Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық актриса және әнші (1898–1983)
Оның құрметіне аталған раушан гүлі
British actress and singer (1898–1983)
the rose named after her
Вайолет Хелен Карсон, OBE (1 қыркүйек 1898 – 26 желтоқсан 1983) – британдық радио, сахна және теледидар актрисасы, әнші және пианист. Ол BBC радиосының алғашқы жылдарында актриса және орындаушы ретінде ұзақ және жарқын мансапқа ие болды, ал өмірінің соңғы екі онжылдығында ITV телеарнасының «Coronation Street» операсында христиан жесірі, қалалық ақпарат тарататын және қартқылық мінезді Эна Шарплс рөлінде танылды. Ол 1960 жылы сериалдың тұңғыш кейіпкерлерінің бірі болды және осы рөлде жиырма жыл ойнады.
Violet Helen Carson, OBE (1 September 1898 – 26 December 1983) was a British actress of radio, stage and television, and a singer and pianist, who had a long and celebrated career as an actress and performer during the early days of BBC Radio, and during the last two decades of her life as the matronly Christian widow, town gossip and elderly battle axe Ena Sharples in the ITV television soap opera Coronation Street. She was one of the original characters from the series debut in 1960 and would feature in the role for twenty years.
Ерте өмір және мансап
Карсон Ланкаширдің Анкоатс қаласындағы Герман көшесінде дүниеге келді. Оның шотландтық әкесі Уильям Браун Карсон ұн тартатын диірмен басқарды, ал анасы Мэри Кларк Карсон (Тордофф) әуесқой әнші болған. Бала кезінде ол Англия шіркеуінің мектебінде оқып, фортепиано сабақтарын алды және кіші әпкесі Неллимен бірге «Карсон сестер» деп аталатын әншілік дуэт құрды. 1913 жылы ол үнсіз фильмдерге музыкалық сүйемелдеу жасаған кинопианист болып жұмыс істеді. «Сөйлейтін фильмдер» пайда болғаннан кейін үнсіз фильмдер сәннен шығып, Карсон ән айтуға көшті. 1926 жылдың 1 қыркүйегінде, 28 жасқа толған күні, ол жол салушы Жорж Пеплоға үйленді. Пепло 1929 жылы 31 жасында қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Музыка мен өнерді қолдау кеңесімен жұмыс істеді және алты жыл бойы Уилфред Пиклстің «Have A Go» радиошоуында пианинода ойнады. Бағдарламада Энаның қатал мінезі жиі Элси Таннермен (Патрисия Феникс) пікір таласына себеп болды. Ол 1960 жылдың 9 желтоқсанында эфирге шыққан алғашқы эпизодта пайда болды. Бағдарламадан кеткеннен кейін де, тіпті өлімінен кейін де Карсон Енаның дерлік барлық жағдайда киетін шаш желісімен астасып кетті. Әнші ретінде Карсон сопрано диапазонында ән шырқады және 1969 жылдан бастап он жыл бойы «Жексенбідегі жұлдыздар» христиандық ән бағдарламасында тұрақты қатысушы болды. 1968 жылдың 14 ақпанында Карсон Саутгемптоннан Австралияға бағытталған «Ориана» лайнерімен кетіп қалды. 1968 жылдың 6 наурызында ол Фримантелге, 9 наурызда Мельбурнға жетті. Мыңдаған австралиялықтар оны кемежайда қарсы алды. 1968 жылдың 22 наурызында ол Мельбурндағы Саутхен Кросс қонақүйінде өткен 10-шы жылдық TV Week Logie Awards (Джон Логи Бердтің құрметіне аталған) сыйлығына қатысты, онда ол сол жылғы жеңімпаздардың кейбіреулеріне жүлделер табыс етті. 1970 жылдары Карсонның денсаулығы нашарлап, ол онжылдық бойында Ена рөлін сирек ойнады. 1974 жылдың көп бөлігінде ол инсульттан кейін «Коронация көшесінде» болмады. 1980 жылдың сәуірінде Карсон «Коронация көшесінде» соңғы рет пайда болды. Энаның Литам-Сент-Эннеске досының үйіне көшіп, көшедегі қоғамдық орталықтағы пәтері жөнделіп тұрғандағы сюжет желісі көрсетілді. Кейіпкер қайтып келгенде, пәтер дайын болмады және Эна (Кен Барлоу мен Альберт Татлок кейіпкерлеріне) пәтеріне қайтатынын, бірақ егер оның ықыласы болса ғана қайтатынын мәлімдеді. Осы кезде Карсон қатерлі анемиямен ауырып, бағдарламадан кетуге мәжбүр болды, бірақ ол кейін қайта оралуы мүмкін деп күтілді. Алайда, бұл болған жоқ және Карсонның денсаулығының нашарлауына байланысты Энаның қатысы бар барлық келесі сюжет желілері тоқтатылды, бірақ Эна рөлі жойылған жоқ. Карсон өзінің сіңлісі Неллимен бірге Блэкпулдің Бисфам қаласындағы бунгалода тұрды және зейнеткерлікке шыққаннан кейін қоғамдық орындарда пайда болудан бас тартты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін бір жыл өткен соң Карсон абсцесске операция жасады, бірақ толыққанды қалпына келмеді.
