Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пунта-да-Эстака-де-Барес – Испанияның және Иберия түбегінің ең солтүстік нүктесі, 43° 47′ 38″ солтүстік ендікте орналасқан. Ол Галисияда орналасқан. Дәстүр бойынша, бұл Солтүстік Атлант мұхитындағы Кантабрий теңізінің немесе Бискай шығанағының батыс шекарасын белгілейді. Эстака-де-Барес түбегі Атлант мұхиты мен Кантабрий теңізіне терең бойлап еніп, нәтижесінде Еуропадағы ең жаңбырлы аймақтардың біріне айналды – жылына 2500 мм-ден астам жауын-шашын (ылыстап жаңбырлы ормандар). Осы ерекше ауа-райы жағдайлары ғасырлар бойы бірегей экожүйе мен биологиялық әртүрлілікті қалыптастырды, нәтижесінде бұл аймақ Ұлттық табиғи қызығушылық аймағы деп жарияланды. Эстака-де-Барес нүктесінің тарихы өте бай. Финикиялық тұз балық фабрикасының және Финикиялық портының қираған орындары зыяратшыларға ашық. 1850 жылы салынған және бүгінге дейін жұмыс істеп келе жатқан маяк бар, оны Феррол портының капитаны басқарады. Мұнда құс қорығы, молиналардың (астық диірмендерінің) қираған қалдықтары және тастап кетілген әскери базалар орналасқан. Қазіргі уақытта тастап кетілген әскери нысан бар. Ол алғаш рет 1960 жылдардың басында АҚШ Жағалау күзетімен LORAN (ұзақ қашықтықтағы навигациялық көмек) станциясы ретінде пайдалануға берілді. Эстака-де-Барес станциясы Уэльстегі Ист Блокхаустағы британдық және 1973 жылға дейін Франциядағы Посподердегі француздық үкіметтер басқаратын станциялармен бірлесіп жұмыс істеді. 1978 жылы Жағалау күзеті LORAN операциясын тоқтатқаннан кейін, АҚШ Әуе күштері базаны өз бақылауына алды. Мадридке жақын Торрехон әуе базасында орналасқан АҚШ Әуе күштерінің 2186 байланыс эскадрильясы 1991 жылға дейін бұл жерді қашықтықтан радиорелейлік байланыс (RRL) станциясы ретінде пайдаланды, қазір ол қираған күйде. Сайт ашық болған кезде көптеген американдықтар жергілікті тұрғындармен танысып, үйленді. Сондай-ақ, жергілікті диірмендерді қуаттандыруға арналған су жолдары бар. Бұл диірмендер тастап кетілген әскери база мен құс қорығының арасында орналасқан. Тағы бір нысан – испан әскери-теңіз флотының бұрынғы сигнал беру станциясы. Ол қазір қонақ үйге және мейрамханаға айналдырылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жағалауда неміс суасты қайығы батып кеткен. Судан аман қалған неміс офицерлерінің бірі жыл сайын сол күнді еске алу үшін қайтып келді. Қайтыс болғаннан кейін оның күлі Эстака-де-Бареске шашылды.
Punta da Estaca de Bares is the northernmost point of Spain and the Iberian Peninsula, at a latitude of 43° 47′ 38″ North. It is located in Galicia. Conventionally, it marks the western end of the Cantabrian Sea, or Bay of Biscay, in the North Atlantic ocean. The peninsula of Estaca de Bares penetrates considerably into the Atlantic Ocean and the Cantabrian Sea, and as a result it is one of the rainiest places in Europe, with more than 2500 mm a year (a Temperate rain forest). These special weather conditions have created over the centuries a unique ecosystem and biodiversity which have made it possible for this area to be declared an Area of National Natural Interest. The history of Estaca de Bares Point is very rich. The ruins of the Phoenician Salt Fish Factory and the Phoenician Port are open to visitors. There is a lighthouse that was constructed in 1850 and still works to this day, under the administration of the Captain of the Port of Ferrol, Spain. There is also a bird sanctuary, ruins of molinas (grain mills) and abandoned military bases located here. There is currently an abandoned military site there. It was first operated by the US Coast Guard beginning in the early 1960s as a LORAN (Long Range Aid to Navigation) Station. The station at Estaca de Bares operated jointly with stations operated by the British Government in East Blockhouse, Wales and, until 1973, the French Government in Pospoder, France. In 1978, after the Coast Guard ended the LORAN operations, the US Air Force assumed control of the base. The US Air Force 2186 Communications Squadron, headquartered at Torrejón Air Base near Madrid, operated the site as a remote Radio Relay Link (RRL) communications site until 1991, and it now sits in ruins. While the site was open, many Americans met and married local citizens. There are also a series of waterways that used to power mills for the local citizens. These mills are located between the abandoned military base and the bird sanctuary. The other site used to be an old signaling station used by the Spanish Navy. It has been converted into a hotel/restaurant. During World War II a German submarine was sunk off the coast there. One of the German officers who survived the sinking returned every year thereafter to mark the anniversary. After his death he had his ashes scattered over Estaca de Bares.