Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1983 жылдан бастап Ұлыбританиядағы парламенттік сайлау округі, сондай-ақ осы аттас басқа округтер.
Parliamentary constituency in the United Kingdom, 1983 onwards
other constituencies of the same name
Шығыс Антрим – Ұлыбритания Парламентінің Палатасындағы парламенттік сайлау округі. Қазіргі депутат – ДУП партиясынан Сэмми Уилсон. Солтістік Ирландия Ассамблеясына өкілдер сайлау үшін дәл осы шекаралары бар округ та қолданылады.
East Antrim is a parliamentary constituency in the United Kingdom House of Commons. The current MP is Sammy Wilson of the DUP. A constituency with identical boundaries is also used for elections to the Northern Ireland Assembly.
Сайлау округінің бейіні
Бұл округ Шығыс жағалауын Кушендуннан Каррикфергусқа дейін қамтиды. Округ берік одақтастық көзқарастас және Солтүстік Ирландияның Еуропалық Одақтан шығуға дауыс берген сирек аймақтарының бірі.
The seat covers the east coast from Cushendun down to Carrickfergus. The seat is strongly unionist and one of the few areas of Northern Ireland which voted to leave the European Union.
1885 жылдан 1922 жылға дейін
Сайлау округі сол кезде өте консервативті және одақтастық аймақ болды, онда республикалық және ұлтшыл кандидаттар сайланбады. 1886 жылдан 1974 жылға дейін Ұлыбритания Парламентінің консервативті және унионист мүшелері біртұтас парламенттік партия құрды. 1905 жылдан бастап Ольстер одағы ұйымы құрылды, бірақ оның демеушілігімен сайланған депутаттар Ирландияның 1921 жылғы Солтүстік Ирландиядағы жалпы сайлау Ирландияның бөлінуін іске асырғанша, ирландиялық одақтастар ретінде жіктеле берді, сол кезде ирландиялық одақтастық нақты мақсат болып табынуын тоқтатты. 1918 жылы унионист кандидаттың 15 206 дауыспен, Синн Фейннің 861 дауысына қарсы жеңісі унионисттердің біртұтас қолдауын көрсетті. Осының салдарынан Синн Фейн 1919 жылғы сайлау округіндегі қосымша сайлауға қатыспады. 1922 жылы сайлау округі Антрим сайлау округіне біріктірілді, ол 1950 жылдан 1983 жылға дейін Солтүстік Антрим және Оңтүстік Антрим сайлау округтеріне бөлінді.
The constituency was a strongly conservative then unionist area, where republican and nationalist candidates were not elected. From 1886 to 1974 the Conservative and Unionist members of the United Kingdom House of Commons formed a single Parliamentary party. From 1905 there was an Ulster Unionist organisation, but MPs sponsored by it are classified as Irish Unionists until the 1921 Northern Ireland general election made the partition of Ireland effective so that Irish Unionism ceased to be a realistic objective. A victory for the Unionist candidate in 1918 by 15,206 votes to Sinn Féin's 861 votes demonstrated the virtual unanimity of the unionist support. Consequently, Sinn Féin did not contest the 1919 by election in the constituency. In 1922, the constituency was incorporated into the Antrim constituency, which from 1950 until 1983 was divided into the North Antrim and South Antrim constituencies.
Бірінші Дал
Синн Фейн 1918 жылғы жалпы сайлауда Ұлыбритания парламентінде жеңіп алған орындарын иеленудің орнына Дублинде революциялық ассамблея құру платформасымен қатысты. Республикалық теория бойынша Ирландияда сайланған әрбір депутат осы ассамблеяның потенциалды депутаты болатын. Іс жүзінде тек Синн Фейн мүшелері ғана осы ұсынысты қабылдады. Революциялық Бірінші Дал 1919 жылғы 21 қаңтарда шақырылды және 1921 жылғы 10 мамырда соңғы рет отырды. Бірінші Дал 1921 жылғы 10 мамырда қабылданған қаулыға сәйкес, Екінші Дал шақырылған кезде ресми түрде таратылды. Бұл 1921 жылғы 16 тамызда болды. 1921 жылы Синн Фейн Солтүстік Ирландия және Оңтүстік Ирландия парламенттеріне Ұлыбритания санкциясымен өткізілген сайлауды Ирландия Республикасының Екінші Далына сайлау ретінде пайдалануға шешім қабылдады. Республикалық теория бойынша, бұл аймақ Антримнің жеті депутаттық сайлау округіне енгізілді.
