Кіріспе

1918 жылғы Ирландиядағы жалпы сайлау – 1918 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлаудың бір бөлігі болды. Бұл Ирландия тарихының қазіргі заманғы кезеңіндегі маңызды оқиға, себебі ол 1880 жылдан бері Ирландия саяси аренасында басымдық танытқан орташа ұлтшыл Ирландия парламенттік партиясының (IPP) күйреуіне және радикалды «Шинн Фейн» партиясының күшті жеңісіне куә болды. «Шинн Фейн» партиясы бұрын ешқашан жалпы сайлауға қатыспаған, бірақ 1917-18 жылдардағы қосымша сайлауларда алты мандатты жеңіп алды. Партия сайлау шартына сәйкес, тәуелсіз Ирландия Республикасын құруға міндеттелді. Алайда, Ольстерде Юнионист партия ең табысты партия болып табылды. 1918 жылы Ұлыбритания мен Ирландияда бірнеше дауыс беру жүйесі қолданылды. Бірнеше дауыс беру – бір адамның сайлауда бірнеше рет дауыс беруге мүмкіндік беретін тәжірибе. Жер мен бизнестің иелері өздерінің мүлігі орналасқан және тұратын округтерде дауыс бере алатын, егер бұл екі округ әртүрлі болса. Бұл жүйе көбінесе бір адамның бірнеше дауыс беруіне әкеп соқты. Жаңадан құрылған Ирландия еркін мемлекетінде бұл жүйе 1923 жылғы Сайлау заңымен тоқтатылды және Ұлыбританияда 1948 жылғы Халық өкілдігі заңымен жойылды. Солтүстік Ирландияда бірнеше дауыс беру 1969 жылға дейін сақталды. 1918 жылғы сайлау Бірінші дүниежүзілік соғыс, Пасха көтерілісі және міндетті әскери қызмет дағдарысынан кейін өтті. Бұл 1918 жылғы Халық өкілдігі заңынан кейін өткізілген алғашқы жалпы сайлау болды. Осылайша, бұл сайлауда 30 жастан асқан әйелдер мен 21 жастан асқан барлық еркектер дауыс бере алатын болды. Бұрын барлық әйелдер мен көптеген жұмысшы табының еркектері дауыс беру құқығынан шеттестірілген еді. Сайлаудан кейін «Шинн Фейн» партиясының сайланған өкілдері Вестминстердегі (Лондон) британ Парламентіне қатысудан бас тарды және оның орнына Дублинде «Dáil Éireann» («Ирландия жиналысы») Парламентін құрды, ол Ирландияның тәуелсіздігін республика ретінде жариялады. Ирландияның тәуелсіздік соғысы осы революциялық үкіметтің басшылығымен жүргізілді, ол халықаралық мойындылықты іздеді және мемлекет құру процесін бастады. Партия 1918 жылғы сайлауда демографиялық өзгерістер мен саяси факторлар сияқты бірқатар артықшылықтарға ие болды.

Сайлаушылардың өзгеруі

1918 жылғы ирланд сайлаушылары, Ұлыбританиядағы барлық сайлаушылар сияқты, алдыңғы жалпы сайлаудан бері екі маңызды жағынан өзгерді. Біріншіден, Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан «ұрпақ» алмасу болды, себебі 1915 жылы күтілген британдық жалпы сайлау өте қойған жоқ. Осының нәтижесінде 1910 мен 1918 жылдар аралығында сайлау өткізілмеді, бұл сол кезге дейін британдық және ирландтық конституциялық тарихындағы ең ұзақ үзіліс еді (кейіннен 1935–1945 жылдары Ұлыбританияда бұл көрсеткіш еңсерілді). Сондықтан 1918 жылғы сайлауда ерекше көзге түскені:
21 мен 29 жас аралығындағы барлық сайлаушылар алғаш рет жалпы сайлауға қатысты. Олардың Ирланд парламенттік партиясына (IPP) адалдық тарихы болған жоқ, және олардың саяси санасы соғыс, үйдегі тәуелсіздік мәселесі, Пасха көтерілісі және оның салдары болған 8 жылдық кезеңде қалыптасты. Бұл сегіз жылдың ішінде көптеген үлкен жастағы сайлаушылар, олардың көпшілігі IPP-ны қолдаған, қайтыс болды. Соғыс кезінде қауіпті теңіз жолдары болғандықтан (Ұлыбританияға барудан басқа) эмиграцияға мүмкіндік болмады, нәтижесінде, әдетте шетелде болар еді, ондаған мың жас Ирландияда қалды. Ирландияда әскери шақыру болмағандықтан, соғысқа еріктілердің көп бөлігін одақтастар мен орташа ұлтшылдар құрады. Осының салдарынан жас одақтастар мен орташа ұлтшылдардың арасында үлкен шығын болды, ал ерікті болып тілмеген республикашылар арасында мұндай жағдай болған жоқ. Екіншіден, 1918 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заң сайлау құқығын кеңейтті. Бұл әйелдерге (30 жастан асқандарға ғана) алғаш рет дауыс беру құқығын берді, сондай-ақ 21 жастан асқан барлық еркектерге және 19 жастан асқан әскери қызметшілерге мүліктік талаптарсыз парламенттік сайлауда дауыс беруге мүмкіндік берді. Ирландия сайлаушыларының саны шамамен 700 000-нан 2 миллионға дейін өсті. Қорытындылай айтқанда, жас сайлаушылардың жаңа буыны және отыздан асқан әйелдердің күрт өсуі ирланд сайлаушыларының құрамын күрт өзгертіп, сайлаушылық тарихы белгісіз көптеген жаңа сайлаушылардың пайда болуына әкелді.

