt негізінде жасалған. 1974: Dodge B сериясына ұқсас Plymouth Voyager толық өлшемді фургоны және Dodge Ramcharger негізінде Trail Duster SUV таныстырылды. Dodge Dart және Plymouth Valiant алғаш рет атауы мен ұсақ бөлшектерінде (төс және артқы шамдар) ғана ерекшеленді, өйткені екі автомобильдің тең 111 дюймдік дөңгелек аралығы болды (екі бөлімнің де жылдам артқы бөлігі 108 дюймді құрады). Barracuda өндірісі 1 сәуірде басталғаннан кейін 10 жыл өткен соң тоқтатылды. 1975: 1975 жылы Plymouth Sebring болып бағаланған автомобиль жаңа Chrysler Cordoba ретінде шығарылды. 1976: Volaré ұсынылды, ал Valiant жыл соңында тоқтатылды. 1977: Үлкен Gran Fury өндірісі тоқтатылды. 1978: Орта өлшемді Fury модельінің өндірісі жыл соңында тоқтатылды. Субкомпакт Horizon ұсынылды. Chrysler Canada Dodge Diplomat негізінде Plymouth Caravelle-ді ұсынды. 1979–1980: Chrysler алғаш рет Plymouth-тан көбірек Dodge шығарды (1979 жылы 404 266-ға қарсы 372 449 және 1980 жылы 308 638-ге қарсы 290 974). 1981 және 1982 жылдары Dodge-дан гөрі көбірек Plymouth шығарылды, бірақ содан кейін Plymouth-тан гөрі көбірек Dodge шығарылды. 1980: Newport негізіндегі Gran Fury (R корпусы) ұсынылды. Бұл Volaré және Road Runner үшін соңғы жыл болды. 1981: Plymouth Reliant K ұсынылды. Толық өлшемді Gran Fury седаны мен Trail Duster SUV өндірісі тоқтатылды. 1982: АҚШ-та Plymouth грилі бар Dodge Diplomat маркалы орта өлшемді Plymouth Gran Fury ұсынылды. 1983: Dodge Rampage негізінде жасалған Plymouth Scamp пікапы бір жыл ғана сатылды. Канадада E корпусына негізделген төрт есікті седан Caravelle және K корпусына негізделген екі есікті купе ұсынылды. Спорттық субкомпакт Horizon TC3 Turismo деп қайта аталды. Voyager фургонының толық өлшемді өндірісі тоқтатылды. 1984: Voyager шағын фургоны және Mitsubishi негізіндегі Colt Vista көп мақсатты көлігі (MPV) ұсынылды. 1985: АҚШ-та E корпусты Plymouth Caravelle ұсынылды. 1987: Plymouth Sundance компактты P корпусы үш және бес есікті хетчбекпен қатар келді. Turismo өндірісі тоқтатылды, ал бес есікті Horizon «Horizon America» деп қайта аталды, ең танымал опциялар стандартты жабдыққа айналды, ал аз танымал опциялар алынып тасталды, сонымен қатар бағасы төмендетілді. 1987.5: Grand Voyager, бұрынғы Voyager ұзындығы кеңейтілген нұсқасы ұсынылды. 1989: Орта өлшемді Gran Fury (Канададағы Caravelle), сондай-ақ Reliant осы модель жылынан кейін тоқтатылды. Reliant және E корпусты Caravelle Acclaim-мен ауыстырылды. 1990: Mitsubishi негізіндегі Plymouth Laser спорттық компакт ұсынылды. L корпусты Horizon өндірісі тоқтатылды. 1991: Voyager/Grand Voyager кемелерінің екінші буыны ұсынылды. 1992: Бағасы жоғары Acclaim модельдері Chrysler LeBarons-тың бастапқы жабдықтамасы ретінде қайта позицияланды. Acclaim және LeBaron-ның жалпы сатылымы төмендеді. 