Carson was born on German Street in Ancoats, Lancashire. Her Scottish father, William Brown Carson, ran a flour mill and her mother, Mary Clarke Carson ( Tordoff), was an amateur singer. As a child, she took piano lessons while attending a Church of England school and performed with her younger sister Nellie as a singing act called the Carson Sisters. In 1913, she became a cinema pianist providing the musical accompaniment for silent films. As silent films fell out of fashion following the arrival of "talkies", Carson took up singing. She married road contractor George Peploe on 1 September 1926, her 28th birthday. Peploe died in 1929 at the age of 31. She worked with the Council for the Encouragement of Music and the Arts during the Second World War, and was for six years the pianist for the Wilfred Pickles radio show Have A Go. For much of her time on the programme, Ena's moralising caused her to spar regularly with Elsie Tanner (Patricia Phoenix). She appeared in the first episode, which aired on 9 December 1960. Long after her departure from the programme and after her own death, Carson continues to be synonymous with the hairnet that Ena chose to wear for almost every occasion. As a singer, Carson was in the soprano range and was a regular on the Christian hymnal programme Stars on Sunday during its ten year run from 1969. On 14 February 1968, Carson sailed from Southampton on the Orient Line's liner Oriana, bound for Australia. She arrived in Fremantle on 6 March 1968 and Melbourne on 9 March. Thousands of Australians greeted her on the docks. On 22 March 1968, she attended the 10th Annual TV Week Logie Awards (named after John Logie Baird) at the Southern Cross Hotel in Melbourne, where she presented awards to some of the winners that year. During the 1970s, Carson suffered from ill health, and only played Ena sporadically throughout the decade. She was absent from Coronation Street for most of 1974 after suffering a stroke. In April 1980, Carson made what would ultimately be her final appearance on Coronation Street. A storyline involving Ena moving to Lytham St. Annes to stay with a friend while her flat at the street's community centre was being renovated, was aired. When the character returned, the flat was not ready and Ena announced on screen (to characters Ken Barlow and Albert Tatlock) that she would return to her flat — but only if she felt like doing so. It was at this point that Carson became ill with pernicious anaemia and was forced to leave the programme, although at the time it was anticipated that she would return at some stage. However, this did not happen and all subsequent storylines involving Ena were shelved due to Carson's poor health, although Ena was not written out. Carson lived in a bungalow in Bispham, Blackpool, with her sister Nellie, and refused to make any public appearances after her retirement. The year after she retired, Carson underwent surgery for an abscess from which she never fully recovered.
Жазбалар
Вайолет Карсон 1961 жылы «Колумбия» лейблінде «Violet Carson Sings and Plays for You» атты EP шығарды. Кейін ол «Йорк» лейблі үшін «Stars on Sunday: Miss Violet Carson» альбомын жазды.
Violet Carson released an EP Violet Carson Sings and Plays for You on the Columbia label in 1961. She later recorded an album Stars on Sunday: Miss Violet Carson for the York label.
Өлім
Карсон 1983 жылы 85 жасында 26 желтоқсанда жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол 1984 жылғы 4 қаңтарда Блэкпулдегі Карлтон крематорийінде жекелеген рәсімде кремацияланды және Блэкпулдегі Бишпам шіркеуінде еске алынады. 1984 жылғы 28 ақпанда Манчестер соборында Карсонға арналған қоштасу рәсімі өтті, дәл сол соборда ол крещениеден өтіп, үйленген болатын. Рәсімге 500 адам қатысты, сондай-ақ оның «Коронация көшесі» телесериалындағы әріптестерінің көптеген өкілдері, оның ішінде Уильям Роуч (Кен Барлоу) және «Гранада Телевидениесі» президенті Лорд Бернштейн де болды. Сэр Чарльз Гроувз Би-би-си филармониялық оркестрін дирижерлік етті, оның ішінде Карсонның сүйікті әні «Cherry Ripe»-тың оркестрлік нұсқасы орындалды. Карсон өсиеті бойынша £193,190 қалдырды, оның ішінде Блэкпулдағы Grand Theatre Trust, Манчестердегі Sharp Street Ragged School (ол бұл мекеменің бұрынғы президенті болған) және Манчестер соборының достарына сыйлықтар берілді. Оның мүлкінің қалдығы әпкесі Нелли Келлиге тиді.