Саяси факторлар

1910 жылдың желтоқсанындағы өткен жалпы сайлаудан бері, бұрынғы үстемдік құрған Ирландия парламенттік партиясы, шамамен он жыл бойы сынға ұшырамаған, көбінесе ескі буын өкілдерінен тұрды. Оның жергілікті ұйымы әлсіреп, орындықтарын қорғау қиынға түсті. Партияның парламенттегі дауыстары 1914 жылғы «Үй билігі туралы» заңның қабылдануына ықпал еткенімен, соғыс басталғандықтан ол ешқашан күшіне енбеді. Партияның саясаты – Ұлыбритания шеңберінде, конституциялық жолмен Бүкіл Ирландияның өзін-өзі басқару құқығын қамтамасыз ету, сепаратистік күш қолданудан бас тарту болды. Сайлаушылар Синн Фейнге қызығушылық танытты, әсіресе Пасха көтерілісіне биліктің қатал жауап бергеніне байланысты. Синн Фейн көтеріліске қатыспағанына қарамастан, оған негізсіз айып тағылды. Партия 1918 жылы әскери шақыруды болдырмау бойынша сәтті өткен науқанның көп бөлігін өз есебіне алды. Ирландия парламенттік партиясы 1914 және 1916 жылдары Ольстерді тыныштандыру мақсатында уақытша бөлінуді мойындаған болатын. Синн Фейн мұның солтүстік пен оңтүстік арасындағы келіспеушіліктерді ушықтырып, ұзарта түсетініне сенді. Ирландия парламенттік партиясынан өзгеше, Синн Фейн жас және радикалды күш ретінде көрінді. Оның басшылары, Майкл Коллинз (28) және де Валера (36), көптеген жаңа сайлаушылар мен тұтқындалған республикалық кандидаттар сияқты, жас және белсенді саясатшылар еді. 1880 жылдан бері мемлекеттік қызметте болған Джон Диллон сияқты Ирландия парламенттік партиясының басшылары көбінесе егде жастағы, орташа саясатшылар еді және Чарльз Стюарт Парнелл заманынан бері Бүкіл Ирландияның өзін-өзі басқаруы үшін күресіп, 1914 жылғы заңның күшіне енуіне ықпал етуді жалғастырды, сондай-ақ Ольстерді Дублин парламентінің құзырына конституциялық жолмен қосуды қолдады. Керісінше, Синн Фейн Ұлыбританиядан тыс, Ирландияның өзін-өзі басқару құқығын қамтамасыз етудің жаңа радикалды саясатын ұсынды, ал оның көптеген еріктілері республиканы күшпен қорғауға дайын болды. 1918 жылға қарай Синн Фейн жақтастары Бүкіл Ирландияның өзін-өзі басқару құқығын бірте-бірте алу идеясының уақыты өтіп кеткеніне көз жеткізді. Ирландия халқы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде радикалды көзқарастарға ие болды. Ирландиялық полктердің ауыр шығындарына, әскери шақыру қаупіне және британдық әскери шараларға қоса, тез инфляция орын алып, ереуілдер мен өнеркәсіптік даулар толқынына әкелді. 1918 жылғы сайлау да Еуропадағы төңкеріс кезінде өтті. Ольстерліктердің өзін-өзі басқару құқығына немесе одан да жаман, бөлінуге қатысты қорқынышы көтерілістен кейін күшейді, ал Ольстердегі сайлаушылардың санының артуы одақтастық дауысты күшейтті. Бұл Ольстер келісіміне қол қойылғаннан, Ольстер еріктілері (UVF) құрылғаннан және Сомма шайқасынан кейін өткен алғашқы сайлау болды. Синн Фейн саясаты оның сайлау манифестінде баяндалған, мақсаты соғыстан кейінгі кез келген бейбітшілік конференциясында Ирландияның өкілдігін қамтамасыз ету еді. Ал Ирландия парламенттік партиясының саясаты келіссөздерді британ үкіметіне жүктеуді көздеді. Бір жылға жуық бұрын, 1918 жылдың қаңтар айында Вудро Вильсон өзінің он төрт тармақты саясатын жариялаған болатын, ол халықаралық қатынастарда өзін-өзі басқару және өзін-өзі анықтау қағидаларының қалыпты жағдайға айналатынын уәделегендей көрінді. Ольстерлік унионистердің Бүкіл Ирландияның өзін-өзі басқару құқығына қарсылығы шешілмеген күйде қалды және унионистердің Дублиннен католиктер билігі орнатылатыны туралы алаңдаушылықтары ескерілмеді.