1993: Plymouth модельдерінің жалпы өндірісі 159 775 данаға, ал Voyager модельдері 237 875 данаға төмендеді. Dodge 300 666 Caravan және 263 539 Caravan емес модельдерін шығарды. 1994: Аз жарнамаланған Laser және танымал Sundance және Colt компакттары өндірісі тоқтатылды. Олардың орнына бір автомобиль, Neon, Chrysler-дің дилерлері Sundance және Colt-тың орнына ешқандай автомобиль болмауына наразылық білдіргеннен кейін Plymouth ретінде ұсынылды. 1995: Plymouth желісі өте төмен болды, тек үш автомобиль болды: Acclaim, Neon және Voyager/Grand Voyager. 1997 жылы Prowler ұсынылғаннан кейін саны төртке дейін өсті, бірақ одан артық болған жоқ. 1996: Chrysler жаңа Plymouth Breeze-ді Dodge Stratus және Chrysler Cirrus модельдерінен алты ай бұрын жариялады. Chrysler бастапқыда Acclaim моделін ауыстыруды жоспарламаған. Plymouth-ты төмендету үшін Chrysler қайта жасалған Voyager-ді тек базалық және орта деңгейдегі SE модельдерінде ғана қол жетімді етті. Бұрынғы буынға қол жетімді барлық жоғары деңгейдегі жабдықтар енді тек Dodge Caravan-да ғана қол жетімді болды. Жоғары деңгейдегі жабдықтар АҚШ-тан тыс нарықтарда қол жетімді болды. 1997: 1997 модель жылы үшін өндірілген автомобильдер саны 178 807 дана, ал Voyager модельдері 187 347 дананы құрады. Dodge 448 394 автомобиль және 355 400 Caravan шығарды. 1999: Plymouth автомобильдерінің жалпы өндірісі 195 714 дананы құрады, ал Dodge 394 052 дананы құрады. Voyager өндірісі 197 020 дананы құрады, ал Caravan 354 641 дананы құрады. 2000 жылы қайта жасалған Neon брендтің соңғы жаңа моделі болды. 2000: Орта өлшемді Breeze өндірісі тоқтатылды. Бұл сондай-ақ Plymouth ретінде Voyager шағын фургонының соңғы жылы болды. 1999 жылдың желтоқсанында және одан кейін жасалған барлық 2000 Voyager автомобильдері Chrysler Voyager деп белгіленді. Канадада қайта жасалған Neon Chrysler атымен сатылды және барлық автомобильдерде Plymouth және Dodge аттары алынып тасталды, Prowler және Viper-ден басқа. Voyager аты Канадада алынып тасталды, өйткені барлық Chrysler дилерлері Dodge жүк көліктерін сатты, соның ішінде Caravan-ды. 2000 модель жылы үшін Plymouth өндірісі 108 546 дананы құрады, ал Dodge автомобильдері 459 988 дананы құрады. Voyager өндірісі 123 869 дананы құрады, ал Caravan модельдері 330 370 дананы құрады. 2001: Plymouth-тың соңғы модель жылында тек Neon қалды. Prowler және Voyager Chrysler болып өзгерді. Voyager жоғары деңгейдегі LX жабдықтамасын, сондай-ақ базалық eC жабдықтамасын алды және SE жабдықтамасын сақтап қалды. Breeze Chrysler Cirrus-ты ауыстыру үшін Chrysler Sebring ретінде ұсынылды. PT Cruiser Chrysler ретінде ұсынылды, бірақ бастапқыда Plymouth ретінде жоспарланған. Соңғы Plymouth, Neon, 28 маусымда Бельвидер жинау зауытында құрастырылды, модель жылы үшін 38 657 дана салынды.