Carson died of heart failure on Boxing Day 1983 at the age of 85. She was cremated in a private ceremony at Carleton Crematorium, Blackpool, on 4 January 1984, and is commemorated at Bispham Parish Church in Blackpool. A memorial service dedicated to Carson was held at Manchester Cathedral on 28 February 1984, the same Cathedral where she was baptised and married. The service was attended by 500 people, as well as many of her Coronation Street colleagues including William Roache (Ken Barlow) and Granada Television president Lord Bernstein. Sir Charles Groves conducted the BBC Philharmonic Orchestra, including an arrangement of Carson's favourite song, "Cherry Ripe". Carson left £193,190 in her will, with bequests including to the Grand Theatre Trust in Blackpool, the Sharp Street Ragged School in Manchester, for whom she was the former president, and Friends of Manchester Cathedral. The residue of her estate went to her sister, Nellie Kelly.
Құрметтер
Карсон 1965 жылы Британ империясы орденінің офицері атанды және оның құрметіне роза сорты шығарылды ('Вайолет Карсон', Макгреди 1964). Оның балауыз мүсіндері Лондон мен Блэкпулдағы Мадам Тюссо музейлерінде сақталады. Ол 1961 жылы Блэкпулдың мерекелік жарықтарын іске қосты.
Carson was made an Officer of the Order of the British Empire in 1965 and had a rose cultivar named after her ('Violet Carson', McGredy 1964). Wax statues of her are held at Madame Tussauds in London and Blackpool. She switched on the Blackpool Illuminations in 1961.
Таңдалған кинографиясы
Атау Жылы Рөл Әртүрлі көрініс (Телесерия) 1947 Музыкалық суретші Балаға жұмыс (Телефильм) 1957 Мэгги Ломакс Біз үйленгенде (Телефильм) 1957 Мария Хеллиуэлл Бір адам жоқ (Телефильм) 1958 Миссис Труббл Теледидар драматургі (Телефильм) Сара Олдройд Чемпион Роуд (Телесерия) 1958 Миссис Бриггс Өзіңді үйге орналастыр (Телеминисерия) 1958 Әртүрлі рөлдер Хильда Лессвейс (Телесерия) 1959 Хэмпс әпке Сенбілік театр (Телесерия) 1959 Эмили Бакстер BBC жексенбілік кешкі ойыны (Телесерия) 1960 Фанни Бригхаус Патшалар дәуірі (Телеминисерия) 1960 Йорк герцогинясы Корольдік гала (Телесерия) 1963 All Star Comedy Carnival (Телефильм) 1969 1970 Эна Шарплс Спектр (Телесерия, деректі фильм) 1972 Өзінің рөлінде Жексенбідегі жұлдыздар (Телесерия) 1970 1972 Бұл сіздің өміріңіз (Телесерия, деректі фильм) 1971 1980 Әртүрлі түрінде пайда болу Уилфред Пиклсты құрметтеу (1971) Пэт Фениксті құрметтеу (1972) Джек Хоуарты құрметтеу (1974) Жюли Гудъеарды құрметтеу (дауыс) Coronation Street (Телесерия) 1960 1980 Эна Шарплс
Title Year Role Variety on View (TV series) 1947 Music Illustrator A Job for the Boy (TV movie) 1957 Maggie Lomax When We Are Married (TV movie) 1957 Maria Helliwell One Man Absent (TV movie) 1958 Mrs. Trubble Television Playwright (TV movie) Sarah Oldroyd Champion Road (TV series) 1958 Mrs. Briggs Make Yourself at Home (TV miniseries) 1958 Various roles Hilda Lessways (TV series) 1959 Aunty Hamps Saturday Playhouse (TV series) 1959 Emily Baxter 'BBC Sunday Night Play (TV series) 1960 Fanny Brighouse An Age of Kings (TV mini series) 1960 Duchess of York A Royal Gala (TV series) 1963 All Star Comedy Carnival (TV movie) 1969 1970 Ena Sharples Spectrum (TV series documentary) 1972 Self as Stars on Sunday (TV series) 1970 1972 This Is Your Life (TV series documentary) 1971 1980 Various Appearances honouringWilfred Pickles (1971)Pat Phoenix (1972)Jack Howarth (1974)Julie Goodyear (Self voice) Coronation Street (TV series) 1960 1980 Ena Sharples