Саяси бағыты басқа депутаттар

Шығып бара жатқан МПД мүшесі. 1910 жылғы партия. 1910 жылғы сайлау округі. 1918 жылғы партия. 1918 жылғы сайлау округі. Артур Альфред Линч Клэр Батыс Баттерси Оңтүстік. Стефан Гвинн Галвей қаласы Дублин Университеті. Уильям Митчелл Томсон Солтүстік Даун Глазго Мэрихилл. Сэр Уотер Нюгент Вестмит Оңтүстік Вестмит. Д. Д. Шихан Корк орталық Степни Лаймхаус.

Сайлау

Ирландияның көптеген сайлау округтерінде дауыс беру 1918 жылдың 14 желтоқсанында өтті. Ұлыбританияның қалған бөлігі британдық партияларға қатысты басқа мәселелер бойынша «Хаки сайлауына» қатысқан кезде, Ирландияда төрт ірі саяси партия ұлттық деңгейде танымал болды. Бұл партиялар: Ирландия парламенттік партиясы (IPP), Синн Фэйн, Ирландияның юнионисттік партиясы және Ирландияның еңбек партиясы. Алайда, Еңбек партиясы сайлауға қатыспауға шешім қабылдады, себебі олардың IPP және Синн Фэйн арасындағы саяси қақтығысқа тартылуы мүмкін деп қорқып, халыққа өзіндік басқару мен республика мәселесі бойынша екі ұлттық партияның арасынан нақты таңдау жасауға мүмкіндік беруді дұрыс деп санады. Юнионисттік партия Ұлыбританиямен одақтың сақталуын жақтады (оның қарастырылатын ұйымы, Ольстер юнионисттік еңбек ассоциациясы, еңбек юнионистері ретінде күресті). Тағы бірнеше шағын ұлтшыл партиялар да қатысты. Ирландияда 103 сайлау округінен 105 депутат сайланды. 99 орын бір мандатты географиялық сайлау округтерінен көпшілік дауыспен сайланды. Екі сайлау округі болды: Дублин университеті (Тринити колледжі) бірден ауыстырылатын дауыс беру жүйесі бойынша екі депутатты сайлады, ал Корк қаласы блоктық дауыс беру жүйесі бойынша екі депутатты сайлады. Қатардағы географиялық сайлау округтерінен басқа, үш университет сайлау округі болды: Белфаст королева университеті (бір юнионисті сайлады), Дублин университеті (екі юнионисті сайлады) және Ұлттық университет (Синн Фэйн мүшесін сайлады). 105 орынның 25-і даусыз болды, Синн Фэйн үміткері қарсылықсыз жеңіске жетті. Олардың 17-сі Мюнстерде болды. Кейде бұл Синн Фэйнде нақты жеңімпаз болғандықтан болды.