1955: Plymouth first offered a V8 engine. Plymouth and the other Chrysler divisions received "The New 100 Million Dollar Look". 1956: The automatic three speed TorqueFlite transmission was introduced on some premium models. The Plymouth Fury was introduced. 1957: As with all other Chrysler divisions, the Forward Look design made its debut on the 1957 Plymouths. Torsion Aire front suspension was introduced on all models. 1960: Dodge introduced the smaller, lower priced Dart model that competed directly with Plymouth's offerings. The new compact Valiant was introduced as a marque unto itself. All Plymouths now featured unit body construction. A new base "Slant 6" engine was introduced with a 30 degree slant and overhead valves. 1961: Valiant was repositioned as a Plymouth model for the US market; Dodge got the badge engineered Lancer version. Rambler and then Pontiac assumed third place in industry sales for the remainder of the 1960s. 1962: Sales dropped dramatically with the introduction of a line of unpopularly styled, downsized full sized models. 1963: Valiant received a new, trim body resulting in a significant increase in sales. Full sized models were restyled to look larger. 1964: The new Barracuda fastback coupe was introduced in April. Full sized models were restyled with a new "slantback" hardtop coupe roofline. 1965: Plymouth rejoined the full sized car market with the new Fury, based on the Chrysler C body. The intermediate B body model line became the Belvedere and Satellite for 1965. Push button automatic transmission controls were replaced with a conventional column or floor mounted lever. 1967: The GTX was introduced. 1968: The Road Runner entered the Plymouth line up. 1970: Duster coupe was introduced in the Valiant line for 1970 as well as the new E body Barracuda. 1971: The British Hillman Avenger was imported as the Plymouth Cricket; it was discontinued in mid 1973. The new Valiant Scamp two door hardtop was a badge engineered Dodge Dart Swinger. 1973: Plymouth production hit an all time peak of 973,000. The Plymouth Cricket in Canada was now based on the Dodge Colt. 1974: The full sized Plymouth Voyager van, based on the similar Dodge B series van, and Trail Duster SUV, based on the Dodge Ramcharger, were introduced. The Dodge Dart and Plymouth Valiant were, for the first time, different only in name and minor trim details (grille and tail lamps) as the two cars now shared the same 111 inch wheelbase (both divisions' fastbacks remain 108 in). The Barracuda was discontinued 10 years to the day it began production on April 1. 1975: The car that was to become the 1975 Plymouth Sebring was instead released as the new Chrysler Cordoba. 1976: The Volaré was launched, and the Valiant was discontinued at year end. 1977: The large Gran Fury was discontinued. 1978: The mid sized Fury was discontinued at the end of the model year. The subcompact Horizon was introduced. Chrysler Canada introduced the Plymouth Caravelle based on the Dodge Diplomat. 1979–1980: Chrysler made several thousand more Dodges than Plymouths for the first time (404,266 to 372,449 in 1979 and 308,638 to 290,974 in 1980). More Plymouths would be made than Dodges for 1981 and 1982, but from then on, there would always be more Dodges made than Plymouths. 1980: The Newport based Gran Fury (R body) was introduced. This was the last year for the Volaré and Road Runner. 1981: The Plymouth Reliant K was introduced. The full sized Gran Fury sedan and Trail Duster SUV were discontinued. 1982: The mid sized Plymouth Gran Fury, a Dodge Diplomat with a Plymouth grille, was introduced in the United States. 1983: The subcompact Plymouth Scamp pickup, based on the Dodge Rampage, was introduced and sold for one year only. The Caravelle four door sedan based on the E body and a two door coupe based on the K body were introduced in Canada. The sporty subcompact Horizon TC3 was renamed Turismo. The full sized Voyager van was discontinued. 1984: The Voyager minivan and Mitsubishi based Colt Vista multi purpose vehicle (MPV) were introduced. 1985: The E body Plymouth Caravelle was introduced in the United States. 1987: The compact P body Plymouth Sundance entered the line up with three and five door hatchbacks. The Turismo was discontinued, and the five door Horizon was rebranded "Horizon America" with the most popular options made standard equipment with the less popular ones dropped, along with a substantial price cut. 1987.5: The Grand Voyager, an extended wheelbase version of the preexisting Voyager, is introduced. 1989: The mid sized Gran Fury (Caravelle in Canada), as well as the Reliant, were discontinued after this model year. The Reliant and E body Caravelle are replaced by the Acclaim. 1990: The Mitsubishi based Plymouth Laser sport compact was introduced. The L body Horizon was discontinued. 1991: The second generation of the Voyager/Grand Voyager is introduced. 