Sinn Féin contested the general election of 1918 on the platform that instead of taking up any seats they won in the United Kingdom Parliament, they would establish a revolutionary assembly in Dublin. In republican theory every MP elected in Ireland was a potential Deputy to this assembly. In practice only the Sinn Féin members accepted the offer. The revolutionary First Dáil assembled on 21 January 1919 and last met on 10 May 1921. The First Dáil, according to a resolution passed on 10 May 1921, was formally dissolved on the assembling of the Second Dáil. This took place on 16 August 1921. In 1921 Sinn Féin decided to use the UK authorised elections for the Northern Ireland House of Commons and the House of Commons of Southern Ireland as a poll for the Irish Republic's Second Dáil. This area, in republican theory, was incorporated in a seven member Dáil constituency of Antrim.
1983 жылдан бері сайлау округі
Сайлау округінің басым бөлігі одақтастыққа бейім, ұлттық партиялардың жиынтық дауысы сирек 10% асып түседі. Дегенмен, дәстүрлі одақтастық блогынан тыс Альянс және Консерваторлар сияқты партияларға орташадан жоғары дауыс түсті. Жергілікті өкімет сайлауларында осы аумаққа сәйкес келетін жерлерде көптеген дауыстар тәуелсіз кандидаттарға немесе Ньютонбэби салық төлеушілер қауымдастығы сияқты топтарға беріледі. 1998 жылы SDLP партиясы күтпеген нәтиже көрсетіп, Ulster Unionist партиясының дауыстарының арқасында DUP кандидатын озастырып, соңғы орынды жеңіп алды – бұл ұлттық кандидаттың осылайша үлкен пайда көруінің алғашқы жағдайы. Вестминстер сайлауларындағы басты мәселе Ольстер одағы партиясы мен Демократиялық одақтастық партия арасындағы бәсеке болды. 1983 жылы UUP партиясы DUP партиясынан бар болғаны 367 дауысқа көп алды. Англия-Ирландия келісіміне қарсы тұру мақсатындағы келісімнің бір бөлігі ретінде DUP 1992 жылға дейін орынға таласпады, бірақ оларға жақын болуға мүмкіндік болмады. Алайда, 1996 жылғы Солтүстік Ирландия форумы сайлауында олар UUP партиясынан сәл қалып қойды. Бірақ 2001 жылғы жалпы сайлауда олар таңғажайып нәтижеге қол жеткізіп, тіпті оны мақсат етпегеніне қарамастан, Вестминстердегі орынды жеңіп алуға 128 дауыс жетіспеді. 2003 жылғы жиналыс сайлауында олар екі қосымша депутатты алып, UUP партиясынан алғаш рет көп дауыс жинады. DUP Вестминстердегі орынды алуға ниеттенді және 2005 жылғы жалпы сайлауда олар мұны істеді.
The constituency is overwhelmingly unionist, with the combined votes for nationalist parties rarely exceeding 10%. However, there have been above average votes for parties outside the traditional unionist block, such as the Alliance and the Conservatives. In the local government elections for the equivalent area many votes often go to independent candidates or groups such as the Newtownabbey Ratepayers Association. While the SDLP sprung a surprise in 1998 by overtaking a DUP candidate to win the final seat due to Ulster Unionist transfers – the first time that any nationalist candidate has benefited in this way. The main interest in Westminster Elections has been the contest between the Ulster Unionist Party and the Democratic Unionist Party. In 1983 the UUP were only 367 votes ahead of the DUP. As part of a pact to oppose the Anglo Irish Agreement the DUP did not contest the seat until 1992 but they still failed to come close, though in the 1996 elections to the Northern Ireland Forum they were only slightly behind the UUP. But in the 2001 general election they achieved an astonishing result when they came with 128 votes of winning the Westminster seat, despite not having targeted it. In the 2003 Assembly election they followed this up by gaining two additional MLAs and outpolling the UUP for the first time. The DUP remained eager to take the Westminster seat and in the 2005 general election they did so.