Талдау

Синн Фейн үміткерлері 105 орынның 73-ін жеңіп алды, бірақ төрт партиялық үміткер (Артур Гриффит, Эамон де Валера, Эойн МакНилл және Лиам Меллоус) екі сайлау округінде сайланды, сондықтан Синн Фейн депутаттарының жалпы саны 69 болды. Республикашылдар мен юнионистер тарапынан қорқыту және сайлау алаяқтығы туралы жекелеген шағымдарға қарамастан, сайлау Синн Фейннің күшті жеңісі ретінде қарастырылды. Синн Фейн бүкіл арал бойынша дауыстардың 46,9%-ын және Ирландия еркін мемлекеті болып табылатын аймақтағы дауыстардың 65%-ын алды. Дегенмен, 46,9% Синн Фейннің жалпы табысының толық көрсеткіші емес. Бұл көрсеткіш олардың жеңіп алған 48 орынын ғана көрсетеді, себебі қалған 25 сайлау округінде басқа партиялар кандидаттарды тікелей ұсынбады, ал Синн Фейн оларды қарсылықсыз жеңді. Бұл округтердің көпшілігі Синн Фейннің бекіністері болды. Егер 25 орынға дау туса, Синн Фейн бүкіл арал бойынша дауыстардың кемінде 53%-ын алған болар еді деп есептеледі. Алайда, бұл консервативті бағалау, сондықтан көрсеткіш одан да жоғары болуы мүмкін. Ирландия еркін мемлекеті болып табылатын 26 округте Синн Фейн 606 117 дауыстың ішінде 400 269 дауыс жинады, бұл дауыс беруде 66,0% құрап, 75 сайлау округінің 70-ін жеңіп алды. Ирландия юнионистік партиясы 22 орынға ие болды және бүкіл арал бойынша дауыстардың 25,3%-ын (лейбористтік юнионисттік кандидаттарды есепке алғанда 29,2%) алды, депутаттар саны бойынша екінші ірі партия атанды. Жалпы 26 орын жеңген юнионистердің табысы негізінен Ольстермен шектелді. Әйтпесе, оңтүстік юнионистері тек Ратмайнес және Дублин университетінің сайлау округтерінде сайланды, олар екі орынды қайтарып берді. Кейіннен Ирландия еркін мемлекеті, содан кейін Ирландия Республикасы болып табылатын 26 округте Ирландия юнионистік альянсы сайлау округтерінде басқа партиялар үшін берілген 101 839 жалпы дауыстан 37 218 дауыс жинады. Алайда, егер Ирландия юнионистік альянсы қатыспаған даулы орындықтардағы барлық жалпы дауыстарды қоссақ, онда барлығы 606 117 дауыс берілді, бұл Ирландия юнионистік альянсының 26 округтегі дауыс үлесін 6,1%-ға дейін төмендетті. Дублин университетіне сайланған бір тәуелсіз юнионист 793 дауыспен 0,1% қосты, нәтижесінде 26 округте 6,2% құрады және юнионистер 3 орынға ие болды. Ирландия парламенттік партиясы (IPP) катастрофалық жеңіліске ұшырады, оның ішінде оның басшысы Джон Диллон да жеңіліске ұшырады. Ол Ирландияда тек алты орынға ие болды, оның жоғалтулары "бірінші келген жеңеді" жүйесімен күшейтілді, бұл оған дауыстардың әлдеқайда көп үлесінен (21,7%) және пропорционалды сайлау жүйесі бойынша жеңіп алар еді деген орын санынан әлдеқайда аз орын берді. Оның бірден басқа барлық орындықтары Ольстерде болды. Бұл жағдайдан басқа, Уотерфорд қаласында, ол жыл басында қайтыс болған Джон Редмондтың бұрынғы орындығына ие болды, оны ұлы капитан Уильям Редмонд ұстады. Олардың Ольстердегі төрт орындығы юнионистердің жеңістерінен аулақ болу үшін жасалған келісімнің бөлігі болды, бұл партия үшін біраз орындарды сақтап қалды, бірақ оны басқа жерлерде протестант сайлаушылардың қолдауынан айырды. IPP Лоут және Уэксфорд Оңтүстік округтерінде басқа орындарды жеңуге жақын болды, ал жалпы алғанда олардың қолдауы аралдың солтүстігінде және шығысында жақсы сақталды. Партия Вестминстерде жеті депутатпен өкілдік етті, себебі Т. П. О'Коннор 1885 жылғы сайлаудан бастап ирланд эмигранттарының дауысына байланысты ие болған Ливерпуль Шотландиясының орындығын жеңіп алды. IPP-нің қалдықтары уақыт өте келе Жозеф Девлиннің басшылығымен Солтүстік Ирландияның Ұлттық партиясы болды. Ирландия еркін мемлекеті болып табылатын 26 округте Ирландия парламенттік партиясы даулы орындықтарда берілген 606 117 жалпы дауыс санының 181,320 дауысын жеңіп алды, бұл 26,0% дауыс үлесіне тең. Егер тәуелсіз жергілікті басқару ұлтшылдары қосылса, онда 11 162 дауыс бар, бұл 1,8% және ұлтшылдардың 27,8% дауыс үлесі. Ирландия парламенттік партиясы Оңтүстік Ирландияға, содан кейін Ирландия еркін мемлекетіне айналған 26 округте тек 2 орынға ие болды.