1992: The higher priced Acclaim models were repositioned as entry trim Chrysler LeBarons. Total sales of Acclaim and LeBaron dropped. Total 1993 Plymouth model year production dropped to 159,775, along with 237,875 Voyager models. Dodge built 300,666 Caravans alone, and 263,539 non Caravan models. 1994: The little advertised Laser and the popular Sundance and Colt compacts all end production. They are replaced by a single car, the Neon, a car that Chrysler decided to offer as a Plymouth after dealers protested the loss of the Sundance and Colt with no replacement. 1995: Plymouth's lineup was at its all time low, with just three cars: the Acclaim, the Neon, and the Voyager/Grand Voyager. The number went up to four in 1997, with the introduction of the Prowler, but never got any higher. 1996: Chrysler announced the new Plymouth Breeze six months after sister Dodge Stratus and Chrysler Cirrus models. Chrysler originally had no plans to replace the Acclaim model. In an attempt to move Plymouth downmarket, Chrysler made the redesigned Voyager only available in base and mid level SE models. All of the higher end trim levels available on the previous generation were now only found on the Dodge Caravan. The high end trim levels could still be found in certain markets outside the US. 1997: Production for the 1997 model year was 178,807 cars plus 187,347 Voyager models. Dodge built 448,394 cars and 355,400 Caravans. 1999: Total 1999 production for Plymouth cars was 195,714 with Dodge at 394,052. Voyager production numbered 197,020, compared to 354,641 Caravans. The redesigned 2000 Neon became the brand's last new model. 2000: The mid sized Breeze ended production. This was also the last year for the Voyager minivan as a Plymouth. All 2000 Voyagers built in December 1999 and beyond were badged as Chrysler Voyagers. In Canada, the redesigned Neon was sold under the Chrysler name and both the Plymouth and Dodge names were dropped on all car models, save for the Prowler and Viper. The Voyager name was dropped in Canada as all Chrysler dealers sold Dodge trucks, including the Caravan. Total 2000 model year production for Plymouth was 108,546 compared to 459,988 Dodge cars. Voyager production totaled 123,869 versus 330,370 Caravan models. 2001: In Plymouth's final model year, only the Neon remained. The Prowler and the Voyager became Chryslers. The Voyager gained a high end LX trim, as well as a base eC trim, and it retained the SE trim. The Breeze was dropped as Chrysler issued the Chrysler Sebring sedan to replace the Chrysler Cirrus. The PT Cruiser was launched as a Chrysler, though it was originally planned to be a Plymouth. The final Plymouth, a Neon, was assembled on June 28, 2001, at the Belvidere Assembly Plant, with a total of 38,657 built for the model year.

Плимут жүк көліктері

Плимут жылдар бойы әртүрлі жүк көліктері мен фургондарды жасады, көбінесе Dodge немесе Chrysler көліктерінің маркасын өзгертіп шығарды. Бастапқыда пикаптар, тауар таситын жүк көліктері және басқа да коммерциялық жүк көліктері қолжетімді болды, ал кейіннен SUV, үлкен фургондар мен минивэндер де шықты. Plymouth Chrysler отбасының тағы бір мүшесі – Fargo көліктеріне құрамдас бөліктерді жеткізіп келді, бірақ 1937 жылы PT50 моделімен коммерциялық нарыққа енді.

Плимут концептілік көліктері

МодельЖылТүріСипаттамаларыЕрекшеліктеріXX 5001951СеданBelmontc. 19532 орындық Кабриолет3.9 л V8Explorer1954Купе3.7 л Тік алты қозғалтқышCabana1958Станциялық вагонЖұмыс істемейдіКөліктің артқы бөлігі үшін бірегей шыны шатыр. XNR19602 орындық кабриолет2.8 л Тік алты қозғалтқышAsimmetrica19613.7 л Тік алты қозғалтқышValiant St. Regis1962КупеV. I. P.19654 орындық кабриолетЖел шынысының үстінен артқы бөлігіне дейін бірегей шатыр тірегі. Barracuda Formula SX1966КупеDuster I Road Runner1969 V8 V8Road Runner-дің барлық мүмкіндіктері, сонымен қатар үстіндегі және бүйініндегі қанаттар және артқы крылоның жанындағы реттелетін спойлерлер, барлығы көтеру күшін азайту үшін. Rapid Transit System 'Cuda (440)1970КабриолетRapid Transit System Road RunnerКупеҮш түсті артқы шамдар: «тормоз» үшін қызыл, «тебу» үшін сары және «газ» үшін жасыл. Rapid Transit System Duster 3405.6 л шамамен V8Concept Voyager II1986МинивэнSlingshot19882 орындық купе2.2 л турбо күшпен жұмыс істейтін тік төрт қозғалтқышКөлікті ашу үшін жоғары қарай айналатын шатырТәуелсіз төрт доңғалақты серпімділікЖақыннан кіруге арналған кілтсіз картаExpresso1994Компакт автомобильBackpack19952 орындық жүк көлігі2.0 л тік төрт қозғалтқышНоутбук қоюға арналған кішкентай үстелАртқы жағында велосипед тіреуіш орнатылғанPronto1997Седан1.6 л тік төрт қозғалтқышКөліктің алдыңғы бөлігі Prowler-ге ұқсасРоллды мата шатырPronto Spyder1998Кабриолет2.4 л тік төрт қозғалтқышHowler19993.5 л шамамен V64.7 л шамамен V8Voyager XGМинивэн2.5 л турбо дизельді қозғалтқышАвтоматты түрде ашылатын люк