Кіріспе

Жануарды белгіленген жерге дәрет жасауға үйрету процесі.
Жануарларды оқыту.

Үйге үйрету (американдық ағылшын тілінде) немесе үйге тәрбиелеу (британдық ағылшын тілінде) – үйінде немесе басқа да тұрғынжайда адамдарымен бірге өмір сүретін үй жануарларын, үй ішінде кездейсоқ түрде табиғи қажеттерін орындаудың орнына, сыртта немесе арнайы белгіленген жерде (мысалы, сіңіретін төсеніш немесе лоток) дәрет жасауға үйрету процесі. Әлем бойынша шамамен 840 миллион мысық және иттің тек үй жануарлары ретінде ұсталатыны белгілі, ал АҚШ-тағы үй шаруашылықтарының 70 пайызында үй жануары бар. Бұл процеске адамнан шыдамдылық пен тұрақтылық қажет. Оқу кезінде жаңсақтықтар болуы мүмкін, егер иесі оған жағымсыз реакция көрсетсе, жануар көңілі қалып, оқу сәттілігі кешігуі мүмкін.

Иттер

Үйге үйретудің алғашқы қадамы – белгілі бір тәртіп немесе кесте құру. Жас күшіктер өздерінің несеп шығаруын ересек иттердей жақсы бақылай алмайды, сондықтан оларды жиі сыртқа шығару керек. Жалпы ереже бойынша, күшіктер өз жасына сай бір сағатқа дейін несепті ұстап тұра алады, бірақ сіз оларды жарты сағат сайын немесе бір сағат сайын сыртқа шығарсаңыз, оларды өте жылдам үйретуге болады. Дегенмен, мұның қажеті жоқ. Күшікті сыртқа шығарғанда, иесі оны әрқашан белгіленген орынға алып баруы керек. "Сыртқа" немесе "дәретхана" сияқты сөздерді пайдалану, күшік үйренгеннен кейін болашақта не істеу керектігін еске салу үшін қолданылуы мүмкін. Күшік нәжіс шығарғаннан кейін мақтасаңыз, ол сыртта зәр шығару және дефекация жасаудың дұрыс екенін түсінеді. Сондай-ақ, ересек жануарлар, әсіресе иттер, жаңа үйге келген кезде күшіктер сияқты көп күтім мен назарға мұқтаж екенін ескеру маңызды. Итті оқытуға жақсы жауап бермегені үшін жазалаудан және қателік жібергені үшін айыптаудан аулақ болу керек. Жазалау жануарды алаңдатып, шатастырып, бүкіл оқыту процесіне кері әсер етеді. Адам итті белгіленген уақытта сыртқа шығара алмаса, клеткалық оқыту қолданылуы керек. Клетка күшікке ыңғайлы болу үшін жеткілікті үлкен, бірақ олар клетканың ішінде нәжіс шығаруды қаламайтындай кішкентай болуы керек. Үй жануарларын, әсіресе иттерді үйге үйретудің маңызды бөлігі – адамның болмаған кезеңдеріне дайындық жасау. Көптеген үй жануарларын ұстаушылар өз күш-жігерін үй жануарларын үйге үйретуге жұмсайды, бірақ олар үй жануарларынан алыс болғанда, олардың күш-жігерінің нәтижесі жойылады. Егер иесі болмағанда басқа адам үй жануарларына күтім жасаса және ол үйдегі белгілі бір орынға, дәретханасына үйренсе, оның дәретхана тәртібі ұзаққа созылуы мүмкін.

Мысықтар

Мысықтарды үйге үйрету, күшіктерді үйге үйретуден өзгеше. Мысықтың дәретханасы үйдің ішіндегі қоқыс жәшігі болады, үйдің сыртындағы белгілі бір орын емес. Мысықтың табиғи сезімі – қоқыс ішінде зәр-дәрет тастау, содан кейін оны жасыру үшін қазу және тырнау. Қоқыс жәшіктері осы табиғи мінез-құлықты қолдайды. Қоқыс жәшіктері үшін әртүрлі қоқыстар бар, бірақ көптеген ветеринар дәрігерлердің пікірінше, мысықтар иіссіз, жиналмалы саз қоқысты ұнатады. Дегенмен, бұл процесс көбірек күш-жігерді қажет етеді, және сәттілігі мысықтың жасына да байланысты.