Ольстер

Ольстерде (тоғыз округ) 38 орынның 23-ін унионистер, ал Синн Фейн – 10 орын, ал Ирландия парламенттік партиясы 5 орын жеңіп алды. Желтоқсан айында Синн Фейн мен Ұлттық партияның арасында Рим католик кардиналы Майкл Логтың көмегімен 8 округте сайлау келісімі жасалды. Алайда, бұл келісім кандидаттар тізімі жабылғаннан кейін ғана аяқталды. Синн Фейн өзінің қолдаушыларына Армағ Оңтүстігінде (79 SF дауысы), Даун Оңтүстігінде (Эмон де Валера үшін 33 SF дауысы), Солтүстік-Шығыс Тайрон округінде (56 SF дауысы) және Донегал Шығысында (46 SF дауысы) Ирландия парламенттік партиясына (IPP) дауыс беруге нұсқау берді. IPP өзінің қолдаушыларына Ферманағ Оңтүстігінде (132 IPP дауысы) Синн Фейнге дауыс беруді тапсырды, онда унионисттік кандидат жоқ, Лондондерри қаласында (120 IPP дауысы) Эоин МакНилл унионисті аз айырымымен жеңді, сондай-ақ Тайрон Солтүстік-Батысында да унионистке қарсы, бірақ IPP кандидаттары тізімге енбеді. Екі ұлтшыл кандидаттың бақталастығы кезінде сайлаушылардың тәртібі таң қалдырды. Келісім тек Даун Шығысында бұзылды, онда IPP кандидаттары қатысудан бас тартқандықтан унионист жеңіске жетті, осылайша католик ұлтшылдарының дауысы екіге бөлінді. Белфаст Фолс округінде келісім болған жоқ, онда Джо Девлин (IPP) 8,488 дауыспен Эмон де Валерадан (SF) 3,245 дауысқа жеңіске жетті, бірақ ешқандай унионист кандидат тізімге енбеді. Екі ұлтшыл партияның да Белфастағы жалғыз сайлау округі – Эдвард Карсонға қарсы Дункарн болды; ал қалғанда Синн Фейн жеті округте жеке өзі бақталасты, екеуінде екі таңбалы нәтиже көрсетті. Монахан Солтүстігін Синн Фейннің Эрнест Блайт жеңіп алды, үштік бәсекеде IPP және унионист кандидаттарына қарсы. Монахан Оңтүстігінде, Донегал Солтүстігінде, Оңтүстігінде және Батысында унионист кандидаттары жоқ болғанына қарамастан, Синн Фейн IPP кандидаттарына қарсы барлық төрт округте жеңіске жетті. Синн Фейн екі (қатыспаған) Каван округін жеңіп алды, Артур Гриффит Каван Шығысында және Тайрон Солтүстік-Батысында екінші орын алды. Алты даулы округте унионист кандидаттары жоқ еді. Унионисттер 38 Ольстер округінің көпшілігін жеңіп алды, оның ішінде Белфастағы тоғыз округтің сегізін. Болашақ Солтүстік Ирландияны құраған алты Ольстер округінде унионисттер 30 орынның 23-ін жеңіп алды. Дауыс берудің жалпы саны: Марианн Дьяланелла Валиулис өзінің өмір сүруін дәлелдеген соң, Дэйл өзін теориялық негіздемемен қамтамасыз етіп, мемлекет құру процесін бастады. Ирландия саясатында төрт он жыл бойы үстемдік еткеннен кейін, IPP сайлаудағы ауыр жеңілісінен кейін көп ұзамай таратылды. Жоғарыда айтылғандай, оның қалдықтары Солтүстік Ирландияда 1969 жылға дейін өмір сүрген Солтүстік Ирландиядағы Ұлттық партияға айналды. Британдық әкімшілік пен унионисттер Дэйлді танудан бас тартты. 1919 жылғы 21 қаңтарда 27 депутат қатысқан алғашқы отырыста (басқалары әлі түрмеде немесе денсаулығы нашар болды) Дэйл Тәуелсіздік декларациясын қабылдады және өзін жаңа мемлекеттің – Ирландия Республикасының – парламенті деп жариялады. Сол күні, байланысы жоқ жағдайларда, Ирландия еріктілерінің мүшелері Солохедбег шабуылында гелигнитті күзетіп тұрған Ирландия Корольдік полициясының екі қызметкері қаза тапты. Бұл оқиғаға бұйрық бермегенімен, оқиғалардың барысы Дэйлді еріктілерді Ирландия Республикасының армиясы ретінде тануға және шабуылды Ұлыбританияға қарсы соғыс актісі ретінде тануға итермеледі. Сондықтан еріктілер тамыз айында өздерінің атын Ирландия Республикалық армиясы деп өзгертті. Осылайша 1918 жылғы сайлау Англия-Ирландия соғысының басталуына әкелді, сайлау соғысты мақұлдады деген ой туды. Сайлау арқылы іске қосылған оқиғалар 1922 жылы Ирландия еркін мемлекетінің британдық доминион ретінде құрылуына әкелді. Бұл мемлекет 1931 жылы Вестминстер статуты Ұлыбритания Парламентінің еркін мемлекет пен басқа да доминиондар бойынша қалған барлық билігін жойған кезде халықаралық деңгейде танылған алғашқы тәуелсіз Ирландия мемлекеті болды. Еркін мемлекет ақырында қазіргі Ирландия Республикасына айналды. 1918 жылы сайланған Синн Фейн кандидаттарының басшылары, мысалы де Валера, Майкл Коллинз және В. Т. Косгрейв, Ирландия саясатына үстемдік етті. Мысалы, де Валера 1917 жылы депутаттық сайлауда алғаш рет сайланғаннан бастап 1973 жылға дейін сайланған лауазымды атқаратын. Бүгінде Ирландия Республикасындағы екі негізгі партия – Фианна Файл және Файн Гейл – екеуі де 1918 жылы сайлауда елеулі табысқа жеткен Синн Фейннің ұрпақтары.

Қарсылықсыз сайланды

АтауыПартияСайлау округіАртур ГриффитКаван Шығысы және Тайрон Солтүстік-Батысы (даулы)Эамон де ВалераКлэр Шығысы және Майо Шығысы (даулы)Теренс МаксуиниКорк ОртасыМайкл КоллинзКорк ОңтүстігіШеан ХейсКорк БатысыЛиам МеллоусГалвей Шығысы және Мейт Солтүстігі (даулы)Пьярас БеаслайКерри ШығысыОстин СтакКерри БатысыУ. Т. КосгрейвКилкенни СолтүстігіПатрик МаккартенКингс округіДжордж Нобл ПланкеттРоскомон Солтүстігі

Конкурстарда сайланғандар

Аты-жөніПартиясыОкругХью О'НиллАнтрим орталығыПатрик ДоннеллиАрмаг ОңтүстігіСэр Эдвард КарсонБелфаст ДункаринЖозеф ДевлинБелфаст құламасыСамуэль МакГафинБелфаст ШенкиллЭдвард КеллиДонегал шығысыСэр Джеймс КрейгДаун орталығыЕремия МакВегДаун ОңтүстігіШеан Т. О'КеллиДублин Колледж ГринДесмонд ФицджеральдДублин ПембрукМаурис ДокрелДублин РатмайнесЖозеф МакГратДублин Сент Джеймс Констанса МаркьевичДублин Сент ПатрикДжеймс КеллиДублин Стивенс ГринРоберт ВудсДублин университетіПадриг О'МайлеГэлвей КоннемараФранк ФахиГэлвей ОңтүстігіДомхналл О'БуахаллаКилкар ОртасыЭойн МакНиллЛондондери қаласы және Ұлттық университетіХью АндерсонЛондондери СолтүстігіСэр Денис ГенриЛондондери ОңтүстігіДжон Дж. О'КеллиЛаутЭрнест БлайтМонахан СолтүстігіШеан МакЭнтиМонахан ОңтүстігіКевин О'ХиггинсКвинс округыГарри БоландРоскоммон ОңтүстігіТомас ХарбисонТирон Солтүстік-ШығысыУильям РедмондВотерфорд қаласыКатал БругаВотерфорд округыЛоуренс ГиннеллУэстмитЖеймс РайанУэксфорд ОңтүстігіРоберт БартонУиклоу Батысы

Жеңімпаз

АтыЖартыАуданыАлфи БернДаблин портыП. Дж. БрэйдиДаблин Сент-Стефанс-ГринДжон ДиллонМайо-Ист